Да Галятаў 3 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
О неразумныя Ґаляты! хто ачараваў вас ня быць паслухменымі праўдзе, у каторых перад ачыма Ісус Хрыстос уперад быў апісаны, бы ўкрыжаваны?
О, бяздумныя Галяты! Хто зачараваў не пакарацца праўдзе вас, перад вачыма якіх быў раней апіса́ны Ісус Хрыстос, [нібыта] ў вас укрыжаваны?
Адно гэта я хачу даведацца ў вас: з учынкаў Закону вы прынялі Духа, ці із слуханьня веры?
Гэтае толькі хачу даведацца ад вас: ці праз учынкі Закону вы атрымалі Духа, ці праз слуханьне веры?
Ці такія вы неразумныя, што пачаўшы Духам, цяпер канчаеце целам?
Ці вы гэткія бяздумныя, што, пачаўшы духам, цяпер сканчваеце целам?
Ці гэтулькі вы выцерпелі дарма? І калі б запраўды дарма!
Ці гэтулькі перацярпелі вы надарма́? Дый каб жа надарма́!
Дык Тый, што дастаўляе вам Духа і чыне магутнасьці памеж вас, учынкамі закону чыне, ці слуханьням веры?
Дык ці Той, Які дае вам Духа і робіць між вамі цуды, праз учынкі Закону [робіць] ці праз слуханьне веры?
Так Абрагам паверыў Богу, і залічана яму гэта да справядлівасьці.
Як Абрагам паверыў Богу, і залічана яму за праведнасьць,
Дык пазнайце, што вернікі ё сынове Абрагамовы.
гэтак і вы разумейце, што тыя, хто з веры, гэтыя ёсьць сыны Абрагама.
І Пісьмо, перадбачачы, што Бог вераю аправе паган, абясьціла наперад Дабравесьць Абрагаму: «У табе будуць дабраслаўлены ўсі народы».
А Пісаньне, прадбачачы, што з веры Бог апраўдвае паганаў, раней дабравесьціла Абрагаму: «У табе будуць дабраслаўлёныя ўсе народы».
Дык вернікі дабраславяцца зь верным Абрагамам.
Так што тыя, хто з веры, дабраслаўляюцца разам з верным Абрагамам.
А ўсі тыя, што здаюцца на ўчынкі Закону, тыя пад праклёнам. Бо напісана: «Пракляты кажны, хто не застаецца ў вусім, што напісана ў кнізе Закону, каб чыніць іх».
Бо ўсе тыя, хто праз учынкі Закону, тыя пад праклёнам. Бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто не трывае ў-ва ўсім, што напісана ў кнізе Закону, каб рабіць гэтае».
А што Законам ніхто ня правіцца перад Богам, гэта відавочна, бо «Справядлівы вераю жыў будзе».
А што Законам ніхто не апраўдаецца перад Богам, зразумела, бо: «Праведны з веры жыць будзе».
А Закон ня подле веры, але хто спаўняе яго, тый жыў будзе ім.
А Закон ня ёсьць з веры, але: «Чалавек, які спаўняе яго, жыць будзе ім».
Хрыстос адкупіў нас ад праклёну Закону, стаўшы за нас праклёнам; (бо напісана: «Пракляты кажны, хто вісіць на дзерве»),
Хрыстос адкупіў нас ад праклёну Закону, стаўшыся за нас праклёнам, бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто вісіць на дрэве»,
Каб дабраславенства Абрагамова перазь Ісуса Хрыста магло быць на народах, каб мы прынялі абяцанага Духа вераю.
каб дабраслаўленьне Абрагама ў Хрысьце Ісусе сталася на паганаў, каб абяцаньне Духа мы атрымалі праз веру.
Браты! кажу палюдзку: нават людзіною зацьверджанае змовы ніхто не касуе і не дадаець.
Браты, па-чалавечаму кажу: нават чалавекам засьведчанага запавету ніхто не адкідае, ані не дадае [да яго].
Абрагаму даны былі абятніцы і семені ягонаму. Не сказана: «І сяменьню», бы праз шмат, але як праз аднаго: «І семені твайму», каторае ё Хрыстос.
Абяцаньні ж былі сказаныя Абрагаму і насеньню ягонаму. Ня кажа: «і насеньням», як пра многіх, але як пра аднаго: «і насеньню твайму», якое ёсьць Хрыстос.
І гэта я кажу: змова, перад Богам зацьверджаная, тарнуецца да Хрыста; а Закон, што настаў за чатырыста трыццаць год, не касуе, каб абятніца страціла сілу.
Я вось кажу тое, што запавет пра Хрыста, раней засьведчаны Богам, Закон, які стаўся праз чатырыста трыццаць гадоў, не пазбаўляе сілы, каб зьнішчыць абяцаньне.
Бо калі спадак із Закону, дык ужо не з абятніцы; але Абрагама Бог падараваў змоваю подле абятніцы.
Бо калі спадчына праз Закон, дык ужо не праз абяцаньне; а Абрагаму Бог падараваў [яе] праз абяцаньне.
Дык нашто ж Закон? Ён прыданы з прычыны выступаў да прыходу Семені, Катораму была зроблена абятніца, загаданы ангіламі рукою пасярэдніка.
Дык навошта Закон? Ён дадзены з прычыны парушэньняў, пакуль прыйдзе насеньне, пра якое дадзена абяцаньне, загаданае праз анёлаў рукою пасярэдніка.
Але пасярэднік не з адным, Бог жа адзін.
Пасярэднік жа ня ёсьць пры адным, а Бог адзін.
Дык Закон супроці абятніцаў Божых? Няхай ня станецца так! Бо калі б такі Закон быў даны, што можа ажыўляць, тады запраўды справядлівасьць была б із Закону.
Дык ці Закон супраць абяцаньняў Божых? Няхай ня станецца! Бо калі б быў дадзены закон, які можа ажыўляць, праўдзіва, праведнасьць была б з закону.
Але Пісьмо ўсіх замкнула пад грэхам, каб абятніца вернікам дана была зь веры ў Ісуса Хрыста.
Але Пісаньне замкнула ўсё пад грэхам, каб абяцаньне з веры Ісуса Хрыста было дадзена тым, якія вераць.
А да прыходу веры мы замкнёныя былі пад вартаю Закону, аж пакуль мела зьявіцца вера.
А перш, чым прыйшла вера, мы былі пад аховаю Закону, замкнёныя дзеля [атрыманьня] веры, якая мела адкрыцца.
Так што Закон быў нашым дзяціным павадыром да Хрыста, каб мы аправіліся вераю.
Так што Закон стаўся нашым выхавацелем да Хрыста, каб нам быць апраўданымі з веры.
Але як прышла вера, мы ўжо не пад дзяціным павадыром.
А калі прыйшла вера, мы ўжо не пад выхавацелем,
Бо ўсі вы сынове Божыя перазь веру ў Хрыста Ісуса;
бо ўсе вы — сыны Божыя праз веру ў Хрыста Ісуса.
Бо колькі ў Хрыста хрысьцілася, толькі ў Хрыста адзелася.
Бо ўсе тыя, хто ў Хрыста ахрысьціліся, у Хрыста апрануліся.
Няма Жыда, ані Грэка; няма нявольніка, ані вольніка; няма мужчынскага стану, ані жаноцкага стану: бо ўсі вы адно ў Хрысту Ісусу.
Няма ані Юдэя, ані Грэка; няма ані слугі́, ані свабоднага; няма ані мужчыны, ані жанчыны, бо ўсе вы адно ў Хрысьце Ісусе.
Калі ж вы Хрыстовы, дык вы насеньне Абрагамова, спадкаемцы подле абятніцы.
А калі вы — Хрыстовыя, дык вы — насеньне Абрагама і паводле абяцаньня — спадкаемцы.
