Сынове людзей: дакуль слава мая ганьбавацьмецца? Дакуль марнасьць любіць будзеце ды ілжы шукацьмеце? (Зэля).
Ты любіш усе пагібельныя словы, (ты) язык ілжы.
І Ты, Божа, укінеш іх у яму пагíбелі. Людзі крывавых дзеяў ды ілжы ня пражывуць палавіны дзён іхных. Але я, я спадзяюся на Цябе.
Яны радзяцца, як яго сьпіхнуць з вышыні ягонай. Яны маюць задавальненьне ў ілжы. Вуснамі сваімі яны багаслаўляюць, а ўнутры праклінаюць. Зэля.
бо разявіліся супраць мяне вусны нясумленныя і вусны абману; яны гаварылі са мною языком ілжы
Праз Прыказаньні Твае я атрымаў разуменьне. Таму я нянавіджу ўсякі шлях ілжы.
Таму ўсе Загады (Твае) я лічу ўва ўсім правільнымі. Усякі шлях ілжы я нянавіджу.
О Ягова, вызвалі душу маю ад вуснаў ілжы, ад языка хітраваньня.
Яны гавораць пра Цябе ліха, (якія як) ворагі Твае ўзьнімаюць (руку сваю) да ілжы.
Чый рот гаворыць хвальш, правіца іхная ёсьць правіца ілжы.
Вырві Ты мяне і ўратуй мяне ад рукі сыноў чужынца, чый рот гаворыць хвальш, правіца іхная ёсьць правіца ілжы,
Вы ёсьць ад (вашага) ба́цькі, (ад) д’ябла, і (вы) хочаце выпаўняць жаданьні ба́цькі вашага. Ён быў душагуб ад пачатку і ў Праўдзе ня ўсто́іў, бо няма́ Праўды ў ім. Калі (ён) гаворыць ілжу — із свайго гаворыць, бо ён ёсьць ілгун і ба́цька сваёй (ілжы).
Бо хто хоча любіць жыцьцё і ўбачыць добрыя дні, няхай устрымае язык свой ад зла і вусны свае, каб ня сказалі ілжы.
Таму і дапусьціць Бог дзейнічаць на іх аблудзе, каб яны паверылі ілжы,
