Марка 7 Паводле Марка 7 разьдзел

Божая запаведзь і звычаі старэйшых

¹ І зыходзяцца да Яго фарысеі і некаторыя з кніжнікаў, што прыйшлі з Ерусаліма.

² І ўбачалі, што некаторыя з Яго вучняў ядуць хлеб нячыстымі, гэта значыць, няўмытымі рукамі, —

³ бо фарысеі і ўсе іудзеі, калі не вымыюць старанна рук, не ядуць, прытрымліваючы паданняў старэйшых,

⁴ і (вярнуўшыся) з рынку, калі не абмыюцца, не ядуць, і ёсць шмат іншага, чаго яны прынялі кіравацца: мыцця чараў, і кубкаў, і меднага посуду, [і тапчаноў] —

⁵ І пытаюцца ў Яго фарысеі і кніжнікі: «Чаму Твае вучні не жывуць паводле паданняў старэйшых, нячыстымі рукамі ядуць хлеб?»

⁶ Ён жа сказаў ім: «Добра прарочыў Ісая пра вас, крывадушных, як напісана: «Гэты народ вуснамі шануе Мяне, а сэрца іх далёка ад Мяне;

⁷ Але лжіва паважаюць Мяне, навучаючы навукам і загадам чалавечым».

⁸ Пераступіўшы Божую запаведзь, вы прытрымліваецеся звычаяў чалавечых, [абмываеце кубкі і чары, і шмат іншага, падобнага на гэта, робіце вы]».

⁹ І казаў ім: «Адхіляеце Божую запаведзь, каб ваша паданне захоўваць.

¹⁰ Бо Майсей сказаў: "Шануй бацьку свайго і маці сваю" і: "Хто знеслаўляў бацьку ці маці, няхай смерцю памрэ".

¹¹ Вы ж лічыце: "Калі скажа чалавек бацьку ці маці: Карван [гэта значыць дар Богу] і тое, чым бы ты ад мяне пакарыстаўся", —

¹² вы ўжо дазваляеце яму нічога не рабіць дзеля бацькі ці маці,

¹³ касуючы Божае слова вашым вучэннем, якое вы перадаеце; і шмат іншага як гэта».

Што робіць нячыстым чалавека

¹⁴ І паклікаўшы зноў натоўп, Ён казаў ім: «Паслухайце Мяне ўсе і зразумейце!

¹⁵ Няма нічога па-за чалавекам, з вонку яго, што ўваходзячы ў яго вусны, магло б зрабіць нячыстым яго, але тое, што з чалавечых вуснаў выходзіць, робіць чалавека нячыстым.

¹⁶ [Калі хто мае вушы слухаць, няхай слухае].

¹⁷ І калі ад натоўпу Ён увайшоў у дом, Яго вучні спыталіся ў Яго пра прыповесць.

¹⁸ І Ён адказаў ім: «Няўжо і вы не даўмеліся? Не разумееце, што ўсё тое, што ўваходзіць звонку ў чалавека, не можа зрабіць нячыстым яго,

¹⁹ бо ўваходзіць яму не ў сэрца, а ў жывот і выходзіць вонкі, ачышчаючы ўсякую істоту?»

²⁰ Ён жа казаў: «Тое, што з чалавека зыходзіць, тое робіць нячыстым чалавека.

²¹ Бо з сярэдзіны, з сэрца людзей, ліхія думкі выходзяць, блуд, крадзёж, забойствы, ілжэсведчанні,

²² і хцівасць, і злосць, і распушчанасць, і ліхое вока, і блюзнерства, і дурнота, і ганарлівасць;

²³ Ўсё гэтае ліха з сярэдзіны выходзіць і робіць нячыстым чалавека».

Вера сірафінікіянкі

²⁴ І скіраваўшыся адтуль, пайшоў Ён ва ўладанне Ціра і Сідона. І хацеў, каб не ведаў аб Ім ніхто, калі ўвайшоў у адзін дом, ды не мог утаіцца;

²⁰ Бо адразу пазнала Яго жанчына, дачка якой мела нячыстага духа, і прыйшоўшы, упала да Яго ног;

²⁶ А была жанчына грачанка, сірафінікіянка родам; і прасіла Яго, каб выгнаў дэмана з яе дачкі.

²⁷ І Ён казаў ёй: «Дай спярша наесціся дзецям, бо нягожа забраць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам».

²⁸ Яна ў адказ Яму кажа: «Госпадзі, шчаняты пад сталом ядуць ад дзіцячых крошак»,

²⁹ і Ён сказаў ёй: «Вялікая вера ў словах тваіх, ідзі, бо выйдзе злы дух з дачкі тваёй».

³⁰ І пайшоўшы ў свой дом, яна знайшла, што дачка ляжыць на ложку і што дэман выйшаў.

³¹ І зноў, выйшаўшы з абсягаў Ціра, пайшоў Ён праз Сідон да Галілейскага мора, што знаходзіцца пасярод Дзесяцігароддзя.

³² І прыводзяць да Яго глухога, які з цяжкасцю гаварыў, і просяць Яго, каб усклаў руку на яго.

³³ І адвеўшы яго ў бок ад натоўпу, Ён улажыў Свае пальцы яму ў вушы, і сплюнуўшы, дакрануўся да яго языка.

³⁴ І паглядзеўшы на неба, глыбока ўздыхнуў, і вымаліў слова: «Эўвафа*», што азначае: «Расчыніцеся».

³⁵ І [адразу ж] сталі чуйшымі яго вушы, і развязаліся путы яго языка, і пачаў ён добра гаварыць і чуць казанае.

³⁶ І Ён прасіў, каб яны нікому не казалі аб гэтым; але чым больш настойваў, тым больш яны абвяшчалі аб гэтым усім.

³⁷ І надзвычай дзівіліся, кажучы: «Добра ўсё Ён зрабіў: і глухім дае чуць, і нямым — гаварыць».