І во ймёны сыноў Ізмайлавых, подле ймёнаў іхных, згодна з родамі іхнымі: пяршак Ізмайлаў Наваёф а Кедар а Адбел а Міўсам
І сказаў Якаў айцу свайму: «Я Ісаў, пяршак твой; я зрабіў, як ты сказаў імне, устань, калі ласка, сядзь і пад’еж ізь дзічыны мае, каб дабраславіла мяне душа твая».
Пяршак Якаваў Рувін а Сымон а Леў а Юда а Ісасхар а Завулон.
І быў Ір, пяршак Юдаў, ліхі ў ваччу СПАДАРОВЫМ, і забіў яго СПАДАР.
І выцягнуў Ізраель правіцу сваю, і палажыў на галаву Яхрэму, а ён быў малодшы, а левую на галаву Манасу. Умысьля палажыў гэтак ён рукі свае, бо Манас пяршак.
І сказаў Язэп айцу свайму: «Ня гэтак, войча мой, бо гэта пяршак; палажы правіцу сваю на ягоную галаву».
Рувіне, пяршак мой! ты мацніня мая і першая сіла мая, верх годнасьці й верх магутнасьці.
І скажы Фараону: "Гэтак кажа СПАДАР: ’сын Мой, пяршак Мой — Ізраель.
І памрэць кажны пяршак у зямлі Ягіпецкай ад першака Фараонавага, каторы сядзіць на пасадзе сваім, да першака нявольніцы, каторая за жорнамі, і кажнага першака із статку.
І во ймёны сыноў Ааронавых: пяршак Надаў а Авігу, Елеазар а Іфамар.
Бо кажны пяршак Мой; таго дня, калі Я быў паразіўшы кажнага першака ў зямлі Ягіпецкай. Я пасьвяціў Сабе кажнага першака ў Ізраелю ад чалавека аж да статку; яны маюць быць Мае. Я СПАДАР».
Бо Імне належа кажны пяршак із сыноў Ізраелявых, з чалавека і із статку. Таго дня, як Я зразіў кажнага першака ў зямлі Ягіпецкай, Я пасьвяціў іх сабе,
Усе, рашчыняючае дзетніцу ў вусялякага цела, каторае абракаюць СПАДАРУ зь людзёў і із статку, хай будзе тваім. Толькі пяршак ізь людзёў мае быць выкуплены, і першароднае із статку нячыстага мае быць выкуплена.
Рувін, пяршак Ізраеляў. Сынове Рувінавы: ад Ганоха радзіма Ганохава, ад Фалу радзіма Фалава,
Калі ў каго будуць дзьве жонкі, адна любая, а другая ненавісная, і народзяць яму сыноў, як любая, так і ненавісная, і пяршак будзе сын ненавіснай;
І будзе, што пяршак, каторага яна народзе, установе імя брата ягонага памерлага, каб ня было сьцерта імя ягонае ў Ізраелю.
І вышла было жэрабя плямені Манасаваму, бо ён пяршак Язэпаў. Махіру, першаку Манасаваму, айцу Ґілеада, бо ён быў чалавек вайны, дастаўся яму Ґілеад а Вашан.
І радзіліся ў Давіда сыны ў Гэўроне; і быў пяршак ягоны Амнон ад Агіноамы Ізрэелянкі;
Во радавод іхны: пяршак Ізмайлаў Неваёф а Кедар а Адбеель а Міўсан,
І былі сынове Ерагмеелявы, першака Гэцронавага: пяршак Рам а Буна а Орэн а Оцэм, Агія.
Сынове Калевавы, брата Ерагмеелявага: Марэша, пяршак ягоны, — ён айцец Зыфа; і сыны Марэшы, айца Гэўронавага.
Гэтыя былі сынове Давідавы, што нарадзіліся ў яго ў Гэўроне: пяршак Амнон, ад Агіноамы Ізрэелянкі; другі — Данель, ад Авіґаілы Кармілянкі;
І сыны Ёсіны: пяршак Ёганан, другі Якім, трэйці Сэдэка, чацьверты Шалум.
А сыны Рувінавы, першака Ізраелявага, — бо ён пяршак: але, як ён збудзеніў пасьцелю айца свайго, пяршацтва яго аддадзена сыном Язэпавым, сына Ізряелявага, але каб ня лічыліся першароднымі;
І сыны Самуйлавы: пяршак Вашні а Ава.
І сын ягоны, пяршак Аўдон, Цур а Кіш а Ваал а Надаў
Сыны Ешэковы, брата ягонага: Улам, пяршак ягоны, Егуш другі, Еліфелет трэйці.
Із сыноў Шылонавых Асая пяршак а сыны ягоныя;
Матыфа зь Левітаў, — ён пяршак Шалума Корыча, — меў давер да работы на сквародах.
І сын ягоны, пяршак Аўдон, Цур а Кіш а Ваал а Нер а Надаў
І ў Мешэлемы сынове: Захара пяршак, Едзяель другі, Зэвада трэйці, Яфнель чацьверты,
Сынове Овед-Едомавы: Шэмая пяршак, Егозавад другі, Ёаг трэйці, Сахар чацьверты, Нефанэль пяты,
І ў Госы, із сыноў Мераравых, былі сынове: Шымры галоўны, — хоць ён ня быў пяршак, але айцец ягоны пастанавіў яго за галоўнага, —
І даў ім айцец іхны вялікія дары срэбрам а золатам а дарагімі рэчмі, разам із умацаванымі местамі ў Юдэі; каралеўства ж аддаў Егораму, бо ён пяршак.
Яно зьесьць часьці скуры ягонае, пяршак сьмерці зьесьць чаланы ягоныя.
Яны пойдуць із плачам, і Я прывяду іх назад із малітвамі; ўчыню, што яны будуць ісьці ля цур’ёў водаў на простую сьцежку, на каторай яны не спатыкнуцца; бо Я быў айцец Ізраеля, і Яхрэм пяршак Мой».
