Яна 8 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
А Ісус пайшоў на Аліўную гару.
Ісус жа пайшоў на Алейную гару.
А на світанні вярнуўся зноў у святыню, і ўвесь народ падышоў да Яго, і, сеўшы, Ён навучаў іх.
А раніцаю зноў прыйшоў у святыню, і ўвесь народ сходзіўся да Яго, і Ён, сеўшы, навучаў іх.
Тут прывялі кніжнікі і фарысеі да Яго жанчыну, схопленую на чужаложстве, і паставілі яе на сярэдзіне
І прыводзяць кніжнікі і фарысеі жанчыну, заспетую ў пералюбе, і, паставіўшы яе пасярэдзіне,
ды кажуць Яму: «Настаўнік, гэтую жанчыну схапілі [толькі што] на чужаложстве.
Кажуць Яму: «Настаўніку, гэтую жанчыну заспелі на месцы пералюбу;
Майсей у законе загадаў нам такіх каменаваць. Дык Ты што скажаш?»
А ў Законе Майсей загадаў нам такіх забіваць каменнем. Дык што Ты скажаш?»
Казалі ж гэта, выпрабоўваючы Яго, каб мець магчымасць абвінаваціць Яго. А Ісус, нахіліўшыся, нешта пісаў пальцам на зямлі.
Гэта ж яны казалі, спакушаючы Яго, каб мець абвінавачванне супроць Яго. Ісус жа, нізка нахіліўшыся, пісаў пальцам на зямлі.
Калі, аднак, не пераставалі пытацца ў Яго, падняўся і сказаў ім: «Хто з вас без граху, няхай першы кіне ў яе камень».
Капі ж яны ўсё пыталіся ў Яго, Ён выпрастаўся і сказаў ім: «Хто з вас без граху, няхай першы кіне ў яе каменем».
І зноў, нахіліўшыся, пісаў на зямлі.
І, зноў нахіліўшыся, пісаў на зямлі.
Яны ж, пачуўшы гэта, дакараныя ў сумленні, адзін за адным выходзілі, пачынаючы ад старэйшых да апошніх, ды застаўся толькі Ён адзін і жанчына, стоячы на сярэдзіне.
Яны ж, пачуўшы, сталі выходзіць адзін за адным, пачынаючы са старэйшын, і астаўся адзін Ісус і жанчына, што стаяла пасярэдзіне.
Падняўшыся і нікога не ўбачыўшы, акрамя жанчыны, Ісус сказаў ёй: «Жанчына, дзе ж твае абвінаваўцы? Ніхто цябе не асудзіў?»
І Ісус, выпрастаўшыся, кажа ёй: «Жанчына, дзе яны! Ніхто цябе не асудзіў?»
Адказала яна: «Ніхто, Госпадзе». Дык Ісус сказаў ёй: «І Я цябе не асуджаю. Ідзі і болей не грашы».
Яна ж сказала: «Ніхто, Госпадзе». І сказаў Ісус: «І Я цябе не асуджаю; ідзі [і] з гэтага часу больш не грашы.»
Затым зноў пачаў прамаўляць да іх Ісус, кажучы: «Я святло свету, хто ідзе за Мной, не ходзіць у цемры, але будзе мець святло жыцця».
І зноў Ісус прамаўляў да іх, кажучы: «Я — Святло свету. Той, хто ідзе ўслед за Мною, не будзе хадзіць у цемры, але будзе мець святло жыцця».
Дык сказалі Яму фарысеі: «Ты Сам аб Сабе сведчыш; сведчанне Тваё непраўдзівае».
Тады сказалі Яму фарысеі: «Ты сведчыш Сам пра Сябе; Тваё сведчанне не праўдзівае».
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Калі нават Я сведчу пра Сябе, праўдзівае сведчанне Маё, бо ведаю, адкуль прыйшоў і куды іду; а вы не ведаеце, адкуль прыходжу і куды іду.
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Хоць Я і сведчу пра Самога Сябе, праўдзівае Маё сведчанне, бо Я ведаю, адкуль Я прыйшоў і куды іду; вы ж не ведаеце, адкуль Я прыходжу ці куды Я іду.
Вы судзіце паводле цела, а Я не суджу нікога.
Вы паводле цела судзіце, Я не суджу нікога.
А калі Я суджу, суд Мой праўдзівы, бо Я не адзін, але Я і Айцец, Які Мяне паслаў.
Калі ж і Я суджу, то Мой суд праўдзівы, бо Я не адзін, але Я і Бацька, што паслаў Мяне.
Дый у законе вашым напісана, што сведчанне двух людзей праўдзівае.
А ў вашым жа Законе запісана, што сведчанне двух чаравек праўдзівае.
Я Той, Хто Сам аб Сабе сведчыць, і сведчыць пра Мяне Айцец, Які Мяне паслаў».
Я сведчу пра Самога Сябе, і сведчыць пра Мяне Бацька, што паслаў Мяне».
Дык сказалі Яму: «А дзе ж Твой Айцец?» Адказаў Ісус: «Вы ані Мяне не ведаеце, ані Айца Майго; бо калі б вы Мяне ведалі, ведалі б і Айца Майго».
Тады казалі яны Яму: «Дзе Твой Бацька?» Адказаў Ісус: «Ні Мяне вы не ведаеце, ні Майго Бацькі. Калі б вы Мяне ведалі, то і Майго Бацьку ведалі б».
Гэтыя словы выказаў Ісус, навучаючы ў святыні пры скарбонцы; і ніхто не ўзяў Яго, бо яшчэ не надышла гадзіна Яго.
Гэтыя словы казаў Ён пры скарбніцы, навучаючы ў святыні; і ніхто не схапіў Яго, бо яшчэ не надышла Яго гадзіна.
І зноў сказаў Ісус ім: «Я адыходжу, вы ж шукаць Мяне будзеце і памраце ў граху вашым. Куды Я іду, вы пайсці не можаце».
І зноў сказаў Ён ім: «Я іду, і вы будзеце шукаць Мяне і ў сваім граху памраце; куды Я іду, вы не можаце пайсці».
Дык казалі юдэі: «Няўжо Ён заб’е Сам Сябе, што кажа: Куды Я іду, вы не можаце пайсці?»
Казалі тады іудзеі: «Ці не заб’е Ён Сам Сябе, калі кажа: Куды Я іду, вы не можаце пайсці?»
І Ён адказаў ім: «Вы — ад нізу, а Я — з вышыні; вы — з гэтага свету, а Я — не з гэтага свету.
І казаў Ён ім: «Вы ад ніжэйшых. Я ад вышэйшых; вы з гэтага свету, Я не з гэтага свету.
Вось чаму Я вам сказаў, што памраце ў вашых грахах; бо, калі не паверыце, што Я ёсць, — памраце ў грахах вашых».
Таму сказаў Я вам, што памраце ў сваіх грахах; бо калі вы не ўверуеце, што гэта Я, то памраце ў сваіх грахах».
Дык казалі Яму: «Хто Ты?» Сказаў ім Ісус: «Той, Хто ад пачатку, менавіта так вам і гавару.
Тады яны казалі Яму: «Хто ты?» Сказаў ім Ісус: «Той, Хто ад пачатку, пра што і кажу вам.
Маю пра вас шмат гаварыць і судзіць; але Той, Хто Мяне паслаў, праўдзівы, і Я тое, што ад Яго чуў, абвяшчаю свету».
Шмат Мне трэба казаць пра вас і судзіць, але Той, Хто паслаў Мяне, праўдзівы, і што Я чую ад Яго, гэта і кажу свету».
Аднак не зразумелі, што гаварыў Ён ім пра Айца.
Не зразумелі яны, што Ён казаў ім пра Бацьку.
Сказаў ім тады Ісус: «Калі падымеце Сына Чалавечага, тады пазнаеце, што Я ёсць, ды што Сам ад Сябе нічога не раблю, але тое абвяшчаю, чаму Мяне навучыў Айцец.
Таму сказаў [ім] Ісус: «Калі вы ўздымеце Чалавечага Сына, тады зразумееце, што гэта Я, і што Сам ад Сябе Я нічога не раблю, але як навучыў Мяне Бацька, тое кажу.
Той, Хто Мяне паслаў, ёсць са Мной; Айцец не пакінуў Мяне аднаго, бо Я раблю заўсёды тое, што Яму падабаецца».
І Той, Хто паслаў Мяне, са Мною: Ён не пакінуў Мяне аднаго, бо Я заўсёды раблю тое, што Яму даспадобы».
Калі Ён гэта казаў, многія паверылі ў Яго.
Калі Ён гэта казаў, шмат хто ўвераваў у Яго.
Казаў затым Ісус да тых юдэяў, якія ў Яго паверылі: «Калі вы вытрываеце ў слове Маім, станецеся сапраўды Маімі вучнямі
Тады казаў Ісус іудзеям, што ўверавалі ў Яго: «Калі застанецеся ў Маім слове, вы сапраўды Мае вучні.
і пазнаеце праўду, а праўда вас вызваліць».
І пазнаеце праўду, і праўда вызваліць вас».
Адказалі Яму: «Мы — нашчадкі Абрагама, і мы ніколі нікому не служылі. Як жа Ты кажаш: “Будзеце свабодныя”?»
Адказалі яны Яму: «Мы Аўраамава патомства і нікому ніколі не былі рабамі. Як Ты кажаш: «Вы зробіцеся вольнымі?»
Адказаў ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: кожны, хто чыніць грэх, ёсць нявольнік граху.
Адказаў ім Ісус: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: кожны, хто чыніць грэх, той раб граху.
Але нявольнік не жыве ў доме вечна; Сын жа жыве вечна.
Ды раб не застаецца ў доме навекі, Сын застаецца навекі.
Таму, калі Сын вас вызваліць, сапраўды свабоднымі будзеце.
Калі ж Сын вызваліць вас, вы сапраўды будзеце вольныя.
Ведаю, што вы — нашчадкі Абрагама; але імкняцеся Мяне забіць, таму што слова Маё не дасягае вас.
Ведаю, што вы Аўраамава патомства; аднак вы шукаеце Мяне забіць, бо Маё слова не змяшчаецца ў вас.
Я абвяшчаю тое, што Я бачыў у Айца Майго; а вы робіце тое, што вы чулі ад айца вашага».
Што бачыў Я ў Свайго Бацькі, тое кажу; і вы ж, што чулі ў вашага бацькі, тое робіце».
Адказалі яны і сказалі Яму: «Бацька наш Абрагам». Кажа ім Ісус: «Калі б вы былі сыны Абрагама, рабілі б справы Абрагама.
Адказалі яны і сказалі Яму: «Бацька наш Аўраам». Кажа ім Ісус: «Калі б вы былі Аўраамавы дзеці, то рабілі б Аўраамавы ўчынкі.
А вы імкнецеся цяпер Мяне забіць, Чалавека, Які вам абвяшчаў праўду, якую пачуў ад Бога; гэтага Абрагам не рабіў!
Цяпер жа вы шукаеце Мяне забіць: Чалавека, Які казаў вам праўду, якую пачуў Я ад Бога. Гэтага Аўраам не рабіў.
Але вы робіце справы бацькі вашага». Сказалі тады Яму: «Мы — не народжаныя ў чужаложстве: аднаго маем Айца — Бога».
Вы робіце ўчынкі вашага бацькі». Яны [ж] адказалі Яму: «Не нарадзіліся мы ў блудзе, адзін у нас Бацька: Бог».
Сказаў ім Ісус: «Калі б Бог быў вашым Айцом, любілі б вы Мяне; бо Я ад Бога выйшаў і іду, і не Сам ад Сябе прыходжу, але Ён Мяне паслаў.
Сказаў ім Ісус: «Калі б Бог быў ваш Бацька, вы любілі б Мяне, бо Я ад Бога выйшаў і прыйшоў, не ад Самога Сябе Я прыйшоў, але Ён Мяне паслаў.
Чаму вы гэта мовы Маёй не разумееце? Бо вы не здольны слухаць словы Мае.
Чаму вы Маёй мовы не разумееце! Бо вы не можаце чуць Майго слова.
Вы ёсць ад бацькі вашага — д’ябла і жаданні бацькі вашага выконваць хочаце. Ён быў забойцам ад пачатку і ў праўдзе не вытрываў, бо няма ў ім праўды. Калі гаворыць хлусню, гаворыць ад сябе, бо ён — хлус і бацька сваёй хлусні.
Вы — ад вашага бацькі д’ябла і хочаце рабіць пажадлівасці свайго бацькі. Ён чалавеказабойца быў спаконвеку і ў праўдзе не стаяў, бо праўды няма ў ім. Калі ён кажа хлусню, то кажа са свайго, бо ён хлус і бацька хлусні.
А як Я праўду кажу, не верыце Мне.
А таму, што Я праўду кажу, вы не верыце.
Хто з вас абвінаваціць Мяне ў граху? Калі Я вам праўду кажу, чаму Мне не верыце?
Хто з вас выкрые Мяне ў граху? Калі Я кажу праўду, чаму вы не верыце Мне?
Хто ад Бога, той словы Божыя слухае; а вы таму не слухаеце, што вы не ад Бога».
Хто ад Бога, той Божыя словы чуе; вы таму не чуеце, што вы не ад Бога».
Адказалі юдэі і сказалі Яму: «Ці ж не добра мы кажам, што Ты — самарыцянін і дэмана маеш?»
Адказалі іудзеі і сказалі Яму: «Ці ж не правільна мы кажам, што Ты самаранін і ў Табе дэман?»
Адказаў Ісус: «Я дэмана не маю, але шаную Айца Майго, а вы Мяне зневажаеце.
Адказаў Ісус: «Ува Мне няма дэмана, ды Я шаную Свайго Бацьку, а вы ганьбіце Мяне.
Я не шукаю Сваёй славы; але ёсць Той, Хто шукае і судзіць.
Я ж не шукаю Сваёй славы, ёсць Такі, Хто шукае і судзіць.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі хто зберажэ слова Маё, не ўбачыць смерці вечна».
Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: калі хто Маё слова будзе выконваць, не ўбачыць смерці вавек».
Дык юдэі сказалі Яму: «Цяпер мы пераканаліся, што дэмана маеш. Абрагам памёр, і прарокі, а Ты кажаш: “Калі хто зберажэ слова Маё, не пакаштуе смерці вечна”.
Сказалі [тады] Яму Іудзеі: «Цяпер мы ведаем, што ў Табе дэман. Аўраам памёр і прарокі, а Ты кажаш: «Калі хто Маё слова выканае, не паспытае смерці вавекі».
Няўжо Ты большы за бацьку нашага Абрагама, які памёр? Нават прарокі паўміралі. Кім Ты Сам Сябе робіш?»
Няўжо Ты большы за нашага бацьку Аўраама, які памёр? І прарокі памерлі. Кім Ты Сябе робіш?»
Адказаў Ісус: «Калі Я Сам Сябе слаўлю, слава Мая — нішто; ёсць Айцец Мой, Які Мяне славіць, і аб Якім вы кажаце: “Ён — Бог наш!”,
Адказаў Ісус: «Калі Я Сам Сябе слаўлю, Мая слава — нішто; ёсць Бацька Мой, які праслаўляе Мяне, пра Яго вы кажаце, што Ён ваш Бог.
але вы не зразумелі Яго. Ды Я Яго ведаю. І, калі б сказаў: “Не ведаю Яго”, быў бы падобным вам хлусам; але ведаю Я Яго і слова Яго захоўваю.
І выне пазналі Яго, Я ж ведаю Яго. І калі скажу, што не ведаю Яго, Я буду падобны на вас хлус. Але Я ведаю Яго і выконваю слова Яго.
Абрагам, бацька ваш, рад быў убачыць дзень Мой, і ўбачыў, і ўсцешыўся».
Аўраам, ваш бацька, рад быў убачыць дзень Мой, і ўбачыў і ўсцешыўся».
Сказалі Яму юдэі: «Пяцьдзясят гадоў яшчэ не маеш і бачыў Абрагама?»
Сказалі тады Яму іудзеі: «Табе і пяцідзесяці гадоў яшчэ няма, і Ты Аўраама бачыў?»
Сказаў ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: перш чым Абрагам быў, Я ёсць».
Сказаў ім Ісус: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Перш чым Аўраам быў, Я ёсць».
Дык юдэі схапілі камяні, каб кідаць у Яго, але Ісус скрыўся і выйшаў са святыні, прайшоўшы між імі, і пайшоў далей.
Тады яны схапілі каменне, каб кінуць у Яго. Ісус жа схаваўся і выйшаў са святыні, [прайшоўшы між імі, і пайшоў далей].
