Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Паколькі многія ўжо спрабавалі скласці аповед пра падзеі, якія ў нас адбыліся,
Як ужо многія ўзяліся складаць апавяданне пра падзеі, што адбыліся між нас,
як пераказалі нам тыя, што ад пачатку самі бачылі і былі паслугачамі Слова,
Як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі навочнымі сведкамі і спужкамі Слова,
таксама і я, старанна разгледзеўшы ўсё ад пачатку, рашыўся па парадку апісаць табе, годны Тэафіле,
Намерыўся і я, дакладна даследаваўшы ўсё з самога пачатку, апісаць па парадку табе, найшаноўнейшы Феафіле,
каб ты ўсведаміў непарушнасць слоў, у якіх ты быў навучаны.
Каб ты пераканаўся ў непарушнасці тых звестак, якім навучаўся.
У дні Ірада, цара Юдэі, жыў адзін святар на імя Захарыя, з Абіявай чаргі. Ён меў жонку, з дачок Ааронавых, імя яе Лізавета.
Быў у дні Ірада, іудзейскага цара, адзін святар на імя Захары, з Авіевай чаргі набажэнстваў, а жонка ў яго была з дачок Ааронавых і імя ёй Елісавета.
Яны абое былі справядлівымі перад Богам, беззаганна спаўняючы ўсе пастановы і прыказанні Госпадавы.
Былі ж яны абое справядлівыя перад Богам, жывучы беззаганна паводле ўсіх Гасподніх запаведзяў і загадаў.
Ды не мелі дзіця, бо Лізавета была няплоднай, а абое былі ўжо на схіле дзён сваіх.
Ды не мелі дзіцяці, бо Елісавета была няплодная, і абое яны быті ў гадах.
І сталася, калі ён адбываў службу святарскую перад Богам у сваёй чарзе,
Было ж: калі ў парадку свае чаргі ён адпраўляў службу перад Богам,
па жэрабі, як была традыцыя ў святароў, выпала яму ўвайсці ў святыню Госпадаву для каджэння,
паводле звычаю святарства, выпала яму жэрабя кадзіць, увайшоўшы ў Гасподні храм,
а ўсё мноства народа ў час каджэння малілася звонку.
а ўсё мноства народу малілася знадворку ў час кадзення.
І з’явіўся перад ім Анёл Госпадаў, стоячы па правым баку ахвярніка каджэння,
І паказаўся яму Гасподі Анёл, стаўшы праваруч кадзільнага ахвярніка.
дык Захарыя стрывожыўся, бачачы [гэта], ды [вялікі] страх ахапіў яго.
І Захары, убачыўшы, збянтэжыўся і страх напаў на яго.
Тады Анёл прамовіў да яго: «Не бойся, Захарыя, бо пачута маленне тваё, вось жа, жонка твая Лізавета народзіць табе сына, і назавеш яго Янам.
А Анёл сказаў яму: «Не бойся, Захары, бо выслухана твая малітва, і твая жонка Елісавета народзіць табе сына, і назавеш яго імем Іаан.
Ды будзе табе радасць і пацеха, ды многія будуць радавацца з яго нараджэння.
І будзе табе радасць і ўцеха і многія нараджэнню яго ўсцешацца.
Ён будзе вялікім на віду Госпада, і не будзе піць віна і сіцэры, ды яшчэ ад улоння маці сваёй будзе напоўнены Духам Святым,
Бо ён будзе вялкі перад Госпадам, ні віна, ні сікеры піць не будзе і Святым Духам напоўнцца яшчэ ў лоне майі сваей,
і многіх сыноў Ізраэля наверне да Госпада, Бога іх.
і многіх з Ізраілевых сыноў скіруе да Госпада Бога іх.
І пройдзе перад Ім у духу і магутнасці Іллі, каб звярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, а непаслухмяных — да мудрасці справядлівых, каб падгатаваць Госпаду народ падрыхтаваны».
І ён будзе ісці перад Ім у духу і сіле Іллі, каб сэрцы бацькоў скіраваць да дзяцей, і непаслухмяных да мудрасці справядлівых, каб падрыхтаваць Госпаду народ гатовы.
І сказаў Захарыя Анёлу: «З чаго я магу гэта ведаць? Бо я стары, і жонка мая на схіле дзён сваіх».
І сказаo Захары Анёлу: «Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і мая жонка ў гадах».
І, адказваючы, сказаў яму Анёл: «Я — Габрыэль, што стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую радасную вестку.
І ў адказ яму Анёл сказаў: «Я Гаўрыіл, што перад Богам стаю, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую добрую вестку;
І вось, ты будзеш нямым ды не будзеш магчы гаварыць аж да дня, у які гэта здзейсніцца, таму што ты не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
і вось, будзеш маўчаць і не зможаш гаварыць аж да дня, калі збудзецца гэта, за тое, што ты не паверыў маім словам, якія спраўдзяцца ў свой час.
І народ чакаў Захарыю, і дзівіліся, што ён так доўга марудзіць у святыні.
І чакаў народ Захарыя і дзівіўся, што ён марудзіў у храме.
Выйшаўшы, ён не мог да іх прамаўляць, дык пазналі, што ён бачыў з’яву ў святыні. А ён падаваў ім знакі і заставаўся нямым.
А, выйшаўшы, той не мог гаварыць з імі, і яны зразумелі што ён бачыў з’яву ў храме; а ён рабіў ім знакі і аставаўся нямы.
І сталася, калі скончыліся дні службы яго, ён вярнуўся ў дом свой.
І было: калі скончыліся дні яго службы, адышоў ён у свой дом.
А праз некалькі дзён жонка яго, Лізавета, пачала дзіця; і пяць месяцаў хавалася, кажучы:
Пасля ж гэтых дзён зачала яго жонка Елісавета і таілася пяць месяцаў, кажучы:
«Гэта ўчыніў мне Госпад у дні, у якія зірнуў на мяне, каб зняць ганьбу маю сярод людзей».
«Так мне зрабіў Госпад у дні, калі была Яго ласка зняць з мяне ганьбу сярод людзей».
А ў шосты месяц быў пасланы Богам Анёл Габрыэль у горад у Галілеі, званы Назарэт,
А ў шосты месяц быў пасланы ад Бога Анёл Гаўрыіл у галілейскі горад, на імя Назарэт,
да Дзевы, заручанай мужу, які меў імя Язэп, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
да дзевы, заручанай з мужам на імя Іосіф, з дому Давідавага; і імя дзевы — Марыя.
Увайшоўшы да Яе, Анёл прывітаў: «Радуйся, ласкі поўная, дабраславёная Ты між жанчынамі, Госпад з Табою».
І, увайшоўшы да Яе, сказаў: «Радуйся, Жыватворная! Госпад з Табою! [Блаславёная Ты між жанчын!]»
А Яна стрывожылася словам яго і думала, што гэта за прывітанне такое?
Яна ж збянтэжылася ад гэтага слова і разважала: «Што гэта за прывітанне!»
І гаворыць Ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І сказаў ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І вось, пачнеш ва ўлонні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
І вось, Ты зачнеш у лоне і народзіш Сына і назавеш Яго імем Ісус.
Ён будзе вялікім і Сынам Узвышняга будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго;
Ён будзе вялікі, і Сынам Найвышэйшага будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог трон Давіда, Яго бацькі,
і будзе Ён валадарыць над домам Якуба вечна, і валадарству Яго не будзе канца».
І будзе цараваць Ён над домам Якава навек, і Яго Царству не будзе канца».
Марыя ж сказала Анёлу: «Як гэта можа стацца, калі Я мужа не спазнала?»
А Марыя сказала Анёлу: «Як жа будзе гэта, калі мужа не знаю?»
І, адказваючы, Анёл сказаў Ёй: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Узвышняга агарне Цябе. Таму, што з Цябе народзіцца, Святое, назавецца Сынам Божым.
І ў адказ Анёл сказаў Ёй: «Святы Дух найдзе на Цябе, і сіла Найвышэйшага агорне Цябе; таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Божым Сынам.
І вось сваячка Твая, Лізавета, і яна пачала дзіця ў старасці сваёй, і ўжо шосты месяц у той, якую завуць няплоднай,
І вось, Твая сваячка Елісавета і тая зачала сына ў старасці сваёй, і гэта шосты месяц у яе, якую называюць няплоднай,
бо ў Бога не бывае немагчымым ніводнае слова».
бо для Бога няма ніводнага немажлівага слова».
Марыя ж сказала: «Вось жа, Я — служка Госпадава, хай Мне станецца паводле твайго слова». І Анёл адышоў ад Яе.
А Марыя сказала: «Вось, Я — раба Гасподня; няхай будзе Мне згодна з сповам тваім.» І адышоў ад Яе Анёл.
У тыя дні Марыя, устаўшы, пайшла паспешліва ў горы, у горад Юды.
І выбралася Марыя і тыя дні і пайшла з паспешнасцю ў горы, у горад Юды,
І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Лізавету.
і ўвайшла ў Захарыеў дом і прывітала Елісавету.
І, калі Лізавета пачула прывітанне Марыі, зварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і Дух Святы напоўніў Лізавету,
І было: калі пачула Елісавета Марыіна прывітанне, падскочыла дзіця ў яе лоне, і Елісавета напоунілася Святога Духа,
і ўсклікнула яна моцным голасам, кажучы: «Дабраславёная Ты між жанчынамі, і дабраславёны Плод улоння Твайго.
і ўсклікнула моцным голасам і сказала: «Блаславёная Ты між жанчын і блаславёны плод Твайго лона!
А скуль жа мне гэта, што Маці Госпада майго прыйшла да мяне?
І адкуль мне гэта, што Маці Госпада Майго прыйшла да мяне?
Вось, як толькі загучаў голас прывітання Твайго ў вушах маіх, зварухнулася з радасцю дзіцятка ў маім улонні.
Бо калі дайшоў голас Твайго прывітання да маіх вушэй, падскочыла ад радасці дзіцятка ў маім лоне,
І шчасная Тая, што ўверыла, бо споўніцца сказанае Ёй ад Госпада».
і шчаслівая Тая, што паверыла, бо збудзецца сказанае Ёй ад Госпада!»
І сказала Марыя: «Узвялічвае душа Мая Госпада,
І сказала Марыя: «Узвелічае Мая душа Госпада,
і ўзрадаваўся дух Мой у Богу, Збаўцы Маім,
і радуецца Мой дух у Богу, Збаўцы Маім,
бо зірнуў Ён на пакорлівасць служкі Сваёй. Вось, адгэтуль шчаснай называць Мяне будуць усе роды,
што ўгледзеў Ён паніжэнне Свае рабы. Бо вось з гэтага часу будуць мяне ўслаўляць ўсе пакаленні,
бо зрабіў Мне вялікае Магутны, і святое імя Яго,
бо стварыў Мне вялікае Моцны, і святое імя Яго;
і міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне тым, што баяцца Яго.
І Яго міласэрнасць на пакаленні і пакаленні тых, што Яго баяцца.
Выявіў магутнасць рукі Сваёй, разагнаў пыхлівых у намеры сэрца свайго,
Ён паказаў моц Сваёй рукі, раскідаў пыхлівых думкамі сэрца іх;
спіхнуў моцных з пасадаў і ўзвысіў пакорлівых;
скінуў магутных з тронаў і ўзвысіў пакорлівых,
галодных насыціў даброццем, а багацеяў адправіў ні з чым.
згаладалых здаволіў дабром, багатых адсылае ні з чым.
Прытуліў Ізраэля, слугу Свайго, памятаючы на міласэрнасць,
Ён падтрымаў Ізраля, Свайго слугу, каб напомніць міласэрнасць, —
як прадказаў бацькам нашым, Абрагаму і нашчадкам яго навечна».
як сказаў Ён нашым бацькам, — да Аўрама і яго нашчадкаў навекі».
Ды заставалася з ёю Марыя каля трох месяцаў, і вярнулася ў Свой дом.
Прабыла ж Марыя з ёю месяцаў са тры і вярнулася ў Свой дом.
А Лізавеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
А Елісавеце надышоў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
Яе суседзі і сваякі, пачуўшы, што ўзвялічыў Госпад у ёй Сваю міласэрнасць, радаваліся разам з ёю.
І пачулі яе суседзі і сваякі што прымножыў Госпад Сваю міласэрнасць да яе і усцешыліся разам з ёю.
І сталася: у восьмы дзень сабраліся яны абрэзаць хлопчыка ды назваць яго імем бацькі яго, Захарыем.
І было: у восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіцятка, і хацелі назваць яго імем бацькі яго Захарыем.
І, адказваючы, маці яго сказала: «Ніякім чынам, але будзе названы Ян».
І, азваўшыся, яго маці сказала: «Не-не, а будзе названы ён Іаанам».
І сказалі ёй: «У родзе тваім няма нікога, хто б называўся гэтым імем».
І сказалі ёй: «Нікога няма з твае радні, хто называўся гэтым імем».
Дык пыталі на мігі ў бацькі яго, як ён хацеў бы назваць яго.
І паказвалі знакамі да яго бацькі, як хацеў бы, каб называлі яго.
А той запатрабаваў дошчачку і напісаў словамі: «Ян імя яго». Дык здзівіліся ўсе.
І, папрасіўшы таблічку, ён напісаў, паведамляючы: «Ёсць яму імя — Іаан». І ўсе здзівіся.
А ў гэты момант раскрыліся вусны яго ды развязаўся язык яго і стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.
І зараз жа расчыніліся яго вусны і язык яго, і ён загаварыў, бласлаўляючы Бога.
Дык ахапіў страх усіх іх суседзяў, і па ўсіх гарах Юдэі разнесліся словы пра ўсё гэта.
І ахапіў страх ўсіх, што жылі наўкола, і па ўсіх гарах Іудзеі разыходзілася вестка пра ўсё гэта,
А ўсе, што пра гэта пачулі, разважалі ў сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе гэта дзіця?» Бо рука Госпадава была з ім.
І ўсе, што чулі, бралі сабе да сэрца, кажучы: «Што ж будзе з гэтага дзіцяткі?» Бо Гасподняя рука была з ім.
І Захарыя, бацька яго, напоўнены Духам Святым, праракаваў кажучы:
І яго бацька Захары напоўніўся Святога Духа і прарочыў, кажучы:
«Дабраславёны Госпад, Бог Ізраэля, бо наведаў і адкупіў народ Свой,
«Блаславёны Госпад Бог Ізраілеў, што наведаў і выкупіў Свой народ,
і падняў рог збаўлення нашага ў доме Давіда, паслугача Свайго,
І падняў нам рог збавення ў доме Давіда, Свайго слугі, —
як прадказаў вуснамі святых прарокаў Сваіх, якія жылі ад пачатку вякоў,
як сказаў адвеку вуснамі Сваіх святых прарокауў, —
збаўленне ад ворагаў нашых ды з рук тых, што ненавідзяць нас;
збавенне ад нашых ворагаў і ад рукі усіх, што ненавідзяць нас,
каб учыніць міласэрнасць бацькам нашым і ўспомніць святы запавет Свой,
што Ён зробіць міласэрнасць нашым бацькам і ўспомніць Свой святы запавет,
і прысягу, якую даў Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,
кпятву, якой прысягаў нашаму бацьку Аўрааму, што дасць нам,
каб без страху, свабодныя ад рук ворагаў нашых, служылі Яму
бясстрашна, вызваліўшыся з рукі ворагаў, служыць Яму
ў святасці і справядлівасці перад Ім ва ўсе дні жыцця нашага.
у святасці і справядлівасці перад ім па ўсе нашы дні.
І ты, дзіця, названы будзеш прарокам Узвышняга, бо пойдзеш перад абліччам Госпада, рыхтаваць дарогі Яму,
І ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш звацца, бо ты пойдзеш перад Госпадам, каб падрыхтаваць Яму дарогі,
каб даць народу Яго навуку збаўлення ў адпушчэнні грахоў іх
каб даць пазнаць збавенне Яго народу ў адпушчэнні іх грахоў,
праз міласэрнасць бязмежную Бога нашага, у якой Усход наведаў нас, сыходзячы з вышыняў,
праз сардэчную літасць нашага Бога, у якой наведаў нас Усход з вышыні,
каб асвяціць тых, што сядзяць у поцемках і ў засені смерці, каб накіраваць ногі нашы на шлях супакою».
каб засвяціць тым, што сядзяць у цемры і смяротным цені, і скіраваць нашы ногі на дарогу міру.»
А дзіця расло і ўзмацоўвалася духам, і заставалася ў пустыні аж да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
Хлопчык жа рос і ўмацоўваўся духам, і быў ён у пустэльнях аж да дня свайго з’яулення перад Ізраілем.
