1 летапісаў 11 разьдзел

 

 

І сабраліся ўсе Ізраільцяне да Давіда ў Хэўрон і сказалі: вось, мы костка твая і плоць твая;

 

І сабраўся ўвесь Ізраіль да Давіда ў Хеўрон, кажучы: «Вось, мы — косткі твае і цела тваё.

і ўчора і заўчора, калі яшчэ Саўл быў царом, ты выводзіў і ўводзіў Ізраіля, і Гасподзь Бог твой сказаў табе: ты будзеш пасьвіць народ Мой Ізраіля і ты будзеш правадыр народу Майго Ізраіля.

 

І ўчора, і пазаўчора, і за жыцьця Саўла валадара ты выводзіў і ўводзіў Ізраіль, і ГОСПАД, Бог твой, сказаў табе: “Ты будзеш пасьвіць народ Мой, Ізраіль, і ты будзеш правадыром над народам Маім Ізраілем”».

І прыйшлі ўсе старэйшыны Ізраілевыя да цара ў Хэўрон, і заключыў зь імі Давід запавет у Хэўроне перад абліччам Гасподнім: і яны памазалі Давіда ў цара над Ізраілем, па слове Гасподнім, праз Самуіла.

 

І прыйшлі ўсе старшыні Ізраіля да валадара ў Хеўрон, і заключыў Давід запавет у Хеўроне перад абліччам ГОСПАДА; і яны памазалі Давіда на валадара над Ізраілем паводле слова ГОСПАДА праз Самуэля.

І пайшоў Давід і ўвесь Ізраіль да Ерусаліма, гэта значыць, да Евуса. А там былі Евусэі, жыхары той зямлі.

 

І пайшоў Давід і ўвесь Ізраіль да Ерусаліму, гэта [значыць] Евусу. І там [былі] Евусэі, жыхары зямлі той.

І сказалі жыхары Евуса Давіду: ня ўвойдзеш сюды. Але Давід узяў крэпасьць Сіён: гэта — горад Давідаў.

 

І сказалі жыхары Евусу Давіду: «Ты ня ўвойдзеш сюды». Але Давід здабыў крэпасьць Сыён, гэта горад Давіда.

І сказаў Давід: хто першы за ўсіх паб’е Евусэяў, той будзе галавою і ваенным начальнікам. І ўзышоў самы першы Ёаў, сын Саруі, і зрабіўся ўзначальцам.

 

І сказаў Давід: «Той, хто першы паб’е Евусэяў, будзе галоўным і князем». І ўзыйшоў першым Ёаў, сын Цэруі, і стаў галоўным.

Давід жыў у той крэпасьці, таму і называлі яе горадам Давідавым.

 

І жыў Давід у крэпасьці, дзеля гэтага назвалі яе горадам Давіда.

І ён забудаваў горад навакол, ад Міло, усю ваколіцу, а Ёаў аднавіў астатні горад.

 

І ён забудаваў горад навокал, ад Міло і навокал, а Ёаў аднавіў рэшту гораду.

І меў посьпех Давід, і ўзвышаўся больш і больш, і Гасподзь Саваоф быў зь ім.

 

І хадзіў Давід у моцы, і дужэў, і ГОСПАД Магуцьцяў [быў] з ім.

Вось галоўныя мацакі ў Давіда, якія многа супрацоўнічалі зь ім у царстве ягоным, разам з усім Ізраілем, каб паставіць яго царом, па слове Гасподнім, над Ізраілем,

 

І вось галоўныя, якія [былі] з волатаў Давіда, і якія ўмацоўвалі з ім валадарства ягонае, з усім Ізраілем, каб паставіць яго на валадара, паводле слова ГОСПАДА адносна Ізраіля.

і вось лік мацакоў, якія былі ў Давіда: Есваал, сын Ахамані, галоўны з трыццаці: ён падняў дзіду сваю на трыста чалавек і пабіў іх за адзін раз.

 

І вось лік волатаў, якія [былі] з Давідам: Яшавэам, сын Хахмоні, галоўны з трыццаці. Ён падняў дзіду сваю на тры сотні [ворагаў] і пабіў іх адным разам.

Пасьля яго Элеазар, сын Дадо Ахахэяніна, адзін з трох мацакоў:

 

Пасьля яго Элеазар, сын Дадо Ахахіча. Ён — [адзін] з трох магутных.

ён быў з Давідам у Фасдаміме, куды Філістымляне сабраліся на вайну. Там частка поля была засеяна ячменем, і народ пабег ад Філістымлянаў;

 

Ён быў з Давідам у Пас-Даміме, і Філістынцы сабраліся там на вайну. І была частка поля засеяна ячменем, і народ уцёк перад абліччам Філістынцаў.

але яны сталі сярод поля, убераглі яго і пабілі Філістымлянаў. І дараваў Гасподзь выратаваньне вялікае!

 

І яны сталі пасярод поля, і абаранілі яго, і пабілі Філістынцаў. І збавіў ГОСПАД збаўленьнем вялікім.

Трое гэтых галоўных з трыццаці правадыроў падняліся на скалу да Давіда, у пячору Адалам, калі табар Філістымлянаў быў разьмешчаны ў даліне Рэфаімавай.

 

І зыйшлі трое з гэтых трыццаці галоўных на скалу да Давіда, у пячору Адулям, а табар Філістынцаў быў у даліне Рэфаім.

Давід тады быў ва ўмацаваным месцы, а ахоўнае войска Філістымлянаў было тады ў Віфляеме.

 

Давід тады быў у крэпасьці, а аддзел Філістынцаў быў у Бэтлееме.

І моцна захацелася піць Давіду, і ён сказаў: хто напоіць мяне вадою з калодзежа Віфляемскага, што каля брамы?

 

І засмагнуў Давід, і сказаў: «Хто дасьць мне піць вады са студні ў Бэтлееме, якая каля брамы?»

Тады гэтыя трое прабіліся праз табар Філістымскі і зачарпнулі вады з калодзежа Віфляемскага, што каля брамы, і ўзялі, і прынесьлі Давіду. Але Давід не захацеў піць яе і выліў яе ў славу Госпада,

 

І тады гэтыя тры прабіліся скрозь табар Філістынцаў, і зачэрпнулі са студні ў Бэтлееме, якая каля брамы, і прынесьлі, і далі Давіду. І не захацеў Давід піць яе, і выліў яе для ГОСПАДА.

і сказаў: аслані мяне Гасподзь, каб я зрабіў гэта! Ці ж буду я піць кроў мужоў гэтых, якія клалі душы свае? Бо зь небясьпекай свайму жыцьцю яны прынесьлі ваду. І не захацеў піць яе. Вось што зрабілі гэтыя тры мацакі.

 

І сказаў: «Няхай будзе далёка ад мяне, Божа мой, каб я зрабіў гэта! Ці буду я піць кроў мужоў гэтых, якія мелі ў небясьпецы душы свае? Бо з небясьпекай для душаў сваіх яны прынесьлі [ваду]». І не захацеў яе піць. Вось што зрабілі гэтыя тры волаты.

І Авэса, брат Ёава, быў галоўны з трох: ён забіў дзідай сваёй трыста чалавек, і быў у славе ў тых трох.

 

І Абішай, брат Ёава, быў галоўны над трыма. Ён падняў дзіду сваю на тры сотні [ворагаў] і пабіў [іх], і меў імя ў тых трох.

З трох ён быў самы знакаміты і быў начальнікам; але з тымі трыма не раўняўся.

 

З трыццаці ён быў выдатнейшы, і быў іх правадыром; але першым тром не дараўняўся.

Ванэя, сын Ёдая, мужа адважнага, вялікі па дзеях, з Каўцэпла: ён пабіў двух сыноў Арыіла Маавіцкага; ён жа сышоў і забіў ільва ў рове, у сьнежны час;

 

Бэная, сын Егаяды, сын мужа адважнага, [слаўнага] шматлікімі справамі, з Каўцээлю. Ён перамог двух ільвоў Мааву; і ён зыйшоў, і забіў ільва ў яме ў дзень завеі.

ён жа забіў Егіпцяніна, чалавека ростам у пяць локцяў: у руцэ ў Егіпцяніна была дзіда, як навой у ткачоў, а ён падышоў да яго з кіем і, вырваўшы дзіду з рукі Егіпцяніна, забіў ягонай жа дзідай:

 

І ён забіў Эгіпцяніна, чалавека, [які быў] ростам у пяць локцяў. У руцэ Эгіпцяніна была дзіда, як навой ткацкі; і ён выйшаў на яго з кіем, і вырваў дзіду з рукі Эгіпцяніна, і забіў яго дзідай ягонай.

вось, што зрабіў Ванэя, сын Ёдая, і ён быў у славе ў тых трох мацакоў;

 

Вось што зрабіў Бэная, сын Егаяды! І ён меў імя ў тых трох волатаў.

ён быў больш знакаміты за тых трыццацёх, але з трыма не раўняўся, і Давід паставіў яго бліжэйшым выканаўцам сваіх загадаў.

 

Ён быў слаўны сярод трыццаці, але тром не дараўняўся. І Давід паставіў яго над вартаю сваёй.

А галоўныя з воінаў: Асаіл, брат Ёава: Элханан, сын Дадо, зь Віфляема;

 

І магутныя з мужных: Асаэль, брат Ёава, Эльханан, сын Дадо з Бэтлеему;

Шама Гарадыцянін; Хэрэц Пэланіцянін;

 

Шамот з Гароры; Хэлец з Пэлоны;

Іра, сын Ікеша, Тэкаіцянін; Эвіезэр Анатацянін;

 

Іра, сын Ікеша, з Тэкоа; Абіэзэр з Анатоту;

Сіўхай Хушацянін; Ілай Ахахіянін.

 

Сібэнай з Хушаты, Ілай з Ахохі,

Магарай Нэтафатыцянін; Хэлэд, сын Вааны, Хэтафацянін;

 

Маграй з Нэтофы; Хэлед, сын Бааны, з Нэтофы;

Ітай; сын Рыбая, зь Гівы Веньямінавай: Ванэя Піратанянін:

 

Ітай, сын Рыбая, з Гівы сыноў Бэн’яміна; Бэная з Піратону;

Хурай з Нагалэ-Гааша; Авіел з Аравы;

 

Хурай з Нахале-Гааша; Абіэль з Арабаты;

Азмавэт Бахаруміянін; Эліяхба Шаалбанянін.

 

Азмавэт з Бахурыму, Эліахба з Шаалвону;

Сыны Гашэма Гізаніцяніна: Ёнатан, сын Шаге, Гарарыцянін;

 

сыны Гашэма з Гізону; Ёнатан, сын Шагэ, з Гарары;

Ахіям, сын Сахара, Гарарыцянін; Эліфал, сын Уры;

 

Ахіям, сын Сахара, з Гарары; Эліфал, сын Ура;

Хэфэр з Махэры; Ахія Пэланіцянін;

 

Хэфэр з Мэхэры; Ахія з Пэлоны;

Хэцрой Кармэліцянін; Наарай, сын Эзбая;

 

Хэцро з Кармэлю; Наарай, сын Эзбая;

Ёіл, брат Натана; Міўхар, сын Гагрыя;

 

Ёэль, брат Натана; Міўхар, сын Гагры;

Цэлэк Аманіцянін; Нахарай Бэрацянін, збраяносец Ёава, сына Саруі;

 

Цэлек з Амону; Нахарай з Бэроту, збраяносец Ёава, сына Цэруі;

Іра Ітрыянін; Гарэб Ерыянін;

 

Іра з Етэру; Гарэў з Етэру;

Урыя Хэтэянін;

 

Урыя Хет; Завад, сын Ахлая;

Адына, сын Шызы, Рувімлянін, узначалец Рувімлянаў, і ў яго, было трыццаць;

 

Адына, сын Шызы, Рубэніч, галава сыноў Рубэна, і з ім трыццаць;

Ханан, сын Маахі; Ёсафат Мітніянін;

 

Ханан, сын Маахі; Язафат з Мітні;

Узія Аштэрацянін; Шама Еэл, сыны Хатама Араэраніна;

 

Узі з Аштароту; Шама і Еіэль, сыны Хафама з Араэру;

Едэяэл, сын Шымрыя, і Ёха, брат ягоны, Тыціянін;

 

Едыяэль, сын Шымры, і Ёха, брат ягоны, з Тыцы;

Эліел з Махавіма, і Ерывай і Ёшавія, сыны Элнаама, і Ітма, Маавіцянін;

 

Эліэль з Махавіму, Ерывай і Ёшавай, сыны Эльнаама; Ітма з Мааву;

Эліел, Авэд і Ясіел з Мэцаваі.

 

Эліеэль, Абэд, Яасіэль з Мэцаваі.