1 летапісаў 16 разьдзел
Першая кніга летапісаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
І прынесьлі Каўчэг Божы, і паставілі яго ў сярэдзіне Намёту, які Давід падрыхтаваў для яго, і склалі ахвяры цэласпаленьня і ахвяры мірныя перад абліччам Божым.
І прынесьлі скрыню Божую, і пастанавілі яе сярод будану, каторы Давід разапнуў дзеля яе, і абраклі ўсепаленьні а супакойныя аброкі перад відам Божым.
І скончыў Давід паліць цэласпаленьні і ахвяры мірныя, і дабраславіў народ у імя ГОСПАДА.
І скончыў Давід паліць усепаленьні а супакойныя аброкі, і дабраславіў люд імям СПАДАРА,
І раздаў усім Ізраільцянам, як мужчынам, так і жанчынам, кожнаму па бохану хлеба, і па кавалку мяса, і па кілішку віна.
І раздаў кажнаму Ізраеляніну, ад мужчыны аж да жонкі, кажнаму па букатцы хлеба, і па кавалку мяса, і па коўні віна.
І паставіў на службу перад Каўчэгам ГОСПАДА на служэньне лявітаў, каб нагадвалі [пра Яго], славілі і хвалілі ГОСПАДА, Бога Ізраіля:
І пастанавіў на службу перад скрыняю СПАДАРОВАЮ службітоў зь Левітаў, каб прыпаміналі яны, дзякавалі а выхвалялі СПАДАРА, Бога Ізраелявага:
Асаф — галоўны, і намесьнік ягоны Захарыя, Еіэль, Шэмірамот, Ехіэль, Матытыя, Эліяў, Баная, Абэд-Эдом і Еіэль з псалтырам і гусьлямі, Асаф — на цымбалах гучных,
Асафа за галоўнага, наступным па ім Захару, Ееля а Шэмірамофа а Егіеля а Матыфу а Елява а Венаю а Овед-Едома а Ееля зь лірамі а гусьлямі, а Асафа да гры на цымбалах,
Бэная і Яхазіэль, сьвятары — заўсёды [трубіць] у трубы перад Каўчэгам Запавету Божага.
А Венаю а Ягазеля сьвятароў — штачасна трубіць перад скрыняю змовы Божае.
У той дзень Давід упершыню загадаў славіць ГОСПАДА Асафу і братам ягоным:
Гэтага дня Давід упяршыню даў псальму ў руку Асафа а братоў ягоных, дзякаваць Богу:
«Слаўце ГОСПАДА, клічце імя Ягонае, паведамляйце між народамі дзеі Ягоныя!
Дзякуйце СПАДАРУ, гукайце імя Ягонае, абяшчайце меж людаў учынкі Ягоныя;
Сьпявайце Яму, выслаўляйце Яго, размаўляйце пра ўсе цудоўныя дзеі Ягоныя.
Пейце Яму, пейце псальмы Яму, размаўляйце праз усі чудосы Ягоныя;
Хваліцеся імем Ягоным сьвятым! Няхай весяліцца сэрца тых, што шукаюць ГОСПАДА.
Хваліцеся сьвятым імям Ягоным; хай вяселіцца сэрца шукаючых СПАДАРА;
Шукайце ГОСПАДА і сілу Ягоную, шукайце аблічча Ягонае заўсёды.
Вызукайце СПАДАРА а сілы Ягоныя, шукайце віду Ягонага кажначасна;
Узгадвайце цудоўныя дзеі Ягоныя, якія Ён зрабіў, цуды Ягоныя і прысуды вуснаў Ягоных.
Успамінайце дзіва, што Ён учыніў, знакі Ягоныя й суды вуснаў Ягоных,
Насеньне Ізраіля, слугі Ягоныя, сыны Якуба, выбранцы Ягоныя!
Насеньне Ізраелява, слугі Ягоныя, сынове Якава, абраныя Ягоныя!
Ён — ГОСПАД, Бог наш; па ўсёй зямлі суды Ягоныя.
Ён СПАДАР, Бог наш; па ўсёй зямлі суды Ягоныя.
Ён памятае на вякі Запавет Свой, слова, якое загадаў на тысячу пакаленьняў,
Памятуйце заўсёды змову Ягоную, слова расказанае тысячам пакаленьняў,
якое заключыў з Абрагамам, і прысягу Сваю Ісааку.
Каторую Ён учыніў із Абрагамам, і прысягу Ягоную Ісаку,
Ён паставіў Якубу як пастанову, Ізраілю — запавет вечны,
І ўстанавіў Якаву права, Ізраелю змоваю вечнаю,
кажучы: “Табе Я дам зямлю Ханаан, [пракладу] шнур спадчыны вашай”.
Кажучы: «Табе дам зямлю Канаанскую, павароз спадку вашага».
Калі было ў вас людзей мала на лік, вельмі мала і [вы былі] чужынцы ў ёй,
Як вашы людзі былі нячысьленыя, як штось малое, і чужаземцы ў ёй,
і пераходзілі ад народу да народу, і ад [аднаго] валадарства да іншага народу,
І пераходзілі яны ад народу да народу, і ад каралеўства да іншага люду;
Ён не дазволіў нікому прыгнятаць іх, і караў дзеля іх валадароў:
Ён не дазволіў людзіне крыўдзіць іх і ганіў каралёў за іх:
[кажучы]: “Не чапайце памазанцаў Маіх, і прарокам Маім не рабіце благога!”
«Не чапайце памазанцаў Маіх, і прарокам Маім не рабіце ліха!»
Сьпявайце ГОСПАДУ, уся зямля, дабравесьціце з дня на дзень збаўленьне Ягонае.
Пейце СПАДАРУ, уся зямля, агалашайце дзень у дзень спасеньне Ягонае.
Абвяшчайце між народамі славу Ягоную, між усімі людзьмі — цуды Ягоныя.
Павядайце меж паган чэсьць Ягоную, меж усіх людаў чудосы Ягоныя;
Бо вялікі ГОСПАД і годны хвалы, годны страху больш за ўсіх багоў.
Бо вялікі СПАДАР а вельмі славуты, і страшнейшы Ён над усі багі,
Бо ўсе богі народаў — ідалы, а ГОСПАД нябёсы ўчыніў.
Бо ўсі багі людаў — балваны, але СПАДАР нябёсы ўчыніў.
Слава і велічнасьць перад абліччам Ягоным, моц і краса — на месцы Ягоным.
Слава а вялічча перад відам Ягоным, магутнасьць а радасьць на месцу Ягоным.
Аддайце ГОСПАДУ, плямёны народаў, аддайце ГОСПАДУ славу і моц.
Прызнайце СПАДАРУ, радзімы людаў, прызнайце СПАДАРУ чэсьць а моц.
Аддайце ГОСПАДУ славу імя Ягонага. Прынясіце дары і ідзіце перад аблічча Ягонае. Пакланіцеся ГОСПАДУ ў велічы сьвятыні.
Прызнайце СПАДАРУ чэсьць імені Ягонага. Прынясіце дар, ды йдзіце перад від Ягоны, сьціце СПАДАРА ў харашыні сьвятасьці.
Дрыжы перад абліччам Ягоным, уся зямля. Ён сусьвет умацаваў, не пахісьнецца.
Дрыжы перад Ім, уся зямля: нават сьвет Ён умацаваў, непахісьнецца.
Няхай узрадуюцца нябёсы, няхай узьвесяліцца зямля, і няхай скажуць між народамі: “ГОСПАД валадарыць!”
Хай радуюцца нябёсы, хай вяселіцца зямля, і хай скажуць меж народаў: «СПАДАР гаспадарствуе!»
Няхай мора гудзе і тое, што ў ім, няхай усьцешыцца поле і ўсё, што на ім.
Раві, мора а паўніня яго, хай цешыцца поле а ўсе, што на ім.
Тады будуць усклікаць дрэвы лясныя перад абліччам ГОСПАДА, бо Ён прыходзіць судзіць зямлю.
Тады запяюць дзервы лесавыя перад СПАДАРОМ, бо Ён прыходзе судзіць зямлю.
Выслаўляйце ГОСПАДА, бо Ён добры, бо на вякі міласэрнасьць Ягоная.
Выхваляйце СПАДАРА, бо добры, бо на векі міласэрдзе Ягонае.
І кажыце: “Збаў нас, Божа збаўленьня нашага! І зьбяры нас, і выбаў нас ад паганаў, каб мы маглі славіць імя Тваё сьвятое і хваліліся славай Тваёй!”
І кажыце: «Спасі нас, Божа спасеньня нашага! і зьбяры нас, і выбаў нас ад паган, каб мы маглі славіць сьвятое імя Твае і хваліцца ў хвале Тваёй!
Дабраслаўлёны ГОСПАД, Бог Ізраіля, ад веку і аж на вякі!» І сказаў увесь народ: «Амэн!», і славіў ГОСПАДА.
Дабраславёны СПАДАР, Бог Ізраеляў, ад веку і аж на векі!» І ўвесь люд сказаў: «Амін!», і хваліў СПАДАРА.
І [Давід] пакінуў там, перад Каўчэгам Запавету ГОСПАДА, Асафа і братоў ягоных, каб яны служылі перад Каўчэгам заўсёды, паводле патрэбы кожнага дня,
Давід пакінуў там, перад скрыняю змовы СПАДАРОВАЕ, Асафа а братоў ягоных, каб яны служылі перад скрыняю кажначасна, подле патрэбы кажнага дня,
і Абэд-Эдома і братоў ягоных, шэсьцьдзясят восем; а Абэд-Эдома, сына Едутуна, і Хосу прыдзьвернікамі,
І Овед-Едома а братоў ягоных, шасьцьдзясят асьмёх; Овед-Едома Ідуфунёнка а Госу — за брамнікаў,
а Цадока, сьвятара, і братоў ягоных, сьвятароў — перад Сялібай ГОСПАДА, на ўзгорку, які ў Гібэоне,
А Садока сьвятара а братоў ягоных сьвятароў — перад вітальняю СПАДАРОВАЮ, на ўзвышшу, што ў Ґівеоне,
каб складалі цэласпаленьні ГОСПАДУ на ахвярніку цэласпаленьня заўсёды, раніцаю і ўвечары, паводле ўсіх пастановаў Закону ГОСПАДА, які Ён загадаў Ізраілю.
Да абраканьня ўсепаленьняў СПАДАРУ на аброчніку ўсепаленьня кажначасна, нараніцы і ўвечары, подле ўсёга, што напісана ў Законе СПАДАРОВЫМ, каторы Ён расказаў Ізраелю;
І з імі Гэмана і Едутуна і іншых выбраных, якія прызначаныя па імёнах, каб славіць ГОСПАДА, бо на вякі міласэрнасьць Ягоная.
І зь імі Гэмана а Ідуфуна і іншых абраных, каторыя прызначаны наймя, каб славіць СПАДАРА, бо на векі міласэрдзе Ягонае.
Пры іх Гэман і Едутун з трубамі і цымбаламі, каб граць, і з інструмэнтамі для сьпеваў Божых; а сыны Едутуна — пры браме.
Пры іх Гэман а Ідуфун з трубамі а цымбаламі, каб граць, і із снадзямі да песьняў Божых; сыноў жа Ідуфуна — ля варот.
І адыйшоў увесь народ, кожны ў дом свой, і вярнуўся Давід, каб дабраславіць дом свой.
І адышоў кажны чалавек да дому свайго; зьвярнуўся й Давід, каб дабраславіць дом свой.
