1 летапісаў 9 разьдзел

 

 

Так былі пералічаны ўсе ізраэльцы, і колькасць іх была запісана ў Кнізе цароў Ізраэля і Юды. І былі пераселены ў Бабілон дзеля злачынства свайго.

 

Дык усі Ізраяляне палічаны подле радаводаў; і вось, яны запісаны ў кнігу каралёў Ізраельскіх а Юдэйскіх, і былі пераселены да Бабілёну за выступы свае.

Тыя, хто былі першымі жыхарамі, што жылі ў сваіх сялібах ды ў сваіх гарадах, гэта ізраэльцы, і святары, і левіты ды нявольнікі святыні.

 

Жыхары першыя ў дзяржавах сваіх, па местах Ізраельскіх, былі Ізраяляне, сьвятары, Левіты а нефінеі.

У Ерузаліме жылі нашчадкі Юды, і нашчадкі Бэньяміна, таксама нашчадкі Эфраіма і Манасы.

 

У Ерузаліме жылі із сыноў Юдзіных а із сыноў Веняміновых а із сыноў Яхрэмавых а Манасавых:

Утай, сын Аміюда, сына Амры, сына Імры, сына Бані: з сыноў Пэрэса — сына Юды;

 

Уфай, сын Аммігуда, сына Амравага, сына Імравага, сына Ванявага, — із сыноў Перэцавых, сына Юдзінага;

і з сіланітаў: першародны — Асая, ды яго сыны;

 

Із сыноў Шылонавых Асая пяршак а сыны ягоныя;

з сыноў жа Зары: Егуэль і браты яго, лікам шэсцьсот дзевяноста.

 

Із сыноў Зэрагавых — Еуель а браты іхныя, — шасьцьсот дзевяцьдзясят;

Потым з сыноў Бэньяміна: Салу, сын Масалы, сына Адовіі, сына Асаны

 

Із сыноў Веняміновых: Саллу, сын Мешуламоў, сына Годавінага, сына Гассэнуінага;

і Ёвана, сын Ерахама, і Эла, сын Озі, сына Махоры, і Масала, сын Сафаціі, сына Рагуэля, сына Эбаніі

 

І Іўна Ерогамёнак, і Эла, сын Уза Міхранка, і Мешулам, сын Шэфацін, сына Рэгуеля Іўнянка,

ды браты іх па іх радаводах — дзевяцьсот пяцьдзесят шэсць; усе яны былі кіраўнікамі родаў паводле сваіх пакаленняў.

 

І браты іхныя, подле родаў іхных: дзевяцьсот пяцьдзясят шасьцёх, — усі гэтыя мужы галавы айцоў у доме айцоў сваіх.

А са святароў: Ядая, Ёярыб і Яхін,

 

А ізь сьвятароў: Едая а Егоярыў а Яхін,

таксама Азарыя, сын Хэлькіі, сына Масалы, сына Садока, сына Мэраёта, сына Ахітуба — кіраўнік дома Божага.

 

Азара сын Гілкі, сына Мешуламовага, сына Садокавага, сына Мераёфа Агітувёнка, начэльнік у доме Божым;

Затым Адая, сын Ерахама, сына Пасура, сына Мэльхіі, ды Маасай, сын Адзіэля, сына Езры, сына Масалы, сына Масаламота, сына Эмэра,

 

І Адая сын Ерогама, сына Пашура Малхіёнка; і Маасай, сын Адзеля, сына Ягзэравага, сына Мешуламовага, сына Мешылеміфа Іммеронка;

таксама браты іх, кіраўнікі па родах сваіх — тысяча семсот шэсцьдзесят, найдужэйшыя па сіле для выканання службы ў доме Божым.

 

І браты іхныя, галавы дому айцоў сваіх: тысяча сямсот шасьцьдзясят, — людзі дужасілы ў рабоце служэньня ў доме Божым.

З левітаў жа: Сямэй, сын Гасуба, сын Эзрыкі, сына Гасабіі з сыноў Мэрары;

 

А зь Левітаў: Шэмая сын Гашува, сына Азрыкама Гашавёнка, — із сыноў Мераравых;

таксама Бакбакар, Гарэс, і Галал, і Матанія, сын Міхі, сына Зэхры, сына Асафа,

 

Вакбакар, Герэш а Ґалал а Матфаня, сын Міхі, сына Зыхры Асафёнка;

і Абдзія, сын Сямэі, сына Галала, сына Ідытуна; дый Барахія, сын Асы, сына Эльканы, які пражываў на панадворку нэтафатытаў.

 

І Овада, сын Шэмаі, сына Ґалала Ідыфунёнка, і Берэха, сын Асы Елканёнка, каторы жыў у сёлах Нетофафскіх.

А прыдзверныя: Сэлум, і Акуб, і Тэльмон, і Ахіман; дый брат іх Сэлум — кіраўнік,

 

І брамнікі: Шалум а Акуў а Талмон а Агіман і браты іхныя; Шалум галоўны,

і ён аж дагэтуль знаходзіцца ва ўсходняй браме цара. Гэта былі прыдзверныя ў лагерах левітаў.

 

Каторы дагэтуль у браме каралеўскай на ўсход; яны брамнікі подле вяткаў сыноў Левавых.

А Сэлум, сын Корэ, сына Абіясафа, сына Корэ з братамі сваімі з дому бацькі свайго; гэтыя карыты служылі вартаўнікамі ля парога палаткі; а бацькі іх пільнавалі ўваход у лагер Госпадаў.

 

Шалум, сын Кора, сына Авасафавага Каранка, і браты ягоныя з дому айца ягонага, Корычы, былі над работаю службы, вартаўнікамі парогаў будану, а бацькі іхныя, будучы над войскам СПАДАРОВЫМ, былі вартаўнікамі ўходу.

А Пінхас, сын Элеязэра, быў даўней іх кіраўніком — хай будзе Госпад з ім! —

 

А Фінегас Елеазаронак уперад быў начэльнікам над імі, і СПАДАР быў ізь ім.

Захарыя, сын Масаламіі, быў прыдзверным ля ўваходу ў палатку сустрэчы.

 

Захара Мешэлеменак — брамнік ля ўходу будану збору.

Усіх, выбраных на прыдзверных пры брамах, было дзвесце дванаццаць, і былі яны занесены ў спіскі па сваіх сялібах, што ўстанавіў Давід і Самуэль, прадбачваючы вечную павіннасць,

 

Усіх іх, абраных за брамнікаў да парогаў, было дзьвесьце двананцацёх. Яны палічаны подле радаводаў сёлаў сваіх. Іх прызначыў Давід а Самуйла прарока дзеля вернасьці іх.

так для іх саміх, як і для сыноў іх на варту пры брамах дома Госпада і для дома палаткі.

 

І яны і сынове іхныя над брамамі дому СПАДАРОВАГА — над домам-буданом, на вартах,

Па чатырох баках былі прыдзверныя: гэта значыць на ўсходзе і захадзе, на поўначы і на поўдні.

 

Каб былі на чатырох старанах брамнікі: на ўсходняй, заходняй, паўночнай і паўднявой.

Браты ж іх пражывалі ў сваіх сялібах і прыходзілі час ад часу, каб быць з імі, праз сем дзён.

 

Браты ж іх заставаліся ў сёлах сваіх, мелі прыходзіць сем дзён ад часу да часу, каб быць ізь імі;

Гэтыя бо чатыры кіраўнікі прыдзверных мелі вечны абавязак. Гэта значыць, што гэтыя левіты былі адказныя за пакоі і скарбы дома Госпадава.

 

Бо дзеля вернасьці былі гэтыя чатыры дужыя брамнікі, яны Левіты, і яны былі над каморамі а скарбамі Дому СПАДАРОВАГА.

Таксама яны начавалі каля святыні Госпадавай у час варты сваёй, так што нараніцы самі адкрывалі брамы.

 

І навокал дому Божага яны начавалі, бо гэта старожа была на іх, і адпіраньне яго раніца ў раніцу.

Некаторыя з іх былі пастаўлены над посудам службы, па ліку бо ўношваўся посуд і выносіўся;

 

І зь іх былі над судзьдзям багаслужбы, бо лічбаю ўносілі іх і лічбаю выносілі;

некаторыя з іх, якім былі даручаны прыналежнасці, што ўжываліся пры службе Божай, адказвалі за муку, і віно, і алей, і фіміам, і бальзамы.

 

І ізь іх прызначаны над судзьдзям, і над усімі снадзівамі сьвятыні, і над ценькаю мукою, і віном, і аліваю, і кадзілам, і пахнючымі рэчамі.

А некаторыя сыны святароў выраблялі алейкі з бальзамаў:

 

І із сыноў сьвятарскіх былі складаньнікі масьцяў а пахнючых рэчаў.

і Матація, з левітаў, першародны Сэлума Карыта, меў абавязкам увесь час сачыць за тым, што смажыцца на патэльні.

 

Матыфа зь Левітаў, — ён пяршак Шалума Корыча, — меў давер да работы на сквародах.

Затым з сыноў Кагата, з іх братоў, некаторыя мелі абавязкам сачыць за хлябамі пакладнымі, каб заўсёды, на кожную суботу, пяклі свежы хлеб.

 

І із сыноў Когафовых, із братоў іхных былі над хлябамі Выкладу, каб гатаваць іх кажную сыботу.

Гэта спевакі, кіраўнікі па родах левітаў, якія заставаліся ў пакоях, вольных ад іншых заняткаў, так што днём і ноччу ўвесь час выконвалі сваю службу.

 

А вось, пяюны, галоўныя з айцоў Левітаў, каторыя заставаліся ў пакоях, былі вольныя, бо дзень і ноч на іх была гэта работа.

Гэта былі кіраўнікі — галовы родаў левітаў па іх пакаленнях, паводле іх радаводаў; і пражывалі яны ў Ерузаліме.

 

Гэтыя галоўныя айцове зь Левітаў былі галоўныя ў радох сваіх; яны жылі ў Ерузаліме.

А ў Габаоне жылі бацька Габаона Егіэль, і імя жонкі яго было Мааха.

 

У Ґівеоне жылі: айцец Ґівеонян Еель, — імя жонкі ягонае Мааха, —

Сынам яго першародным быў Абдон, і Сур, і Кіс, і Баал, і Нэр, і Надаб,

 

І сын ягоны, пяршак Аўдон, Цур а Кіш а Ваал а Нер а Надаў

таксама Гэдор, і Ахія, і Захарыя, і Мацэлот.

 

А Ґедор а Аго а Захара а Міклоф.

Затым Мацэлот быў бацькам Самаа; яны жылі ў мясцовасці братоў сваіх у Ерузаліме са сваімі братамі.

 

Міклоф нарадзіў Шымеама. І яны ля братоў сваіх жылі ў Ерузаліме, разам із братамі сваімі.

А Нэр быў бацькам Кіса, а Кіс — бацькам Саўла. А Саўл быў бацькам Ёнатана, і Мэльхісуа, і Абінадаба, і Ісбаала.

 

Нер нарадзіў Кіша, Кіш нарадзіў Саўлу, Саўла нарадзіў Ёнафана а Малхішуу а Авінадава а Ешбаала.

Сынам жа Ёнатана быў Мэрыбаал, і Мэрыбаал быў бацькам Міхі.

 

Сын Ёнафаноў Мерыб-Баал; Мерыб-Баал нарадзіў Міху.

Затым сынамі Міхі былі: Пітон, і Мэлех, і Тараа, і Ахаз.

 

Сыны Мішыны: Піфон а Мелех а Фагрэя.

Ахаз жа быў бацькам Яры, а Яра быў бацькам Алмата, і Азмавэта, і Замбры; Замбры ж меў сына Мосу.

 

Агаз нарадзіў Яру; Яра нарадзіў Алемефа а Азмавефа а Зымру; Зымра нарадзіў Моцу;

Моса ж меў сына Банаа, а яго сын Рафая быў бацькам Эласы, а ён меў сына Асэля.

 

Моца нарадзіў Бінею; Рэфая сын ягоны; Елеаса, сын ягоны; Ацэль, сын ягоны.

Затым Асэль меў шэсць сыноў на імёны: Эзрыка, яго першародны, Ізмаэль, Сарыя, Азарыя, Абдзія, Ханан; гэта сыны Асэля.

 

Ув Ацэля шасьцёх сыноў, гэта ймёны іхныя: Азрыкам, Бохеру а Ізмайла а Шэара а Овада а Ганан. Гэта сынове Ацэлявы.