1 летапісаў 11 разьдзел
Першая кніга летапісаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Дык сабраліся ўсе ізраэльцы да Давіда ў Геброне і сказалі: «Мы ёсць косць твая і цела тваё.
І сабраўся ўвесь Ізраіль да Давіда ў Хеўрон, кажучы: «Вось, мы — косткі твае і цела тваё.
Ты таксама ўчора і пазаўчора, калі яшчэ Саўл цараваў, быў тым, хто выводзіў Ізраэль і прыводзіў; бо табе сказаў Госпад, Бог твой: “Ты будзеш пасвіць мой народ ізраэльскі ды ты будзеш кіраўніком над ім”».
І ўчора, і пазаўчора, і за жыцьця Саўла валадара ты выводзіў і ўводзіў Ізраіль, і ГОСПАД, Бог твой, сказаў табе: “Ты будзеш пасьвіць народ Мой, Ізраіль, і ты будзеш правадыром над народам Маім Ізраілем”».
Такім чынам, прыбылі да цара ў Геброн усе старэйшыны Ізраэля, і Давід заключыў з імі запавет у Геброне перад Госпадам; і намасцілі яго на цара над Ізраэлем паводле слова Госпадавага, якое сказаў праз Самуэля.
І прыйшлі ўсе старшыні Ізраіля да валадара ў Хеўрон, і заключыў Давід запавет у Хеўроне перад абліччам ГОСПАДА; і яны памазалі Давіда на валадара над Ізраілем паводле слова ГОСПАДА праз Самуэля.
Таксама пайшоў Давід з усім Ізраэлем на Ерузалім, званы Евус, бо жыхары тое зямлі былі евусеі.
І пайшоў Давід і ўвесь Ізраіль да Ерусаліму, гэта [значыць] Евусу. І там [былі] Евусэі, жыхары зямлі той.
І тыя, што жылі ў Евусе, сказалі Давіду: «Не ўвойдзеш сюды». Аднак Давід здабыў крэпасць Сіён, гэта значыць Горад Давідаў,
І сказалі жыхары Евусу Давіду: «Ты ня ўвойдзеш сюды». Але Давід здабыў крэпасьць Сыён, гэта горад Давіда.
і сказаў: «Хто першы з усіх паразіць евусеяў, той будзе кіраўніком і князем». Дык выступіў першым Ёаб, сын Сэруі, і стаў кіраўніком.
І сказаў Давід: «Той, хто першы паб’е Евусэяў, будзе галоўным і князем». І ўзыйшоў першым Ёаў, сын Цэруі, і стаў галоўным.
А Давід абжыўся ў крэпасці, і ад таго была названа Горадам Давіда.
І жыў Давід у крэпасьці, дзеля гэтага назвалі яе горадам Давіда.
І пабудаваў ён горад навокал ад Мэло аж да ваколіц; Ёаб жа аднавіў астатак горада.
І ён забудаваў горад навокал, ад Міло і навокал, а Ёаў аднавіў рэшту гораду.
І Давід станавіўся штораз мацнейшым, і Госпад Магуццяў быў з ім.
І хадзіў Давід у моцы, і дужэў, і ГОСПАД Магуцьцяў [быў] з ім.
Гэта кіраўнікі адважных ваяроў Давіда, якія дапамаглі яму, каб ён стаў царом над усім Ізраэлем па слове Госпада, якое Ён сказаў Ізраэлю;
І вось галоўныя, якія [былі] з волатаў Давіда, і якія ўмацоўвалі з ім валадарства ягонае, з усім Ізраілем, каб паставіць яго на валадара, паводле слова ГОСПАДА адносна Ізраіля.
і такі лік храбрых Давіда: Есбаал, сын Гахамона, сын Гахаманітаў кіраўнік ваяроў з трыццаці; ён падняў дзіду сваю на трыста чалавек, якіх паразіў адным махам.
І вось лік волатаў, якія [былі] з Давідам: Яшавэам, сын Хахмоні, галоўны з трыццаці. Ён падняў дзіду сваю на тры сотні [ворагаў] і пабіў іх адным разам.
І па ім Элеязэр, сын Дадо Агагіта, які быў між трох асілкаў;
Пасьля яго Элеазар, сын Дадо Ахахіча. Ён — [адзін] з трох магутных.
быў ён з Давідам у Афэсдаміме, калі там філістынцы падрыхтаваліся да бою. А быў у той мясцовасці палетак, поўны ячменю, і людзі паўцякалі перад філістынцамі.
Ён быў з Давідам у Пас-Даміме, і Філістынцы сабраліся там на вайну. І была частка поля засеяна ячменем, і народ уцёк перад абліччам Філістынцаў.
Ён застаўся на сярэдзіне палетка і абараніў яго; і калі пабіў філістынцаў, Госпад даў свайму народу вялікае збаўленне.
І яны сталі пасярод поля, і абаранілі яго, і пабілі Філістынцаў. І збавіў ГОСПАД збаўленьнем вялікім.
А трое з трыццаці сышлі да скалы, у якой быў Давід, да пячоры Адалам, у той час, калі філістынцы расклаліся лагерам у лагчыне Рэфаім.
І зыйшлі трое з гэтых трыццаці галоўных на скалу да Давіда, у пячору Адулям, а табар Філістынцаў быў у даліне Рэфаім.
Тады Давід быў у крэпасці, і філістынцы стаялі ў Бэтлехэме;
Давід тады быў у крэпасьці, а аддзел Філістынцаў быў у Бэтлееме.
а Давід адчуваў смагу і сказаў: «О, хто б даў мне вады напіцца са студні, што ў Бэтлехэме каля брамы!»
І засмагнуў Давід, і сказаў: «Хто дасьць мне піць вады са студні ў Бэтлееме, якая каля брамы?»
Такім чынам, яны ўтрох прабраліся праз лагер філістынцаў і зачэрпнулі вады са студні ў Бэтлехэме, што каля брамы, і прынеслі Давіду напіцца. Давід не захацеў яе піць, але выліў яе ў ахвяру Госпаду,
І тады гэтыя тры прабіліся скрозь табар Філістынцаў, і зачэрпнулі са студні ў Бэтлееме, якая каля брамы, і прынесьлі, і далі Давіду. І не захацеў Давід піць яе, і выліў яе для ГОСПАДА.
кажучы: «Сцеражы мяне, Божа мой, каб я гэтак паступіў і піў кроў мужоў гэтых, бо праз небяспеку для жыцця свайго прынеслі мне ваду». І дзеля гэтае прычыны адмовіўся піць. Гэта выканалі трое наймацнейшых.
І сказаў: «Няхай будзе далёка ад мяне, Божа мой, каб я зрабіў гэта! Ці буду я піць кроў мужоў гэтых, якія мелі ў небясьпецы душы свае? Бо з небясьпекай для душаў сваіх яны прынесьлі [ваду]». І не захацеў яе піць. Вось што зрабілі гэтыя тры волаты.
Таксама брат Ёаба Абісай; ён быў кіраўніком трыццаці і ён падняў дзіду сваю супраць трохсот, якіх пазабіваў, і ён з гэтых трох праславіўся,
І Абішай, брат Ёава, быў галоўны над трыма. Ён падняў дзіду сваю на тры сотні [ворагаў] і пабіў [іх], і меў імя ў тых трох.
паміж трыццаці ён у два разы праславіўся і быў іх кіраўніком; але з тымі трыма не параўняўся.
З трыццаці ён быў выдатнейшы, і быў іх правадыром; але першым тром не дараўняўся.
Баная, сын Ёяды, чалавек найдужэйшы, які многа подзвігаў зрабіў, родам з Кабсээля; ён забіў двух сыноў Арыэля з Мааба, ён таксама спусціўся і забіў ільва ў сярэдзіне вадаёма ў час завірухі.
Бэная, сын Егаяды, сын мужа адважнага, [слаўнага] шматлікімі справамі, з Каўцээлю. Ён перамог двух ільвоў Мааву; і ён зыйшоў, і забіў ільва ў яме ў дзень завеі.
І ён забіў егіпцяніна, які быў ростам пяць локцяў і трымаў у руцэ дзіду, як навой кроснавы; падышоў ён да яго з палкай і схапіў дзіду, якую ён трымаў рукой, і забіў яго яго ўласнай дзідай.
І ён забіў Эгіпцяніна, чалавека, [які быў] ростам у пяць локцяў. У руцэ Эгіпцяніна была дзіда, як навой ткацкі; і ён выйшаў на яго з кіем, і вырваў дзіду з рукі Эгіпцяніна, і забіў яго дзідай ягонай.
Гэта зрабіў Баная, сын Ёяды, праслаўлены між трох асілкаў,
Вось што зрабіў Бэная, сын Егаяды! І ён меў імя ў тых трох волатаў.
між трыццаці — першы; хоць з трыма не параўняўся, аднак паставіў яго Давід над сваімі ахоўнікамі.
Ён быў слаўны сярод трыццаці, але тром не дараўняўся. І Давід паставіў яго над вартаю сваёй.
Далей самыя мужныя ў войску: Асаэль, брат Ёаба, і Эльханан, сын Дадо, з Бэтлехэма.
І магутныя з мужных: Асаэль, брат Ёава, Эльханан, сын Дадо з Бэтлеему;
Сама Харадзіт, Эліка Харадзіт, Гэлес Палаціт,
Шамот з Гароры; Хэлец з Пэлоны;
Хіра, сын Акеса, Тэкуіта, Абіязэр Анатаціт,
Іра, сын Ікеша, з Тэкоа; Абіэзэр з Анатоту;
Сабахай Гусаціт, Ілай Агагіт,
Сібэнай з Хушаты, Ілай з Ахохі,
Магарай нэтафатыт, Хэлед, сын Бааны нэтафатыта,
Маграй з Нэтофы; Хэлед, сын Бааны, з Нэтофы;
Ітай, сын Рэбая з Габы сыноў Бэньяміна, Баная Паратаніт,
Ітай, сын Рыбая, з Гівы сыноў Бэн’яміна; Бэная з Піратону;
Гэдай з ручаёў Гааса, Абіэль Арбаціт,
Хурай з Нахале-Гааша; Абіэль з Арабаты;
Азмавет Бахурыміт, Эліяба Саалбаніт,
Азмавэт з Бахурыму, Эліахба з Шаалвону;
Асэм Гэзаніт, Ёнатан, сын Самы, Арарыт,
сыны Гашэма з Гізону; Ёнатан, сын Шагэ, з Гарары;
Агіям, сын Сахара, Арарыта, Эліпал, сын Ура,
Ахіям, сын Сахара, з Гарары; Эліфал, сын Ура;
Хэфэр Мэхараціт, Ахія Паланіт,
Хэфэр з Мэхэры; Ахія з Пэлоны;
Гэсра Кармэліт, Наарай, сын Азбая,
Хэцро з Кармэлю; Наарай, сын Эзбая;
Ёэль брат Натана, Мібагар, сын Агарая,
Ёэль, брат Натана; Міўхар, сын Гагры;
Сэлек Аманеец, Нагарай Бэраціт, збраяносец Ёаба, сына Сэруі.
Цэлек з Амону; Нахарай з Бэроту, збраяносец Ёава, сына Цэруі;
Хіра Ятрэй, Гарэб Ятрэй,
Іра з Етэру; Гарэў з Етэру;
Урыя Хетэй, Забад, сын Агалая,
Урыя Хет; Завад, сын Ахлая;
Адзіна, сын Сізы Рубэніта, кіраўнік Рубэнітаў, і з ім трыццаць.
Адына, сын Шызы, Рубэніч, галава сыноў Рубэна, і з ім трыццаць;
Ханан, сын Маахі, і Язафат Матаніт,
Ханан, сын Маахі; Язафат з Мітні;
Озія Астараціт, Сама і Егіэль, сыны Гатама Араэрыта.
Узі з Аштароту; Шама і Еіэль, сыны Хафама з Араэру;
Ядзігэль, сын Сэмры, і Ёга, брат яго, Тасаіты.
Едыяэль, сын Шымры, і Ёха, брат ягоны, з Тыцы;
Эліэль Магуміт і Ерыбай, і Ёсая, сыны Эльнэма, і Етма, Маабіт.
Эліэль з Махавіму, Ерывай і Ёшавай, сыны Эльнаама; Ітма з Мааву;
Эліэль, і Абэд, і Ясіэль з Собы.
Эліеэль, Абэд, Яасіэль з Мэцаваі.