Лукаша 11 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І сталася, калі быў Ён у нейкім месцы, молячыся, як скончыў, сказаў Яму адзін з вучняў Яго: «Госпадзе, навучы нас маліцца, як і Ян навучыў сваіх вучняў».
І было: у той час, калі Ён у нейкім месцы маліўся і перастаў, хтосьці з Яго вучняў сказаў Яму: «Госпадзе, навучы нас маліцца, як і Іаан навучыў сваіх вучняў».
А Ён гаворыць ім: «Калі моліцеся, кажыце: “Ойча наш, Які ў нябёсах, свяціся імя Тваё, прыйдзі Валадарства Тваё. Станься воля Твая як у нябесах, так і на зямлі!
Ён жа сказаў ім: «Калі моліцеся, кажьце: «Ойча [наш, які ў нябёсах], няхай будзе ў святасці імя Тваё; няхай прыйдзе Царства Тваё;
Хлеба нашага штодзённага дай нам сёння.
хлеба нашага надзённага давай нам на кожны дзень;
І даруй нам грахі нашы, як і мы даруем кожнаму нам вінаватаму, і не ўводзь нас у спакусу, але збаў нас ад злога”».
і даруй нам нашы грахі, бо і мы даруем кожнаму, хто вінаваты нам; і не дапусці нас да спакусы».
Затым гаворыць ім: «Хто з вас будзе мець прыяцеля, і пойдзе да яго апоўначы, і скажа яму: “Прыяцелю, пазыч мне тры хлябы,
І сказаў ім: «Хтосьці з вас будзе мець сябра і прыйдзе да яго апоўначы і скажа яму: «Сябра, пазыч мне тры хлябы,
бо прыбыў да мяне мой прыяцель з дарогі і не маю чым яго прыняць”;
таму што мой друг прыйшоў да мяне з дарогі, а я не маю чаго падаць яму»;
а той знутры адкажа, кажучы: “Не дакучай мне; дзверы ўжо замкнёны, і дзеці мае са мной у ложку, не магу ўстаць і даць табе”.
І той у адказ з дому скажа: «Не рабі мне клопату; ужо зачынены дзверы, і дзеці мае са мною ў ложку; не магу я ўстаць і даць табе».
Кажу вам: нават калі не падымецца і не дасць яму дзеля таго, што з’яўляецца яго прыяцелем, дык дзеля яго дакучлівасці ўстане і дасць, колькі яму трэба.
Кажу вам: калі ён і не ўстане і не дасць яму з-за дружбы з ім, то з-за назойлівасці яго падымецца і дасць яму, колькі трэба.
Дык і Я вам кажу: прасіце — і будзе вам дадзена; шукайце — і знойдзеце; стукайце — і будзе вам адчынена.
І я вам кажу: прасіце і дадуць вам, шукайце і знойдзеце, стукайце і адчыняць вам;
Бо кожны, хто просіць, атрымлівае; і хто шукае, знаходзіць; і таму, хто стукае, будзе адчынена.
бо кожны, хто просіць, атрымлівае, і хто шукае, знаходзіць, і таму, хто стукае, адчыняюць.
І калі ў кагосьці з вас, як у бацькі, сын папросіць хлеба, ці падасць яму камень, калі папросіць рыбу, ці ж замест рыбы дасць яму змяю?
І які з вас бацька, калі сын папросіць рыбу, а замест рыбы змяю падасць яму?
Або калі папросіць яйка, ці ж дасць яму скарпіёна?
Або таксама калі папросіць яйка, падасць яму скарпіёна?
Таму, калі вы, хоць і благія, умееце даваць дзецям вашым добрыя дары, дык наколькі ж больш Айцец з неба дасць Духа Святога тым, хто просіць Яго».
Дык вось калі вы, будучы ліхімі умееце даваць добрыя дары сваім дзецям, на колькі больш Нябесны Бацька дасць Святога Духа тым, што просяць у Яго.
І раз выгнаў Ён дэмана, і быў ён нямы; і сталася, калі дэман выйшаў, нямы пачаў гаварыць. І дзівіліся людзі.
І выганяў Ён дэмана, які быў нямы; і было: калі дэман выйшаў, нямы загаварыў і дзівіліся натоўпы.
А некаторыя з іх казалі: «Моцаю Бэльзебула, князя дэманаў, Ён выганяе дэманаў».
А некаторыя з іх сказалі: «Вельзевулам, уладаром дэманаў, выганяе Ён дэманаў».
А іншыя, выпрабоўваючы Яго, патрабавалі ад Яго знака з неба.
А іншыя, выпрабоўваючы, патрабавалі ад Яго знака з неба.
Але Ён, ведаючы іх думкі, сказаў ім: «Кожнае царства, падзеленае ў самім сабе, не выстаіць, і дом на дом упадзе.
Ён жа, ведаючы іх думкі сказаў ім: «Кожнае царства, само супроць сябе падзеленае, пустошыцца, і дом на дом падае.
А калі і шатан падзелены ў самім сабе, дык як утрымаецца царства яго? Бо вы кажаце, што Я праз Бэльзебула выганяю дэманаў.
Калі ж і сатана сам супроць сябе падзяліўся, як устоіць яго царства? А вы кажаце, што я Вельзевулам выганяю дэманаў.
А калі Я праз Бэльзебула выганяю дэманаў, дык сыны вашы праз каго выганяюць? Таму яны будуць суддзямі вашымі.
Калі ж Я Вельзевулам выганяю дэманаў, то вашы сыны кім выганяюць? Таму яны будуць вам суддзямі.
Але калі Я пальцам Божым выганяю дэманаў, значыць прыйшло да вас Валадарства Божае.
Калі ж Божым пальцам [Я] выганяю дэманаў, то сапраўды прыйшло да вас Божае Царства.
Калі ўзброены асілак ахоўвае дом свой, дык у бяспецы тое, што ён мае.
Калі дужы са зброяй ахоўвае свой двор, то яго маёмасць у бяспецы.
А калі дужэйшы ад яго прыйдзе і пераможа яго, дык забярэ ўсю яго зброю, на якую спадзяваўся, і здабычу яго падзеліць.
Калі ж дужэйшы за яго, напаўшы, пераможа яго, то бярэ ўсю яго зброю, на якую той спадзяваўся, і раздае яго здабычу.
Хто не са Мною, той супраць Мяне, і хто не збірае са Мною, той раскідае.
Хто не са Мною, той супроць Мяне, і хто не збірае са Мною, той раскідае.
Калі нячысты дух выйдзе з чалавека, бадзяецца па бязводных мясцінах, шукаючы спачынку, і, не знаходзячы яго, кажа: “Вярнуся ў дом свой, адкуль выйшаў”.
Калі нячысты дух выходзіць з чалавека, то блукае бязводным мясцінамі, шукаючы спакою і не знаходзячы; [тады] кажа: «Вярнуся ў свой дом, адкуль выйшаў»;
І, калі прыходзіць, знаходзіць яго вымеценым і прыбраным.
І, прыйшоўшы, знаходзіць яго вымеценым і прыбраным.
Тады ідзе і бярэ з сабой сем іншых духаў, горшых за сябе, ды, увайшоўшы, яны пасяляюцца там, і апошнее робіцца таму чалавеку горшае за першае».
Тады ён ідзе ! бярэ іншых духаў, люцейшых за сябе, лікам сем і, увайшоўшы, яны пасяляюцца там, і апошняе таму чалавека горшае за першае.
І сталася, калі Ён гэтак навучаў, адна жанчына з натоўпу, узвысіўшы голас, сказала Яму: «Шчаснае ўлонне, якое вынасіла Цябе, ды грудзі, якія выкармілі Цябе».
І было: калі Ён гаварыў гэта, адна жанчына, узвысіўшы гопас з натоўпу, сказала Яму: «Шчаслівае лона, якое насіла Цябе, і грудзі, якія Ты ссаў».
А Ён сказаў: «Тым болей шчасныя тыя, што слухаюць слова Божае ды захоўваюць яго».
А Ён сказаў: «Так, сапраўды, шчаслівыя, што слухаюць Божае слова і выконваюць яго».
А калі сабраліся людзі, пачаў казаць: «Род гэты ёсць род нягодны; шукае знака, і знак не будзе дадзены яму, толькі знак Ёны прарока.
А калі збіраліся натоўпы, Ён пачаў казаць: «Род гэты — род ліхі, ён знаку вымагае, ды знаку яму не будзе дадзена, толькі знак Іёны.
Бо як Ёна быў знакам для нініўцаў, так Сын Чалавечы будзе знакам для роду гэтага.
Бо як Іёна быў знакам для ніневіцян, так будзе і Чалавечы Сын для гэтага роду.
Царыца з поўдня падчас суда паўстане разам з людзьмі гэтага пакалення ды асудзіць іх, бо яна прыбыла з канца зямлі паслухаць мудрасці Саламона, а вось, тут большы за Саламона.
Царыца Поўдня паўстане на судзе з людзьмі гэтага роду і асудзіць іх, таму што яна прыйшла з канцоў зямлі паслухаць Саламонаву мудрасць, і вось тут больш за Саламона.
Мужы з Нінівы стануць на судзе з гэтым пакаленнем і асудзяць яго, бо яны на заклік Ёны навярнуліся, а вось, тут большы за Ёну.
Людзі ніневійскія ўстануць на судзе з гэтым родам і асудзяць яго; бо яны пакаяліся ад Іёнавай казані, і вось тут больш за Іёну.
І ніхто, запаліўшы свечкі, не ставіць у сховішча або пад пасудзіну, але на падсвечніку, каб бачылі святло яе ўсе тыя, што ўваходзяць.
Ніхто, запаліўшы каганец, не ставіць у тайніку, [ні пад пасудзіну], але на падстаўку, каб тыя, што ўваходзяць, бачылі святло.
Светач цела — вока. Дык калі вока тваё будзе чыстае, дык і ўсё цела тваё будзе светлае; а калі вока тваё будзе нягодным, дык і ўсё цела тваё цёмным будзе.
Каганец цела — тваё вока. Калі тваё вока чыстае, то і усё тваё цела яснае; калі ж — ліхое, то і цела тваё цёмнае.
Дык глядзі, каб святло, якое ў табе, не сталася цемрай.
Дык зважай: святло, што ў табе, ці не цемра?
Калі ж усё цела тваё светлым будзе, не маючы ані часткі зацемненай, дык усё будзе светлым, быццам свяцільнік у ззянні сваім асвятляе цябе».
Калі ж усё тваё цела светлае і не мае ніводнай цёмнай часцінкі, то будзе яно ўсё светлае, нібы каганец сваім бляскам асвятляе цябе».
І, калі Ён гаварыў, адзін фарысей запрасіў, каб Ён паабедаў у яго; і, увайшоўшы, Ён узлёг.
І калі Ён гэта сказаў, просіць Яго фарысей, каб папалуднаваў у яго; і Ён, увайшоўшы, узлёг.
Але фарысей здзівіўся, бачачы, што Ісус не памыў рукі перад абедам.
Фарысей жа, убачыўшы, здзівіўся, што Ён найперш не памыўся перад абедам.
І гаворыць Госпад яму: «Цяпер вы, фарысеі, абмываеце тое, што звонку чары і місы, але тое, што ўнутры вас, — поўнае сквапнасці і беззаконня.
Госпад жа сказаў яму: «Цяпер вы, фарысеі чару і міску ачышчаеце звонку, а ваша нутро поўнае хцівасці і зласлівамці.
Неразумныя! Ці ж Той, Хто стварыў знешняе, не стварыў таксама нутра?
Неразумныя! Хто стварыў вонкавае ці не стварыў і ўнутранае?
Лепш давайце людзям міласціну з таго, што ўнутры, і вось, усё будзе вам чыстым.
Лепей дайце тое, што ўсярэдзіне, на міласціну і вось, усё ў вас — чыстае.
Але гора вам, фарысеі, што даяце дзесяціну з мяты, і руты, і з усякай гародніны, а не звяртаеце ўвагі на справядлівасць і любоў Бога. Трэба і гэта выканаць, і таго не забываць.
Але бяда вам, фарысеям, што даяце дзесяціну з мяты, руты і ўсялякай агародніны, а абмінаеце суд і Божую любоў; і гэта належала рабіць, і таго не апусцщіць.
Гора вам, фарысеі, што любіце першыя лаўкі ў сінагозе і прывітанні на рынку.
Бяда вам, фарысеям, што любіце першыя месцы у сінагогах і прывітанні на рынках.
Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, бо вы, як магілы, якіх не відаць, і людзі, ходзячы па іх, не ведаюць».
Бяда вам, што вы — як магілы невідочныя, людзі ходзяць зверху, ды не ведаюць».
Адзін з заканазнаўцаў, адказваючы, гаворыць Яму: «Настаўнік, так гаворачы, Ты нас зневажаеш».
І, адазваўшыся, хтосьці з законнікаў казаў Яму: «Настаўніку, кажучы гэта, Ты і нас зневажаеш».
А Ён гаворыць: «І вам, заканазнаўцы, гора, бо вы накладаеце на людзей цяжары невыносныя, а самі нават пальцам вашым не кранаеце грузу.
А Ён сказаў: «І вам, законнікам, бяда, што ўскладаеце на людзей непамерныя цяжары, а самі ні адным свай пальцам не дакранаецеся да гэтых цяжараў.
Гора вам, што будуеце магілы прарокам, а вашы бацькі пазабівалі іх.
Бяда вам, што ўзводзіце помнкі прарокам, — вашы ж бацькі забілі іх.
Сапраўды, вы сведчыце і згаджаецеся з учынкамі бацькоў вашых, бо яны іх пазабівалі, а вы [ім магілы] будуеце.
Значыць, вы сведкі і ўхваляеце ўчынкі сваіх бацькоў, бо яны забілі іх, вы ж узводзіце.
Дзеля таго і мудрасць Божая сказала: “Пашлю да іх прарокаў і Апосталаў, і з іх адных пазабіваюць, а другіх пераследаваць будуць,
Таму і Божая мудрасць сказала: «Пашлю ім прарокаў і апосталаў, і некаторых з іх заб’юць і будуць і будуць гнаць,
каб спагнана была кроў усіх прарокаў, пралітая ад стварэння свету, з роду гэтага,
каб кроў усіх прарокаў, пралітая ад стварэння свету, была спагнана з гэтага роду,
пачынаючы ад крыві Абэля аж да крыві Захарыі, які загінуў між ахвярнікам і святыняй”. Канешне скажу вам: будзе спагнана з роду гэтага.
Ад крыві Авеля да крыві Захарыя, які загінуў між ахвярнікам і святыняю. Так, кажу вам: яна будзе спагнана з гэтага роду.
Гора вам, заканазнаўцы, што вы ўзялі ключ разумення! І самі не ўвайшлі, і тым, што ўваходзілі, перашкодзілі».
Бяда вам, законнікам, што вы ўзялі ключ ведаў: самі не увайшлі і перашкодзілі тым, што хацелі ўвайсці».
І, калі Ён казаў ім гэта, фарысеі і кніжнікі пачалі гвалтоўна наступаць на Яго і закідваць пытаннямі пра многае,
І калі Ён выйшаў адтуль, пачалі кніжнікі і фарысеі моцна наступаць на Яго і выпытваць у Яго шмат пра што,
падпільноўваючы Яго і шукаючы, каб падлавіць у чым-небудзь з Яго вуснаў, каб абвінаваціць Яго.
ставячы Яму пасткі, каб прылавіць на чым-небудзь з Яго вуснаў.
