Мацьвея 22 разьдзел

 

 

І ў адказ Ісус зноў прамовіў да іх у прытчах, кажучы:

 

І ў адказ Іісус зноў гаварыў да іх прытчамі, ка́жучы:

падобнае Царства Нябеснае на чалавека-цара, які справіў вясельле сыну свайму

 

Царства Нябеснае падобна да чалавека-цара, які рабіў вяселле сыну свайму;

і паслаў рабоў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.

 

і паслаў ён рабоў сваіх клíкаць запро́шаных на вяселле; а тыя не хацелі прыйсці.

Зноў паслаў іншых рабоў, сказаўшы: скажэце запрошаным: «вось я прыгатаваў абед мой, цяляты мае і што ўкормлена, заколата, і ўсё гатова; прыходзьце на вясельле».

 

Яшчэ паслаў ён іншых рабоў, ка́жучы: скажыце запро́шаным: «вось я прыгатава́ў абед мой, быкі мае́ і іншае ўко́рмленае зарэзана, і ўсё гатова; прыходзьце на вяселле».

Але яны, ня даўшы ўвагі, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.

 

Але яны, не нада́ўшы ўва́гі, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да га́ндлю свайго.

Астатнія ж, схапіўшы рабоў ягоных, зьняважылі і забілі іх.

 

Астатнія ж, схапіўшы рабоў яго, знява́жылі і забілі іх.

І пачуўшы, цар той угневаўся, і, паслаўшы войскі свае, вынішчыў забойцаў тых і горад іхні спаліў.

 

І, пачуўшы пра гэта, цар разгневаўся, і, паслаўшы войскі свае, знíшчыў забойцаў тых і горад іхні спаліў.

Тады кажа ён рабам сваім: вясельле гатова, а запрошаныя ня былі вартыя.

 

Тады кажа ён рабам сваім: вяселле гатова, а запро́шаныя не былí дастойнымі.

Дык вось, ідзеце на ростані і ўсіх, каго спаткаеце, клічце на вясельле.

 

Дык ідзіце на скрыжава́нні дарог і ўсіх, каго зно́йдзеце, клічце на вяселле.

І рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых; і напоўнілася вясельле бяседнікамі.

 

І рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабра́лі ўсіх, каго толькі знайшлі: і ліхіх, і добрых; і напоўнілася вяселле гасцямі.

Цар, увайшоўшы паглядзець на бяседнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельныя строі,

 

Цар, увайшоўшы паглядзе́ць на гасцей, убачыў там чалавека, не ўбра́нага ў вясельнае адзе́нне,

і кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельных строях? А той маўчаў.

 

і кажа яму: дру́жа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельным адзе́нні? Той жа маўчаў.

Тады сказаў цар слугам: зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьмеце яго і выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў;

 

Тады сказаў цар слу́гам: звяза́ўшы яму ру́кі і ногі, вазьмíце яго і вы́кіньце ў це́мру зне́шнюю; там будзе плач і скры́гат зубоў.

бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

 

Бо многа паклíканых, але ма́ла вы́браных.

Тады фарысэі пайшлі і дамаўляліся, як падлавіць Яго на слове.

 

Тады фарысеі пайшлі і ўчынíлі змову, каб падлавíць Яго на слове.

І пасылаюць да Яго вучняў сваіх зь ірадыянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не стараешся дагадзіць каму-небудзь, бо не глядзіш на абліччы;

 

І пасыла́юць да Яго вучняў сваіх з ірадыянамі, ка́жучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты праўдзíвы, і шля́ху Божаму па праўдзе ву́чыш, і не стараешся дагадзíць каму-небудзь, бо не глядзіш на аблíчча людзе́й.

дык вось скажы нам: як Табе здаецца? ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?

 

Дык вось скажы нам: як Табе здае́цца? дазволена даваць пада́так ке́сару ці не?

Але Ісус, убачыўшы зламыснасьць іхнюю, сказаў: што спакушаеце Мяне, крывадушнікі?

 

Іісус жа, зразумеўшы зламы́снасць іх, сказаў: што́ спакуша́еце Мяне, крываду́шнікі?

пакажэце Мне манету, якою плаціцца падатак. Яны прынесьлі Яму дынар.

 

Пакажы́це Мне манету, якою пла́ціцца пада́так. Яны прыне́слі Яму дына́рый.

І кажа ім: чыя гэта выява і надпіс?

 

І Ён кажа ім: чыя гэта выя́ва і на́дпіс?

І кажуць Яму: кесаравы. Тады кажа ім: дык аддавайце кесарава кесару, а Божае Богу.

 

Кажуць Яму: ке́сара. Тады кажа ім: дык вось, аддавайце ке́сарава ке́сару, а Божае Богу.

Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і пакінуўшы Яго, пайшлі.

 

Пачуўшы гэта, яны здзівíліся і, пакінуўшы Яго, адышлí.

У той дзень падступіліся да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго:

 

У той дзень падышлí да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрасе́ння, і спыталі Яго:

Настаўнік! Майсей сказаў: «калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, хай возьме брат ягоны жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму».

 

Настаўнік! Маісей сказаў: «калі хто памрэ, не ма́ючы дзяцей, то няхай возьме брат яго жонку яго і адро́дзіць се́мя брату свайму».

Было ў нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму;

 

Было ў нас сем братоў; і першы, ажаніўшыся, памёр і, не ма́ючы се́мені, пакінуў жонку сваю брату свайму.

гэтак сама і другі, і трэйці, нават да сёмага;

 

Гэтакса́ма і другі, і трэці, аж да сёмага.

а пасьля ўсіх памерла і жонка.

 

А пасля ўсіх паме́рла і жонка.

Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь сямёх будзе яна за жонку? бо ўсе мелі яе?

 

Дык вось, ва ўваскрасе́нні, катораму з сямі будзе яна жонкаю? бо ўсе ме́лі яе.

Ісус сказаў ім у адказ: памыляецеся, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай;

 

Іісус сказаў ім у адказ: памыля́ецеся, не ве́даючы ні Пісанняў, ні сілы Божае.

бо ва ўваскрэсеньні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, а жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.

 

Бо ва ўваскрасе́нні не жэняцца і не выходзяць замуж, а жывуць, як Ангелы Божыя на нябёсах.

А пра ўваскрэсеньне мёртвых ці ня чыталі вы сказанага вам Богам:

 

А пра ўваскрасе́нне мёртвых хіба́ не чыталі вы ска́занага вам Богам:

«Я Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якава»? Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых».

 

«Я Бог Аўраа́ма, і Бог Ісаа́ка, і Бог Іа́кава»? Бог не ёсць Бог мёртвых, а жывых.

І пачуўшы, люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага.

 

І, пачуўшы, народ здзіўляўся вучэнню Яго.

А фарысэі, пачуўшы, што Ён прывёў садукеяў у маўчаньне, сабраліся разам.

 

А фарысеі, пачуўшы, што Ён зму́сіў садукеяў замаўча́ць, сабра́ліся разам.

І спытаўся адзін зь іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:

 

І спытаўся адзін з іх, законнік, спакуша́ючы Яго і ка́жучы:

Настаўнік! якая запаведзь найбольшая ў законе?

 

Настаўнік! якая за́паведзь найбо́льшая ў законе?

Ісус жа сказаў яму: «палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім»;

 

Іісус жа сказаў яму: «узлюбí Госпада Бога твайго ўсім сэ́рцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуме́ннем тваім».

гэта найбольшая і першая запаведзь;

 

Гэта першая і найбо́льшая за́паведзь.

а другая падобная да яе: «палюбі блізкага твайго, як самога сябе»;

 

А другая падо́бная да яе: «узлюбí бліжняга твайго, як само́га сябе».

на гэтых дзьвюх запаведзях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.

 

На гэтых дзвюх за́паведзях грунту́ецца ўвесь закон і прарокі.

Калі ж сабраліся фарысэі, спытаўся ў іх Ісус:

 

Калі ж сабра́ліся фарысеі, запыта́ў у іх Іісус:

што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.

 

што вы ду́маеце пра Хрыста? чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.

Кажа ім: як жа Давід, з натхненьня, Госпадам Яго называе, калі кажа:

 

Кажа ім: як жа Давід па натхне́нню Духа Госпадам Яго называе, калі кажа:

«Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх»?

 

«сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзí правару́ч Мяне, пакуль пакладу́ ворагаў Тваіх у падно́жжа ног Тваіх»?

Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён сын яму?

 

Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, я́к гэта Ён сын яму?

І ніхто ня мог адказаць Яму ні слова; і не адважваўся ўжо ніхто з таго дня дапытвацца ў Яго.

 

І ніхто не мог адказа́ць Яму ні слова; і не смеў ужо ніхто з таго дня задаваць Яму пытанні.