1 да Карынфянаў 4 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Гэтак вось хай кажны ўважае нас за Хрыстусавых слуг і гаспадаруючых над Божымі тайніцамі;
Тако насъ да мнить человекъ, яко слугы Христовы • И строители тайнамъ Божиимъ •
ад гаспадаруючых-жа вымагаецца, каб кажны аказаўся верным.
А чего жъ к тому ищете во строителехъ • Да веренъ кто знайдется •
Для мяне то гэта малаважнае як буду суджаны праз вас, ці людзкі асуд, бо й сам сябе ня суджу.
Мне ж сее не в велико ест, да от вас осужаюся • Или от человеческаго разуму, но и самъ себе не осужаю,
Да нічога бо не пачуваюся, хоць гэтым не усправядліўляюся — Госпад маім судзьдзёю.
ничего бо о собе свемъ, а ни от сего оправдаюся • Осужая бо мене Господь естъ •
Дык ня судзеце перадчасна, пакуль ня прыйдзе Госпад і не асьветліць скрытага ў цемры ды ня выявіць задумаў сэрц; і тады кажнаму пахвала будзе ад Бога.
Темже прежде времене ничтожь судите, донеле придеть Господь • Онже просветить тмы тайныя, и явить советы сердечныя • И тогда похвала будеть каждому от Бога •
Браты, гэта дамяркоўваў я да сябе й Апольляга дзеля вас, каб вы на нас вучыліся ня мудраваць больш за тое, што напісана ды не надумаліся пыхаю, выносячыся адзін над другім.
Сия же братия преобразихъ на себе, и на Аполоса васъ деля • Да от наю навчитеся, не более мудрствовати написаных, да не единъ именемъ единого, а другый именемъ другаго, гордится на друга •
Хто бо цябе адзначвае? Што ты маеш, чагоб не атрымаў? Калі-ж атрымаў, нашто выхваляешся так, якбы не атрымаў?
Что убо разсужаеши, или что имаши егоже не приалъ есь? Аще ли приалъ еси, что ж хвалишися, яко не приемъ?
Вы ўжо насычаны, ўжо разбагацелі, князюеце без нас, каб-жа й князявалі, ды мы з вамі князяваць маглі!
Се вже насыщени есте, и се обогачени есте • Без нас царствавасте, и Боже дай вам еще царствовати, да и мы с вами воцаримся •
Я бо ўсё думаю, што Бог нас Апосталаў паставіў апошнімі (з-пасярод людзей), моў асуджэнцаў на сьмерць, дыкжа мы сталіся відовішчам для сьвету, для анёлаў і для людзей.
Мню бо яко Богъ насъ Апостолы последние яви яко на смерть преданые • Понеже в позоръ быхомъ мирови, и ангеломъ, и человекомъ •
Мы неразумныя дзеля Хрыстуса, а вы мудрыя ў Хрыстусе; мы немачныя, а вы дужыя; вы ў чэсьці, а мы ў ганьбе.
Мы юродиви Христа ради, вы мудри о Христе • Мы немощни, вы силни • Вы же и славни, мы безчестьни •
Аж да гэтай пары мы і лакнем, і смагнем, і нагату зносім, і пабоі, і туляньне,
До нынешнего часа, и алчемъ, и жаждемъ, и наготу терпимъ • И страждемъ, и скитаемся •
і мазоль, самаруч зарабляючы; бэсьцяць нас, а мы дабраспрыяннем адплачваем; робяць напасьць, а мы цярпліва зносім;
И тружаемся, делающе своими руками • Злоречать намъ, а мы благославимъ • Изъгоняють насъ, а мы терпимъ •
ганьбяць нас, а мы зь любасьцю адпрашваемся; мы сталіся моў сьмецьцем гэтага сьвету, гідасьцю ўсім аж дагэтуль.
Ругаются з нас а мы ся молимъ • Яко отруби сего мира вчинены есмо, всемъ попрание даже и до сего дня •
Не каб насароміць вас пішу гэта, але каб даць вам, як дзецям маім найдаражэйшым, напамін.
Не срамляя васъ пишу сия, но яко чада своя возлюбленная наказуя •
Бо хоцьбы вы мелі ў Хрыстусе ўзгадаваўцаў тысячы, то айцоў — ня шмат; я бо ў Хрыстусе Езусе стаўся айцом вашым праз Эванэлію.
Аще ли тму пестуновъ имате о Христе, но не многы отца • Во Христе бо Ісусе благовествованиемъ азъ вы родих •
Дык прашуж вас: будзьце маімі пасьцежнікамі, як я — Хрыстусавы.
Темже и молю васъ: подобни мне бывайте •
Таму я й паслаў вам Тымотэя, майго вернага й найдаражэйшага ў Богу сына, ён напомніць вам шляхі мае ў Хрыстусе Езусе, як вучу скрозь у кажнай набожні.
Сего ради послахъ вамъ Тімофея, онже естъ сынъ мой возлюбленный и верный о Господи • Той вамъ воспомянеть пути моя яже о Христе Ісусе • Яко и везде во всякой церкви учю •
Гэтак некаторыя з вас заганарыліся, як быццамбы я ня меў прыйсьці ўжо да вас;
Яко бых вже не имелъ к вамъ пріити более, тако разгордеша неціи •
але я незабаўна к вам прыйду, калі Бог пазволіць, і разузнаю ня словы ганарыстых, а актыўнасьць;
Пріиду же скоро к вамъ, естъ ли Господь въсхощеть • И поразумею не толико слова разгордевших, но и силу •
бо валадарства Божае ня ў слове, а ў чыне.
Не во словехъ убо Царствие Божие но в силе •
Чаго хочаце: прыйсьці к вам з рознаю, сі зь любасьцю й духам лагоднасьці?
Что хощете? С палицею ли имамъ пріити к вамъ, чили с любовию и с духомъ кротости?
