Мацьвея 22 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
І ў адказ Ісус зноў прамовіў да іх у прытчах, кажучы:
І, адказуючы, Ісус гукаў ім ізноў прыпавесьцьмі, кажучы:
падобнае Царства Нябеснае на чалавека-цара, які справіў вясельле сыну свайму
«Падобнае гаспадарства нябёснае да караля, што справіў вясельную чэсьць сыну свайму.
і паслаў рабоў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.
І паслаў слугаў сваіх, каб пагукалі пазваных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.
Зноў паслаў іншых рабоў, сказаўшы: скажэце запрошаным: «вось я прыгатаваў абед мой, цяляты мае і што ўкормлена, заколата, і ўсё гатова; прыходзьце на вясельле».
Ізноў паслаў іншых слугаў, сказаўшы: "Скажыце пазваным: вось я прыгатаваў вячэру сваю, валы свае і што ўкормлена, зарэзана, і ўсе гатова; прыходзьце на вясельную чэсьць’.
Але яны, ня даўшы ўвагі, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.
Але яны ўлегцы замелі тое, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.
Астатнія ж, схапіўшы рабоў ягоных, зьняважылі і забілі іх.
Засталыя, схапіўшы слугаў ягоных, зьняважылі іх і забілі.
І пачуўшы, цар той угневаўся, і, паслаўшы войскі свае, вынішчыў забойцаў тых і горад іхні спаліў.
І, пачуўшы гэта, кароль угневаўся; і, паслаўшы войска сваё, выгубіў убіўцаў тых, а места іхнае спаліў.
Тады кажа ён рабам сваім: вясельле гатова, а запрошаныя ня былі вартыя.
Тады кажа ён слугам сваім: "Вясельная чэсьць гатова, а пазваныя ня былі годныя;
Дык вось, ідзеце на ростані і ўсіх, каго спаткаеце, клічце на вясельле.
Дык ідзіце на ростані і ўсіх, каго знойдзеце, гукайце на вясельле’.
І рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых; і напоўнілася вясельле бяседнікамі.
І слугі тыя, вышаўшы на дарогі, зьберлі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых, і вясельная хароміна напаўнілася ўзьляжачымі.
Цар, увайшоўшы паглядзець на бяседнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельныя строі,
Кароль, увыйшоўшы паглядзець узьляжачых, абачыў там чалавека, што ня быў адзеўшыся ў вясельным адзецьцю;
і кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельных строях? А той маўчаў.
І кажа яму: ’Прыяцелю! як ты ўвыйшоў сюды не ў вясельным адзецьцю?’ Ён жа маўчаў.
Тады сказаў цар слугам: зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьмеце яго і выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў;
Тады сказаў кароль служцом: "Зьвязаўшы яму рукі й ногі, вазьміце яго й кіньце ў цемру навонную; там будзе плач а скрыгот зубамі;
бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.
Бо шмат пазваных, але мала абраных».
Тады фарысэі пайшлі і дамаўляліся, як падлавіць Яго на слове.
Тады фарысэі пайшлі й радзіліся, як бы злавіць Яго ў гаворцы.
І пасылаюць да Яго вучняў сваіх зь ірадыянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не стараешся дагадзіць каму-небудзь, бо не глядзіш на абліччы;
І пасылаюць да Яго вучанікаў сваіх із Гіродыянамі, кажучы: «Вучыцелю! мы ведаем, што Ты праўдзівы, і дарогі Божае праўдзіва вучыш, дый на нікога не зважаеш, бо не аглядаешся на асобу людзкую;
дык вось скажы нам: як Табе здаецца? ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?
Дык скажы нам: як табе здаецца? ці дазволена даваць падачкі цэсару, ці не?»
Але Ісус, убачыўшы зламыснасьць іхнюю, сказаў: што спакушаеце Мяне, крывадушнікі?
Але Ісус, бачачы нягоднасьць іхную, сказаў: «Нашто спакушаеце Мяне, двудушнікі?
пакажэце Мне манету, якою плаціцца падатак. Яны прынесьлі Яму дынар.
Пакажыце Імне манэту, каторай плаціце падачкі». Яны прынесьлі Яму дынар.
І кажа ім: чыя гэта выява і надпіс?
І кажа ім: «Чый абраз тут а напіс?»
І кажуць Яму: кесаравы. Тады кажа ім: дык аддавайце кесарава кесару, а Божае Богу.
Кажуць Яму: «Цэсаравы». Тады кажа ім: «Дык аддайце цэсарава цэсару, а Божае — Богу».
Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і пакінуўшы Яго, пайшлі.
Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і, пакінуўшы Яго, пайшлі.
У той дзень падступіліся да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго:
Таго ж дня дабліжыліся да Яго садукеі, каторыя кажуць, што няма ўскрысеньня, і папыталіся ў Яго:
Настаўнік! Майсей сказаў: «калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, хай возьме брат ягоны жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму».
«Вучыцелю, Масей сказаў: "Калі хто памрэць, ня маючы дзяцей, то брат ягоны хай ажэніцца із жонкаю ягонай і прыдбае насеньне брату свайму’.
Было ў нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму;
Было ў нас сямёх братоў: і першы, ажаніўшыся, памер і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму.
гэтак сама і другі, і трэйці, нават да сёмага;
Падобна й другі й трэйці аж да сёмага.
а пасьля ўсіх памерла і жонка.
Просьле ж усіх памерла й жонка.
Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь сямёх будзе яна за жонку? бо ўсе мелі яе?
Дык у часе ўскрысеньня, каторага ізь сямёх будзе яна жонкаю? бо ўсі мелі яе».
Ісус сказаў ім у адказ: памыляецеся, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай;
Ісус, адказуючы, сказаў ім: «Мыляецеся, ня ведаючы Пісьма ані моцы Божае;
бо ва ўваскрэсеньні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, а жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.
Бо ў часе ўскрысеньня ані жэняцца, ані выходзяць замуж, але будуць, як ангілы Божыя на нябёсах.
А пра ўваскрэсеньне мёртвых ці ня чыталі вы сказанага вам Богам:
А праз ускрысеньне мертвых ці ня чыталі вы, што сказаў вам Бог:
«Я Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якава»? Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых».
’Я Бог Абрагамоў, і Бог Ісакоў, і Бог Якаваў’? Бог ня ё Бог мертвых, але жывых».
І пачуўшы, люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага.
І як груды чулі, яны зумяваліся з навукі Ягонае.
А фарысэі, пачуўшы, што Ён прывёў садукеяў у маўчаньне, сабраліся разам.
А фарысэі, пачуўшы, што Ён прысіліў садукеяў змоўкці, зьберліся разам.
І спытаўся адзін зь іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:
І, пытаючы адзін ізь іх, законьнік, спакушаў Яго:
Настаўнік! якая запаведзь найбольшая ў законе?
«Вучыцелю, якое найвялікшае расказаньне ў Законе?»
Ісус жа сказаў яму: «палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім»;
Ісус сказаў яму: «Любі Спадара Бога свайго з усяго сэрца, і з усяе душы свае, і з усяе думкі свае.
гэта найбольшая і першая запаведзь;
Гэта вялікае а першае расказаньне.
а другая падобная да яе: «палюбі блізкага твайго, як самога сябе»;
Другое ж падобнае да яго: любі прыяцеля свайго, як самога сябе.
на гэтых дзьвюх запаведзях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.
На гэтых двух расказаньнях увесь Закон а прарокі дзяржацца».
Калі ж сабраліся фарысэі, спытаўся ў іх Ісус:
А як зьберліся фарысэі, Ісус папытаўся ў іх:
што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.
«Што вы думаеце праз Хрыста? чый Ён сын?» Кажуць Яму: «Давідаў».
Кажа ім: як жа Давід, з натхненьня, Госпадам Яго называе, калі кажа:
Кажа ім: «Як жа Давід у духу завець Яго Спадаром, кажучы:
«Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх»?
’Сказаў Спадар Спадару майму: Сядзі па правіцы Маей, пакуль палажу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае’?
Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён сын яму?
Дык калі Давід завець Яго Спадаром, як жа Ён сын яму?»
І ніхто ня мог адказаць Яму ні слова; і не адважваўся ўжо ніхто з таго дня дапытвацца ў Яго.
І ніхто ня мог адказаць Яму ані слова; і адгэнуль ніхто ўжо ня важыўся пытацца ў Яго.
