Марка 16 разьдзел

Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад П. Татарыновіча

 
 

І калі мінула субота, Марыя Магдаліна, Марыя Іякаўлева і Саламія купілі духмянасцяў, каб пайсці і памазаць Яго.
 
А як мінула сыбота, Марыя Магдалена й Марыя Якубава і Салёмэя купілі ароматаў, каб пайсьці намасьціць Езуса.

І вельмі рана ў першы дзень тыдня прыходзяць яны да магільні з усходам сонца.
 
І вельмі рана ў першы дзень тыдня прыйшлі да гробу пры ўсходзе сонца.

І казалі між сабою: Хто адваліць нам камень ад дзвярэй магільні?
 
І гутарылі між сабою: Хто нам адваліць камень ад уваходу ў гроб?

Ды, глянуўшы, бачаць, што камень адвалены; а ён быў надта вялікі.
 
А глянуўшы, бачаць камень адвалены быў бо ён надта вялізны.

І, увайшоўшы ў магільню, яны ўбачылі юнака, што сядзеў справа і быў апрануты ў белыя шаты; і жахнуліся.
 
І ўвайшоўшы ў гробніцу, ўвідзелі юнака, сядзячага праваруч, адзетага ў белае акрыцьцё, і ўжахнуліся.

А Ён кажа ім: Не жахайцеся! Вы шукаеце Ісуса Назараніна, укрыжаванага; Ён уваскрэшаны, Яго няма тут; вось месца, дзе паклалі Яго.
 
Ён-жа ім кажа: Ня бойцеся, шукаеце Езуса Назарэнскага, Укрыжаванага, ён устаў, ня-ма яго тут. Вось месца, дзе яго былі палажылі.

Але ідзіце, скажыце Яго вучням і Пятру, што Ён ідзе паперадзе вас у Галілею; там Яго ўбачыце, як Ён казаў вам.
 
Але йдзеце, скажэце вучням ягоным і Пятру, што йдзе перад вамі ў Галілею; там яго ўбачыце, як сказаў вам.

І, выйшаўшы, пабеглі яны ад магільні, бо іх ахапіла трымценне і ўзрушэнне, і нікому нічога не сказалі; бо яны баяліся.
 
І яны выйшаўшы, пабеглі ад гробу, напала бо на іх дрыгата й трывога; і нікому нічога не сказалі, бо баяліся.

А, уваскрэсшы, рана ў першы дзень тыдня, Ён з’явіўся спярша Марыі Магдаліне, з якое выгнаў сем дэманаў.
 
Згробуўстаўшы ж раненька ў першы дзень тыдня, сьпярша зявіўся Марыі Магдалене, з якое выгнаў быў сем дэманаў.

Тая, пайшоўшы, паведаміла тым, што былі з Ім, а цяпер былі ў смутку і плакалі;
 
Яна пайшоўшы, паведаміла тых, што з ім былі, сумных і плачучых.

і тыя, пачуўшы, што Ён жывы і яна бачыла Яго, не паверылі.
 
А яны, пачуўшы, што жыве ды быў ёю бачаны, не паверылі.

Пасля ж гэтага адкрыўся Ён двум з іх у іншым вобразе дарогаю, калі яны ішлі ў вёску.
 
Пасьля ж гэтага паказаўся ў іншым выглядзе двум з іх ідучым у сялібу.

І тыя, пайшоўшы, паведамілі астатнім, але і ім не паверылі.
 
І тыя, прыйшоўшы, паведамілі другіх; дый ім не паверылі.

Пазней [жа] адкрыўся Ён і самім адзінаццаці, калі яны ўзлягалі на вячэры, і дакараў за нявер’е іх і жорсткасэрнасць, што яны тым, хто бачыў Яго ўваскрэслага, не паверылі.
 
Урэшце зявіўся самым адзінаццацём, за сталом сядзеўшым, і выгаварваў ім няверлівасьць іх ды закамянеласьць сэрца, што ня верылі бачыўшым яго, згробуўстаўшага.

І сказаў ім: Ідзіце па ўсім свеце, прапаведуйце Евангелле кожнаму стварэнню.
 
І сказаў ім: Ідучы на ўвесь сьвет абвяшчайце эванэлію ўсяму стварэнню.

Хто ўверуе і ахрысціцца — будзе выратаваны, а хто не ўверуе — будзе засуджаны.
 
Хто ўверыць і ахрысьціцца, будзе збаўлёны; а хто ня ўверыць, будзе асуджаны.

А тым, хто ўверуе, будуць дадзены такія знакі: Маім імем будуць яны выганяць дэманаў, будуць гаварыць новымі мовамі,
 
А за тымі, што ўвераць, ісьцімуць гэткія знакі: У імя маё дэманаў выганяцімуць, новымі мовамі гаварыцімуць;

будуць браць змей [у рукі], і калі смяротнае што вып’юць, ні ў якім разе ім не пашкодзіць, на хворых ускладуць рукі і тыя выздаравеюць.
 
змяёў будуць браць і хоць-бы што сьмяротлівае пілі не пашкодзіць ім; на хворых рукі ўзложаць і добра мецімуцца.

І вось Госпад пасля размовы з імі быў узнесены ў неба і сеў праваруч Бога.
 
І так Усеспадар Езус, пасьля таго, як гаварыў да іх, узяты ёсьць у неба й сядзе праваруч Бога.

А тыя, выйшаўшы, прапаведавалі ўсюды, і Госпад садзейнічаў ім і слова сцвярджаў услед знакамі. [Амін].
 
А яны, выйшаўшы, прапаведвалі ўсюды, а Госпад памагаў ім і ўцьвярджаў мову знакамі, йдучымі ўсьлед за імі.