Марка 13 разьдзел

 

 

І як выйходзіў з сьвятыні, сказаў яму адзін з ягоных вучняў: Вучыцелю. паглядзі, якія каменні й што за будынкі!

 

I kali wychodzili z światyni, skazaŭ jamu adzin z jahonych wučniaŭ: Wučyciel, pahladzi, jakija kamieńni i jakija budynki!

Езус ў адказ гавора яму: Бачыш усе гэтыя вялікія будынкі? Не астанецца камень на камені, які-б ня быў разбураны.

 

I adkazwajučy Jezus skazaŭ jamu: Bačyš usie hetyja wialikija budynki? Nie astaniecca kamień na kamieni, jaki-b nia byŭ zburany.

І калі сядзеў на гарэ Аліўнай насупраць сьвятыні, спыталіся ў яго на адзіне Пётр, і Я-куб, і Ян, і Андрэй:

 

I kali siadzieŭ na hare Aliŭnaj nasuprać światyni, spytalisia ŭ jaho asobna Piotr i Jakub, i Jan, i Andrej:

Скажы нам, калі гэта станецца ды які знак будзе, як гэта ўсё пачне здзейсьнівацца?

 

Skažy nam, kali hetaje staniecca, i jaki znak budzie, kali hetaje ŭsio pačnie spaŭniacca?

І адказваючы Езус пачаў ім гаварыць: Глядзеце, каб вас хто ня звёў.

 

I adkazwajučy Jezus pačaŭ im hawaryć: Hladziecie, kab was chto nia źwioŭ.

Многія бо прыйдуць у імя маё, кажучы, што гэта я, і многіх звядуць.

 

Bo mnohija pryjduć u imia majo, kažučy: "Što heta ja jość", i mnohich źwiaduć.

Калі-ж пачуеце аб войнах і ваенных клічах, ня бойцеся, бо трэба, каб гэта сталася, адыж яшчэ не канец.

 

Kali-ž pačujecie ab wojnach i wajennych wiestkach, nia bojciesia, bo treba, kab hetaje stałasia, ale jašče nie kaniec.

Бо паўстане народ на народ і гаспадарства на гаспадарства; ды будуць мясцамі землятрасенні й галады. Гэта пачатак злыбядаў.

 

Bo paŭstanie narod prociŭ narodu i karaleŭstwa na karaleŭstwa; i buduć miascami ziamletrasieńni i hałady. Heta pačatak bolu.

А вы глядзеце самы сябе. Бо аддавацімуць вас у суды, і біцімуць у бажніцах, ды будзеце станавіцца перад начальнікамі й каралямі дзеля мяне, на пасьветчанне ім.

 

A wy hladziecie sami siabie. Bo buduć was addawać u sudy, i bić pa bažnicach, i budziecie stanawicca pierad načalnikami i karalami dziela mianie, na paświedčańnie im.

І трэба, каб перш была ў ва ўсіх народаў абвяшчаная эванэлія.

 

I treba, kab pierš była abwiaščanaja ewanelija usim narodam.

Калі-ж вясьцімуць вас, каб выдаць, не клапацецеся наперад, што маеце гаварыць; але што будзе вам дадзена ў гэну часіну. тое гаварэце. Бо ня вы тые, што гаворыце, але Дух Святы.

 

I kali was buduć wadzić wydajučy, nia dumajcie napierad, što majecie hawaryć; ale što budzie wam dadziena ŭ henuju časinu, toje hawarecie. Bo nia wy tyja, što haworycie, ale Duch światy.

І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька сына, і паўстануць дзеці на бацькоў ды сьмерць ім зробяць.

 

A wydaść brat brata na śmierć, i baćka syna, i paŭstanuć dzieci na baćkoŭ i śmierć im zrobiać.

І будзеце ў ненавісьці ў ва ўсіх дзеля імяні майго. А хто вытрывае да канца, той будзе збаўлены.

 

I budziecie ŭ nienawiści ŭ usich dziela imieni majho. Chto-ž wytrywaje da kanca, toj budzie zbaŭleny.

Калі-ж угледзіце агіду спусташэння, стаячую там, дзе ня сьлед — хто чытае, хай разумее — тады каторыя ў Юдэі, няхай уцякаюць у горы;

 

A kali ŭhledzicie ahidu spustašeńnia, stajačuju tam, dzie nie pawinna — chto čytaje, niachaj razumieje — tady katoryja ŭ Judei, niachaj uciakajuć u hory;

а каторы на даху, хай ня зыходзіць у дом ды не ўвайходзіць, каб узяць што з дому свайго;

 

a katory na dachu, niachaj nia zychodzić u dom i niachaj nie ŭwachodzić, kab uziać što z domu swajho;

а каторы будзе на полі, хай не варочаецца назад узяць адзежу сваю.

 

a katory budzie na poli, niachaj nie waročajecca nazad uziać adziežu swaju.

Гора цяжарным і кормячым у гэныя дні!

 

Hora-ž ciažarnym i kormiačym u hetyja dni!

Малецеся-ж, каб ня здарылася (гэта) зімою.

 

Maleciesia-ž, kab nia stałasia zimoju.

Бо тыя дні будуць такім прыгнобленнем, якога ня было ад пачатку стварэння, што стварыў Бог, аж дагэтуль, і ня будзе.

 

Bo tyja dni buduć takim uciśnieńniem, jakoha nia było ad pačatku stwareńnia, jakoje stwaryŭ Boh, až dahetul, i nia budzie.

І калі-б Госпад не скараціў дзён, ня збавілася-б ніводнае цела; але дзеля выбраных, якіх выбраў, скараціў гэныя дні.

 

I kali-b Pan nie skaraciŭ dzion, nia zbawiłasia-b niwodnaje cieła; ale dziela wybranych, katorych wybraŭ, skaraciŭ dni.

І тады, калі-б вам хто сказаў: Вось тут Хрыстус, вось там — ня верце.

 

I tady kali-b wam chto skazaŭ: Woś tut jość Chrystus, woś tam — nia wiercie.

Бо паўстануць хвальшывыя хрыстусы й хвальшывыя прарокі ды будуць паказваць знакі й дзівы, каб звясьці, калі магчыма, навет выбраных.

 

Bo paŭstanuć falšywyja chrystusy i falšywyja praroki, i buduć pakazwać znaki i dziwy, kab źwiaści, kali mahčyma, nawat wybranych.

Вы-ж глядзеце, вось я сказаў вам усё наперад.

 

Wy-ž hladziecie, woś ja skazaŭ wam napierad usio.

Але ў тыя дні пасьля гэнага прыгноблення сонца зацьміцца, і месяц ня дасьць свае яснасьці,

 

Ale ŭ tyja dni paśla henaha ŭciśnieńnia zaćmicca sonca, i miesiac nia daść swajej jasnaści,

і зоры нябесныя падацімуць, і сілы нябесныя зрушацца.

 

i zory niabiesnyja buduć padać, i siły, katoryja jość na niebie, zrušacca.

Тады ўгледзяць Сына чалавечага, прыходзячага ў ваблоках, з вялікай сілай і славай.

 

I tady ŭhledziać Syna čaławiečaha, prychodziačaha ŭ wobłakach, z siłaj wialikaj i sławaj.

І тады пашле сваіх анелаў і збярэ сваіх выбраных ад чатырох вятроў, ад краю зямлі аж да краю неба.

 

I tady pašle aniołaŭ swaich i źbiare wybranych swaich ad čatyroch wiatroŭ, ad kraju ziamli až da kraju nieba.

А ад смаковіцы вазмеце прыклад: калі ўжо галіна яе зробіцца мяккай і пускае лісьце, пазнаеце, што блізка лета.

 

A ad fihowaha drewa wučeciesia padabienstwa: kali ŭžo halina jaho zrobicca miakkaj i puskaje liście, wy wiedajecie, što blizka leta.

Гэтак і вы, калі ўгледзіце, што гэта дзеецца, ведайце, што блізка ёсьць, у дзвярах.

 

Tak i wy, kali ŭhledziecie, što heta dzieicca, wiedajcie, što blizka jość, u dźwiarach.

Сапраўды кажу вам, не праміне гэты род, як усё гэтае станецца.

 

Sapraŭdy kažu wam, što nie praminie hety rod, jak usio hetaje staniecca.

Неба й зямля прамінуць, але словы мае не прамінуць.

 

Nieba i ziamla praminuć, ale słowy maje nie praminuć.

Аб дні-ж тым ніхто ня ведае, ані анелы ў небе, ані Сын, толькі Айцец.

 

Ab dni-ž tym abo hadzinie nichto nia wiedaje, ani anioły ŭ niebie, ani Syn, tolki Ajciec.

Глядзеце, не драмеце й малецеся, бо ня ведаеце, калі час прыдзе.

 

Hladziecie, čujcie i maleciesia, bo nia wiedajecie, kali čas budzie.

Як чалавек, што ад’яжджаючы аставіў свой дом і даў слугам сваім ўладу ў кожнай справе ды загадаў прыдзверніку, каб быў чуткім.

 

Jak čaławiek, što adjaždžajučy, astawiŭ swoj dom i daŭ słuham swaim uładu ŭ kožnaj sprawie i zahadaŭ prydźwierniku, kab byŭ čutkim.

Дык чуткімі будзьце, ня ведаеце бо, калі гаспадар дому прыйдзе: увечар, ці сярод ночы, ці ў пеўні, ці нараніцы:

 

Dyk čujcie, što nia wiedajecie, kali haspadar domu pryjdzie: uwiečary, ci sierad nočy, ci jak pieŭni zapiajuć, ci naranicy:

каб прыйшоўшы неўспадзеўкі, не застаў сплючы вас.

 

kab pryjšoŭšy raptam, nie zastaŭ was splučych.

А што вам кажу, ўсім кажу: Ня сьпеце.

 

A što wam kažu, usim kažu: Čujcie.