Марка 16 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Рeraklad V. Hadleuski
І калі мінула субота, Марыя Магдаліна, Марыя Іякаўлева і Саламія купілі духмянасцяў, каб пайсці і памазаць Яго.
I kali prajšła subota, Maryja Mahdalena i Maryja Jakubawa i Sałamieja kupili pachnidłaŭ, kab pajšoŭšy namaścić Jezusa.
І вельмі рана ў першы дзень тыдня прыходзяць яны да магільні з усходам сонца.
I wielmi rana ŭ pieršy dzień tydnia pryjšli da hrobu ŭžo pa ŭschodzie sonca.
І казалі між сабою: Хто адваліць нам камень ад дзвярэй магільні?
I hawaryli pamiž saboju: Chto nam adwalić kamień ad uwachodu ŭ hrob?
Ды, глянуўшы, бачаць, што камень адвалены; а ён быў надта вялікі.
I hlanuŭšy, ubačyli adwaleny kamień; bo byŭ jon nadta wialiki.
І, увайшоўшы ў магільню, яны ўбачылі юнака, што сядзеў справа і быў апрануты ў белыя шаты; і жахнуліся.
I ŭwajšoŭšy ŭ hrob, uwidzieli maładziana, siadziačaha pa prawaj staranie, adzietaha ŭ biełuju wopratku i astaŭpianieli.
А Ён кажа ім: Не жахайцеся! Вы шукаеце Ісуса Назараніна, укрыжаванага; Ён уваскрэшаны, Яго няма тут; вось месца, дзе паклалі Яго.
Jon skazaŭ im: Nia bojciesia. Wy šukajecie Jezusa Nazarenskaha, ukryžawanaha; jon uskros, niama jaho tut. Woś miejsca, dzie jaho pałažyli!
Але ідзіце, скажыце Яго вучням і Пятру, што Ён ідзе паперадзе вас у Галілею; там Яго ўбачыце, як Ён казаў вам.
Ale idziecie, skažecie wučniam jahonym i Piatru, što idzie pierad wami ŭ Halileju; tam jaho ŭbačycie, jak skazaŭ wam.
І, выйшаўшы, пабеглі яны ад магільні, бо іх ахапіла трымценне і ўзрушэнне, і нікому нічога не сказалі; бо яны баяліся.
Jany-ž wyjšaŭšy, uciakli ad hrobu, bo napała na ich dryžańnie i strach; i nikomu ničoha nie skazali, bo bajalisia.
А, уваскрэсшы, рана ў першы дзень тыдня, Ён з’явіўся спярша Марыі Магдаліне, з якое выгнаў сем дэманаў.
A ŭskrosšy rana ŭ pieršy dzień tydnia, źjawiŭsia śpiarša Maryi Mahdalenie, z katoraj wyhnaŭ siem djabłaŭ.
Тая, пайшоўшы, паведаміла тым, што былі з Ім, а цяпер былі ў смутку і плакалі;
Jana pajšoŭšy, pawiedamiła tych, što z im byli, sumnych i płačučych.
і тыя, пачуўшы, што Ён жывы і яна бачыла Яго, не паверылі.
Jany-ž, pačuŭšy, što žywie i byŭ bačany joju, nie pawieryli.
Пасля ж гэтага адкрыўся Ён двум з іх у іншым вобразе дарогаю, калі яны ішлі ў вёску.
Paśla-ž hetaha pakazaŭsia ŭ inšym wyhladzie dwum z ich idučym, kali jany išli ŭ siało.
І тыя, пайшоўшы, паведамілі астатнім, але і ім не паверылі.
A jany, pryjšoŭšy, pawiedamili druhich, i im nie pawieryli.
Пазней [жа] адкрыўся Ён і самім адзінаццаці, калі яны ўзлягалі на вячэры, і дакараў за нявер’е іх і жорсткасэрнасць, што яны тым, хто бачыў Яго ўваскрэслага, не паверылі.
Urešcie, źjawiŭsia henym adzinaccaciom, jak siadzieli za stałom i wyhawarwaŭ niedawierstwa ich i zakamianiełaść serca, što nia wieryli tym, katoryja widzieli jaho ŭskrosšym.
І сказаў ім: Ідзіце па ўсім свеце, прапаведуйце Евангелле кожнаму стварэнню.
I skazaŭ im: Idučy na ŭwieś świet abwiaščajcie ewaneliju ŭsiamu stwareńniu.
Хто ўверуе і ахрысціцца — будзе выратаваны, а хто не ўверуе — будзе засуджаны.
Chto ŭwieryć i achryścicca, budzie zbaŭleny, a chto nia ŭwieryć, budzie asudžany.
А тым, хто ўверуе, будуць дадзены такія знакі: Маім імем будуць яны выганяць дэманаў, будуць гаварыць новымі мовамі,
A za tymi, što ŭwierać, buduć iści takija znaki: U imia majo buduć wyhaniać djabłaŭ, buduć hawaryć nowymi mowami:
будуць браць змей [у рукі], і калі смяротнае што вып’юць, ні ў якім разе ім не пашкодзіць, на хворых ускладуць рукі і тыя выздаравеюць.
wužoŭ buduć brać i choć-by što śmiarotnaje pili, nie paškodzić im; na chworych ruki ŭzłožać, i buduć miecca dobra.
І вось Госпад пасля размовы з імі быў узнесены ў неба і сеў праваруч Бога.
A Pan Jezus, paśla taho jak hawaryŭ da ich, uziaty jość u nieba i siadzić prawaruč Boha.
А тыя, выйшаўшы, прапаведавалі ўсюды, і Госпад садзейнічаў ім і слова сцвярджаў услед знакамі. [Амін].
Jany-ž pajšoŭšy abwiaščali ŭsiudy, a Pan pamahaŭ i ŭćwiardžaŭ mowu znakami, jakija išli ŭśled za imi.
