1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Л. Гарошка
Станьцеся пераймальнікамі маімі, як і я — Хрыста.
Хвалю вас, браты, што вы ўсё маё памятаеце і трымаецеся традыцыі так, як я перадаў вам.
Хачу, каб вы ведалі, што ўсякаму мужу галава Хрыстос, а галава жонцы — муж, а галава Хрысту — Бог.
Усякі муж, які моліцца або прарочыць з накрытаю галавою, сароміць сваю галаву.
А ўсякая жанчына, якая моліцца або прарочыць з ненакрытаю галавою, сароміць сваю галаву, бо гэта тое самае, быццам яна паголеная.
Бо, калі жанчына не накрывае галавы, няхай стрыжэцца; а калі жанчыне сорамна стрыгчыся ці галіцца, няхай накрывае галаву.
Бо муж не павінен накрываць галаву, бо ён — вобраз і слава Бога; а жонка ёсьць слава мужа.
Бо ня муж ад жонкі, але жонка ад мужа.
І ня муж створаны праз жонку, але жонка праз мужа.
Дзеля гэтага жонка павінна мець на галаве [знак] улады дзеля анёлаў.
Зрэшты, ані муж бяз жонкі, ані жонка бяз мужа, у Госпадзе.
Бо як жонка ад мужа, так і муж праз жонку, а ўсе — ад Бога.
Судзіце самі ў сабе, ці належыць жанчыне з ненакрытай галавою маліцца Богу?
Ці сама прырода ня вучыць вас, што калі мужчына расьціць валасы, гэта ганьба для яго,
а калі жанчына расьціць валасы, гэта слава для яе, бо валасы дадзеныя ёй замест адзеньня.
А калі хто думае спрачацца, мы ня маем гэткага звычаю, ані цэрквы Божыя.
А загадваючы гэтае, не хвалю вас, бо вы зыходзіцеся не на лепшае, але на горшае.
Бо, па-першае, чую, што калі вы зыходзіцеся ў царкве, між вамі ёсьць падзел, і я часткова веру,
бо мусяць быць між вамі і герэзіі, каб вартыя выявіліся між вамі.
Далей, калі вы зыходзіцеся разам, няма [ў вас] спажываньня вячэры Госпада,
бо кожны сьпяшаецца зьесьці ўласную вячэру, і адзін [застаецца] галодным, а другі ўпіваецца.
Хіба вы дамоў ня маеце, каб есьці і піць? Або пагарджаеце царквою Божаю і сароміце тых, якія ня маюць? Што скажу вам? Ці пахвалю вас за гэтае? Не пахвалю.
Бо я ад Госпада прыняў і тое вам перадаў, што Госпад Ісус у тую ноч, калі быў выдадзены, узяў хлеб
і, падзякаваўшы, паламаў і сказаў: «Вазьміце, ешце, гэта ёсьць Цела Маё, якое за вас ломіцца. Рабіце гэта на ўспамін пра Мяне».
Таксама і келіх пасьля вячэры, кажучы: «Гэты келіх ёсьць Новы Запавет у Крыві Маёй. Гэта рабіце, калі будзеце піць, на ўспамін пра Мяне».
Бо кожны раз, калі вы ясьцё хлеб гэты і п’іцё келіх гэты, сьмерць Госпада абвяшчаеце, аж пакуль Ён прыйдзе.
Так што хто есьць хлеб гэты ці п’е келіх Госпадавы нягодна, вінны будзе Цела і Крыві Госпада.
Няхай жа выпрабоўвае сябе чалавек і гэтак няхай есьць з хлеба гэтага і п’е з келіха гэтага.
Бо хто есьць і п’е нягодна, той есьць і п’е прысуд сабе, не раззважаючы пра Цела Госпада.
Дзеля гэтага сярод вас шмат слабых і хворых, і даволі памірае.
Бо калі мы разважаем пра саміх сябе, ня будзем суджанымі.
А калі мы суджаныя, Госпад карае нас, каб не былі мы асуджаныя разам са сьветам.
Так што, браты мае, зыходзячыся на вячэру, адзін на аднаго чакайце.
А калі хто галодны, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на асуджэньне. А пра ўсё пазасталае загадаю, калі прыйду.
