Лукаша 4 разьдзел

 

 

Ісус, поўны Духа Святога, вярнуўся ад Ярдана і быў Духам заведзены ў пустыню

 

Ісус жа поўны Святога Духа, вярнуўся з-па-над Іярдана, і вадзіў Яго Дух у пустэльні

на сорак дзён, і быў спакушаны д’яблам. Ды не еў у тыя дні анічога, а калі яны скончыліся, захацеў есці.

 

сорак дзён, дзе Яго выпрабоўваў д’ябал. І не еў нічога ў тыя дні, а калі скончыліся яны, адчуў голад.

І сказаў Яму д’ябал: «Калі Ты — Сын Божы, дык скажы гэтаму каменю, каб ён стаўся хлебам».

 

І сказаў Яму д’ябал: «Калі Ты Божы Сын, скажы гэтаму каменю, каб ён зрабіўся хлебам».

І адказвае яму Ісус: «Напісана: “Не хлебам адзіным жыве чалавек, але ўсякім словам Божым”».

 

І адказаў яму Ісус: «Напісана: Не хлебам адным будзе жыць чалавек [але кожным словам, што зыходзіць з Божых вуснаў!]».

Затым падняў Яго д’ябал на высокую гару і паказаў Яму ўсе царствы свету ў адзін момант,

 

І, узвёўшы Яго, паказаў Яму ў імгненне часу ўсе царствы зямлі,

і гаворыць Яму д’ябал: «Дам Табе ўсю ўладу над гэтым сусветам і яго славу, бо мне гэта дадзена, і я, каму хачу, таму даю яе.

 

І сказаў Яму д’ябал: «Табе дам усю гэтую ўладу і славу іх, бо мне яна перададзена, і я, каму хачу, даю яе.

Дык калі Ты паклонішся перада мной, усё будзе Тваё».

 

Вось Ты, калі паклонішся перада мной, будзе ўсё Тваё».

І, адказваючы, сказаў яму Ісус: «Адыдзі ад Мяне, шатан, бо напісана: “Госпаду, Богу твайму, будзеш пакланяцца ды Яму аднаму служыць будзеш”».

 

І ў адказ Ісус сказаў яму: «Напісана: Госпаду Богу Свайму будзеш пакланяцца і Яму аднаму будзеш служьць».

Затым завёў Яго ў Ерузалім, і паставіў Яго на версе святыні, і сказаў Яму: «Калі Ты — Сын Божы, дык кінься адгэтуль ўніз.

 

І ён павёў Яго ў Ерусалім і паставіў на крыло святыні і сказаў Яму: «Калі Ты Божы Сын, кінься адсюль уніз;

Бо напісана: “Загадаў Ён анёлам Сваім наконт Цябе, каб сцераглі Цябе”,

 

бо напісана: «Сваім Анёлам Ён накажа пра Цябе усцерагчы Цябе».

ды: “На руках будуць насіць Цябе, каб не ўдарыўся аб камень нагою Сваёю”».

 

І: «На руках панясуць Цябе, каб выпадкам не спатыкнуўся аб камень Сваёю нагою.»

Адказаў яму Ісус: «Сказана: “Не спакушай Госпада, Бога твайго”».

 

І ўу адказ яму сказаў Ісус: «Сказана: «Не выпрабоўвай Госпада Бога свайго.» .

І, скончыўшы ўсе выпрабаванні, д’ябал адступіўся ад Яго да часу.

 

І, скончыўшы ўсё выпрабаванне, д’ябал адышоў ад Яго да пары да часу.

І ў магутнасці Духа вярнуўся Ісус у Галілею, і чутка пра Яго разышлася па ўсёй краіне.

 

І вярнуўся Ісус у моцы Духа ў Галілею. І вестка пра Яго разышлася па усім наваколлі.

І Ісус навучаў у сінагогах іх, і ўзвялічваўся ўсімі.

 

І Ён вучыў у іх сінагогах, і ўсе Яго славілі.

І прыйшоў у Назарэт, дзе быў узгадаваны, і, па Сваім звычаі, у суботу ўвайшоў у сінагогу і падняўся чытаць.

 

І прыйшоў Ён у Назарэт, дзе быў узгадаваны, і увайшоў Сваім звычаем у суботні дзень у сінагогу, каб чытаць.

І падалі Яму кнігу прарока Ісаі. І, калі разгарнуў кнігу, знайшоў месца, дзе было напісана:

 

І падалі Яму кнігу прарока Ісаі, і, развінуўшы скрутак, Ён знайшоў, дзе было напісана:

«Дух Госпада на Мне; таму Госпад Мяне намасціў, каб нёс добрую вестку ўбогім, паслаў Мяне лячыць раны зламаным сэрцам, прадказваць палонным свабоду, сляпым — відушчасць, а вязням — вызваленне,

 

Дух Госпада на Мне, бо Ён памазаў Мяне несці Дабравесце ўбогім, паслаў Мяне абвясціць палонным вызваленне і сляпым — зрок, адпусціць прыгнечаных на волю,

вясціць год спагадлівасці Госпада».

 

абвясціць пару літасці Гасподняй.

І пасля таго, як закрыў кнігу, аддаў прыслужніку і сеў; і вочы ўсіх у сінагозе былі звернуты на Яго.

 

І, згарнуўшы скрутак, аддаў слузе і сеў; і вочы ўсіх у сінагозе былі скіраваны на Яго.

Ён пачаў тады казаць ім: «Сёння споўніліся толькі што вамі чутыя словы Пісання».

 

І пачаў Ён казаць ім: «Сёння спраўдзілася гэтае пісьмо, якое вы чулі.»

Усе давалі Яму сведчанне і дзівіліся словам ласкі, што выходзілі з вуснаў Яго, і казалі: «Ці ж гэта не сын Язэпаў?»

 

І ўсе сведчылі Яму і дзівіліся ласкавым словам, што зыходзілі з Яго вуснаў, і казалі: «Ці ж гэта не Іосіфаў сын?»

А Ён гаворыць ім: «Хіба скажаце Мне гэту прымаўку: “Лекар, вылечы Самога Сябе. Учыні і тут, у бацькаўшчыне Сваёй, тое, што, чулі мы, учыніў Ты ў Кафарнаўме”».

 

І Ён сказаў ім: «Вядома, вы скажаце Мне гэтую прымаўку: «Доктару, вылеч самога сябе»; тое, што мы чулі, адбылося ў Капернауме, зрабі і тут у сваёй бацькаўшчыне.»

І гаворыць ім: «Сапраўды кажу вам, што ніводзін прарок не прымаецца ў сваёй бацькаўшчыне.

 

І Ён сказаў: «Папраўдзе кажу вам: Ніводнаму прароку не рады ў сваёй бацькаўшчыне.

Праўдзіва кажу вам: многа ўдоў было ў Ізраэлі ў дні Іллі, калі неба было замкнёна на тры гады і шэсць месяцаў ды быў вялікі голад на ўсёй зямлі;

 

На праўду ж кажу вам: шмат было ўдоў у дні Іллі ў Ізраіле, калі зачынілася неба на тры гады і шэсць месяцаў, так што вялікі голад настаў на ўсёй зямлі,

і да ніводнай з іх не быў пасланы Ілля, адно да аўдавелай жанчыны ў Сарэпце Сідонскай.

 

і ні да аднае з іх не быў пасланы Ілля, а толькі ў Сарэпту Сідонскую да жанчыны-ўдавы.

Таксама было многа пракажоных у Ізраэлі ў час Элісея прарока, але ніводзін з іх не быў ачышчаны, адно Нааман з Сірыі».

 

І шмат было пракажонных у Ізраіле пры Елісеі прароку, і ніводзін з іх не быў ачышчаны, а толькі Сірыец Нееман».

Чуючы гэта, усе ў сінагозе напоўніліся злосцю,

 

І перапоўніліся гневам ўсе ў сінагозе, пачуўшы гэта,

і паўскоквалі, і выгналі Яго за горад, ды ўзвялі Яго на верх гары, на якой стаяў горад іх, каб скінуць Яго.

 

І, устаўшы, выгналі Яго прэч з горада, і павялі аж на край гары, на якой быў пабудаваны іх горад, каб скінуць Яго;

Але Ён, прайшоўшы між імі, адышоў.

 

Ён жа, прайшоўшы пасярод іх, падаўся далей.

І сышоў у Кафарнаўм, горад галілейскі, і навучаў іх па суботах.

 

І спусціуся ў Капернаум, галілейскі горад; і вучыў іх у суботу,

І дзівіліся з навукі Яго, бо з уладай былі словы Яго.

 

І яны ўразіліся Яго навукаю, бо Яго слова мела ўладу.

І быў у сінагозе чалавек, апанаваны духам дэмана нячыстага. І закрычаў ён моцным голасам:

 

І быў у сінагозе чалавек, які меў духа, дэмана нячыстага, і ён закрычауў моцным голасам:

«Пакінь, што Табе да нас, Ісус з Назарэта? Ты прыйшоў губіць нас? Ведаю Цябе, Хто Ты ёсць, Святы Божы».

 

«Ах, што Табе да нас, Ісусе Назаранне? Ты прыйшоў загубіць нас? Я ведаю Цябе, хто Ты: Божы святы.

Але Ісус забараніў яму, кажучы: «Замаўчы ды выйдзі з яго». І дэман, кінуўшы яго на сярэдзіну, выйшаў з яго, нічога не пашкодзіўшы яму.

 

Ды Ісус забараніў яму, кажучы: «Замоўкні і выйдзі з яго!» І, кінуўшы таго на сярэдзіну, дэман выйшаў з яго, ані не пашкодзіўшы яму.

І ахапіў жах усіх; і разважалі разам між сабою, кажучы: «Што гэта за слова, што мае ўладу і магутнасць загадваць духам нячыстым, і тыя выходзяць?»

 

І напаў на ўсіх жах і разважалі яны між сабою, кажучы: «Што гэта за слова? 3 уладаю і моцай загадвае духам нячыстым, і выходзяць яны?»

І так чутка аб Ім разыходзілася ў кожнае месца краіны.

 

І розгалас пра Яго разышоўся по ўсіх месцах наваколля.

Выйшаўшы з сінагогі, пайшоў Ён у дом Сімона. А цешча Сімона была ў вялікай гарачцы, дык прасілі Яго за яе.

 

І, вышаўшы з сінагогі, Ён увайшоў у дом Сімана. Цешча ж Сіманава была апанавана моцнай гарачкаю, і прасілі Яго за яе.

І, стаўшы пры ёй, забараніў Ён гарачцы, і яна пакінула яе; і яна зараз жа, падняўшыся, паслугавала ім.

 

І, стаўшы над ёю, Ён забараніў гарачцы, і тая пакінула яе: яна ж, зараз жа ўстаўшы, слугавала ім.

А калі зайшло сонца, усе, што мелі хворых на ўсякія немачы, прыводзілі іх да Яго; і Ён, ускладаючы рукі на кожнага, аздараўляў іх.

 

Калі ж сонца заходзіла, ўсе, хто меў хворых на розныя немачы, прывялі іх да Яго: Ён жа, ускладаючы рукі на кожнага з іх, вылечваў іх.

З многіх выходзілі таксама дэманы, якія крычалі і казалі: «Ты — Хрыстос, Сын Божы». І, забараняючы ім, не дазваляў гаварыць, што яны ведаюць, што Ён — Хрыстос.

 

Выходзілі ж і дэманы з многіх, крычучы і кажучы: «Ты Божы Сын». Ды Ён забараняў і не даваў ім гаварыць, бо яны ведалі, што Ён Хрыстос.

А калі настаў дзень, Ён, выйшаўшы, аддаліўся на пустыннае месца; і народ шукаў Яго і прыйшоў да Яго, і стараліся затрымаць, каб не адыходзіў ад іх.

 

Калі ж настаў дзень, Ён, выйшаўшы, падаўся ў пустэльнае месца; і натоўпы шукалі Яго, і прыйшлі да Яго, і затрымлівалі Яго, каб Ён не адыходзіў ад іх.

Але Ён гаворыць ім: «Трэба, каб Я і іншым гарадам абвяшчаў добрую вестку пра Валадарства Божае, бо Я дзеля гэтага пасланы».

 

Ён жа сказаў ім: «І іншым гарадам Я павінен абвяшчаць Добрую Навіну пра Божае Царства, бо на гэта Я пасланы».

І далей навучаў у сінагогах Галілеі.

 

І Ён абвяшчаў у сінагогах Іудзеі.