1 летапісаў 11 разьдзел
Першая кніга летапісаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Яна Станкевіча
І зьберліся ўсі Ізраяляне да Давіда да Гэўрону, кажучы: «Вось, мы косьць твая й цела твае.
І зьберліся ўсі Ізраяляне да Давіда да Гэўрону, кажучы: «Вось, мы косьць твая й цела твае.
Таксама ўчора, таксама заўчора, таксама, як яшчэ Саўла быў каралём, ты выводзіў і ўводзіў Ізраеля, і СПАДАР, Бог твой, сказаў табе: "Ты будзеш пасьвіць люд Мой, Ізраеля, і ты будзеш князям над людам Маім Ізраельскім"».
Таксама ўчора, таксама заўчора, таксама, як яшчэ Саўла быў каралём, ты выводзіў і ўводзіў Ізраеля, і СПАДАР, Бог твой, сказаў табе: "Ты будзеш пасьвіць люд Мой, Ізраеля, і ты будзеш князям над людам Маім Ізраельскім"».
І прышлі ўсі старцы Ізраелявы да караля да Гэўрону, і зрабіў зь імі Давід змову ў Гэўроне перад відам СПАДАРОВЫМ; і яны памазалі Давіда за караля над Ізраелям, подле слова СПАДАРОВАГА Самуйлам.
І прышлі ўсі старцы Ізраелявы да караля да Гэўрону, і зрабіў зь імі Давід змову ў Гэўроне перад відам СПАДАРОВЫМ; і яны памазалі Давіда за караля над Ізраелям, подле слова СПАДАРОВАГА Самуйлам.
І пайшоў Давід а ўвесь Ізраель да Ерузаліму, значыцца да Евусу. А там Евусэі, жыхары тае зямлі.
І пайшоў Давід а ўвесь Ізраель да Ерузаліму, значыцца да Евусу. А там Евусэі, жыхары тае зямлі.
І сказалі жыхары Евусу Давіду: «Ня ўвыйдзеш сюды». Але Давід узяў горад Сыён, значыцца, места Давідава.
І сказалі жыхары Евусу Давіду: «Ня ўвыйдзеш сюды». Але Давід узяў горад Сыён, значыцца, места Давідава.
І сказаў Давід: «Хто бы найпершы паразіў Евусэяў, тый будзе галавою а вайводцам». І ўзышоў найперш Ёаў Цэруёнак, і стаў галавою.
І сказаў Давід: «Хто бы найпершы паразіў Евусэяў, тый будзе галавою а вайводцам». І ўзышоў найперш Ёаў Цэруёнак, і стаў галавою.
Давід жыў у тым горадзе, затым і звалі яго местам Давідавым.
Давід жыў у тым горадзе, затым і звалі яго местам Давідавым.
І ён забудаваў места навокал, нават ад Міло навокал, а Ёаў паправіў астачу места.
І ён забудаваў места навокал, нават ад Міло навокал, а Ёаў паправіў астачу места.
Дык Давід дужэў болей а болей, і СПАДАР войскаў ізь ім.
Дык Давід дужэў болей а болей, і СПАДАР войскаў ізь ім.
І во галавы з дужых у Давіда, што мацнілі зь ім каралеўства ягонае, з усім Ізраелям, каб устанавіць яго за караля, подле слова СПАДАРОВАГА над Ізраелям.
І во галавы з дужых у Давіда, што мацнілі зь ім каралеўства ягонае, з усім Ізраелям, каб устанавіць яго за караля, подле слова СПАДАРОВАГА над Ізраелям.
І во лік харобрых, што былі ў Давіда: Яшовеам Гахмонёнак, галоўны з трыццацёх. Ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў і пабіў іх у вадным часе.
І во лік харобрых, што былі ў Давіда: Яшовеам Гахмонёнак, галоўны з трыццацёх. Ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў і пабіў іх у вадным часе.
А за ім Елеазар, сын Дода Агогіцкага, з трох харобрых.
А за ім Елеазар, сын Дода Агогіцкага, з трох харобрых.
Ён быў із Давідам у Пас-Даміме, куды Пілішчане зьбіраліся на вайну. Тамака часьць поля была поўная ячменю, і люд уцёк ад Пілішчан.
Ён быў із Давідам у Пас-Даміме, куды Пілішчане зьбіраліся на вайну. Тамака часьць поля была поўная ячменю, і люд уцёк ад Пілішчан.
Але яны сталі сярод дзелі, усьцераглі яе й паразілі Пілішчан. І дараваў СПАДАР выбаўленьне вялікае.
Але яны сталі сярод дзелі, усьцераглі яе й паразілі Пілішчан. І дараваў СПАДАР выбаўленьне вялікае.
І зышлі трох із гэтых трыццацёх вайводцаў на скалу да Давіда, у пячору Одулам, як табар Пілісцкі быў разьлёгшыся ў даліне Рэфаімаў.
І зышлі трох із гэтых трыццацёх вайводцаў на скалу да Давіда, у пячору Одулам, як табар Пілісцкі быў разьлёгшыся ў даліне Рэфаімаў.
Давід тады быў у горадзе а застава Пілісцкая была тады ў Бэтлееме.
Давід тады быў у горадзе а застава Пілісцкая была тады ў Бэтлееме.
І надта ўсьмяг Давід, і ён сказаў: «Хто дасьць імне піць вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы?»
І надта ўсьмяг Давід, і ён сказаў: «Хто дасьць імне піць вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы?»
Тады гэтыя трох прабілісл скрозь табар Пілісцкі і засілілі вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы, і панесьлі, і прынесьлі Давіду. Але Давід не захацеў піць яе, і выліў яе на аброк СПАДАРУ,
Тады гэтыя трох прабілісл скрозь табар Пілісцкі і засілілі вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы, і панесьлі, і прынесьлі Давіду. Але Давід не захацеў піць яе, і выліў яе на аброк СПАДАРУ,
І сказаў: «Крый мяне, СПАДАРУ, каб я зрабіў гэта! Ці буду я піць кроў мужоў гэтых, што ставілі ў небясьпечнасьць душы свае? Бо зь небясьпечнасьцю собскага жыцьця яны прынесьлі». І не захацеў яе піць. Во што зрабілі трох гэтых харобрых.
І сказаў: «Крый мяне, СПАДАРУ, каб я зрабіў гэта! Ці буду я піць кроў мужоў гэтых, што ставілі ў небясьпечнасьць душы свае? Бо зь небясьпечнасьцю собскага жыцьця яны прынесьлі». І не захацеў яе піць. Во што зрабілі трох гэтых харобрых.
І Авішай, брат Ёаваў, быў галоўны над трыма; ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў, каторых паразіў, і быў у славе ў тых трох.
І Авішай, брат Ёаваў, быў галоўны над трыма; ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў, каторых паразіў, і быў у славе ў тых трох.
З трох ён быў выдатнейшы за двух, бо быў іх вайводцам; не раўня адылі першым тром.
З трох ён быў выдатнейшы за двух, бо быў іх вайводцам; не раўня адылі першым тром.
Веная, сын Егояды, мужа гоя, вялікіх дзеяньняў, з Каўцэелю. Ён забіў двух дужых, бы леў, Моаўлян; ён жа зышоў і забіў лява ў яме сьнежнага дня.
Веная, сын Егояды, мужа гоя, вялікіх дзеяньняў, з Каўцэелю. Ён забіў двух дужых, бы леў, Моаўлян; ён жа зышоў і забіў лява ў яме сьнежнага дня.
Ён жа забіў Егіпцяніна, чалавека ростам пяцёх локцяў. У руццэ Егіпцяніна была дзіда, як навой у ткачоў; а ён зышоў да яго зь кіям, і вырваў дзіду з рукі Егіпцяніна, і забіў яго ягонаю ж дзідаю.
Ён жа забіў Егіпцяніна, чалавека ростам пяцёх локцяў. У руццэ Егіпцяніна была дзіда, як навой у ткачоў; а ён зышоў да яго зь кіям, і вырваў дзіду з рукі Егіпцяніна, і забіў яго ягонаю ж дзідаю.
Во што зрабіў Веная Егоядзёнак! І ён быў у славе ў тых трох харобрых.
Во што зрабіў Веная Егоядзёнак! І ён быў у славе ў тых трох харобрых.
Ён быў выдатнейшы за трыццацёх, але не раўня тром. І Давід пастанавіў яго над старожаю сваёй.
Ён быў выдатнейшы за трыццацёх, але не раўня тром. І Давід пастанавіў яго над старожаю сваёй.
Таксама дужыя з войска: Асагэль, брат Ёаваў; Елганан Додзянок з Бэтлеему;
Таксама дужыя з войска: Асагэль, брат Ёаваў; Елганан Додзянок з Бэтлеему;
Шамоф Гародзянін; Гэлец Пелонянін;
Шамоф Гародзянін; Гэлец Пелонянін;
Іра Ікешонак Фекоянін; Евезэр Анафофянін;
Іра Ікешонак Фекоянін; Евезэр Анафофянін;
Сывехай Гушацянін; Ілай Агожанін;
Сывехай Гушацянін; Ілай Агожанін;
Магарай Нетофянін; Гэлед Ваанёнак Нетофянін;
Магарай Нетофянін; Гэлед Ваанёнак Нетофянін;
Іфай Рыбаёнак із Ґівы Веняміновае; Веная Пірафонянін;
Іфай Рыбаёнак із Ґівы Веняміновае; Веная Пірафонянін;
Гурай з Нагале-Ґааша; Авель із Арвавы;
Гурай з Нагале-Ґааша; Авель із Арвавы;
Азмавеф Багурамянін; Елягба Шаалбонянін;
Азмавеф Багурамянін; Елягба Шаалбонянін;
Сынове Гашэма Ґізоняніна; Ёнафан Шажанок Гараранін;
Сынове Гашэма Ґізоняніна; Ёнафан Шажанок Гараранін;
Агіям Сахаронак Гараранін; Еліфал Уранок;
Агіям Сахаронак Гараранін; Еліфал Уранок;
Гэфер із Мехеры; Агія Пелонянін;
Гэфер із Мехеры; Агія Пелонянін;
Гэцро Кармілянін; Наарай Езбаёнак;
Гэцро Кармілянін; Наарай Езбаёнак;
Ёель, брат Нафаноў; Міўгар Гаґранок;
Ёель, брат Нафаноў; Міўгар Гаґранок;
Цэлек Амонянін; Нагарай Берофянін, збрайноша Ёава Цэруёнка;
Цэлек Амонянін; Нагарай Берофянін, збрайноша Ёава Цэруёнка;
Іра Іфранін; Ґарэў Іфранін;
Іра Іфранін; Ґарэў Іфранін;
Ура Гэціч; Завад Аглаёнак;
Ура Гэціч; Завад Аглаёнак;
Адына Шызанок Рувініч, галава Рувінічаў, і ў яго трыццацёх;
Адына Шызанок Рувініч, галава Рувінічаў, і ў яго трыццацёх;
Ганан Маашонак; Ясапат Міфнянін;
Ганан Маашонак; Ясапат Міфнянін;
Узя Аштэрафянін; Шама а Еель — сыны Гофама Ароэраніна;
Узя Аштэрафянін; Шама а Еель — сыны Гофама Ароэраніна;
Едзяель Шымранок а Ёга, брат ягоны, Фіцанін;
Едзяель Шымранок а Ёга, брат ягоны, Фіцанін;
Еель із Магавіму а Ерывай а Ёшава Елнаамёнкі а Іфма Моаўлянін;
Еель із Магавіму а Ерывай а Ёшава Елнаамёнкі а Іфма Моаўлянін;
Елель а Овед а Яасель ізь Мецоваі.
Елель а Овед а Яасель ізь Мецоваі.
