Адкрыцьцё 4 разьдзел

 

 

Просьле гэтага я глянуў, і гля, дзьверы рашчыненыя на неба, і першы голас, каторы я чуў бы гук трубы, гукаючы з імною, сказаў: «Увыйдзі сюды, і пакажу табе, што мае стацца просьле гэтага».

 

Пасьля гэтага ўбачыў я: вось дзьверы адчыненыя ў небе, і голас першы, які я пачуў, быў як быццам голасам трубы, размаўляючай са мною і кажучай: Увайдзі сюды, і я пакажу табе тое, што павінна стацца пасьля.

І якга я быў у духу; і вось пасад стаіць на небе, і на пасадзе быў Седзячы;

 

І адразу папаў я ў захапленьне духам: і вось трон стаяў у небе, а на троне нехта сядзеў.

І тый Седзячы выглядам быў падобны да каменя ясьпісу а сардысу; і вясёлка навокал пасаду, выглядам падобная да шмараґду.

 

А той, хто сядзеў, падобны быў з выгляду да каменя з яспіса і сардзія, і вясёлка вакруг трона была падобная з выгляду на смарагд.

І навокал пасаду дваццаць чатыры пасады; а на пасадах дваццаць чатырох старых, што сядзелі ў белых адзецьцях, і на галавах іхных залатыя кароны.

 

А вакол трона-дваццаць чатыры троны, а на тронах сядзела дваццаць чатыры старэйшын, адзетых у белыя вопрадкі, а на галавах іхніх-залатыя кароны.

І з пасаду выходзілі маланьні а галасы а пяруны, і сем лянпаў агняных гарэла перад пасадам, каторыя — сямёх духоў Божых.

 

А ад трона ўспыхвалі маланкі і галасы, і громы ды сем сьвяцілаў палаючых перад тронам: яны ж гэта-сем Духаў Божых.

І перад пасадам — бы мора шкляное, падобнае да крышталу; і сярод пасаду і навокал пасаду чатыры жывыя стварэньні, поўныя вочаў сьпераду й адзаду.

 

Перад тронам зьзяла нібы шклянае мора, падобнае на крышталь, а на сярэдзіне трона і навокал трона-чатыры жывёліны, поўныя вачэй і наперадзе, і ззаду.

І першае жывое стварэньне падобнае да лява, і другое жывое стварэньне падобнае да цяляці, і трэйцяе жывое стварэньне мела від, як людзіна, і чацьвертае жывое стварэньне падобнае да арла лятучага.

 

А першы зьвер падобен на льва, а другі зьвер падобны да вала, а трэці зьвер меў твар быццам чалавечы, а чацьвёрты зьвер меў падабенства да арла лятаючага.

І чатыры жывыя стварэньні, — кажнае зь іх мела па шэсьць крылаў навокал, а ўнутры яны поўныя вочаў; і воддышы ня маюць удзень ані ночы, кажучы: «Сьвяты, сьвяты, сьвяты Спадар Бог Усемагучы, Каторы быў, і Каторы ё, і Каторы прыйдзе».

 

А чатыры зьвяры паасобку мелі па сем крыляў і вакруг, і ўсярэдзіне мелі поўна вачэй і бесьперапынна днём і ноччу яны ўскліквалі: Сьвяты, Сьвяты, Сьвяты Госпад Бог Усемагутны, Які быў і Які ёсьць, і Які прыходзіць.

І як жывыя стварэньні ўздалі славу а чэсьць а падзяку Таму, Каторы сядзіць на пасадзе, Каторы жывець на векі вякоў,

 

І калі аддавалі тыя жывёліны паклон і хвалу, і падзяку Седзячаму на троне, Жывучаму на векі вечныя,

Тады дваццаць чатырох старых падаюць перад Седзячым на пасадзе, і кланяюцца Таму, што жывець на векі вякоў, і кідаюць кароны перад пасадам, кажучы:

 

падала перад Седзячым на троне дваццаць чатыры старэйшын, і кланяліся яны Жывучаму на векі вечныя, і клалі кароны свае перад тронам, кажучы:

«Годны Ты, Спацаць чатырох старых падаюць певу а чэсьць а сілу, бо Ты стварыў усе, і ўсе з волі Твае трывае й створана».

 

"Дастойны Госпад Бог наш прымаць хвалу і паклон, і моц, бо Ты стварыў усё, і ўсё з волі Тавёй існавала і было створана".