1 Пятра 2 разьдзел

 

 

Дык адкінуўшы ўсякае ліха і ўсякую падступнасць, і крывадушнасць, зайздрасць ды ўсякае ачарненне,

 

Затым адкінуўшы ўсяе зло (ліхоту), усякі падман (падступнасьць), крывадушнасьць і завіднасьць (зайздрасьць) і ачарненьне,

як нованароджаныя дзеткі запрагніце духоўнага і непадробленага малака, каб ад яго вы ўзраслі да збаўлення,

 

як нова народжаны (немаўляты) дзеці пажадайце духовага і непадробленага малака, каб ад яго ўзрасьці да збаўленьня.

бо вы пакаштавалі, які салодкі Госпад.

 

Калі толькі засмакуеце: што "салодкі Госпад".

Прыступаючы да Яго, жывога каменя, адкінутага людзьмі, але выбранага Богам і каштоўнага,

 

Тулячыся да Таго, хто жывым Каменьнем, адкінутым , праўда, людзьмі, але прынятым (выбраным ) Богам і дарагацэнным.

і вы самі, як жывыя камяні, будуйцеся ў дом духоўны, у святарства святое, каб складаць духоўныя ахвяры, мілыя Богу праз Ісуса Хрыста.

 

Вы самі як жывыя камяні (каменьні), пабудаваны ў духовы дом, у духовае сьвятарства для складаньня духовых ахвяр, мілыя Богу праз Езуса Хрыста.

Пра гэта сказана ў Пісанні: «Вось, Я кладу на Сіёне вуглавы камень, выбраны і дарагі, і, хто верыць у Яго, не будзе асаромлены».

 

Гэта зьмяшчае (пацьвярджае) Пісаньне: "Вось жа кладу на Сіёне выбраны (адборны) і дарагі камень: і хто верыць у Яго — ня будзе засаромлены".

Дык Ён для вас, веруючых, — гонар, а для няверуючых «камень, які адкінулі будаўнікі, які стаўся галавою вугла»

 

Дык вам веручым гонар (слава), а няверучым жа: "Гэты камень, каторы адкінулі будаўнікі, стаўся галавою (вуглавым) вугла",

ды ёсць «каменем спатыкнення і каменем згаршэння»; аб яго спатыкаюцца няверуючыя Слову, на што і прызначаны.

 

дый "каменем спатыкненьня і каменем згаршэньня". Гэтыя — непаслухмяныя (няверучыя) слову — падаюць, на гэта яны прызначаныя (асуджаныя).

Але вы — выбранае племя, валадарнае святарства, святы народ, люд набыты, каб абвяшчалі дасканаласці Таго, Хто паклікаў вас з цемры ў цудоўнае святло Сваё;

 

Вы — выбранае (адборнае) племя, каралеўскім (валадарскім), сьвятарствам, сьвятым народам, людам набытым (на ўласнасьць Богу), каб вы вясьцілі (разаглашылі, абвяшчалі) магуцьці Ягоныя. Ён пазваў (паклікаў) вас з цемры ў чароўнае сьвятло Сваё.

вы, калісьці не народ, а цяпер народ Божы, якія былі не дасягнуўшымі міласэрнасці, а цяпер дасягнулі міласэрнасці.

 

Вас, якія калісьці не былі (Яго) людам, а цяпер людам, народам Божым, каторыя не даступіўшыя былі міласэрдзя, а цяпер як тыя, што міласэрдзя даступіліся.

Умілаваныя, прашу вас, як прыхадняў і падарожнікаў, паўстрымацца цялесных пажаданняў, якія ваююць супраць душы.

 

Даражэнькія, прашу вас, як прыбыльцоў і чужынцаў (падарожнікаў) паўстрымацца цялесных страсьцяў (похацяў), каторыя ваююць (працівяцца, бунтуюцца) супраць душы.

Паводзіны вашы сярод паганаў хай будуць добрыя, каб тыя, што ставяцца да вас як да злачынцаў, бачачы вашы добрыя ўчынкі, славілі Бога ў дзень адведзінаў.

 

Паводзіны вашыя сярод паганаў хай будуць добрыя, таму, што адносяцца да вас як злачынцаў, каб бачачы вашыя добрыя ўчынкі — хвалілі яны Бога ў дзень наведаньня.

Падпарадкоўвайцеся кожнай людской уладзе дзеля Госпада: ці гэта цару, як вышэйшаму валадару,

 

Падчыняйцеся кожнай людзкой уладзе дзеля Госпада: ці гэта каралю, маючаму ўладу,

ці то намеснікам, што праз яго пасланы дзеля пакарання злачынцаў або дзеля пахвалы тых, што дабро робяць,

 

ці то намесьнікам праз яго пасланым з мэтаю пакараньня злачынцаў, або пахваленьня тых, што добра спраўляюцца

бо такая воля Божая, каб вы добрымі ўчынкамі затыкалі вусны невуцтву неразумных людзей,

 

Бо такая воля Божая, каб вы добрымі ўчынкамі затыкалі вусны неўмекаў (нявуцтву) глупых людзей.

як людзі свабодныя, ды не як тыя, для якіх свабода ёсць покрыва зла, але як паслугачы Божыя.

 

Як людзі свабодныя паступайце не як тыя, для якіх свабода ёсьць апраўданьнем зла, але як нявольнікі, слугі Божыя.

Усіх паважайце, братоў любіце, Бога бойцеся, цара шануйце!

 

Усіх паважайце, братоў любіце, а Бога бойцеся, караля шануйце!

Паслугачы! Падпарадкоўвайцеся з усім страхам гаспадарам, і не толькі добрым і спагадным, але таксама і суровым.

 

Нявольнікі! З усёю боязьзю падчыняйцеся гаспадарам (панам) сваім, і ня толькі добрым і спагадным, але таксама і строгім (дакучлівым).

Бо гэта ласка, калі хто ў імя Бога пераносіць гора, церпячы несправядліва.

 

Гэта вось ласка (Бога), калі хто хоць у імя Бога і сумленна нявінна цярпіць.

Бо што гэта за слава, калі вас за грахі б’юць па твары? Але калі церпіце, робячы дабро, дык гэта ласка ў Бога.

 

Марная слава, калі вас за грахі б'юць па твары. Але калі цярпіцё, робячы дабро, дык гэта будзе ласкай у Бога.

Вы ж на гэта пакліканы; бо і Хрыстос цярпеў за вас, пакідаючы вам прыклад, каб вы ішлі па Яго слядах:

 

Вы ж на гэта пакліканы: і Хрыстус цярпеў за вас, пакідаючы вам прыклад, каб паступалі вы Яго сьлядамі.

Ён не ўчыніў граху, і ў Яго вуснах не знойдзена подступу.

 

Ён не дапусціўся граха і ў Яго вуснах ня знайдзена абману.

Ён, зняважаны, не зневажаў, церпячы, не пагражаў, але ўсё перадаў справядліваму Суддзі.

 

Ён зьняважаны — Ён не зьневажаў, церпячы — не ўгражаў, але ўсё паручыў справядліваму Судьдзю.

Ён грахі нашы Сам узнёс целам Сваім на дрэва, каб мы, пазбавіўшыся ад грахоў, жылі дзеля справядлівасці; Яго ранамі вы аздароўлены.

 

Ён Сам у сваім Целе занёс нашыя грахі на дрэва, каб мы перасталі быць удзельнікамі грахоў, а жылі для справядлівасьці. Вы аздароўлены Ягонай Крывёю.

Бо вы былі, як заблуканыя авечкі, але цяпер вярнуліся да Пастыра і Вартаўніка душ вашых.

 

Блудзілі вы як блудныя авечкі, а цяпер вярнуліся да Пастыра і біскупа душаў вашых.