1 летапісаў 11 разьдзел

 

 

І сабраўся ўвесь Ізраіль да Давіда ў Хеўрон, кажучы: «Вось, мы — косткі твае і цела тваё.

 

І зьберліся ўсі Ізраяляне да Давіда да Гэўрону, кажучы: «Вось, мы косьць твая й цела твае.

І ўчора, і пазаўчора, і за жыцьця Саўла валадара ты выводзіў і ўводзіў Ізраіль, і ГОСПАД, Бог твой, сказаў табе: “Ты будзеш пасьвіць народ Мой, Ізраіль, і ты будзеш правадыром над народам Маім Ізраілем”».

 

Таксама ўчора, таксама заўчора, таксама, як яшчэ Саўла быў каралём, ты выводзіў і ўводзіў Ізраеля, і СПАДАР, Бог твой, сказаў табе: "Ты будзеш пасьвіць люд Мой, Ізраеля, і ты будзеш князям над людам Маім Ізраельскім"».

І прыйшлі ўсе старшыні Ізраіля да валадара ў Хеўрон, і заключыў Давід запавет у Хеўроне перад абліччам ГОСПАДА; і яны памазалі Давіда на валадара над Ізраілем паводле слова ГОСПАДА праз Самуэля.

 

І прышлі ўсі старцы Ізраелявы да караля да Гэўрону, і зрабіў зь імі Давід змову ў Гэўроне перад відам СПАДАРОВЫМ; і яны памазалі Давіда за караля над Ізраелям, подле слова СПАДАРОВАГА Самуйлам.

І пайшоў Давід і ўвесь Ізраіль да Ерусаліму, гэта [значыць] Евусу. І там [былі] Евусэі, жыхары зямлі той.

 

І пайшоў Давід а ўвесь Ізраель да Ерузаліму, значыцца да Евусу. А там Евусэі, жыхары тае зямлі.

І сказалі жыхары Евусу Давіду: «Ты ня ўвойдзеш сюды». Але Давід здабыў крэпасьць Сыён, гэта горад Давіда.

 

І сказалі жыхары Евусу Давіду: «Ня ўвыйдзеш сюды». Але Давід узяў горад Сыён, значыцца, места Давідава.

І сказаў Давід: «Той, хто першы паб’е Евусэяў, будзе галоўным і князем». І ўзыйшоў першым Ёаў, сын Цэруі, і стаў галоўным.

 

І сказаў Давід: «Хто бы найпершы паразіў Евусэяў, тый будзе галавою а вайводцам». І ўзышоў найперш Ёаў Цэруёнак, і стаў галавою.

І жыў Давід у крэпасьці, дзеля гэтага назвалі яе горадам Давіда.

 

Давід жыў у тым горадзе, затым і звалі яго местам Давідавым.

І ён забудаваў горад навокал, ад Міло і навокал, а Ёаў аднавіў рэшту гораду.

 

І ён забудаваў места навокал, нават ад Міло навокал, а Ёаў паправіў астачу места.

І хадзіў Давід у моцы, і дужэў, і ГОСПАД Магуцьцяў [быў] з ім.

 

Дык Давід дужэў болей а болей, і СПАДАР войскаў ізь ім.

І вось галоўныя, якія [былі] з волатаў Давіда, і якія ўмацоўвалі з ім валадарства ягонае, з усім Ізраілем, каб паставіць яго на валадара, паводле слова ГОСПАДА адносна Ізраіля.

 

І во галавы з дужых у Давіда, што мацнілі зь ім каралеўства ягонае, з усім Ізраелям, каб устанавіць яго за караля, подле слова СПАДАРОВАГА над Ізраелям.

І вось лік волатаў, якія [былі] з Давідам: Яшавэам, сын Хахмоні, галоўны з трыццаці. Ён падняў дзіду сваю на тры сотні [ворагаў] і пабіў іх адным разам.

 

І во лік харобрых, што былі ў Давіда: Яшовеам Гахмонёнак, галоўны з трыццацёх. Ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў і пабіў іх у вадным часе.

Пасьля яго Элеазар, сын Дадо Ахахіча. Ён — [адзін] з трох магутных.

 

А за ім Елеазар, сын Дода Агогіцкага, з трох харобрых.

Ён быў з Давідам у Пас-Даміме, і Філістынцы сабраліся там на вайну. І была частка поля засеяна ячменем, і народ уцёк перад абліччам Філістынцаў.

 

Ён быў із Давідам у Пас-Даміме, куды Пілішчане зьбіраліся на вайну. Тамака часьць поля была поўная ячменю, і люд уцёк ад Пілішчан.

І яны сталі пасярод поля, і абаранілі яго, і пабілі Філістынцаў. І збавіў ГОСПАД збаўленьнем вялікім.

 

Але яны сталі сярод дзелі, усьцераглі яе й паразілі Пілішчан. І дараваў СПАДАР выбаўленьне вялікае.

І зыйшлі трое з гэтых трыццаці галоўных на скалу да Давіда, у пячору Адулям, а табар Філістынцаў быў у даліне Рэфаім.

 

І зышлі трох із гэтых трыццацёх вайводцаў на скалу да Давіда, у пячору Одулам, як табар Пілісцкі быў разьлёгшыся ў даліне Рэфаімаў.

Давід тады быў у крэпасьці, а аддзел Філістынцаў быў у Бэтлееме.

 

Давід тады быў у горадзе а застава Пілісцкая была тады ў Бэтлееме.

І засмагнуў Давід, і сказаў: «Хто дасьць мне піць вады са студні ў Бэтлееме, якая каля брамы?»

 

І надта ўсьмяг Давід, і ён сказаў: «Хто дасьць імне піць вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы?»

І тады гэтыя тры прабіліся скрозь табар Філістынцаў, і зачэрпнулі са студні ў Бэтлееме, якая каля брамы, і прынесьлі, і далі Давіду. І не захацеў Давід піць яе, і выліў яе для ГОСПАДА.

 

Тады гэтыя трох прабілісл скрозь табар Пілісцкі і засілілі вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы, і панесьлі, і прынесьлі Давіду. Але Давід не захацеў піць яе, і выліў яе на аброк СПАДАРУ,

І сказаў: «Няхай будзе далёка ад мяне, Божа мой, каб я зрабіў гэта! Ці буду я піць кроў мужоў гэтых, якія мелі ў небясьпецы душы свае? Бо з небясьпекай для душаў сваіх яны прынесьлі [ваду]». І не захацеў яе піць. Вось што зрабілі гэтыя тры волаты.

 

І сказаў: «Крый мяне, СПАДАРУ, каб я зрабіў гэта! Ці буду я піць кроў мужоў гэтых, што ставілі ў небясьпечнасьць душы свае? Бо зь небясьпечнасьцю собскага жыцьця яны прынесьлі». І не захацеў яе піць. Во што зрабілі трох гэтых харобрых.

І Абішай, брат Ёава, быў галоўны над трыма. Ён падняў дзіду сваю на тры сотні [ворагаў] і пабіў [іх], і меў імя ў тых трох.

 

І Авішай, брат Ёаваў, быў галоўны над трыма; ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў, каторых паразіў, і быў у славе ў тых трох.

З трыццаці ён быў выдатнейшы, і быў іх правадыром; але першым тром не дараўняўся.

 

З трох ён быў выдатнейшы за двух, бо быў іх вайводцам; не раўня адылі першым тром.

Бэная, сын Егаяды, сын мужа адважнага, [слаўнага] шматлікімі справамі, з Каўцээлю. Ён перамог двух ільвоў Мааву; і ён зыйшоў, і забіў ільва ў яме ў дзень завеі.

 

Веная, сын Егояды, мужа гоя, вялікіх дзеяньняў, з Каўцэелю. Ён забіў двух дужых, бы леў, Моаўлян; ён жа зышоў і забіў лява ў яме сьнежнага дня.

І ён забіў Эгіпцяніна, чалавека, [які быў] ростам у пяць локцяў. У руцэ Эгіпцяніна была дзіда, як навой ткацкі; і ён выйшаў на яго з кіем, і вырваў дзіду з рукі Эгіпцяніна, і забіў яго дзідай ягонай.

 

Ён жа забіў Егіпцяніна, чалавека ростам пяцёх локцяў. У руццэ Егіпцяніна была дзіда, як навой у ткачоў; а ён зышоў да яго зь кіям, і вырваў дзіду з рукі Егіпцяніна, і забіў яго ягонаю ж дзідаю.

Вось што зрабіў Бэная, сын Егаяды! І ён меў імя ў тых трох волатаў.

 

Во што зрабіў Веная Егоядзёнак! І ён быў у славе ў тых трох харобрых.

Ён быў слаўны сярод трыццаці, але тром не дараўняўся. І Давід паставіў яго над вартаю сваёй.

 

Ён быў выдатнейшы за трыццацёх, але не раўня тром. І Давід пастанавіў яго над старожаю сваёй.

І магутныя з мужных: Асаэль, брат Ёава, Эльханан, сын Дадо з Бэтлеему;

 

Таксама дужыя з войска: Асагэль, брат Ёаваў; Елганан Додзянок з Бэтлеему;

Шамот з Гароры; Хэлец з Пэлоны;

 

Шамоф Гародзянін; Гэлец Пелонянін;

Іра, сын Ікеша, з Тэкоа; Абіэзэр з Анатоту;

 

Іра Ікешонак Фекоянін; Евезэр Анафофянін;

Сібэнай з Хушаты, Ілай з Ахохі,

 

Сывехай Гушацянін; Ілай Агожанін;

Маграй з Нэтофы; Хэлед, сын Бааны, з Нэтофы;

 

Магарай Нетофянін; Гэлед Ваанёнак Нетофянін;

Ітай, сын Рыбая, з Гівы сыноў Бэн’яміна; Бэная з Піратону;

 

Іфай Рыбаёнак із Ґівы Веняміновае; Веная Пірафонянін;

Хурай з Нахале-Гааша; Абіэль з Арабаты;

 

Гурай з Нагале-Ґааша; Авель із Арвавы;

Азмавэт з Бахурыму, Эліахба з Шаалвону;

 

Азмавеф Багурамянін; Елягба Шаалбонянін;

сыны Гашэма з Гізону; Ёнатан, сын Шагэ, з Гарары;

 

Сынове Гашэма Ґізоняніна; Ёнафан Шажанок Гараранін;

Ахіям, сын Сахара, з Гарары; Эліфал, сын Ура;

 

Агіям Сахаронак Гараранін; Еліфал Уранок;

Хэфэр з Мэхэры; Ахія з Пэлоны;

 

Гэфер із Мехеры; Агія Пелонянін;

Хэцро з Кармэлю; Наарай, сын Эзбая;

 

Гэцро Кармілянін; Наарай Езбаёнак;

Ёэль, брат Натана; Міўхар, сын Гагры;

 

Ёель, брат Нафаноў; Міўгар Гаґранок;

Цэлек з Амону; Нахарай з Бэроту, збраяносец Ёава, сына Цэруі;

 

Цэлек Амонянін; Нагарай Берофянін, збрайноша Ёава Цэруёнка;

Іра з Етэру; Гарэў з Етэру;

 

Іра Іфранін; Ґарэў Іфранін;

Урыя Хет; Завад, сын Ахлая;

 

Ура Гэціч; Завад Аглаёнак;

Адына, сын Шызы, Рубэніч, галава сыноў Рубэна, і з ім трыццаць;

 

Адына Шызанок Рувініч, галава Рувінічаў, і ў яго трыццацёх;

Ханан, сын Маахі; Язафат з Мітні;

 

Ганан Маашонак; Ясапат Міфнянін;

Узі з Аштароту; Шама і Еіэль, сыны Хафама з Араэру;

 

Узя Аштэрафянін; Шама а Еель — сыны Гофама Ароэраніна;

Едыяэль, сын Шымры, і Ёха, брат ягоны, з Тыцы;

 

Едзяель Шымранок а Ёга, брат ягоны, Фіцанін;

Эліэль з Махавіму, Ерывай і Ёшавай, сыны Эльнаама; Ітма з Мааву;

 

Еель із Магавіму а Ерывай а Ёшава Елнаамёнкі а Іфма Моаўлянін;

Эліеэль, Абэд, Яасіэль з Мэцаваі.

 

Елель а Овед а Яасель ізь Мецоваі.