Мацьвея 22 разьдзел

 

 

І ў адказ Ісус зноў прамаўляў ім у прыпавесцях, кажучы:

 

І, адказваючы, Ісус зноў гаварыў з імі ў прыповесьцях, кажучы:

Царства Нябёсаў падобнае да аднаго цара, што справіў вяселле свайму сыну.

 

«Валадарства Нябеснае падобнае да чалавека валадара, які справіў вясельле для сына свайго.

І паслаў сваіх слуг, каб паклікалі запрошаных на вяселле, але тыя не захацелі прыйсці.

 

І ён паслаў слугаў сваіх клікаць пакліканых на вясельле; і тыя не хацелі прыйсьці.

Ён зноў паслаў іншых слуг, кажучы: Скажыце запрошаным: «Вось я падрыхтаваў мой абед, мае быкі і адкормленая жывёла заколаты, і ўсё гатова; ідзіце на вяселле!»

 

Зноў паслаў ён іншых слугаў, кажучы: “Скажыце пакліканым: Вось, я падрыхтаваў бяседу маю, валы мае і, што ўкормлена, зарэзаны, і ўсё падрыхтавана. Прыходзьце на вясельле”.

Яны ж, занядбаўшы гэта, паразыходзіліся, хто — на ўласнае поле, хто — да гандлю свайго;

 

А яны, ня дбаючы пра тое, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.

а астатнія, схапіўшы яго слуг, зняважылі і забілі іх.

 

А іншыя, узяўшы слугаў ягоных, зьняважылі іх і забілі.

І цар, [пачуўшы], разневаўся і, паслаўшы свае войскі, вынішчыў тых забойцаў, а іх горад спаліў.

 

Пачуўшы пра гэтае, валадар загневаўся і, паслаўшы жаўнераў сваіх, выгубіў забойцаў тых, і горад іхні спаліў.

Тады ён кажа сваім слугам: Вяселле гатовае, ды запрошаныя былі не вартымі;

 

Тады кажа ён слугам сваім: “Сапраўды, вясельле падрыхтаванае, але пакліканыя не былі вартыя.

дык ідзіце ж на скрыжаванні дарог і, каго знойдзеце, клічце на вяселле.

 

Дык пайдзіце на ростані дарог і ўсіх, каго знойдзеце, клічце на вясельле”.

І тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі, і ліхіх, і добрых; і вясельная зала напоўнілася застольнікамі.

 

І слугі тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, злых і добрых; і на вясельлі было поўна гасьцей.

І цар, увайшоўшы паглядзець на застольнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельнае ўбранне,

 

Увайшоўшы ж пабачыць тых, што ўзьлягалі, валадар убачыў там чалавека, не апранутага ў вясельнае адзеньне,

і кажа яму: Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не меўшы вясельнага ўбрання? — Той жа маўчаў.

 

і кажа яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, ня маючы вясельнага адзеньня?” Той жа маўчаў.

Тады цар сказаў слугам: Звязаўшы яму ногі і рукі, [вазьміце яго і] выкіньце яго ў знадворную цемру; там будзе плач і скрыгат зубоў.

 

Тады сказаў валадар слугам: “Зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьміце яго і ўкіньце ў цемру вонкавую; там будзе плач і скрыгат зубоў.

Бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

 

Бо шмат пакліканых, але мала выбраных”».

Тады фарысеі, пайшоўшы, зрабілі раду, як бы прылавіць Яго на слове.

 

Тады, пайшоўшы, фарысэі зрабілі нараду, як злавіць Яго ў словах.

І пасылаюць да Яго сваіх вучняў з ірадыянамі68, каб сказаць: Настаўніку, мы ведаем, што Ты праўдзівы і Божай дарозе ў праўдзе навучаеш і ні на кім Табе не залежыць: бо не глядзіш на аблічча людзей.

 

І пасылаюць да Яго вучняў сваіх з ірадыянамі, кажучы: «Настаўнік! Мы ведаем, што Ты праўдзівы і пра шлях Божы паводле праўды навучаеш, і не дагаджаеш нікому, бо не глядзіш на аблічча людзей.

Дык скажы нам, як здаецца Табе, ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?

 

Дык скажы нам, як Ты думаеш, ці належыцца даваць даніну цэзару, ці не?»

Але Ісус, ведаючы іх падступнасць, сказаў: Што вы Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

 

А Ісус, разумеючы зласьлівасьць іхнюю, сказаў: «Чаму спакушаеце Мяне, крывадушнікі?

Пакажыце Мне падатковую манету. — І яны прынеслі Яму дынарый.

 

Пакажыце Мне манэту для даніны». Яны ж прынесьлі Яму дынар.

І Ён кажа ім: Чыя гэта выява і надпіс?

 

І кажа ім: «Чый гэта вобраз і надпіс?»

Яны кажуць Яму: Кесарава. — Тады Ён кажа ім: Дык аддавайце кесарава кесару, а Божае — Богу.

 

Кажуць Яму: «Цэзара». Тады кажа ім: «Дык аддавайце тое, што цэзара, цэзару, а тое, што Божае, — Богу».

І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся, і, пакінуўшы Яго, адышлі.

 

І, пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся, і, пакінуўшы Яго, адыйшлі.

У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і спыталіся ў Яго,

 

У той дзень падыйшлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрасеньня, і спыталіся ў Яго:

кажучы: Настаўніку, Маісей сказаў: «Калі хто памрэ, не маючы дзяцей, то няхай яго брат ажэніцца з яго жонкаю і ўзновіць патомства свайму брату».

 

«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, брат ягоны няхай возьме жонку ягоную і адновіць насеньне брату свайму”.

Было ж у нас сем братоў; і першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў сваю жонку брату свайму;

 

Было ж у нас сем братоў, і першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы насеньня, пакінуў жонку сваю брату свайму.

таксама і другі, і трэці, аж да сёмага;

 

Таксама і другі, і трэці, аж да сёмага.

а пасля ўсіх памерла жанчына.

 

Пасьля ўсіх памерла і жонка.

Дык ва ўваскрэсенні — жонкаю каторага з сямі яна будзе? Бо ўсе мелі яе?

 

Дык пры ўваскрасеньні якога з сямі будзе яна жонкаю? Бо ўсе мелі яе».

Ісус жа сказаў ім у адказ: Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісанняў, ні сілы Божай:

 

Адказваючы, Ісус сказаў ім: «Вы памыляецеся, ня ведаючы ані Пісаньня, ані моцы Божае.

бо ва ўваскрэсенні ні жэняцца і не выходзяць замуж, а яны — як Анёлы [Божыя] ў небе.

 

Бо пры ўваскрасеньні ня жэняцца і замуж не выходзяць, але будуць як анёлы Божыя ў небе.

А пра ўваскрэсенне мёртвых няўжо вы не чыталі сказанага вам Богам, Які кажа:

 

А наконт уваскрасеньня мёртвых, ці не чыталі вы сказанага вам Богам, Які кажа:

«Я Бог Аўраама, і Бог Ісаака, і Бог Іякава»? Ён не Бог мёртвых, а жывых.

 

“Я — Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якуба!” Бог ня ёсьць Бог мёртвых, але жывых».

І, пачуўшы гэта, натоўпы дзівіліся Яго вучэнню.

 

І, пачуўшы, натоўпы дзівіліся з вучэньня Ягонага.

А фарысеі, пачуўшы, што Ён прымусіў замоўкнуць садукеяў, сабраліся разам.

 

А фарысэі, пачуўшы, што Ён прымусіў змоўкнуць садукеяў, сабраліся супраць Яго.

І адзін з іх, [законнік] спытаўся, выпрабоўваючы Яго і [кажучы]:

 

І спытаўся адзін з іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:

Настаўніку, якая запаведзь самая вялікая ў законе?

 

«Настаўнік, якое найбольшае прыказаньне ў Законе?»

[Ісус] жа сказаў яму: «Палюбі Госпада, твайго Бога, усім сваім сэрцам, і ўсёю сваёю душою, і ўсім сваім разуменнем»;

 

А Ісус сказаў яму: «“Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім”.

гэта самая вялікая і першая запаведзь.

 

Гэта ёсьць першае і найбольшае прыказаньне.

Другая ж падобная да яе: «Палюбі свайго блізкага, як самога сябе».

 

Другое ж падобнае да яго: “Любі бліжняга свайго, як самога сябе”.

На гэтых дзвюх запаведзях трымаецца ўвесь закон і прарокі.

 

На гэтых двух прыказаньнях трымаецца ўвесь Закон і Прарокі».

Калі ж сабраліся фарысеі, Ісус спытаўся ў іх,

 

А ў фарысэяў, якія сабраліся, Ісус спытаўся,

кажучы: Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын? — Яны кажуць Яму: Давідаў.

 

кажучы: «Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён Сын?» Кажуць Яму: «Давіда».

Ён кажа ім: Дык як Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:

 

Кажа ім: «Як жа Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:

«Сказаў Госпад майму Госпаду: сядзі праваруч Мяне, пакуль Я не пакладу Тваіх ворагаў пад ногі Твае?»

 

“Сказаў Госпад Госпаду майму: Сядзь праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх як падножжа ног Тваіх”.

Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён яго сын?

 

Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён — сын ягоны?»

І ніхто не мог адказаць Яму ні слова; і ніхто з таго дня не адважыўся больш пытацца ў Яго.

 

І ніхто ня змог адказаць Яму ані слова; і з таго дня ніхто ўжо не адважваўся пытацца ў Яго.