1 да Карынфянаў 13 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Хоцьбы я гаварыў мовамі людзей, ці анелаў, а любасьціб ня меў, то я — медзь брынчачая, або цымбал дзынкі.
Аще языки человеческими глаголю, и ангелскими • Любве же не имам, бых медь бръмящи, или кимвалъ звинящъ •
Хоцьбы я меў дар праракавання ды знаў усе тайніцы і ўсякую веду й меў поўную веру так што й горы пераносіўбы, а любасьціб ня меў — я быўбы нічогасьць.
И аще имамъ пророчество, и познаю тайны вся, и все науки • И буду имети веру яко горы преставляти • Любве же не имамъ, ничтоже есмъ •
І хоцьбы раздаў на пажыву бедным усю сваю маемасьць ды выдаў цела маё так што аж гарэўбы, а любасьціб ня меў, нічога мне гэта не паможа.
Аще роздам нищимъ на покармъ вся имения моя, и предамъ тело мое да сожгуть мя • Любве же не имам, ничто ми помощно ест •
Любасьць доўгацярплівая, ласкавая; любасьць незавісьлівая, пакасьці ня робіць, ня чваніцца;
Любовь долготерплива естъ, добротлива ест • Любовь не завидить, любовь не развращаеть • Не гордится,
ня буяніць, свайго ня шукае, злосьці не спаганяе, благога не памышляе;
не злообразуется, не раздражняется • Не ищеть пожитку своего, не мыслит злого •
не радуецца з крыўды, а суцяшаецца праўдаю;
Не радуется о неправде, но радуется истинъне •
усё сьцерпіць, усяму верыць, усяго спадзяецца, ўсё ператрывае.
Вся любить, вся веруеть, все уповаеть, все терпит •
Любасьць ніколі ня чэзьне, хоць і прароцтвы занікнуць, мовы замоўкнуць ды веда заняпадзе.
Любовь николи же отпадаеть • Аще пророчества испразнятся, аще языци престанут, аще разумы скажены будуть •
Бо мы часткова пазнаём ды часткова й праракуем;
Несовершене убо разумеваемъ, и от части пророчествуемъ •
калі-ж надыдзе дасканальнае, міне частковае.
Егда же пріидеть совершеное, тогда еже несовершено ест упразнится •
Як быў я дзіцем, дык гаварыў па-дзіцячаму, думаў па-дзіцячаму, мяркаваў па-дзіцячаму, а як змужэў, дык выжыўся зь дзіцячага.
Егда бых младенець, яко младенець глаголахъ • Яко младенець мудрствовахъ, яко младенець смышляхъ • Егда же бехъ мужъ испразних младенечская •
Цяпер мы бачым як у мутлым люстры, наўгад, а тады — тварам у твар; цяпер я пазнаю часткова, а тады пазнаю так, як і сам я пазнаны.
Видим же ныне во зерцале уподобленія а потом лицем в лице, ныне ж разумею от части, тогда же поразумею яко призван бехъ •
Цяпер-жа застаецца вера, надзея і любасьць: гэтыя тры, але найбольшая зь іх любасьць.
И ныне призывает вера, надежа, любов, три сия, болши же сих любов •
