Лукаша 4 разьдзел

 

 

Ісус, поўны Духа Святога, вярнуўся ад Ярдана і быў Духам заведзены ў пустыню

 

Ісус поўны Сьватога Духа вярнуўся з Іардану і быў паведзены Духам у пустыню;

на сорак дзён, і быў спакушаны д’яблам. Ды не еў у тыя дні анічога, а калі яны скончыліся, захацеў есці.

 

і там праз сорак дзён Ён быў спакушваны д’яблам. І нічога ня еў у тыя дні. А калі яны споўніліся, Ён пачуў голад.

І сказаў Яму д’ябал: «Калі Ты — Сын Божы, дык скажы гэтаму каменю, каб ён стаўся хлебам».

 

І сказаў Яму д’ябал: "Калі Ты Сын Божы, дык скажы гэтаму каменю, каб ён стаўся хлебам".

І адказвае яму Ісус: «Напісана: “Не хлебам адзіным жыве чалавек, але ўсякім словам Божым”».

 

Адказаў яму Ісус: "Напісана, што не адным хлебам жыве чалавек, але ўсякім словам Божым".

Затым падняў Яго д’ябал на высокую гару і паказаў Яму ўсе царствы свету ў адзін момант,

 

І ўзьвёў Яго д’ябал на высокую гару ды паказаў Яму ў імгненьні часу ўсе валадарствы сьвету,

і гаворыць Яму д’ябал: «Дам Табе ўсю ўладу над гэтым сусветам і яго славу, бо мне гэта дадзена, і я, каму хачу, таму даю яе.

 

і сказаў Яму: "Дам Табе ўсю гэтую ўладу і славу іх, бо яна аддана мне, і а каму хачу, даю яе.

Дык калі Ты паклонішся перада мной, усё будзе Тваё».

 

Дык калі Ты паклонішcя мне, то ўсё будзе Тваё".

І, адказваючы, сказаў яму Ісус: «Адыдзі ад Мяне, шатан, бо напісана: “Госпаду, Богу твайму, будзеш пакланяцца ды Яму аднаму служыць будзеш”».

 

Ісус сказаў яму ў адказ: "Напісана: Госпаду Богу твайму кланяйся і Яму аднаму служы".

Затым завёў Яго ў Ерузалім, і паставіў Яго на версе святыні, і сказаў Яму: «Калі Ты — Сын Божы, дык кінься адгэтуль ўніз.

 

І павёў Яго ў Ерузалім ды паставіў Яго на крыле сьвятыні і сказаў Яму: "Калі Ты Сын Божы, кінься адгэтуль уніз;

Бо напісана: “Загадаў Ён анёлам Сваім наконт Цябе, каб сцераглі Цябе”,

 

бо напісана: Анёлам Сваім загадаю аб табе, каб цябе сьцераглі,

ды: “На руках будуць насіць Цябе, каб не ўдарыўся аб камень нагою Сваёю”».

 

на руках панясуць цябе, каб ты не скалечыў аб камець твае нагі".

Адказаў яму Ісус: «Сказана: “Не спакушай Госпада, Бога твайго”».

 

І адказваючы Ісус сказаў яму: "Сказана: Не спакушай Госпада Бога твайго".

І, скончыўшы ўсе выпрабаванні, д’ябал адступіўся ад Яго да часу.

 

І скончыўшы ўсё кушэньне, адыйшоў ад Яго д’ябал да часу.

І ў магутнасці Духа вярнуўся Ісус у Галілею, і чутка пра Яго разышлася па ўсёй краіне.

 

І вярнуўся Ісус у сіле Духа ў Гелілею і разыйшлася чутка аб Ім па ўсёй ваколіцы.

І Ісус навучаў у сінагогах іх, і ўзвялічваўся ўсімі.

 

І Ён навучаў ў іхных бажніцах і ўсе славілі Яго.

І прыйшоў у Назарэт, дзе быў узгадаваны, і, па Сваім звычаі, у суботу ўвайшоў у сінагогу і падняўся чытаць.

 

І прыйшоў у Назарэт, дзе быў выхаваны, і ўвайшоў паводля свайго звычаю ў суботні дзень у бажніцу і ўстаў чытаць.

І падалі Яму кнігу прарока Ісаі. І, калі разгарнуў кнігу, знайшоў месца, дзе было напісана:

 

І падалі Яму кнігу Прарока Ісаіі. І Ён, разгарнуўшы кнігу, знайшоў мейсца, дзе было напісана:

«Дух Госпада на Мне; таму Госпад Мяне намасціў, каб нёс добрую вестку ўбогім, паслаў Мяне лячыць раны зламаным сэрцам, прадказваць палонным свабоду, сляпым — відушчасць, а вязням — вызваленне,

 

"Дух Гасподні на Мне, бо памазаў Мяне дабравясьціць бедным і паслаў Мяне абвяшчаць палонным вызваленьне і сьляпым паварот зору; выпусьціць прыгнобленых на волю.

вясціць год спагадлівасці Госпада».

 

І абвяшчаць год Гасподняга зьмілаваньня".

І пасля таго, як закрыў кнігу, аддаў прыслужніку і сеў; і вочы ўсіх у сінагозе былі звернуты на Яго.

 

І зачыніўшы кнігу, аддаў слузе ды сеў. І вочы ўсіх у бажніцы былі зьвернены на Яго.

Ён пачаў тады казаць ім: «Сёння споўніліся толькі што вамі чутыя словы Пісання».

 

І Ён пачаў гаварыць ім: "Сёньня збылося гэтае пісаньне ў вашых вушах".

Усе давалі Яму сведчанне і дзівіліся словам ласкі, што выходзілі з вуснаў Яго, і казалі: «Ці ж гэта не сын Язэпаў?»

 

І ўсе засьведчылі Яму гэта. І дзівіліся са словаў ласкі, што выходзілі з Ягоных вуснаў і гаварылі: "Ці гэта ня сын Язэпа?"

А Ён гаворыць ім: «Хіба скажаце Мне гэту прымаўку: “Лекар, вылечы Самога Сябе. Учыні і тут, у бацькаўшчыне Сваёй, тое, што, чулі мы, учыніў Ты ў Кафарнаўме”».

 

І сказаў ім: "Вы напэўна скажаце мне прыказку" "Лекару, вылеч самога сябе", зрабі і тут у тваёй бацькаўшчыне, тое, што мы чулі, сталася ў Капэрнауме".

І гаворыць ім: «Сапраўды кажу вам, што ніводзін прарок не прымаецца ў сваёй бацькаўшчыне.

 

І сказаў: "Сапраўды кажу вам: ніводзін прарок ня прыймаецца добра ў сваёй бацькаўшчыне!

Праўдзіва кажу вам: многа ўдоў было ў Ізраэлі ў дні Іллі, калі неба было замкнёна на тры гады і шэсць месяцаў ды быў вялікі голад на ўсёй зямлі;

 

Па праўдзе кажу вам: Было многа ўдоваў ў Ізраілі ў дні Ільлі, калі неба было зачынена тры гады і шэсьць месяцаў, так што зрабіўся вялікі голад ува ўсёй зямлі;

і да ніводнай з іх не быў пасланы Ілля, адно да аўдавелай жанчыны ў Сарэпце Сідонскай.

 

і да ніводнае з іх ня быў пасланы Ільля, а толькі да аўдавелае жанчыны ў Сарэпту Сыдонскую.

Таксама было многа пракажоных у Ізраэлі ў час Элісея прарока, але ніводзін з іх не быў ачышчаны, адно Нааман з Сірыі».

 

І было многа пракажонных у Ізраілі за прарока Елісея, і ніводзін з іх не ачысьціўся акрамя Нэемана сірыйца".

Чуючы гэта, усе ў сінагозе напоўніліся злосцю,

 

І пачуўшы гэтае ўсе ў бажніцы напоўніліся гневам;

і паўскоквалі, і выгналі Яго за горад, ды ўзвялі Яго на верх гары, на якой стаяў горад іх, каб скінуць Яго.

 

і ўстаўшы, выгналі Яго вон з места і павялі на край гары, на каторым было пабудована іхняе места, каб скінуць Яго.

Але Ён, прайшоўшы між імі, адышоў.

 

Але Ён, прайшоўшы сярод іх, пайшоў.

І сышоў у Кафарнаўм, горад галілейскі, і навучаў іх па суботах.

 

І дзівіліся з навукі Яго, бо з уладай былі словы Яго.

 

І быў у сінагозе чалавек, апанаваны духам дэмана нячыстага. І закрычаў ён моцным голасам:

 

«Пакінь, што Табе да нас, Ісус з Назарэта? Ты прыйшоў губіць нас? Ведаю Цябе, Хто Ты ёсць, Святы Божы».

 

Але Ісус забараніў яму, кажучы: «Замаўчы ды выйдзі з яго». І дэман, кінуўшы яго на сярэдзіну, выйшаў з яго, нічога не пашкодзіўшы яму.

 

І ахапіў жах усіх; і разважалі разам між сабою, кажучы: «Што гэта за слова, што мае ўладу і магутнасць загадваць духам нячыстым, і тыя выходзяць?»

 

І так чутка аб Ім разыходзілася ў кожнае месца краіны.

 

Выйшаўшы з сінагогі, пайшоў Ён у дом Сімона. А цешча Сімона была ў вялікай гарачцы, дык прасілі Яго за яе.

 

І, стаўшы пры ёй, забараніў Ён гарачцы, і яна пакінула яе; і яна зараз жа, падняўшыся, паслугавала ім.

 

А калі зайшло сонца, усе, што мелі хворых на ўсякія немачы, прыводзілі іх да Яго; і Ён, ускладаючы рукі на кожнага, аздараўляў іх.

 

З многіх выходзілі таксама дэманы, якія крычалі і казалі: «Ты — Хрыстос, Сын Божы». І, забараняючы ім, не дазваляў гаварыць, што яны ведаюць, што Ён — Хрыстос.

 

А калі настаў дзень, Ён, выйшаўшы, аддаліўся на пустыннае месца; і народ шукаў Яго і прыйшоў да Яго, і стараліся затрымаць, каб не адыходзіў ад іх.

 

Але Ён гаворыць ім: «Трэба, каб Я і іншым гарадам абвяшчаў добрую вестку пра Валадарства Божае, бо Я дзеля гэтага пасланы».

 

І далей навучаў у сінагогах Галілеі.