Лукаша 10 разьдзел

 

 

Пасля гэтага Госпад вызначыў іншых семдзесят і паслаў іх перад абліччам Сваім па двое ў кожны горад і месца, куды Сам меўся пайсці.

 

Пасьля гэтага Госпад выбраў і другіх семдзесят двох і паслаў іх па двох перад сваім абліччам у кожнае места і мейсца, куды меўся прыйсьці Сам.

І казаў ім: «Сапраўды жніво вялікае, працаўнікоў мала. Дык прасіце Гаспадара жніва, каб выслаў працаўнікоў на жніво Сваё.

 

І сказаў ім: "Жніва багатае, а работнікаў мала, дык прасеце гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на сваё жніва.

Ідзіце; вось, Я пасылаю вас, як ягнят пасярод ваўкоў.

 

Ідзеце! Я пасылаю вас, як ягнят сярод ваўкоў.

Не насіце з сабою ані капшука, ані торбы, ані пасталоў ды нікога ў дарозе не вітайце.

 

Не бярэце ні хатылая, ні торбы, ні абутку, і нікога ў дарозе ня вітайце.

У які дом увойдзеце, перш скажыце: “Супакой гэтаму дому”.

 

У якую ж хату ўвойдзеце, перш кажэце: "Мір гэтаму дому!"

І, калі будзе там сын супакою, застанецца на ім супакой ваш; а калі не, вернецца да вас.

 

І калі там будзе сын міру, то спачне на ім ваш мір; а калі не, дык вернецца да вас.

У тым жа доме заставайцеся, ешце і піце, што ёсць у ім: бо працаўнік варты платы сваёй. Не пераходзьце з дому ў дом.

 

У доме-ж тым аставайцесе, ежце і пеце, што ў іх ёсьць, бо работнік варт свае платы. Не пераходзьдзе з дому ў дом.

І ў які горад увойдзеце і прымуць вас, ешце, што вам пададуць,

 

І калі прыйдзеце ў якое места і прымуць вас, ежце, што вам дадуць

і аздараўляйце хворых, што ў ім, ды кажыце ім: “Наблізілася да вас Валадарства Божае”.

 

і аздараўляйце хворых, што знайходзяцца там, і кажэце ім: "Прыблізілася да вас Божае Валадарства".

А калі ў які горад увойдзеце і не прымуць вас, выходзячы на вуліцы іх, кажыце:

 

Калі-ж прыйдзеце ў якое места і ня прыймуць вас, дык выйшаўшы на вуліцу, скажэце:

“Нават і пыл, што прыліп нам да ног з вашага горада, абтрасаем мы на вас; а ўсё ж такі ведайце, што наблізілася да вас Валадарства Божае”.

 

"Нават пыл, што прыліп да нас ад вашага места, абтрасаем вам; аднак ведайце, што наблізілася да вас Божае Валадарства".

Кажу вам, што лягчэй будзе Садому ў той дзень, чым гораду таму.

 

Кажу-ж вам, што Садоме будзе лепеў у той дзень, чымся гэткаму месту".

Гора табе, Харазін! Гора табе, Бэтсайда! Бо калі б у Тыры і Сідоне гэтыя цуды адбываліся, што ў вас, яны б ужо даўно, у зрэбніцы і попеле седзячы, пакаяліся.

 

Аднак лягчэй будзе Тыру і Сідону на судзе, чым вам.

 

І ты, Кафарнаўм, хіба ты аж да неба ўзнёсся? Дык у пекла будзеш укінуты!

 

Хто вас слухае, Мяне слухае; і хто вамі пагарджае, Мною пагарджае; а хто Мною пагарджае, пагарджае Тым, Хто Мяне паслаў».

 

Затым з радасцю вярнуліся семдзесят, кажучы: «Госпадзе, нават дэманы паддаюцца нам у імя Тваё!»

 

І семдзесят двух вучнаў вярнўліся з радасьцю ды гарарылі: "Госпадзе! і нячыстыя духі слухаюцца нас дзеля Твайго імені".

І гаворыць ім: «Я бачыў шатана, што падаў з неба, як маланка.

 

Ён-жа сказаў ім: "Я бачыў шатана, які спадаў з неба, як маланка;

Вось жа, Я даў вам уладу таптаць змеяў і скарпіёнаў ды ўсю варожую сілу; і нішто вам не будзе шкодзіць.

 

вось-жа даю вам уладу туптаць зьмеяў і скарпіёнаў і ўсю варожую моц, і нічога не пашкодзіць вам;

Аднак не з таго весяліцеся, што духі вам паддаюцца, але з таго радуйцеся, што імёны вашы запісаны на нябёсах».

 

аднак-жа ня радуйцеся з таго, што духі пакараюцца вам, але радуйцеся з таго, што вашыя імёны запісаны на нябёсах".

У той час узрадаваўся Ісус у Духу і сказаў: «Слаўлю Цябе, Ойча, Госпад неба і зямлі, што закрыў гэта перад мудрымі і прадбачлівымі і адкрыў гэта малым; так, Ойча, бо так спадабалася Табе.

 

Усё дадзена Мне Айцом Маім; і ніхто не ведае, Хто ёсць Сын, толькі Айцец, і Хто ёсць Айцец, толькі Сын ды каму Сын хацеў бы адкрыць».

 

І, звярнуўшыся да вучняў Сваіх, сказаў: «Шчасныя вочы, якія бачаць, што вы бачыце.

 

Бо кажу вам: многія прарокі і цары хацелі бачыць тое, што вы бачыце, і не бачылі, і чуць тое, што вы чуеце, і не чулі».

 

І вось, адзін заканазнаўца ўстаў, выпрабоўваючы Яго і кажучы: «Настаўнік, што маю рабіць, каб здабыць жыццё вечнае?»

 

Таго часу адзін законьнік прыступіўся да Ісуса і, спакушаючы Яго, сказаў: Настаўнік, што мне рабіць, каб атрымаць вечнае жыцьцё?

А Ісус сказаў яму: «Што напісана ў законе? Як чытаеш?»

 

А Ён сказаў яму: у законе што напісана? як чытаеш?

Той, адказваючы, сказаў: «Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсёй моцай тваёй, і ўсім розумам тваім, і блізкага твайго, як сябе самога».

 

Ён сказаў у адказ: узьлюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваею, і ўсею моцаю тваею, і ўсім разуменьнем тваім, і бліжняга твайго, як самога сябе.

Ісус сказаў яму: «Добра ты адказаў; рабі гэтак — і будзеш жыць».

 

Ісус сказаў яму: добра ты адказаў; так рабі і будзеш жыць.

Той, хочучы апраўдацца, сказаў Ісусу: «А хто мой блізкі?»

 

Але ён, хочучы апраўдаць сябе, сказаў Ісусу: а хто мой бліжні?

Працягваючы, Ісус сказаў: «Адзін чалавек ішоў з Ерузаліма ў Ерыхон і трапіў да разбойнікаў, якія раздзеўшы яго і пабіўшы, адышлі, пакінуўшы ледзь жывога.

 

На гэта сказаў Ісус: нейкі чалавек сходзіў з Ерузаліму ў Ерыхон і папаўся разбойнікам, якія забралі ў яго ўсё, ранілі яго і пайшлі, пакінуўшы яго ледзь жывым.

Здарылася, што гэтаю дарогай праходзіў нейкі святар і, паглядзеўшы на яго, прайшоў міма.

 

Здарэньнем адзін сьвятар ішоў тэй дарогаю і ўгледзеўшы яго, прайшоў міма.

Таксама і левіт, калі быў недалёка ад таго месца і бачыў яго, прамінуў яго.

 

Таксама і лявіт, быўшы на тым мейсцы, падыйшоў, паглядзеў і пайшоў міма.

А самарыцянін нейкі, праходзячы гэтай дарогай каля яго і ўбачыўшы яго, праявіў міласэрнасць,

 

Самаранін-жа нейкі, ідучы, найшоў на яго, і ўгледзеўшы, зьлітаваўся.

ды, падышоўшы, абвязаў раны яго, паліўшы алеем і віном; і, пасадзіўшы на сваю жывёліну, завёз у заезд, і даглядаў яго.

 

І падыйшоўшы перавязаў яму раны, паліўшы алеем і віном; і пасадзіў яго на свайго асла, перавёз у заезд ды паклапаціўся аб ім.

А назаўтра дастаў два дынары і даў гаспадару заезду і гаворыць яму: “Апякуйся над ім, а калі больш выдасі, я, як вярнуся, дадам табе”.

 

А на другі дзень ад’язджаючы дастаў два дынары, даў гаспадару заезду і сказаў яму: даглядай яго і калі выдасі што болей, дык я вярнуўшыся аддам табе.

Хто з гэтых трох, здаецца табе, быў блізкім таму, хто трапіў да разбойнікаў?»

 

Хто з гэтых трох, думаеш ты, быў бліжнім таму, што папаўся разбойнікам?

Ён сказаў: «Той, хто аказаў яму міласэрнасць». І сказаў яму Ісус: «Ідзі і ты рабі падобна».

 

Ён-жа сказаў: той, што зьлітаваўся над ім. Тады Ісус сказаў яму: Ідзі і ты рабі таксама.

Калі ж яны ішлі, Ён зайшоў у адно сяленне, і адна жанчына на імя Марта прыняла Яго.

 

І здарылася ў часе падарожжа Ён увайшоў у вёску і там жанчына на імя Марта прыняла Яго ў свой дом.

І была ў яе сястра на імя Марыя, якая нават села ля ног Ісуса і слухала Яго слова.

 

У яе была сястра на імя Марыя, якая села ля Ісусавых ног і слухала Ягонае слова.

Марта ж завіхалася старанна ў многіх паслугах, потым спынілася і гаворыць: «Госпадзе, хіба няма Табе справы, што сястра пакінула мяне адну паслугаваць? Дык скажы ёй, каб яна мне дапамагла».

 

Марта-ж клапацілася аб вялікай паслузе і, падыйшоўшы, сказала: "Госпадзе! ці-ж Цябе ня рупіць, што мая сястра пакінула мяне адну прыслугоўваць? Скажы ёй, каб памагла мне".

І, адказваючы, сказаў ёй Ісус: «Марта, Марта, пра многае ты рупішся і клапоцішся,

 

Ісус-жа сказаў ёй у адказ: "Марта, Марта! ты турбуешся і клапоцішся аб многім,

а адно толькі патрэбна; Марыя выбрала найлепшую долю, якая не будзе аднята ў яе».

 

а патробна толькі адно. Марыя-ж выбрала добрую частку, якая не адымецца ад яе".