Выслоўяў Саламонавых 12 разьдзел

Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Леаніда Галяка

 
 

Хто любіць настаўленьне, любіць веданьне, а хто ненавідзіць дакараньне, той дурань.
 
Хто любіць павучэньне, той любіць веду, а хто ненавідзіць абвінавачаньне, той дурны.

Добры знойдзе ласку ў ГОСПАДА, але чалавека зламыснага Ён асудзіць.
 
Добры атрымае ласку ад Госпада, а хітрага чалавека Ён асудзіць.

Ня будзе стаяць чалавек бязбожнасьцю, а корань праведных не захістаецца.
 
Ня ўзмоцніцца чалавек з бязпраў’я, але корань справядлівых не парухаецца.

Дабрадзейная жонка — карона для мужа свайго, а бессаромная — як гніль у костках ягоных.
 
Добрая жонка — карона свайго мужа, а заганная, як гніль у ягоных касьцёх.

Думкі праведных слушныя, намеры бязбожнікаў падступныя.
 
Думкі справядлівых праўдзівыя, а намеры бязбожных здрадлівыя.

Словы бязбожнікаў цікуюць на кроў, але вусны правых ратуюць іх.
 
Словы бязбожных імкнуцца да праліцьця крыві, а вусны справядлівых збаўляюць іх.

Паваленыя бязбожнікі, і няма іх, а дом праведных будзе стаяць.
 
Дакранецца бязбожных бяда і няма іх, а дом справядлівых трывае.

Хваляць чалавека паводле розуму ягонага, але той, хто мае ліхое сэрца, будзе пагарджаны.
 
Хваляць чалавека паводле розуму яго, а ў каго хітрае сэрца, той будзе ў пагардзе.

Лепей быць простым і працаваць на сябе, чым выдаваць сябе за паважнага і ня мець хлеба.
 
Лепшы просты чалавек, які мае слугу, чым той, што хваліцца славаю, а якому не хапае хлеба.

Праведнік рупіцца пра жыцьцё быдла свайго, а нутро бязбожных бязьлітаснае.
 
Справядлівы дбае і жыцьцё свайго быдла, а сэрца бязбожных жорсткае.

Хто абрабляе зямлю сваю, той насыціцца хлебам, а хто ганяецца за марнасьцю, той ня мае розуму.
 
Хто абрабляе сваю зямлю, той бывае насычаны хлебам, а хто ўпадабняецца гультаю, той дурны.

Бязбожнік жадае [злавіць у] пасткі ліхоцьця, а корань праведных прыносіць [плод].
 
Бязбожны хоча злавіць сеткаю благога, а корань справядлівага цьвярды.

Ліхадзей заблытаецца праз правіны вуснаў сваіх, а праведнік выйдзе з бяды.
 
Бязбожны ловіцца грахамі сваіх вуснаў, але справядлівы выйдзе з бяды.

З плоду вуснаў сваіх чалавек насыціцца дабром, і праца рук чалавека зьвернецца да яго.
 
З плоду сваіх вуснаў чалавек насычаецца дабром, а ўзнагароду за ўчынк ягоных рук дасьць яму Бог.

Шлях неразумнага слушны ў вачах ягоных, але мудры той, хто слухае параду.
 
Шлях дурнога здаецца яму простым, а мудры той, хто слухае радаў.

Гнеў неразумнага выяўляецца адразу, а разумны хавае зьнявагу.
 
Гнеў дурнога выяўляецца на вонкі, а мудры хавае абразу.

Хто дыхае праўдаю, той выкажацца праведна, а сьведка фальшывы хлусіць.
 
Хто гаворыць тое, што знае, той гаворыць праўду, а фалшывы сьветка ашуківае.

Ёсьць такі, што лапоча і раніць, як мечам, а язык мудрага лечыць.
 
Бываюць такія, што іхныя словы разяць, як мячом, але язык мудрых лечыць.

Вусны праўдамоўныя трываць будуць вечна, а язык хлусьлівы — імгненьне.
 
Вусны, што гавораць праўду, трываюць вечна, а манлівы язык толькі на хвіліну.

Ашуканства ў сэрцы тых, якія задумляюць ліхоту, а ў тых, якія радзяць мір, — радасьць.
 
Здрада ў сэрцы тых, што думаюць блага, радасьць у тых, што дараджаюць мір.

Не спаткае праведніка нічога благога, а ў бязбожніка будзе поўна няшчасьцяў.
 
Справядлівага не спаткае ніякае няшчасьце, бязбожныя-ж будуць поўныя злосьці.

Агіда для ГОСПАДА вусны хлусьлівыя, а тыя, што дзейнічаюць сумленна, падабаюцца Яму.
 
Манлівыя вусны агідныя Госпаду, але падабаюцца гаворачыя праўду.

Чалавек разумны прыхоўвае веданьне, а сэрца дурняў абвяшчае глупства.
 
Асьцярожны чалавек хавае веду, але сэрца дурных выказывае дурноту.

Рука руплівых будзе мець уладу, а нядбайныя будуць даньнікамі.
 
Будзе панаваць рука працавітых, а лянівая будзе плаціць даніну.

Смутак у сэрцы чалавека прыгнятае яго, а добрае слова разьвяселіць яго.
 
Сум на сэрцы чалавека ўціскае яго, а добрае слова развесяляе яго.

Праведнік мае перавагу над бліжнім сваім, а шлях бязбожнікаў зводзіць іх саміх.
 
Справядлівы паказывае шлях свайму бліжняму, а шлях бязбожных зводзіць іх.

Гультай не сьпячэ ўпаляванага, а маёмасьць чалавека руплівага каштоўная.
 
Хітры не сьпячэ таго, што злавіў, а пільны чалавек здабудзе багатую маемасьць.

На сьцежцы праведнасьці — жыцьцё, і на шляху яе няма сьмерці.
 
На шляху справядлівасьці жыцьцё і на ейнай сьцежцы няма сьмерці.