1 летапісаў 11 разьдзел

 

 

І сабраліся ўсе Ізраільцяне да Давіда ў Хэўрон і сказалі: вось, мы костка твая і плоць твая;

 

І зьберліся ўсі Ізраяляне да Давіда да Гэўрону, кажучы: «Вось, мы косьць твая й цела твае.

і ўчора і заўчора, калі яшчэ Саўл быў царом, ты выводзіў і ўводзіў Ізраіля, і Гасподзь Бог твой сказаў табе: ты будзеш пасьвіць народ Мой Ізраіля і ты будзеш правадыр народу Майго Ізраіля.

 

Таксама ўчора, таксама заўчора, таксама, як яшчэ Саўла быў каралём, ты выводзіў і ўводзіў Ізраеля, і СПАДАР, Бог твой, сказаў табе: "Ты будзеш пасьвіць люд Мой, Ізраеля, і ты будзеш князям над людам Маім Ізраельскім"».

І прыйшлі ўсе старэйшыны Ізраілевыя да цара ў Хэўрон, і заключыў зь імі Давід запавет у Хэўроне перад абліччам Гасподнім: і яны памазалі Давіда ў цара над Ізраілем, па слове Гасподнім, праз Самуіла.

 

І прышлі ўсі старцы Ізраелявы да караля да Гэўрону, і зрабіў зь імі Давід змову ў Гэўроне перад відам СПАДАРОВЫМ; і яны памазалі Давіда за караля над Ізраелям, подле слова СПАДАРОВАГА Самуйлам.

І пайшоў Давід і ўвесь Ізраіль да Ерусаліма, гэта значыць, да Евуса. А там былі Евусэі, жыхары той зямлі.

 

І пайшоў Давід а ўвесь Ізраель да Ерузаліму, значыцца да Евусу. А там Евусэі, жыхары тае зямлі.

І сказалі жыхары Евуса Давіду: ня ўвойдзеш сюды. Але Давід узяў крэпасьць Сіён: гэта — горад Давідаў.

 

І сказалі жыхары Евусу Давіду: «Ня ўвыйдзеш сюды». Але Давід узяў горад Сыён, значыцца, места Давідава.

І сказаў Давід: хто першы за ўсіх паб’е Евусэяў, той будзе галавою і ваенным начальнікам. І ўзышоў самы першы Ёаў, сын Саруі, і зрабіўся ўзначальцам.

 

І сказаў Давід: «Хто бы найпершы паразіў Евусэяў, тый будзе галавою а вайводцам». І ўзышоў найперш Ёаў Цэруёнак, і стаў галавою.

Давід жыў у той крэпасьці, таму і называлі яе горадам Давідавым.

 

Давід жыў у тым горадзе, затым і звалі яго местам Давідавым.

І ён забудаваў горад навакол, ад Міло, усю ваколіцу, а Ёаў аднавіў астатні горад.

 

І ён забудаваў места навокал, нават ад Міло навокал, а Ёаў паправіў астачу места.

І меў посьпех Давід, і ўзвышаўся больш і больш, і Гасподзь Саваоф быў зь ім.

 

Дык Давід дужэў болей а болей, і СПАДАР войскаў ізь ім.

Вось галоўныя мацакі ў Давіда, якія многа супрацоўнічалі зь ім у царстве ягоным, разам з усім Ізраілем, каб паставіць яго царом, па слове Гасподнім, над Ізраілем,

 

І во галавы з дужых у Давіда, што мацнілі зь ім каралеўства ягонае, з усім Ізраелям, каб устанавіць яго за караля, подле слова СПАДАРОВАГА над Ізраелям.

і вось лік мацакоў, якія былі ў Давіда: Есваал, сын Ахамані, галоўны з трыццаці: ён падняў дзіду сваю на трыста чалавек і пабіў іх за адзін раз.

 

І во лік харобрых, што былі ў Давіда: Яшовеам Гахмонёнак, галоўны з трыццацёх. Ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў і пабіў іх у вадным часе.

Пасьля яго Элеазар, сын Дадо Ахахэяніна, адзін з трох мацакоў:

 

А за ім Елеазар, сын Дода Агогіцкага, з трох харобрых.

ён быў з Давідам у Фасдаміме, куды Філістымляне сабраліся на вайну. Там частка поля была засеяна ячменем, і народ пабег ад Філістымлянаў;

 

Ён быў із Давідам у Пас-Даміме, куды Пілішчане зьбіраліся на вайну. Тамака часьць поля была поўная ячменю, і люд уцёк ад Пілішчан.

але яны сталі сярод поля, убераглі яго і пабілі Філістымлянаў. І дараваў Гасподзь выратаваньне вялікае!

 

Але яны сталі сярод дзелі, усьцераглі яе й паразілі Пілішчан. І дараваў СПАДАР выбаўленьне вялікае.

Трое гэтых галоўных з трыццаці правадыроў падняліся на скалу да Давіда, у пячору Адалам, калі табар Філістымлянаў быў разьмешчаны ў даліне Рэфаімавай.

 

І зышлі трох із гэтых трыццацёх вайводцаў на скалу да Давіда, у пячору Одулам, як табар Пілісцкі быў разьлёгшыся ў даліне Рэфаімаў.

Давід тады быў ва ўмацаваным месцы, а ахоўнае войска Філістымлянаў было тады ў Віфляеме.

 

Давід тады быў у горадзе а застава Пілісцкая была тады ў Бэтлееме.

І моцна захацелася піць Давіду, і ён сказаў: хто напоіць мяне вадою з калодзежа Віфляемскага, што каля брамы?

 

І надта ўсьмяг Давід, і ён сказаў: «Хто дасьць імне піць вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы?»

Тады гэтыя трое прабіліся праз табар Філістымскі і зачарпнулі вады з калодзежа Віфляемскага, што каля брамы, і ўзялі, і прынесьлі Давіду. Але Давід не захацеў піць яе і выліў яе ў славу Госпада,

 

Тады гэтыя трох прабілісл скрозь табар Пілісцкі і засілілі вады із студні Бэтлеемскае, каторая ля брамы, і панесьлі, і прынесьлі Давіду. Але Давід не захацеў піць яе, і выліў яе на аброк СПАДАРУ,

і сказаў: аслані мяне Гасподзь, каб я зрабіў гэта! Ці ж буду я піць кроў мужоў гэтых, якія клалі душы свае? Бо зь небясьпекай свайму жыцьцю яны прынесьлі ваду. І не захацеў піць яе. Вось што зрабілі гэтыя тры мацакі.

 

І сказаў: «Крый мяне, СПАДАРУ, каб я зрабіў гэта! Ці буду я піць кроў мужоў гэтых, што ставілі ў небясьпечнасьць душы свае? Бо зь небясьпечнасьцю собскага жыцьця яны прынесьлі». І не захацеў яе піць. Во што зрабілі трох гэтых харобрых.

І Авэса, брат Ёава, быў галоўны з трох: ён забіў дзідай сваёй трыста чалавек, і быў у славе ў тых трох.

 

І Авішай, брат Ёаваў, быў галоўны над трыма; ён падняў дзіду сваю на трыста чалавекаў, каторых паразіў, і быў у славе ў тых трох.

З трох ён быў самы знакаміты і быў начальнікам; але з тымі трыма не раўняўся.

 

З трох ён быў выдатнейшы за двух, бо быў іх вайводцам; не раўня адылі першым тром.

Ванэя, сын Ёдая, мужа адважнага, вялікі па дзеях, з Каўцэпла: ён пабіў двух сыноў Арыіла Маавіцкага; ён жа сышоў і забіў ільва ў рове, у сьнежны час;

 

Веная, сын Егояды, мужа гоя, вялікіх дзеяньняў, з Каўцэелю. Ён забіў двух дужых, бы леў, Моаўлян; ён жа зышоў і забіў лява ў яме сьнежнага дня.

ён жа забіў Егіпцяніна, чалавека ростам у пяць локцяў: у руцэ ў Егіпцяніна была дзіда, як навой у ткачоў, а ён падышоў да яго з кіем і, вырваўшы дзіду з рукі Егіпцяніна, забіў ягонай жа дзідай:

 

Ён жа забіў Егіпцяніна, чалавека ростам пяцёх локцяў. У руццэ Егіпцяніна была дзіда, як навой у ткачоў; а ён зышоў да яго зь кіям, і вырваў дзіду з рукі Егіпцяніна, і забіў яго ягонаю ж дзідаю.

вось, што зрабіў Ванэя, сын Ёдая, і ён быў у славе ў тых трох мацакоў;

 

Во што зрабіў Веная Егоядзёнак! І ён быў у славе ў тых трох харобрых.

ён быў больш знакаміты за тых трыццацёх, але з трыма не раўняўся, і Давід паставіў яго бліжэйшым выканаўцам сваіх загадаў.

 

Ён быў выдатнейшы за трыццацёх, але не раўня тром. І Давід пастанавіў яго над старожаю сваёй.

А галоўныя з воінаў: Асаіл, брат Ёава: Элханан, сын Дадо, зь Віфляема;

 

Таксама дужыя з войска: Асагэль, брат Ёаваў; Елганан Додзянок з Бэтлеему;

Шама Гарадыцянін; Хэрэц Пэланіцянін;

 

Шамоф Гародзянін; Гэлец Пелонянін;

Іра, сын Ікеша, Тэкаіцянін; Эвіезэр Анатацянін;

 

Іра Ікешонак Фекоянін; Евезэр Анафофянін;

Сіўхай Хушацянін; Ілай Ахахіянін.

 

Сывехай Гушацянін; Ілай Агожанін;

Магарай Нэтафатыцянін; Хэлэд, сын Вааны, Хэтафацянін;

 

Магарай Нетофянін; Гэлед Ваанёнак Нетофянін;

Ітай; сын Рыбая, зь Гівы Веньямінавай: Ванэя Піратанянін:

 

Іфай Рыбаёнак із Ґівы Веняміновае; Веная Пірафонянін;

Хурай з Нагалэ-Гааша; Авіел з Аравы;

 

Гурай з Нагале-Ґааша; Авель із Арвавы;

Азмавэт Бахаруміянін; Эліяхба Шаалбанянін.

 

Азмавеф Багурамянін; Елягба Шаалбонянін;

Сыны Гашэма Гізаніцяніна: Ёнатан, сын Шаге, Гарарыцянін;

 

Сынове Гашэма Ґізоняніна; Ёнафан Шажанок Гараранін;

Ахіям, сын Сахара, Гарарыцянін; Эліфал, сын Уры;

 

Агіям Сахаронак Гараранін; Еліфал Уранок;

Хэфэр з Махэры; Ахія Пэланіцянін;

 

Гэфер із Мехеры; Агія Пелонянін;

Хэцрой Кармэліцянін; Наарай, сын Эзбая;

 

Гэцро Кармілянін; Наарай Езбаёнак;

Ёіл, брат Натана; Міўхар, сын Гагрыя;

 

Ёель, брат Нафаноў; Міўгар Гаґранок;

Цэлэк Аманіцянін; Нахарай Бэрацянін, збраяносец Ёава, сына Саруі;

 

Цэлек Амонянін; Нагарай Берофянін, збрайноша Ёава Цэруёнка;

Іра Ітрыянін; Гарэб Ерыянін;

 

Іра Іфранін; Ґарэў Іфранін;

Урыя Хэтэянін;

 

Ура Гэціч; Завад Аглаёнак;

Адына, сын Шызы, Рувімлянін, узначалец Рувімлянаў, і ў яго, было трыццаць;

 

Адына Шызанок Рувініч, галава Рувінічаў, і ў яго трыццацёх;

Ханан, сын Маахі; Ёсафат Мітніянін;

 

Ганан Маашонак; Ясапат Міфнянін;

Узія Аштэрацянін; Шама Еэл, сыны Хатама Араэраніна;

 

Узя Аштэрафянін; Шама а Еель — сыны Гофама Ароэраніна;

Едэяэл, сын Шымрыя, і Ёха, брат ягоны, Тыціянін;

 

Едзяель Шымранок а Ёга, брат ягоны, Фіцанін;

Эліел з Махавіма, і Ерывай і Ёшавія, сыны Элнаама, і Ітма, Маавіцянін;

 

Еель із Магавіму а Ерывай а Ёшава Елнаамёнкі а Іфма Моаўлянін;

Эліел, Авэд і Ясіел з Мэцаваі.

 

Елель а Овед а Яасель ізь Мецоваі.