Лукаша 6 разьдзел

 

 

І сталася ў суботу, першую па другім дні Пасхі, калі праходзіў Ён праз пшанічнае поле, вучні Яго зрывалі каласы, расціралі зярняты рукамі ды елі.

 

Некаторыя фарысеі сказалі: «Што гэта робіце, чаго нельга рабіць у суботу?»

 

І, адказваючы, Ісус сказаў ім: «Ці вы не чыталі, што зрабіў Давід, калі быў галодны сам і тыя, што з ім былі?

 

Як увайшоў у дом Божы, і сам браў хлябы пакладныя, і еў, ды даў тым, што з ім былі, хоць не належыць іх есці нікому, толькі святарам».

 

І казаў ім: «Сын Чалавечы ёсць Гаспадар і суботы».

 

У іншую суботу здарылася таксама, што Ісус увайшоў у сінагогу і навучаў. І быў там чалавек, які меў сухую правую руку.

 

А кніжнікі і фарысеі сачылі за Ім, ці будзе ў шабат аздараўляць, каб знайсці прычыну абвінаваціць Яго.

 

Але Ён ведаў думкі іх і гаворыць чалавеку, які меў сухую руку: «Падыміся і стань на сярэдзіне». І ён, падняўшыся, устаў.

 

Тады гаворыць ім Ісус: «Пытаюся вас, ці можна ў суботу добра рабіць, ці блага, жыццё ўратаваць ці загубіць?»

 

І, азірнуўшы навокал ўсіх, сказаў яму: «Выцягні руку тваю!» І ён выцягнуў, і сталася здаровай рука яго як другая.

 

А яны прыйшлі ў шал і радзіліся між сабой, што зрабіць з Ісусам.

 

І сталася ў тыя дні, пайшоў Ён на гару маліцца ды правёў усю ноч у малітве к Богу.

 

І, калі настаў дзень, Ён паклікаў вучняў Сваіх ды выбраў паміж іх дванаццаць, якіх і назваў Апосталамі:

 

Сімона, якога пераназваў Пётрам, і Андрэя, брата яго, Якуба і Яна, Піліпа і Баўтрамея,

 

Мацвея і Тамаша, Якуба Алфеева, і Сімона, якога завуць Зэлотам,

 

Юду Якубава ды Юду Іскарыёта, які стаў здраднікам.

 

І, выйшаўшы з імі, затрымаўся на роўным месцы разам з натоўпам Сваіх вучняў ды з вялікім мноствам людзей з усёй Юдэі і Ерузаліма, з узбярэжжа Тыра і Сідона,

 

І выйшоўшы з імі, Ён стаў на роўным мейсцы. І там была вялікая грамада Ягоных вучняў і мноства народу з усяе Іудэі і Ерузаліму і прыморскіх местаў Тыры і Сыдону,

што прыйшлі, каб паслухаць Яго і быць аздароўленымі ад сваіх хваробаў; і тымі, што пакутавалі ад нячыстых духаў; і былі аздароўлены.

 

што прыйшлі паслухаць Яго і пазбыцца сваіх немачаў, і тыя што цярпелі ад нячыстых духаў; і аздараўляліся.

І ўвесь натоўп людзей стараўся дакрануцца да Яго, бо ад Яго выходзіла магутнасць ды аздараўляла ўсіх.

 

І ўвесь народ стараўся дакрануцца да Яго, бо ад Яго выходзіла сіла і аздараўляла ўсіх.

І Ён, узвёўшы вочы Свае на вучняў Сваіх, казаў: «Шчасныя ўбогія, бо ваша ёсць Валадарства Божае.

 

І Ён, узьняўшы Свае вочы на Сваіх вучняў, гаварыў: шчасьлівыя ўбогія, бо вашае ёсьць Божае Валадарства.

Шчасныя, што цяпер галадаеце, бо будзеце насычаны. Шчасныя, што цяпер плачаце, бо будзеце смяяцца.

 

Шчасьлівыя галодныя цяпер, бо насыціцеся. Шчасьлівыя, што плачаце цяпер, бо засьмеяцеся.

Шчасныя вы будзеце, калі вас людзі будуць мець у нянавісці і калі вас адпіхнуць, і праклінаць вас будуць, і знеслаўляць імя ваша як ліхое з-за Сына Чалавечага.

 

Шчасьлівыя вы, калі вас зьненавідзяць людзі і калі прагоняць вас і будуць зьневажаць вас і выкінуць вашае імя, як зло, дзеля Сына Чалавечага.

Радуйцеся ў той дзень і скачыце ад радасці, бо ўзнагарода ваша шчодрая на небе; бо так рабілі прарокам бацькі іх.

 

Радуйцеся ў той дзень і весялецеся, бо вялікая вашая нагарода на небе. Так іхныя бацькі паступалі з прарокамі.

Але гора вам, багацеі, бо маеце суцяшэнне ваша.

 

Наадварот, гора вам, багатым, бо вы ўжо дасталі вашую ўцеху.

Гора вам, што цяпер насычаны, бо будзеце галодныя. Гора вам, што цяпер смеяцеся, бо будзеце сумаваць і плакаць.

 

Гора вам, перасычаным цяпер, бо будзеце галадаваць. Гора вам, што цяпер сьмеяцеся, бо будзеце сумаваць і плакаць.

Гора вам, калі аб вас добра гаварыць будуць усе людзі, бо так фальшывым прарокам рабілі бацькі іх.

 

Гора вам, калі аб вас будуць добра гаварыць усе людзі, бо так паступалі з фальшывымі прарокамі іхныя бацькі".

Але кажу вам, тым, хто слухае: любіце непрыяцеляў вашых, добра рабіце тым, што вас ненавідзяць,

 

Але вам, што слухаеце, кажу: Любеце ворагаў вашых, чынеце дабро тым, што вас ненавідзяць;

дабраслаўляйце тых, што вас праклінаюць, і маліцеся за тых, што вас ачарняюць.

 

багаславеце тых, што вас праклінаюць і малецеся за тых, што вас крыўдзяць.

А хто б цябе ўдарыў у шчаку, падстаў яму і другую; і таму, хто забірае тваю вопратку, не забараняй узяць і туніку.

 

Таму, хто б’е цябе па шчацэ, настаў і другую, і таму, хто адымае ў цябе вопратку, не барані, ўзяць і кашулю.

Кожнаму, хто цябе просіць, дай, і ад таго, хто забірае нешта тваё, не патрабуй назад.

 

Кожнаму, хто просіць у цябе, дай, і ад таго, хто ўзяў тваё, не спаганяй.

І, як вы хочаце, каб вам людзі рабілі, так і вы ім рабіце.

 

І як вы хочаце, каб вам рабілі людзі, так і вы рабеце ім.

І, калі любіце тых, што вас любяць, якая вам падзяка? Бо і грэшнікі любяць тых, якія іх любяць.

 

І калі любіце тых, што вас любяць, якая вам за гэта падзяка? Бо-ж і грэшнікі любяць тых, што іх любяць.

І, калі вы робіце дабро тым, што вам дабро робяць, якая ж вам падзяка? Бо нават грэшнікі так робяць.

 

І калі вы робіце дабро тым, што вам робяць дабро, якая вам за гэта падзяка? Бо-ж і грэшнікі гэтак робяць.

І, калі пазычаеце тым, ад якіх спадзеяцеся звароту, дык якая ж вам падзяка? Бо і грэшнікі грэшнікам пазычаюць, каб вярнулі ім столькі ж.

 

І калі пазычаеце тым, ад каго спадзеяцеся атрымаць назад, якая вам за гэта падзяка? Бо-ж і грэшнікі пазычаюць грэшнікам, каб дастаць назад гэтулькі-ж.

Вы ж любіце непрыяцеляў вашых і добра ім рабіце, і давайце пазыку, нічога назад не спадзеючыся; і ўзнагарода ваша будзе вялікай, і вы будзеце сынамі Узвышняга, бо Ён спагадны і да няўдзячных і благіх.

 

Але вы любеце ворагаў вашых, і рабеце дабро і пазычайце, не чакаючы звароту; і будзе вам вялікая нагарода, і будзеце сынамі Вышняга, бо Ён добы і да няўдзячных і да ліхіх.

Будзьце ж міласэрныя, як і ваш Айцец міласэрны.

 

Дык будзьце-ж міласэрнымі, як і Айцец ваш ёсьць міласэрны.

Не судзіце, і не будзеце асуджаны; не абвінавачвайце, і не будзеце абвінавачаны. Даруйце, і вам даруюць.

 

Ня судзеце і ня будзеце суджаны; не асуджайце і ня будзеце асуджаны; даруйце і вам будзе дарована;

Давайце, і будзе вам дадзена: меркай добрай, поўнай, патрэсенай і з верхам дадуць вам на ўлонне ваша, бо такой самай меркай, што вы мераеце, будзе вам адмерана».

 

давайце і вам будзе дадзена; меру добрую, нетоптаную і ўтрэсеную і з коптурам адсыплюць вам у лона вашае; бо якою мераю мераеце, такою і вам будзе адмерана".

І сказаў ім для параўнання: «Ці можа сляпы весці сляпога? Ці не абодва ўваляцца ў яму?

 

Вучань не большы за настаўніка: але, навучаны ўсяму, будзе, як настаўнік яго.

 

Чаму бачыш сцяблінку ў воку брата твайго, а бервяна ў сваім воку не бачыш?

 

Або як можаш казаць брату твайму: “Дазволь, браток, выняць сцяблінку з вока твайго”, а бервяна, што ў тваім воку, не бачыш? Крывадушнік, вынь перш бервяно з твайго вока, а тады пабачыш, як выняць сцяблінку з вока брата твайго.

 

І няма ані дрэва добрага, каб радзіла благія плады, ані благога дрэва, каб радзіла добрыя плады.

 

Бо кожнае дрэва пазнаецца па сваім плодзе. Таксама не збіраюць фігаў з церняў або вінаграду з ажыны.

 

Добры чалавек дабывае з добрай скарбонкі сэрца свайго дабро, а благі чалавек з ліхой скарбонкі сэрца свайго дабывае ліхоцце: бо ад перапоўненасці сэрца гавораць яго вусны.

 

Чаму прызываеце Мяне: “Госпадзе, Госпадзе!”, — і не выконваеце таго, што кажу?

 

Кожны, хто прыходзіць да Мяне, і слухае словы Мае, і выконвае іх, пакажу вам, да каго ён падобны:

 

Ён падобны да чалавека, які збудаваў дом, і ўкапаўся глыбока, і паклаў падмурак на скале; а калі нахлынула паводка, ударыла рака ў той дом і не змагла яго зварухнуць, бо ён быў пабудаваны на скале.

 

А той, хто слухае і не выконвае, падобны да чалавека, які збудаваў свой дом на зямлі без падмурка, на які націснула рака — і зараз паваліўся, і разбурэнне дома таго было вялікае».