Мацьвея 22 разьдзел

 

 

І ў адказ Ісус зноў прамовіў да іх у прытчах, кажучы:

 

І, адказваючы, Ісус зноў гаварыў з імі ў прыповесьцях, кажучы:

падобнае Царства Нябеснае на чалавека-цара, які справіў вясельле сыну свайму

 

«Валадарства Нябеснае падобнае да чалавека валадара, які справіў вясельле для сына свайго.

і паслаў рабоў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.

 

І ён паслаў слугаў сваіх клікаць пакліканых на вясельле; і тыя не хацелі прыйсьці.

Зноў паслаў іншых рабоў, сказаўшы: скажэце запрошаным: «вось я прыгатаваў абед мой, цяляты мае і што ўкормлена, заколата, і ўсё гатова; прыходзьце на вясельле».

 

Зноў паслаў ён іншых слугаў, кажучы: “Скажыце пакліканым: Вось, я падрыхтаваў бяседу маю, валы мае і, што ўкормлена, зарэзаны, і ўсё падрыхтавана. Прыходзьце на вясельле”.

Але яны, ня даўшы ўвагі, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.

 

А яны, ня дбаючы пра тое, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.

Астатнія ж, схапіўшы рабоў ягоных, зьняважылі і забілі іх.

 

А іншыя, узяўшы слугаў ягоных, зьняважылі іх і забілі.

І пачуўшы, цар той угневаўся, і, паслаўшы войскі свае, вынішчыў забойцаў тых і горад іхні спаліў.

 

Пачуўшы пра гэтае, валадар загневаўся і, паслаўшы жаўнераў сваіх, выгубіў забойцаў тых, і горад іхні спаліў.

Тады кажа ён рабам сваім: вясельле гатова, а запрошаныя ня былі вартыя.

 

Тады кажа ён слугам сваім: “Сапраўды, вясельле падрыхтаванае, але пакліканыя не былі вартыя.

Дык вось, ідзеце на ростані і ўсіх, каго спаткаеце, клічце на вясельле.

 

Дык пайдзіце на ростані дарог і ўсіх, каго знойдзеце, клічце на вясельле”.

І рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых; і напоўнілася вясельле бяседнікамі.

 

І слугі тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, злых і добрых; і на вясельлі было поўна гасьцей.

Цар, увайшоўшы паглядзець на бяседнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельныя строі,

 

Увайшоўшы ж пабачыць тых, што ўзьлягалі, валадар убачыў там чалавека, не апранутага ў вясельнае адзеньне,

і кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельных строях? А той маўчаў.

 

і кажа яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, ня маючы вясельнага адзеньня?” Той жа маўчаў.

Тады сказаў цар слугам: зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьмеце яго і выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў;

 

Тады сказаў валадар слугам: “Зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьміце яго і ўкіньце ў цемру вонкавую; там будзе плач і скрыгат зубоў.

бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

 

Бо шмат пакліканых, але мала выбраных”».

Тады фарысэі пайшлі і дамаўляліся, як падлавіць Яго на слове.

 

Тады, пайшоўшы, фарысэі зрабілі нараду, як злавіць Яго ў словах.

І пасылаюць да Яго вучняў сваіх зь ірадыянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не стараешся дагадзіць каму-небудзь, бо не глядзіш на абліччы;

 

І пасылаюць да Яго вучняў сваіх з ірадыянамі, кажучы: «Настаўнік! Мы ведаем, што Ты праўдзівы і пра шлях Божы паводле праўды навучаеш, і не дагаджаеш нікому, бо не глядзіш на аблічча людзей.

дык вось скажы нам: як Табе здаецца? ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?

 

Дык скажы нам, як Ты думаеш, ці належыцца даваць даніну цэзару, ці не?»

Але Ісус, убачыўшы зламыснасьць іхнюю, сказаў: што спакушаеце Мяне, крывадушнікі?

 

А Ісус, разумеючы зласьлівасьць іхнюю, сказаў: «Чаму спакушаеце Мяне, крывадушнікі?

пакажэце Мне манету, якою плаціцца падатак. Яны прынесьлі Яму дынар.

 

Пакажыце Мне манэту для даніны». Яны ж прынесьлі Яму дынар.

І кажа ім: чыя гэта выява і надпіс?

 

І кажа ім: «Чый гэта вобраз і надпіс?»

І кажуць Яму: кесаравы. Тады кажа ім: дык аддавайце кесарава кесару, а Божае Богу.

 

Кажуць Яму: «Цэзара». Тады кажа ім: «Дык аддавайце тое, што цэзара, цэзару, а тое, што Божае, — Богу».

Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і пакінуўшы Яго, пайшлі.

 

І, пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся, і, пакінуўшы Яго, адыйшлі.

У той дзень падступіліся да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго:

 

У той дзень падыйшлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрасеньня, і спыталіся ў Яго:

Настаўнік! Майсей сказаў: «калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, хай возьме брат ягоны жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму».

 

«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, брат ягоны няхай возьме жонку ягоную і адновіць насеньне брату свайму”.

Было ў нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму;

 

Было ж у нас сем братоў, і першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы насеньня, пакінуў жонку сваю брату свайму.

гэтак сама і другі, і трэйці, нават да сёмага;

 

Таксама і другі, і трэці, аж да сёмага.

а пасьля ўсіх памерла і жонка.

 

Пасьля ўсіх памерла і жонка.

Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь сямёх будзе яна за жонку? бо ўсе мелі яе?

 

Дык пры ўваскрасеньні якога з сямі будзе яна жонкаю? Бо ўсе мелі яе».

Ісус сказаў ім у адказ: памыляецеся, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай;

 

Адказваючы, Ісус сказаў ім: «Вы памыляецеся, ня ведаючы ані Пісаньня, ані моцы Божае.

бо ва ўваскрэсеньні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, а жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.

 

Бо пры ўваскрасеньні ня жэняцца і замуж не выходзяць, але будуць як анёлы Божыя ў небе.

А пра ўваскрэсеньне мёртвых ці ня чыталі вы сказанага вам Богам:

 

А наконт уваскрасеньня мёртвых, ці не чыталі вы сказанага вам Богам, Які кажа:

«Я Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якава»? Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых».

 

“Я — Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якуба!” Бог ня ёсьць Бог мёртвых, але жывых».

І пачуўшы, люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага.

 

І, пачуўшы, натоўпы дзівіліся з вучэньня Ягонага.

А фарысэі, пачуўшы, што Ён прывёў садукеяў у маўчаньне, сабраліся разам.

 

А фарысэі, пачуўшы, што Ён прымусіў змоўкнуць садукеяў, сабраліся супраць Яго.

І спытаўся адзін зь іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:

 

І спытаўся адзін з іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:

Настаўнік! якая запаведзь найбольшая ў законе?

 

«Настаўнік, якое найбольшае прыказаньне ў Законе?»

Ісус жа сказаў яму: «палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім»;

 

А Ісус сказаў яму: «“Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім”.

гэта найбольшая і першая запаведзь;

 

Гэта ёсьць першае і найбольшае прыказаньне.

а другая падобная да яе: «палюбі блізкага твайго, як самога сябе»;

 

Другое ж падобнае да яго: “Любі бліжняга свайго, як самога сябе”.

на гэтых дзьвюх запаведзях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.

 

На гэтых двух прыказаньнях трымаецца ўвесь Закон і Прарокі».

Калі ж сабраліся фарысэі, спытаўся ў іх Ісус:

 

А ў фарысэяў, якія сабраліся, Ісус спытаўся,

што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.

 

кажучы: «Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён Сын?» Кажуць Яму: «Давіда».

Кажа ім: як жа Давід, з натхненьня, Госпадам Яго называе, калі кажа:

 

Кажа ім: «Як жа Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:

«Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх»?

 

“Сказаў Госпад Госпаду майму: Сядзь праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх як падножжа ног Тваіх”.

Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён сын яму?

 

Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён — сын ягоны?»

І ніхто ня мог адказаць Яму ні слова; і не адважваўся ўжо ніхто з таго дня дапытвацца ў Яго.

 

І ніхто ня змог адказаць Яму ані слова; і з таго дня ніхто ўжо не адважваўся пытацца ў Яго.