Мацьвея 22 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
І, адказваючы, Ісус стаў гаварыць ім далей у прыпавесцях:
Езус зноў расказаў ім прыпавесць:
«Валадарства Нябеснае падобна да чалавека валадара, які справіў вяселле для свайго сына.
«Валадарства Нябеснае падобнае да караля, які справіў вяселле для свайго сына.
І паслаў ён паслугачоў сваіх паклікаць запрошаных на вяселле, але не хацелі прыйсці.
Ён паслаў сваіх слугаў паклікаць запрошаных на вяселле, але яны не хацелі прыйсці.
Ізноў паслаў іншых паслугачоў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось, я прыгатаваў свой абед, валы мае і што кормнае пабіта, ды ўсё прыгатавана; прыходзьце на вяселле!”
Зноў паслаў іншых слугаў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось я прыгатаваў гасціну маю, зарэзаны валы мае і адкормленая жыўнасць, і ўсё падрыхтавана; прыходзьце на вяселле”.
Але яны не дбалі і пайшлі: хто ў поле сваё, хто да гандлю свайго;
Але яны пагардзілі і адышлі, хто на сваё поле, а хто да свайго гандлю.
астатнія ж схапілі паслугачоў яго і, наздзекаваўшыся, забілі.
Астатнія ж, схапіўшы слугаў ягоных, зняважылі і забілі іх.
І ўгнявіўся валадар, і, паслаўшы сваё войска, знішчыў тых забойцаў і горад іх спаліў.
Кароль жа раззлаваўся і, паслаўшы войска сваё, знішчыў забойцаў гэтых і падпаліў іхні горад.
Потым гаворыць ён паслугачам сваім: “Вяселле прыгатавана, але тыя, што запрошаны, не былі вартыя.
Тады ён сказаў сваім слугам: “Вяселле гатова, але запрошаныя не былі годнымі.
Дык ідзіце на скрыжаванні дарог і, каго толькі знойдзеце, клічце на вяселле”.
Таму пайдзіце на ростані і ўсіх, каго сустрэнеце, запрасіце на вяселле”.
І паслугачы яго, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго напаткалі, ліхіх і добрых; і напоўнілася вяселле гасцямі.
Тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі: і кепскіх, і добрых. І напоўнілася вяселле гасцямі.
І ўвайшоў валадар, каб паглядзець на гасцей, ды ўбачыў ён там чалавека, які быў апрануты не ў вясельныя шаты.
Кароль, увайшоўшы паглядзець на гасцей, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельную вопратку,
І гаворыць яму: “Дружа, як жа ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельных шатаў?” Але той маўчаў.
і сказаў яму: “Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельнай вопраткі?” Той прамаўчаў.
Тады сказаў валадар паслугачам сваім: “Звяжыце яму рукі і ногі, кіньце яго ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.
Тады кароль сказаў слугам: “Звяжыце яму ногі і рукі і выкіньце яго вон, у цемру. Там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.
Бо многія пакліканы, але нямногія абраны».
Бо шмат пакліканых, але мала выбраных».
Тады фарысеі, адышоўшы, пачалі радзіцца, як бы падлавіць Яго ў словах.
Тады фарысеі пайшлі і раіліся, як бы злавіць Езуса на слове.
І паслалі да Яго вучняў сваіх з ірадыянамі, якія казалі: «Настаўнік, ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва навучаеш, ды не аглядаешся на асобы людзей.
І паслалі да Яго вучняў сваіх разам з прыхільнікамі Ірада, каб спыталіся: «Настаўнік, мы ведаем, што Ты праўдзівы і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не зважаеш ні на кога, бо не глядзіш на аблічча людзей.
Скажы нам тады, як Табе здаецца, ці належыць плаціць падатак цэзару, ці, можа, не?»
Таму скажы нам: як Табе здаецца? Ці належыць плаціць падатак цэзару, ці не?»
Ісус жа, пранікаючы іх подступ, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?
Але Езус, ведаючы іхнюю зласлівасць, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?
Пакажыце мне манету на падатак». І яны падалі Яму дынар.
Пакажыце Мне падатковую манету». Яны прынеслі Яму дынар.
І Ён гаворыць ім: «Чые гэта выява і надпіс?»
Ён спытаў іх: «Чыя гэта выява і надпіс?»
Кажуць Яму: «Цэзара». Тады сказаў ім: «Тое, што цэзара, аддайце цэзару, а што Божае — Богу».
Адказалі Яму: «Цэзара». Тады Ён сказаў ім: «Дык аддавайце цэзарава цэзару, а Божае — Богу».
І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся ды, пакінуўшы Яго, адышліся.
Пачуўшы гэта, яны здзівіліся і, пакінуўшы Яго, адышлі.
У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і пыталіся Яго,
У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрашэння, і спыталіся ў Яго:
кажучы: «Настаўнік, Майсей загадаў: калі хто памрэ, не маючы дзяцей, дык хай брат яго возьме жонку яго і хай створыць нашчадка брату свайму.
«Настаўнік, Майсей сказаў: “Калі нехта памрэ, не маючы дзяцей, няхай яго брат возьме жонку ягоную і адродзіць нашчадкаў брату свайму”.
А было ў нас сем братоў; і першы, як ажаніўся, памёр і, не маючы нашчадка, пакінуў жонку брату свайму.
Дык вось, было ў нас сем братоў. Першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў жонку брату свайму.
Падобна другі і трэці — аж да сёмага.
Гэтаксама і другі, і трэці, аж да сёмага.
Нарэшце па ўсіх памерла і жанчына.
А пасля ўсіх памерла і жонка.
Дык у час уваскрэсення чыёй з сямі будзе яна жонкаю? Бо ўсе яны мелі яе».
Пры ўваскрашэнні катораму з семярых яна будзе за жонку? Бо яна належала ўсім».
А Ісус, адказваючы, гаворыць ім: «Памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ані магутнасці Божай.
Езус адказаў ім: «Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ні сілы Божай.
Пры ўваскрэсенні не будуць ні жаніцца, ані замуж выходзіць, але будуць, як анёлы Божыя ў небе.
Бо пры ўваскрашэнні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, але жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.
Ці не чыталі пра ўваскрэсенне мёртвых, што сказана вам Богам, Які казаў:
А пра ўваскрашэнне памерлых хіба вы не чыталі сказанага вам ад Бога:
“Я — Бог Абрагама, і Бог Ізаака, і Бог Якуба”. Бог не ёсць Бог мёртвых, але тых, што жывыя».
“Я Бог Абрагама, Бог Ісаака і Бог Якуба”? Бог не ёсць Богам мёртвых, а жывых».
І, чуючы гэта, людзі дзівіліся з вучэння Яго.
Натоўп, пачуўшы гэта, дзівіўся з вучэння Яго.
Тады фарысеі, чуючы, што Ён змусіў садукеяў замаўчаць, сышліся разам.
Калі фарысеі пачулі, што Езус прымусіў замоўкнуць садукеяў, яны сабраліся разам.
І адзін з іх, заканазнавец, выпрабоўваючы Яго, спытаў:
І адзін з іх, кніжнік, выпрабоўваючы Яго, спытаўся:
«Настаўнік, якое найважнейшае прыказанне ў законе?»
«Настаўнік, якая запаведзь найбольшая ў Законе?»
Той жа гаворыць яму: «Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, усёй душой тваёй, усім розумам тваім;
Езус адказаў яму: «“Любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсім розумам тваім”.
гэта найважнейшае ды першае прыказанне.
Гэта найбольшая і першая запаведзь.
Другое, падобнае гэтаму: любі блізкага свайго, як сябе самога.
Другая ж — падобная да яе: “Любі бліжняга твайго, як самога сябе”.
На гэтых двух прыказаннях грунтуецца ўвесь закон і прарокі».
На гэтых дзвюх запаведзях грунтуецца ўвесь Закон і Прарокі».
Калі сабраліся фарысеі, спытаўся ў іх Ісус,
Калі фарысеі сабраліся, Езус спытаўся ў іх:
кажучы: «Што думаеце пра Хрыста? Чый Ён Сын?» Кажуць яму: «Давіда».
«Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын?» Яны адказалі Яму: «Давіда».
Сказаў ім: «Як жа тады Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:
Ён сказаў ім: «Як жа Давід, натхнёны Духам, называе Яго Панам, калі кажа:
“Сказаў Госпад Госпаду майму: “Сядзь праваруч Мяне, аж дакуль пакладу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае”?
“Сказаў Пан Пану майму: сядзь праваруч Мяне,пакуль не пакладу ворагаў Тваіхпад ногі Твае”?
Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён ёсць Сынам яго?»
Дык калі Давід называе Яго Панам, які ж Ён сын яму?»
І ніхто не мог Яму адказаць слова, ніхто таксама не адважыўся ад таго дня болей пытацца ў Яго.
І ніхто не здолеў адказаць Яму ні слова. З таго дня ніхто больш не адважваўся пытацца ў Яго.
