Мацьвея 22 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Антонія Бокуна
Езус зноў расказаў ім прыпавесць:
І, адказваючы, Ісус зноў гаварыў з імі ў прыповесьцях, кажучы:
«Валадарства Нябеснае падобнае да караля, які справіў вяселле для свайго сына.
«Валадарства Нябеснае падобнае да чалавека валадара, які справіў вясельле для сына свайго.
Ён паслаў сваіх слугаў паклікаць запрошаных на вяселле, але яны не хацелі прыйсці.
І ён паслаў слугаў сваіх клікаць пакліканых на вясельле; і тыя не хацелі прыйсьці.
Зноў паслаў іншых слугаў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось я прыгатаваў гасціну маю, зарэзаны валы мае і адкормленая жыўнасць, і ўсё падрыхтавана; прыходзьце на вяселле”.
Зноў паслаў ён іншых слугаў, кажучы: “Скажыце пакліканым: Вось, я падрыхтаваў бяседу маю, валы мае і, што ўкормлена, зарэзаны, і ўсё падрыхтавана. Прыходзьце на вясельле”.
Але яны пагардзілі і адышлі, хто на сваё поле, а хто да свайго гандлю.
А яны, ня дбаючы пра тое, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.
Астатнія ж, схапіўшы слугаў ягоных, зняважылі і забілі іх.
А іншыя, узяўшы слугаў ягоных, зьняважылі іх і забілі.
Кароль жа раззлаваўся і, паслаўшы войска сваё, знішчыў забойцаў гэтых і падпаліў іхні горад.
Пачуўшы пра гэтае, валадар загневаўся і, паслаўшы жаўнераў сваіх, выгубіў забойцаў тых, і горад іхні спаліў.
Тады ён сказаў сваім слугам: “Вяселле гатова, але запрошаныя не былі годнымі.
Тады кажа ён слугам сваім: “Сапраўды, вясельле падрыхтаванае, але пакліканыя не былі вартыя.
Таму пайдзіце на ростані і ўсіх, каго сустрэнеце, запрасіце на вяселле”.
Дык пайдзіце на ростані дарог і ўсіх, каго знойдзеце, клічце на вясельле”.
Тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі: і кепскіх, і добрых. І напоўнілася вяселле гасцямі.
І слугі тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, злых і добрых; і на вясельлі было поўна гасьцей.
Кароль, увайшоўшы паглядзець на гасцей, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельную вопратку,
Увайшоўшы ж пабачыць тых, што ўзьлягалі, валадар убачыў там чалавека, не апранутага ў вясельнае адзеньне,
і сказаў яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельнай вопраткі?” Той прамаўчаў.
і кажа яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, ня маючы вясельнага адзеньня?” Той жа маўчаў.
Тады кароль сказаў слугам: “Звяжыце яму ногі і рукі і выкіньце яго вон, у цемру. Там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.
Тады сказаў валадар слугам: “Зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьміце яго і ўкіньце ў цемру вонкавую; там будзе плач і скрыгат зубоў.
Бо шмат пакліканых, але мала выбраных».
Бо шмат пакліканых, але мала выбраных”».
Тады фарысеі пайшлі і раіліся, як бы злавіць Езуса на слове.
Тады, пайшоўшы, фарысэі зрабілі нараду, як злавіць Яго ў словах.
І паслалі да Яго вучняў сваіх разам з прыхільнікамі Ірада, каб спыталіся: «Настаўнік, мы ведаем, што Ты праўдзівы і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не зважаеш ні на кога, бо не глядзіш на аблічча людзей.
І пасылаюць да Яго вучняў сваіх з ірадыянамі, кажучы: «Настаўнік! Мы ведаем, што Ты праўдзівы і пра шлях Божы паводле праўды навучаеш, і не дагаджаеш нікому, бо не глядзіш на аблічча людзей.
Таму скажы нам: як Табе здаецца? Ці належыць плаціць падатак цэзару, ці не?»
Дык скажы нам, як Ты думаеш, ці належыцца даваць даніну цэзару, ці не?»
Але Езус, ведаючы іхнюю зласлівасць, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?
А Ісус, разумеючы зласьлівасьць іхнюю, сказаў: «Чаму спакушаеце Мяне, крывадушнікі?
Пакажыце Мне падатковую манету». Яны прынеслі Яму дынар.
Пакажыце Мне манэту для даніны». Яны ж прынесьлі Яму дынар.
Ён спытаў іх: «Чыя гэта выява і надпіс?»
І кажа ім: «Чый гэта вобраз і надпіс?»
Адказалі Яму: «Цэзара». Тады Ён сказаў ім: «Дык аддавайце цэзарава цэзару, а Божае — Богу».
Кажуць Яму: «Цэзара». Тады кажа ім: «Дык аддавайце тое, што цэзара, цэзару, а тое, што Божае, — Богу».
Пачуўшы гэта, яны здзівіліся і, пакінуўшы Яго, адышлі.
І, пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся, і, пакінуўшы Яго, адыйшлі.
У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрашэння, і спыталіся ў Яго:
У той дзень падыйшлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрасеньня, і спыталіся ў Яго:
«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі нехта памрэ, не маючы дзяцей, няхай яго брат возьме жонку ягоную і адродзіць нашчадкаў брату свайму”.
«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, брат ягоны няхай возьме жонку ягоную і адновіць насеньне брату свайму”.
Дык вось, было ў нас сем братоў. Першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў жонку брату свайму.
Было ж у нас сем братоў, і першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы насеньня, пакінуў жонку сваю брату свайму.
Гэтаксама і другі, і трэці, аж да сёмага.
Таксама і другі, і трэці, аж да сёмага.
А пасля ўсіх памерла і жонка.
Пасьля ўсіх памерла і жонка.
Пры ўваскрашэнні катораму з семярых яна будзе за жонку? Бо яна належала ўсім».
Дык пры ўваскрасеньні якога з сямі будзе яна жонкаю? Бо ўсе мелі яе».
Езус адказаў ім: «Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ні сілы Божай.
Адказваючы, Ісус сказаў ім: «Вы памыляецеся, ня ведаючы ані Пісаньня, ані моцы Божае.
Бо пры ўваскрашэнні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, але жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.
Бо пры ўваскрасеньні ня жэняцца і замуж не выходзяць, але будуць як анёлы Божыя ў небе.
А пра ўваскрашэнне памерлых хіба вы не чыталі сказанага вам ад Бога:
А наконт уваскрасеньня мёртвых, ці не чыталі вы сказанага вам Богам, Які кажа:
“Я Бог Абрагама, Бог Ісаака і Бог Якуба”? Бог не ёсць Богам мёртвых, а жывых».
“Я — Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якуба!” Бог ня ёсьць Бог мёртвых, але жывых».
Натоўп, пачуўшы гэта, дзівіўся з вучэння Яго.
І, пачуўшы, натоўпы дзівіліся з вучэньня Ягонага.
Калі фарысеі пачулі, што Езус прымусіў замоўкнуць садукеяў, яны сабраліся разам.
А фарысэі, пачуўшы, што Ён прымусіў змоўкнуць садукеяў, сабраліся супраць Яго.
І адзін з іх, кніжнік, выпрабоўваючы Яго, спытаўся:
І спытаўся адзін з іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:
«Настаўнік, якая запаведзь найбольшая ў Законе?»
«Настаўнік, якое найбольшае прыказаньне ў Законе?»
Езус адказаў яму: «“Любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсім розумам тваім”.
А Ісус сказаў яму: «“Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім”.
Гэта найбольшая і першая запаведзь.
Гэта ёсьць першае і найбольшае прыказаньне.
Другая ж — падобная да яе: “Любі бліжняга твайго, як самога сябе”.
Другое ж падобнае да яго: “Любі бліжняга свайго, як самога сябе”.
На гэтых дзвюх запаведзях грунтуецца ўвесь Закон і Прарокі».
На гэтых двух прыказаньнях трымаецца ўвесь Закон і Прарокі».
Калі фарысеі сабраліся, Езус спытаўся ў іх:
А ў фарысэяў, якія сабраліся, Ісус спытаўся,
«Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын?» Яны адказалі Яму: «Давіда».
кажучы: «Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён Сын?» Кажуць Яму: «Давіда».
Ён сказаў ім: «Як жа Давід, натхнёны Духам, называе Яго Панам, калі кажа:
Кажа ім: «Як жа Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:
“Сказаў Пан Пану майму: сядзь праваруч Мяне,пакуль не пакладу ворагаў Тваіхпад ногі Твае”?
“Сказаў Госпад Госпаду майму: Сядзь праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх як падножжа ног Тваіх”.
Дык калі Давід называе Яго Панам, які ж Ён сын яму?»
Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён — сын ягоны?»
І ніхто не здолеў адказаць Яму ні слова. З таго дня ніхто больш не адважваўся пытацца ў Яго.
І ніхто ня змог адказаць Яму ані слова; і з таго дня ніхто ўжо не адважваўся пытацца ў Яго.
