1 летапісаў 11 разьдзел

 

 

Дык сабраліся ўсе ізраэльцы да Давіда ў Геброне і сказалі: «Мы ёсць косць твая і цела тваё.

 

І зьберліся ўсі Ізраяляне да Давіда да Гэўрону, кажучы: «Вось, мы косьць твая й цела твае.

Ты таксама ўчора і пазаўчора, калі яшчэ Саўл цараваў, быў тым, хто выводзіў Ізраэль і прыводзіў; бо табе сказаў Госпад, Бог твой: “Ты будзеш пасвіць мой народ ізраэльскі ды ты будзеш кіраўніком над ім”».

 

Таксама ўчора, таксама заўчора, таксама, як яшчэ Саўла быў каралём, ты выводзіў і ўводзіў Ізраеля, і СПАДАР, Бог твой, сказаў табе: "Ты будзеш пасьвіць люд Мой, Ізраеля, і ты будзеш князям над людам Маім Ізраельскім"».

Такім чынам, прыбылі да цара ў Геброн усе старэйшыны Ізраэля, і Давід заключыў з імі запавет у Геброне перад Госпадам; і намасцілі яго на цара над Ізраэлем паводле слова Госпадавага, якое сказаў праз Самуэля.

 

І прышлі ўсі старцы Ізраелявы да караля да Гэўрону, і зрабіў зь імі Давід змову ў Гэўроне перад відам СПАДАРОВЫМ; і яны памазалі Давіда за караля над Ізраелям, подле слова СПАДАРОВАГА Самуйлам.

Таксама пайшоў Давід з усім Ізраэлем на Ерузалім, званы Евус, бо жыхары тое зямлі былі евусеі.

 

І пайшоў Давід а ўвесь Ізраель да Ерузаліму, значыцца да Евусу. А там Евусэі, жыхары тае зямлі.

І тыя, што жылі ў Евусе, сказалі Давіду: «Не ўвойдзеш сюды». Аднак Давід здабыў крэпасць Сіён, гэта значыць Горад Давідаў,

 

І сказалі жыхары Евусу Давіду: «Ня ўвыйдзеш сюды». Але Давід узяў горад Сыён, значыцца, места Давідава.

і сказаў: «Хто першы з усіх паразіць евусеяў, той будзе кіраўніком і князем». Дык выступіў першым Ёаб, сын Сэруі, і стаў кіраўніком.

 

І сказаў Давід: «Хто бы найпершы паразіў Евусэяў, тый будзе галавою а вайводцам». І ўзышоў найперш Ёаў Цэруёнак, і стаў галавою.

А Давід абжыўся ў крэпасці, і ад таго была названа Горадам Давіда.

 

Давід жыў у тым горадзе, затым і звалі яго местам Давідавым.

І пабудаваў ён горад навокал ад Мэло аж да ваколіц; Ёаб жа аднавіў астатак горада.

 

І ён забудаваў места навокал, нават ад Міло навокал, а Ёаў паправіў астачу места.

І Давід станавіўся штораз мацнейшым, і Госпад Магуццяў быў з ім.

 

Дык Давід дужэў болей а болей, і СПАДАР войскаў ізь ім.

Гэта кіраўнікі адважных ваяроў Давіда, якія дапамаглі яму, каб ён стаў царом над усім Ізраэлем па слове Госпада, якое Ён сказаў Ізраэлю;

 

І во галавы з дужых у Давіда, што мацнілі зь ім каралеўства ягонае, з усім Ізраелям, каб устанавіць яго за караля, подле слова СПАДАРОВАГА над Ізраелям.

і такі лік храбрых Давіда: Есбаал, сын Гахамона, сын Гахаманітаў кіраўнік ваяроў з трыццаці; ён падняў дзіду сваю на трыста чалавек, якіх паразіў адным махам.

 

І во лік харобрых, што былі ў Давіда: Яшовеам Гахмонёнак, галоўны з трыццацёх. Ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў і пабіў іх у вадным часе.

І па ім Элеязэр, сын Дадо Агагіта, які быў між трох асілкаў;

 

А за ім Елеазар, сын Дода Агогіцкага, з трох харобрых.

быў ён з Давідам у Афэсдаміме, калі там філістынцы падрыхтаваліся да бою. А быў у той мясцовасці палетак, поўны ячменю, і людзі паўцякалі перад філістынцамі.

 

Ён быў із Давідам у Пас-Даміме, куды Пілішчане зьбіраліся на вайну. Тамака часьць поля была поўная ячменю, і люд уцёк ад Пілішчан.

Ён застаўся на сярэдзіне палетка і абараніў яго; і калі пабіў філістынцаў, Госпад даў свайму народу вялікае збаўленне.

 

Але яны сталі сярод дзелі, усьцераглі яе й паразілі Пілішчан. І дараваў СПАДАР выбаўленьне вялікае.

А трое з трыццаці сышлі да скалы, у якой быў Давід, да пячоры Адалам, у той час, калі філістынцы расклаліся лагерам у лагчыне Рэфаім.

 

І зышлі трох із гэтых трыццацёх вайводцаў на скалу да Давіда, у пячору Одулам, як табар Пілісцкі быў разьлёгшыся ў даліне Рэфаімаў.

Тады Давід быў у крэпасці, і філістынцы стаялі ў Бэтлехэме;

 

Давід тады быў у горадзе а застава Пілісцкая была тады ў Бэтлееме.

а Давід адчуваў смагу і сказаў: «О, хто б даў мне вады напіцца са студні, што ў Бэтлехэме каля брамы!»

 

І надта ўсьмяг Давід, і ён сказаў: «Хто дасьць імне піць вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы?»

Такім чынам, яны ўтрох прабраліся праз лагер філістынцаў і зачэрпнулі вады са студні ў Бэтлехэме, што каля брамы, і прынеслі Давіду напіцца. Давід не захацеў яе піць, але выліў яе ў ахвяру Госпаду,

 

Тады гэтыя трох прабілісл скрозь табар Пілісцкі і засілілі вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы, і панесьлі, і прынесьлі Давіду. Але Давід не захацеў піць яе, і выліў яе на аброк СПАДАРУ,

кажучы: «Сцеражы мяне, Божа мой, каб я гэтак паступіў і піў кроў мужоў гэтых, бо праз небяспеку для жыцця свайго прынеслі мне ваду». І дзеля гэтае прычыны адмовіўся піць. Гэта выканалі трое наймацнейшых.

 

І сказаў: «Крый мяне, СПАДАРУ, каб я зрабіў гэта! Ці буду я піць кроў мужоў гэтых, што ставілі ў небясьпечнасьць душы свае? Бо зь небясьпечнасьцю собскага жыцьця яны прынесьлі». І не захацеў яе піць. Во што зрабілі трох гэтых харобрых.

Таксама брат Ёаба Абісай; ён быў кіраўніком трыццаці і ён падняў дзіду сваю супраць трохсот, якіх пазабіваў, і ён з гэтых трох праславіўся,

 

І Авішай, брат Ёаваў, быў галоўны над трыма; ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў, каторых паразіў, і быў у славе ў тых трох.

паміж трыццаці ён у два разы праславіўся і быў іх кіраўніком; але з тымі трыма не параўняўся.

 

З трох ён быў выдатнейшы за двух, бо быў іх вайводцам; не раўня адылі першым тром.

Баная, сын Ёяды, чалавек найдужэйшы, які многа подзвігаў зрабіў, родам з Кабсээля; ён забіў двух сыноў Арыэля з Мааба, ён таксама спусціўся і забіў ільва ў сярэдзіне вадаёма ў час завірухі.

 

Веная, сын Егояды, мужа гоя, вялікіх дзеяньняў, з Каўцэелю. Ён забіў двух дужых, бы леў, Моаўлян; ён жа зышоў і забіў лява ў яме сьнежнага дня.

І ён забіў егіпцяніна, які быў ростам пяць локцяў і трымаў у руцэ дзіду, як навой кроснавы; падышоў ён да яго з палкай і схапіў дзіду, якую ён трымаў рукой, і забіў яго яго ўласнай дзідай.

 

Ён жа забіў Егіпцяніна, чалавека ростам пяцёх локцяў. У руццэ Егіпцяніна была дзіда, як навой у ткачоў; а ён зышоў да яго зь кіям, і вырваў дзіду з рукі Егіпцяніна, і забіў яго ягонаю ж дзідаю.

Гэта зрабіў Баная, сын Ёяды, праслаўлены між трох асілкаў,

 

Во што зрабіў Веная Егоядзёнак! І ён быў у славе ў тых трох харобрых.

між трыццаці — першы; хоць з трыма не параўняўся, аднак паставіў яго Давід над сваімі ахоўнікамі.

 

Ён быў выдатнейшы за трыццацёх, але не раўня тром. І Давід пастанавіў яго над старожаю сваёй.

Далей самыя мужныя ў войску: Асаэль, брат Ёаба, і Эльханан, сын Дадо, з Бэтлехэма.

 

Таксама дужыя з войска: Асагэль, брат Ёаваў; Елганан Додзянок з Бэтлеему;

Сама Харадзіт, Эліка Харадзіт, Гэлес Палаціт,

 

Шамоф Гародзянін; Гэлец Пелонянін;

Хіра, сын Акеса, Тэкуіта, Абіязэр Анатаціт,

 

Іра Ікешонак Фекоянін; Евезэр Анафофянін;

Сабахай Гусаціт, Ілай Агагіт,

 

Сывехай Гушацянін; Ілай Агожанін;

Магарай нэтафатыт, Хэлед, сын Бааны нэтафатыта,

 

Магарай Нетофянін; Гэлед Ваанёнак Нетофянін;

Ітай, сын Рэбая з Габы сыноў Бэньяміна, Баная Паратаніт,

 

Іфай Рыбаёнак із Ґівы Веняміновае; Веная Пірафонянін;

Гэдай з ручаёў Гааса, Абіэль Арбаціт,

 

Гурай з Нагале-Ґааша; Авель із Арвавы;

Азмавет Бахурыміт, Эліяба Саалбаніт,

 

Азмавеф Багурамянін; Елягба Шаалбонянін;

Асэм Гэзаніт, Ёнатан, сын Самы, Арарыт,

 

Сынове Гашэма Ґізоняніна; Ёнафан Шажанок Гараранін;

Агіям, сын Сахара, Арарыта, Эліпал, сын Ура,

 

Агіям Сахаронак Гараранін; Еліфал Уранок;

Хэфэр Мэхараціт, Ахія Паланіт,

 

Гэфер із Мехеры; Агія Пелонянін;

Гэсра Кармэліт, Наарай, сын Азбая,

 

Гэцро Кармілянін; Наарай Езбаёнак;

Ёэль брат Натана, Мібагар, сын Агарая,

 

Ёель, брат Нафаноў; Міўгар Гаґранок;

Сэлек Аманеец, Нагарай Бэраціт, збраяносец Ёаба, сына Сэруі.

 

Цэлек Амонянін; Нагарай Берофянін, збрайноша Ёава Цэруёнка;

Хіра Ятрэй, Гарэб Ятрэй,

 

Іра Іфранін; Ґарэў Іфранін;

Урыя Хетэй, Забад, сын Агалая,

 

Ура Гэціч; Завад Аглаёнак;

Адзіна, сын Сізы Рубэніта, кіраўнік Рубэнітаў, і з ім трыццаць.

 

Адына Шызанок Рувініч, галава Рувінічаў, і ў яго трыццацёх;

Ханан, сын Маахі, і Язафат Матаніт,

 

Ганан Маашонак; Ясапат Міфнянін;

Озія Астараціт, Сама і Егіэль, сыны Гатама Араэрыта.

 

Узя Аштэрафянін; Шама а Еель — сыны Гофама Ароэраніна;

Ядзігэль, сын Сэмры, і Ёга, брат яго, Тасаіты.

 

Едзяель Шымранок а Ёга, брат ягоны, Фіцанін;

Эліэль Магуміт і Ерыбай, і Ёсая, сыны Эльнэма, і Етма, Маабіт.

 

Еель із Магавіму а Ерывай а Ёшава Елнаамёнкі а Іфма Моаўлянін;

Эліэль, і Абэд, і Ясіэль з Собы.

 

Елель а Овед а Яасель ізь Мецоваі.