Марка 16 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Рeraklad V. Hadleuski
А як мінула сыбота, Марыя Магдалена й Марыя Якубава і Салёмэя купілі ароматаў, каб пайсьці намасьціць Езуса.
I kali prajšła subota, Maryja Mahdalena i Maryja Jakubawa i Sałamieja kupili pachnidłaŭ, kab pajšoŭšy namaścić Jezusa.
І вельмі рана ў першы дзень тыдня прыйшлі да гробу пры ўсходзе сонца.
I wielmi rana ŭ pieršy dzień tydnia pryjšli da hrobu ŭžo pa ŭschodzie sonca.
І гутарылі між сабою: Хто нам адваліць камень ад уваходу ў гроб?
I hawaryli pamiž saboju: Chto nam adwalić kamień ad uwachodu ŭ hrob?
А глянуўшы, бачаць камень адвалены быў бо ён надта вялізны.
I hlanuŭšy, ubačyli adwaleny kamień; bo byŭ jon nadta wialiki.
І ўвайшоўшы ў гробніцу, ўвідзелі юнака, сядзячага праваруч, адзетага ў белае акрыцьцё, і ўжахнуліся.
I ŭwajšoŭšy ŭ hrob, uwidzieli maładziana, siadziačaha pa prawaj staranie, adzietaha ŭ biełuju wopratku i astaŭpianieli.
Ён-жа ім кажа: Ня бойцеся, шукаеце Езуса Назарэнскага, Укрыжаванага, ён устаў, ня-ма яго тут. Вось месца, дзе яго былі палажылі.
Jon skazaŭ im: Nia bojciesia. Wy šukajecie Jezusa Nazarenskaha, ukryžawanaha; jon uskros, niama jaho tut. Woś miejsca, dzie jaho pałažyli!
Але йдзеце, скажэце вучням ягоным і Пятру, што йдзе перад вамі ў Галілею; там яго ўбачыце, як сказаў вам.
Ale idziecie, skažecie wučniam jahonym i Piatru, što idzie pierad wami ŭ Halileju; tam jaho ŭbačycie, jak skazaŭ wam.
І яны выйшаўшы, пабеглі ад гробу, напала бо на іх дрыгата й трывога; і нікому нічога не сказалі, бо баяліся.
Jany-ž wyjšaŭšy, uciakli ad hrobu, bo napała na ich dryžańnie i strach; i nikomu ničoha nie skazali, bo bajalisia.
Згробуўстаўшы ж раненька ў першы дзень тыдня, сьпярша зявіўся Марыі Магдалене, з якое выгнаў быў сем дэманаў.
A ŭskrosšy rana ŭ pieršy dzień tydnia, źjawiŭsia śpiarša Maryi Mahdalenie, z katoraj wyhnaŭ siem djabłaŭ.
Яна пайшоўшы, паведаміла тых, што з ім былі, сумных і плачучых.
Jana pajšoŭšy, pawiedamiła tych, što z im byli, sumnych i płačučych.
А яны, пачуўшы, што жыве ды быў ёю бачаны, не паверылі.
Jany-ž, pačuŭšy, što žywie i byŭ bačany joju, nie pawieryli.
Пасьля ж гэтага паказаўся ў іншым выглядзе двум з іх ідучым у сялібу.
Paśla-ž hetaha pakazaŭsia ŭ inšym wyhladzie dwum z ich idučym, kali jany išli ŭ siało.
І тыя, прыйшоўшы, паведамілі другіх; дый ім не паверылі.
A jany, pryjšoŭšy, pawiedamili druhich, i im nie pawieryli.
Урэшце зявіўся самым адзінаццацём, за сталом сядзеўшым, і выгаварваў ім няверлівасьць іх ды закамянеласьць сэрца, што ня верылі бачыўшым яго, згробуўстаўшага.
Urešcie, źjawiŭsia henym adzinaccaciom, jak siadzieli za stałom i wyhawarwaŭ niedawierstwa ich i zakamianiełaść serca, što nia wieryli tym, katoryja widzieli jaho ŭskrosšym.
І сказаў ім: Ідучы на ўвесь сьвет абвяшчайце эванэлію ўсяму стварэнню.
I skazaŭ im: Idučy na ŭwieś świet abwiaščajcie ewaneliju ŭsiamu stwareńniu.
Хто ўверыць і ахрысьціцца, будзе збаўлёны; а хто ня ўверыць, будзе асуджаны.
Chto ŭwieryć i achryścicca, budzie zbaŭleny, a chto nia ŭwieryć, budzie asudžany.
А за тымі, што ўвераць, ісьцімуць гэткія знакі: У імя маё дэманаў выганяцімуць, новымі мовамі гаварыцімуць;
A za tymi, što ŭwierać, buduć iści takija znaki: U imia majo buduć wyhaniać djabłaŭ, buduć hawaryć nowymi mowami:
змяёў будуць браць і хоць-бы што сьмяротлівае пілі не пашкодзіць ім; на хворых рукі ўзложаць і добра мецімуцца.
wužoŭ buduć brać i choć-by što śmiarotnaje pili, nie paškodzić im; na chworych ruki ŭzłožać, i buduć miecca dobra.
І так Усеспадар Езус, пасьля таго, як гаварыў да іх, узяты ёсьць у неба й сядзе праваруч Бога.
A Pan Jezus, paśla taho jak hawaryŭ da ich, uziaty jość u nieba i siadzić prawaruč Boha.
А яны, выйшаўшы, прапаведвалі ўсюды, а Госпад памагаў ім і ўцьвярджаў мову знакамі, йдучымі ўсьлед за імі.
Jany-ž pajšoŭšy abwiaščali ŭsiudy, a Pan pamahaŭ i ŭćwiardžaŭ mowu znakami, jakija išli ŭśled za imi.
