Мацьвея 22 разьдзел

 

 

І ў адказ Ісус зноў прамовіў да іх у прытчах, кажучы:

 

Езус зноў расказаў ім прыпавесць:

падобнае Царства Нябеснае на чалавека-цара, які справіў вясельле сыну свайму

 

«Валадарства Нябеснае падобнае да караля, які справіў вяселле для свайго сына.

і паслаў рабоў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.

 

Ён паслаў сваіх слугаў паклікаць запрошаных на вяселле, але яны не хацелі прыйсці.

Зноў паслаў іншых рабоў, сказаўшы: скажэце запрошаным: «вось я прыгатаваў абед мой, цяляты мае і што ўкормлена, заколата, і ўсё гатова; прыходзьце на вясельле».

 

Зноў паслаў іншых слугаў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось я прыгатаваў гасціну маю, зарэзаны валы мае і адкормленая жыўнасць, і ўсё падрыхтавана; прыходзьце на вяселле”.

Але яны, ня даўшы ўвагі, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.

 

Але яны пагардзілі і адышлі, хто на сваё поле, а хто да свайго гандлю.

Астатнія ж, схапіўшы рабоў ягоных, зьняважылі і забілі іх.

 

Астатнія ж, схапіўшы слугаў ягоных, зняважылі і забілі іх.

І пачуўшы, цар той угневаўся, і, паслаўшы войскі свае, вынішчыў забойцаў тых і горад іхні спаліў.

 

Кароль жа раззлаваўся і, паслаўшы войска сваё, знішчыў забойцаў гэтых і падпаліў іхні горад.

Тады кажа ён рабам сваім: вясельле гатова, а запрошаныя ня былі вартыя.

 

Тады ён сказаў сваім слугам: “Вяселле гатова, але запрошаныя не былі годнымі.

Дык вось, ідзеце на ростані і ўсіх, каго спаткаеце, клічце на вясельле.

 

Таму пайдзіце на ростані і ўсіх, каго сустрэнеце, запрасіце на вяселле”.

І рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых; і напоўнілася вясельле бяседнікамі.

 

Тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі: і кепскіх, і добрых. І напоўнілася вяселле гасцямі.

Цар, увайшоўшы паглядзець на бяседнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельныя строі,

 

Кароль, увайшоўшы паглядзець на гасцей, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельную вопратку,

і кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельных строях? А той маўчаў.

 

і сказаў яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельнай вопраткі?” Той прамаўчаў.

Тады сказаў цар слугам: зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьмеце яго і выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў;

 

Тады кароль сказаў слугам: “Звяжыце яму ногі і рукі і выкіньце яго вон, у цемру. Там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.

бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

 

Бо шмат пакліканых, але мала выбраных».

Тады фарысэі пайшлі і дамаўляліся, як падлавіць Яго на слове.

 

Тады фарысеі пайшлі і раіліся, як бы злавіць Езуса на слове.

І пасылаюць да Яго вучняў сваіх зь ірадыянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не стараешся дагадзіць каму-небудзь, бо не глядзіш на абліччы;

 

І паслалі да Яго вучняў сваіх разам з прыхільнікамі Ірада, каб спыталіся: «Настаўнік, мы ведаем, што Ты праўдзівы і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не зважаеш ні на кога, бо не глядзіш на аблічча людзей.

дык вось скажы нам: як Табе здаецца? ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?

 

Таму скажы нам: як Табе здаецца? Ці належыць плаціць падатак цэзару, ці не?»

Але Ісус, убачыўшы зламыснасьць іхнюю, сказаў: што спакушаеце Мяне, крывадушнікі?

 

Але Езус, ведаючы іхнюю зласлівасць, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

пакажэце Мне манету, якою плаціцца падатак. Яны прынесьлі Яму дынар.

 

Пакажыце Мне падатковую манету». Яны прынеслі Яму дынар.

І кажа ім: чыя гэта выява і надпіс?

 

Ён спытаў іх: «Чыя гэта выява і надпіс?»

І кажуць Яму: кесаравы. Тады кажа ім: дык аддавайце кесарава кесару, а Божае Богу.

 

Адказалі Яму: «Цэзара». Тады Ён сказаў ім: «Дык аддавайце цэзарава цэзару, а Божае — Богу».

Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і пакінуўшы Яго, пайшлі.

 

Пачуўшы гэта, яны здзівіліся і, пакінуўшы Яго, адышлі.

У той дзень падступіліся да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго:

 

У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрашэння, і спыталіся ў Яго:

Настаўнік! Майсей сказаў: «калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, хай возьме брат ягоны жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму».

 

«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі нехта памрэ, не маючы дзяцей, няхай яго брат возьме жонку ягоную і адродзіць нашчадкаў брату свайму”.

Было ў нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму;

 

Дык вось, было ў нас сем братоў. Першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў жонку брату свайму.

гэтак сама і другі, і трэйці, нават да сёмага;

 

Гэтаксама і другі, і трэці, аж да сёмага.

а пасьля ўсіх памерла і жонка.

 

А пасля ўсіх памерла і жонка.

Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь сямёх будзе яна за жонку? бо ўсе мелі яе?

 

Пры ўваскрашэнні катораму з семярых яна будзе за жонку? Бо яна належала ўсім».

Ісус сказаў ім у адказ: памыляецеся, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай;

 

Езус адказаў ім: «Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ні сілы Божай.

бо ва ўваскрэсеньні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, а жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.

 

Бо пры ўваскрашэнні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, але жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.

А пра ўваскрэсеньне мёртвых ці ня чыталі вы сказанага вам Богам:

 

А пра ўваскрашэнне памерлых хіба вы не чыталі сказанага вам ад Бога:

«Я Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якава»? Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых».

 

“Я Бог Абрагама, Бог Ісаака і Бог Якуба”? Бог не ёсць Богам мёртвых, а жывых».

І пачуўшы, люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага.

 

Натоўп, пачуўшы гэта, дзівіўся з вучэння Яго.

А фарысэі, пачуўшы, што Ён прывёў садукеяў у маўчаньне, сабраліся разам.

 

Калі фарысеі пачулі, што Езус прымусіў замоўкнуць садукеяў, яны сабраліся разам.

І спытаўся адзін зь іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:

 

І адзін з іх, кніжнік, выпрабоўваючы Яго, спытаўся:

Настаўнік! якая запаведзь найбольшая ў законе?

 

«Настаўнік, якая запаведзь найбольшая ў Законе?»

Ісус жа сказаў яму: «палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім»;

 

Езус адказаў яму: «“Любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсім розумам тваім”.

гэта найбольшая і першая запаведзь;

 

Гэта найбольшая і першая запаведзь.

а другая падобная да яе: «палюбі блізкага твайго, як самога сябе»;

 

Другая ж — падобная да яе: “Любі бліжняга твайго, як самога сябе”.

на гэтых дзьвюх запаведзях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.

 

На гэтых дзвюх запаведзях грунтуецца ўвесь Закон і Прарокі».

Калі ж сабраліся фарысэі, спытаўся ў іх Ісус:

 

Калі фарысеі сабраліся, Езус спытаўся ў іх:

што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.

 

«Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын?» Яны адказалі Яму: «Давіда».

Кажа ім: як жа Давід, з натхненьня, Госпадам Яго называе, калі кажа:

 

Ён сказаў ім: «Як жа Давід, натхнёны Духам, называе Яго Панам, калі кажа:

«Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх»?

 

“Сказаў Пан Пану майму: сядзь праваруч Мяне,пакуль не пакладу ворагаў Тваіхпад ногі Твае”?

Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён сын яму?

 

Дык калі Давід называе Яго Панам, які ж Ён сын яму?»

І ніхто ня мог адказаць Яму ні слова; і не адважваўся ўжо ніхто з таго дня дапытвацца ў Яго.

 

І ніхто не здолеў адказаць Яму ні слова. З таго дня ніхто больш не адважваўся пытацца ў Яго.