Яна 6 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Пасля таго Ісус пайшоў праз мора Галілейскае, або Тыберыядскае.
Пасля гэтага адышоў Ісус на той бок Галілейскага, ці Тыверыядскага, мора.
І ішоў за Ім вялікі натоўп людзей, бо бачылі знакі, якія ўчыніў Ён над тымі, што былі немачныя.
А ўспед за ім ішло шмат народу, бо бачылі Яго цуды, якія рабіў над хворымі.
Затым Ісус узышоў на гару і сядзеў там са Сваімі вучнямі.
Ісус жа ўзышоў на гару і сядзеў там са Сваімі вучнямі.
І была блізка Пасха, святочны дзень юдэйскі.
Блізка ж была Пасха, іудзейскае свята.
Калі Ісус падняў вочы і ўбачыў, што вялікае мноства людзей ідзе да Яго, кажа Піліпу: «Дзе купім хлеба, каб маглі яны пад’есці?»
Ісус, падняўшы вочы і ўбачыўшы, што шмат народу ідзе да Яго, кажа Піліпу: «Дзе б нам купіць хлябоў, каб яны паелі?»
А казаў Ён гэта, каб выпрабаваць яго, бо Сам ведаў, што меў зрабіць.
Казаў жа Ён гэта, выпрабоўваючы таго, бо ведаў Сам, што будзе рабіць.
Адказаў Яму Піліп: «Дзвесце дынараў не хопіць на хлеб для іх, каб кожны з іх атрымаў хоць крыху».
Адказаў яму Піліп: «На дзвесце дынарыяў не стане ім хлеба, каб кожны [што] трошкі ўзяў».
Кажа Яму адзін з вучняў Яго, Андрэй, брат Сімона Пётры:
Кажа Яму адзін з Яго вучняў, Андрэй, брат Сімана Пятра:
«Ёсць тут адзін юнак, які мае пяць ячменных хлябоў і дзве рыбы, але што гэта на такое мноства?»
«Ёсць тут хлапец, што мае пяць ячных хлябоў і дзве рыбкі; але што гэта на такое мноства?»
Сказаў Ісус: «Загадайце людзям узлегчы». А было на тым месцы многа травы. І вось узлегла мужчын каля пяці тысяч.
Сказаў. Ісус: «Загадайце людзям узлегчы». А было шмат травы на тым месцы. І ўзлягло мужчын лікам з пяць тысяч.
Тады Ісус узяў хлябы і, калі склаў падзяку, раздаў вучням, вучні ж — узлягаючым; падобна і рыбы, колькі хто хацеў.
А Ісус узяў хлябы і, уздаўшы падзяку, раздаў тым, што ўзлягалі, таксама і з рыбак, колькі яны хацелі.
А калі наеліся, кажа вучням Сваім: «Збярыце кавалкі, што засталіся, каб нічога не змарнавалася».
А як наеліся яны, кажа Ён Сваім вучням: «Збярыце кавалкі, што засталіся, каб нічога не згінула».
Дык сабралі кавалкі з пяці хлябоў ячменных і напоўнілі дванаццаць кашоў таго, што засталося па тых, што елі.
І сабралі яны і напоўнілі дванаццаць кашоў тымі кавалкамі ад пяці ячных хлябоў, што засталіся ў едакоў.
Людзі ж тыя, калі ўбачылі, што ўчыніў Ісус знак, казалі: «Сапраўды гэта прарок, які ідзе ў свет».
Тады людзі, убачыўшы цуд, які зрабіў Ён, казалі: «Гэта сапраўды Прарок, які павінен прыйсці ў свет».
А Ісус, калі даведаўся, што меліся прыйсці, каб узяць Яго і ўчыніць Яго царом, адышоў ізноў Сам адзін на гару.
Ісус жа, даведаўшыся, што збіраюцца прыйсці і забраць Яго, каб зрабіць царом, зноў пайшоў на гару Сам адзін.
А калі звечарэла, вучні Яго спусціліся да мора
А як надышоў вечар, спусціліся Яго вучні да мора
і, увайшоўшы ў лодку, паплылі праз мора ў Кафарнаўм. І ўжо сцямнела, а Ісус не прыходзіў да іх.
і, уступіўшы ў човен, паплылі на той бок мора ў Капернаум. І ўжо сцямнела, а яшчэ не прыходзіў да іх Ісус.
А мора пачало хвалявацца, бо дзьмуў моцны вецер.
І мора, калі ўзняўся вялікі вецер, узбурылася.
Калі адплылі за дваццаць пяць або і трыццаць стадый, убачылі Ісуса, Які ішоў па моры і падыходзіў да лодкі, і спалохаліся.
І вось як яны прайшлі на вёслах стадый з дваццаць пяць ці з трыццаць, бачаць Ісуса, што ідзе па моры і набліжаецца да лодкі, і яны спалохаліся.
Але Ён кажа ім: «Гэта Я, не бойцеся».
Ён жа кажа ім: «Гэта Я; не бойцеся».
І хацелі ўзяць Яго ў лодку, а лодка зараз жа прыстала да берага, да якога яны плылі.
Тады яны хацелі ўзяць Яго ў човен, але човен зараз жа прыстаў да зямлі, у якую ехалі.
Назаўтра народ, які застаўся за морам, заўважыў, што не было там другой лодкі, толькі адна тая, у якую ўвайшлі вучні Яго, ды што Ісус не ўвайшоў у лодку са Сваімі вучнямі, але вучні Яго адплылі самі;
На другі дзень натоўп, што стаяў на тым баку мора, убачыў, што другога чоўна, апроч аднаго, там не было і што Ісус не ступаў у човен разам са Сваімі вучнямі, але Яго вучні ад’ехалі адны.
іншыя ж лодкі прыплылі з Тыберыяды да месца, дзе елі хлеб, над якім Госпад складаў падзяку.
А з Тыверыяды прыбылі чоўны блізка да таго месца, дзе елі хлеб пасля Гасподняй падзякі.
Калі затым народ убачыў, што там няма Ісуса ані вучняў Яго, дык селі ў лодкі і прыплылі ў Кафарнаўм, шукаючы Ісуса.
Калі ўбачыў натоўп, што ні Ісуса там няма, ані Яго вучняў, ступілі яны ў чоўны і прыехалі ў Капернаум, шукаючы Ісуса.
І, калі знайшлі Яго за морам, сказалі Яму: «Рабі, калі Ты сюды прыйшоў?»
І, знайшоўшы Яго на тым баку мора, сказалі Яму: «Раббі, калі Ты сюды прыбыў?»
Адказаў ім Ісус і сказаў: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: шукаеце Мяне не таму, што вы бачылі знакі, але таму, што вы елі хлеб і наеліся.
У адказ ім Ісус сказаў: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Вы шукаеце Мяне не таму, што бачылі цуды, а таму што паелі хлябоў і наеліся.
Рупцеся не пра ежу, якая прападае, але пра ежу, якая застаецца ў жыццё вечнае, якое дасць вам Сын Чалавечы; бо на Ім паставіў пячатку Айцец Бог».
Старайцеся не аб спажыве, што гіне, а аб спажыве, што застаецца на вечнае жыццё, якое дасць вам Чалавечы Сын; бо Яго вызначыў Бог Бацька».
Сказалі тады Яму: «Што маем рабіць, каб выконваць справы Божыя?»
Тады яны сказалі Яму: «Што нам рабіць, каб тварыць справы Божыя?»
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Гэта справа Божая, каб вы верылі ў Таго, Каго Ён паслаў».
У адказ Ісус сказаў ім: «Гэта справа Божая, каб вы ўверавалі ў Таго, Каго Ён паслаў».
Тады сказалі Яму: «Дык што за знак Ты учыніш, каб мы ўбачылі і паверылі Табе? Што Ты зробіш?
Тады яны сказалі Яму: «Дык што за знак падасі, каб мы ўбачылі і ўверавалі ў Цябе? Што робіш?»
Бацькі нашы елі манну ў пустыні, як напісана: “Хлеб нябесны даў ім есці”».
Нашы бацькі елі манну ў пустэльні, як напісана: «Хлеб з неба даў ім есці».
Сказаў тады ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: не Майсей даў вам хлеб з неба, але Айцец Мой дае вам сапраўдны хлеб з неба.
Сказаў жа ім Ісус: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Не Майсей хлеб з неба вам даў, але Мой Бацька хлеб праўдзівы дае вам з неба.
Бо хлеб Божы ёсць Той, Які з неба сышоў і дае жыццё свету».
Бо хлеб Божы ёсць Той, Хто сходзіць з неба і дае жыццё свету».
Затым сказалі Яму: «Госпадзе, давай нам заўсёды гэтага хлеба».
А яны сказалі Яму: «Госпадзе, давай нам заўсёды гэты хлеб!»
Сказаў ім Ісус: «Я — хлеб жыцця. Хто прыходзіць да Мяне, не будзе галодны, і хто верыць у Мяне, ніколі не засмагне.
Ісус жа сказаў ім: «Я — хлеб жыцця! Хто да Мяне прыходзіць — не будзе знаць голаду, а хто ўверуе ў Мяне — не будзе прагнуць ніколі.
Але Я сказаў вам, што і ўбачылі Мяне, і не верыце.
Але Я сказаў вам, што вы і бачылі [Мяне], ды не веруеце.
Усе, каго дае Мне Айцец, да Мяне прыйдуць, і таго, хто да Мяне прыходзіць, не праганю прэч.
Усё, што дае Мне Бацька, да Мяне прыйдзе, і таго, хто да Мяне прыходзіць, я не выкіну вон,
Бо Я сышоў з неба, не каб Сваю волю чыніць, але волю Таго, Хто Мяне паслаў.
бо Я зышоў з неба не дзеля таго, каб тварыць Сваю волю, але волю Таго, Хто паслаў Мяне.
А воля Айца, Які Мяне паслаў, у тым, каб Я нікога не страціў з таго, што Ён Мне даў, але ўваскрасіў яго ў апошні дзень.
Гэта ж воля Таго, Хто паслаў Мяне, каб з усяго, што Ён даў Мне, Я нічога не страціў, але ўваскрасіў бы тое ў апошні дзень.
Гэта воля Таго, Хто паслаў Мяне, каб кожны, хто бачыць Сына і верыць у Яго, меў жыццё вечнае; і Я яго ўваскрашу ў апошні дзень».
Бо гэта воля Майго Бацькі, каб кожны, хто бачыць Сына і веруе ў Яго, меў вечнае жыццё, і ўваскрашу яго Я ў апошні дзень».
Дык наракалі юдэі на Яго, што Ён сказаў: «Я — хлеб, які сышоў з неба»,
Тады пачалі іудзеі наракаць на Яго, што сказаў: «Я — хлеб, што зышоў з неба»,
ды казалі: «Ці ж гэта не Ісус, Сын Язэпа, Якога бацьку і Маці ведаем? Як жа Ён кажа цяпер: “Я сышоў з неба”»?
і казалі яны: «Ці гэты не Ісус, Іосіфаў сын, бацьку і маці Якога мы ведаем? Як жа Ён цяпер кажа: «Я зышоў з неба?»
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Не наракайце адзін на аднаго.
Ісус у адказ сказаў ім: «Не наракайце між сабою.
Ніхто не можа прыйсці да Мяне, калі яго не пацягне Айцец, Які Мяне паслаў; і Я яго ўваскрашу ў апошні дзень.
Ніхто не можа прыйсці да Мяне, капі Бацька, што паслаў Мяне, не прыцягне яго, і Я ўваскрашу Яго ў апошні дзень.
Напісана ў прарокаў: “Будуць усе навучаны Богам”. Кожны, хто пачуў ад Айца і навучыўся, прыходзіць да Мяне.
Напісана ў прарокаў: «І будуць усе навучаны Богам». Кожны, хто ад Бацькі пачуў і навучыўся, прыходзіць да Мяне.
І не таму, што нехта ўбачыў Айца, акрамя Таго, Хто ад Бога, Ён бачыў Айца.
Гэта не значыць, каб нехта Бацьку бачыў, толькі Той, Хто паходзіць ад Бога, Бацьку бачыў.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто верыць у Мяне, мае жыццё вечнае.
Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Той, хто веруе ў Мяне, мае вечнае жыццё.
Я — хлеб жыцця.
Я — хлеб жыцця.
Бацькі вашы елі манну ў пустыні і паўміралі.
Вашы бацькі елі ў пустэльні манну і памерлі.
А гэта хлеб, які з неба сыходзіць, каб, калі хто з вас есці будзе, не памёр.
Гэта хлеб, што зыходзіць з неба, каб чалавек ад Яго спажыў і не памёр.
Я — хлеб жывы, які з неба сышоў. Калі хто будзе есці гэты хлеб, жыць будзе вечна; а хлеб, які Я дам, ёсць Цела Маё якое Я аддам за жыццё свету».
Я — жывы хлеб, што зышоў з неба: калі хто будзе спажываць ад гэтага хлеба, будзе жыць вечна, а хлеб жа, што Я дам, гэта цела Маё, якое Я дам за жыццё свету».
Дык спрачаліся юдэі між сабою, кажучы: «Як жа Ён можа нам даць цела Сваё на з’ядзенне?»
Іудзеі ж спрачаліся між сабою, кажучы: «Як можа Ён даць нам спажываць цела?»
Сказаў затым ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі вы не будзеце есці цела Сына Чалавечага ды не будзеце піць крыві Яго, не будзеце мець жыцця ў сабе саміх.
Дык сказаў ім Ісус: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Калі вы не спажываеце цела Чалавечага Сына і не п’яце Яго крыві, не маеце жыцця ў сабе.
Хто есць цела Маё і п’е кроў Маю, мае жыццё вечнае; і Я яго ўваскрашу ў апошні дзень.
Хто Маё цела спажывае і Маю кроў п’е, той мае вечнае жыццё, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
Бо цела Маё ёсць сапраўдная ежа, а кроў Мая ёсць сапраўднае пітво.
Бо Маё цела — сапраўдная спажыва, а Мая кроў — сапраўднае пітво.
Хто есць цела Маё ды п’е кроў Маю, ува Мне застаецца, а Я ў ім.
Хто Маё цела спажывае і Маю кроў п’е, той ува Мне трывае, І Я ў ім.
Як Мяне паслаў жывы Айцец, і Я жыву Айцом, так і той, хто есць Мяне, той будзе жыць Мною.
Як паслаў Мяне Жывы Бацька, і Я жыву Бацькам, так хто Мяне спажывае, будзе жыць Мною.
Гэты хлеб, які з неба сышоў, не так, як бацькі вашыя елі манну і паўміралі. Хто есць гэты хлеб, будзе жыць вечна».
Гэта хлеб, што з неба зышоў, не такі, які елі бацькі і памерлі; хто гэты хлеб спажывае, будзе жыць вечна».
Гэта Ён сказаў, навучаючы ў сінагозе ў Кафарнаўме.
Гэта сказаў Ён, калі ў Капернауме навучаў у сінагозе.
Дык многія з вучняў Яго, чуючы гэта, сказалі: «Жорсткае гэта слова! Хто яго слухаць можа?»
А шмат хто з Яго вучняў, пачуўшы гэта, сказаў: «Цяжкае гэтае слова. Хто можа слухаць Яго?»
А Ісус, ведаючы Сам у Сабе, што наракалі на гэта вучні Яго, сказаў ім: «Гэта вас горшыць?
Ісус жа, ведаючы ў Сабе, што Яго вучні на гэта наракаюць, сказаў ім: «Ці гэта вас абурае?
А што ж будзе, калі ўбачыце Сына Чалавечага, Які ўзыходзіць туды, дзе перш быў?
А што, калі ўбачыце Чалавечага Сына, як узыходзіць туды, дзе Ён быў спярша?
Дух ёсць Той, Хто ажыўляе, цела ж нічым не дапаможа. Словы, якія Я вам сказаў, ёсць Дух і жыццё.
Дух дае жыццё, цела не прыносіць карысці. Словы, якія казаў Я вам, гэта дух і гэта жыццё.
Аднак ёсць між вамі такія, што не вераць». Бо ведаў Ісус ад пачатку, хто тыя, што не вераць, і хто той, што Яго выдасць.
Але ёсць з вас такія, што не веруюць». Бо ведаў з самага пачатку Ісус, хто не веруе і хто выдасць Яго.
І казаў: «Дзеля таго і сказаў вам: ніхто не можа прыйсці да Мяне, калі яму не дадзена будзе Айцом Маім».
І сказаў Ён: «Таму Я сказаў вам, што ніхто не можа прыйсці да Мяне, калі не будзе дадзена яму ад Бацькі».
Адгэтуль многія вучні Яго вярнуліся назад ды ўжо з Ім не хадзілі.
З гэтага часу шмат хто з Яго вучняў адстаў і больш з Ім не хадзіў.
І сказаў Ісус дванаццаці: «Ці і вы маніцеся адысці ад Мяне?»
Тады сказаў Ісус Дванаццаці: «Ці не хочаце і вы адысці?»
Адказаў Яму Сімон Пётра: «Госпадзе, да каго ж мы пойдзем? Ты маеш словы жыцця вечнага;
Адказаў Яму Сіман Пятро: «Госпадзе, да каго мы пойдзем? Ты маеш словы вечнага жыцця,
мы ж уверылі і спазналі, што Ты — Хрыстос, Сын Бога жывога».
і мы ўверавалі і пазналі, што Ты — Хрыстос, Божы Святы».
Адказаў ім Ісус: «Ці не дванаццаць вас Я выбраў? А адзін з вас д’ябал».
Адказаў ім Ісус: «Ці не Я вас, Дванаццаць, выбраў? Ды адзін з вас д’ябал».
А гаварыў пра Юду Сімонава Іскарыёта: бо ён меўся Яго выдаць, хоць быў адным з дванаццаці.
А казаў Ён пра Юду, Сіманавага сына, Іскарыёта. Бо гэты меўся выдаць Яго, адзін з Дванаццаці.
