Да Рымлянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Дык якая перавага Юдэя, ці якая карысьць ад абразаньня?
Дык якое пяршынства Юдэя, ці якая карысьць ад абрэзаньня?
Вялікая ў-ва ўсіх адносінах, а найперш у тым, што ім даверана слова Божае.
Вялікае ў-ва ўсіх адносінах, а перадусім у тым, што ім даве́рана слова Божае.
Бо што, калі некаторыя не паверылі? Ці недаверства іхняе зьнішчыць веру Божую?
Бо што-ж? калі некаторыя і ня ўве́равалі, дык ці няве́ра іх зьнішчыць ве́ру Божую?
Няхай ня станецца! Бог ёсьць праўдзівы, а ўсякі чалавек хлусьлівы, як напісана: «Каб Ты быў праведны ў словах Тваіх і перамог у судзе Тваім».
Няхай ня ста́нецца! Бог ве́рны, а ўсякі чалаве́к ілжывы, як напісана: Каб ты апраўдаўся ў словах Тваіх і перамог-бы, як суджаны будзеш (Псальм 50:6).
А калі нашая няправеднасьць зьяўляе праведнасьць Божую, што скажам? Ці Бог, Які выяўляе гнеў, няправедны? Кажу па-чалавечаму.
Калі-ж няпраўда нашая адкрывае праўду Божую, дык што скажам? няўжо-ж Бог несправядлівы, калі выяўляе гне́ў? — кажу па чалаве́чаму.
Няхай ня станецца! Бо як жа Бог будзе судзіць сьвет?
Хай ня ста́нецца! Бо як жа Богу судзіць сьве́т?
Бо калі праўда Божая праз маю хлусьлівасьць памнажаецца на славу Ягоную, за што яшчэ мяне судзяць як грэшніка?
Бо, калі праўда Божая мае́ю няпраўдаю на славу Божую ўзвышаецца, за што-ж яшчэ мяне́ судзіць, як грэшніка?
І ці не рабіць нам благое, каб выйшла добрае, як некаторыя блюзьняць на нас і кажуць, што мы гэтак кажам? Справядлівы суд на такіх!
І ці не рабіць нам благое, каб вышла дабро, як некаторыя абмаўляюць нас і кажуць, быццам мы гэтак вучым? Праведны суд на такіх!
Дык што? Ці мы лепшыя? Зусім не! Бо мы ўжо давялі, што і Юдэі, і Грэкі, — усе пад грэхам,
Дык што-ж? ці маем перавагу? Зусім не́: бо мы ўжо даказалі, што і Юдэі, і Грэкі — усе́ пад грэхам,
як напісана: «Няма праведнага аніводнага;
як напісана: няма праведніка ніводнага;
няма таго, хто разумее; няма таго, хто шукае Бога.
няма разуме́ючага; няма нікога, хто шукаў-бы Бога;
Усе ўхіліліся, разам нягодныя; няма таго, хто робіць дабро, няма аніводнага.
усе́ зьбіліся з дарогі, усе́ разам нягодныя; няма, хто-б рабіў дабро, няма да адзінага (Псальм 13:1−3).
Горла іхняе — магіла адчыненая; языкамі сваімі ашукваюць, атрута зьмяіная на губах іхніх.
Горла ў іх — адчыненая магіла; языкамі сваімі зводзяць. Яд зьме́яў на вуснах іхніх (Псальм 5:10; 139:3);
Вусны іхнія поўныя абмовы і горычы.
Рот у іх поўны абмовы й гарчыні (Псальм 9:28).
Ногі іхнія хуткія на праліцьцё крыві,
Ногі ў іх хуткія на праліцьцё крыві;
зьнішчэньне і няшчасьце на шляхах іхніх,
зьнішчэньне і загуба на шляхох іхніх;
і шляху супакою яны не пазналі.
шляху міру яны не пазналі (Прыповесьцяў 1:16; Ісая 59:7−8).
Няма страху Божага перад вачыма іхнімі».
Няма страху Божага перад вачыма іх (Псальм 35:2).
А мы ведаем, што Закон усё, што гаворыць, гаворыць да тых, якія пад Законам, каб усе вусны былі загароджаныя і ўвесь сьвет стаўся вінаватым перад Богам,
Мы-ж ве́даем, што закон, калі што гаворыць, гаворыць да тых, якія пад законам, каб кожны рот быў загароджаны, і ўве́сь сьве́т каб вінаватым стаўся перад Богам,
бо справамі Закону не апраўдаецца перад Ім ніякае цела; бо праз Закон пазнаецца грэх.
бо справамі закону не апраўдаецца перад Ім ніякае це́ла; бо праз закон пазнае́цца грэх.
А цяпер, незалежна ад Закону, зьяўлена праведнасьць Божая, засьведчаная праз Закон і Прарокаў,
Але сягоньня, незале́жна ад закону, выявілася праўда Божая, аб якой сьве́дчаць закон і прарокі.
праведнасьць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх тых, якія вераць; бо няма розьніцы,
Праўда-ж Божая праз ве́ру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх ве́руючых; бо няма розьніцы,
бо ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божае,
бо ўсе́ саграшылі і пазбаўлены славы Божае,
атрымліваючы апраўданьне дарма ласкай Ягонай праз адкупленьне ў Хрысьце Ісусе,
апраўдываныя дарма ласкай Ягонай, адкупле́ньнем, што́ ў Хрысьце́ Ісусе,
Якога Бог пастанавіў [быць] ахвярай перамольнай у крыві Ягонай праз веру, дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй праз дараваньне грахоў, учыненых раней, у [час] цярплівасьці Божае,
Якога Бог аддаў на ахвяру зьмілавальную праз веру, у крыві Ягонай, дзеля выяўле́ньня праўды Яго ў дараваньні грахоў, учыненых ране́й,
дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй у цяперашні час, каб быў Ён праведны і апраўдваў таго, хто верыць у Ісуса.
у час доўгацярплівасьці Божае, на выяўле́ньне праўды Яго ў цяпе́рашні час, каб зьявіўся Ён праведным і апраўдываючым ве́руючага ў Ісуса.
Дык дзе тое, чым хваліцца? Выключана. Якім законам? [Законам] учынкаў? Не, але законам веры.
Гдзе́-ж тое, чым бы хваліцца? Вы́ключана. Якім законам? законам учынкаў? Не, але законам ве́ры.
Дык мы лічым, што чалавек апраўдваецца вераю, незалежна ад учынкаў Закону.
Бо мы прызнае́м, што чалаве́к апраўдываецца ве́раю, незале́жна ад учынкаў закону.
Няўжо Бог толькі Юдэяў, а не паганаў таксама? Так, і паганаў,
Няўжо-ж Бог ёсьць Бог Юдэяў толькі, а не паганаў таксама? Ве́дама, і паганаў,
бо адзін Бог, Які апраўдае абразаньне з веры і неабразаньне праз веру.
бо адзін ёсьць Бог, які апраўдывае абрэзаньне з ве́ры і не́абрэзаньне праз ве́ру.
Дык мы зьнішчаем Закон праз веру? Няхай ня станецца! Але ўсталёўваем Закон.
Дык мы зьніштажаем закон ве́раю? Няхай ня станецца! але ўзмацняем закон.
