Лукаша 6 разьдзел

 

 

У суботу, першую пасьля другога дня Пасхі, давялося Яму праходзіць засеянымі палямі, і вучні Ягоныя зрывалі калосьсе і елі, расьціраючы рукамі.

 

А некаторыя фарысэі сказалі ім: навошта вы робіце тое, чаго нельга рабіць у суботу?

 

Ісус ім сказаў у адказ: хіба вы ня чыталі, што зрабіў Давід, калі згаладаўся сам і тыя, што былі зь ім?

 

як ён увайшоў у дом Божы, узяў пакладныя хлябы, якіх нельга было есьці нікому, апрача адных сьвятароў, і еў, і даў тым, што былі зь ім?

 

І сказаў ім: Сын Чалавечы ёсьць гаспадар і суботы.

 

А давялося і ў другую суботу ўвайсьці Яму ў сынагогу і вучыць. Там быў чалавек, у якога правая рука была сухая.

 

А кніжнікі і фарысэі сачылі за Ім, ці не ацаліць у суботу, каб знайсьці абвінавачаньне супроць Яго.

 

Але Ён, ведаючы намыслы іхнія, сказаў чалавеку з сухою рукою: устань і выступі на сярэдзіну. І той устаў і выступіў.

 

Тады сказаў ім Ісус: спытаюся Я ў вас: што трэба рабіць у суботу? дабро ці зло? выратаваць душу, ці загубіць? Яны маўчалі.

 

І паглядзеўшы на іх усіх, сказаў таму чалавеку: падай руку тваю. Той так і зрабіў: і стала рука ў яго здаровая, як другая.

 

А яны дайшлі да шаленства і раіліся паміж сабою, што б ім зрабіць зь Ісусам.

 

У тыя дні ўзыйшоў Ён на гару памаліцца і прабыў усю ноч, молячыся Богу.

 

А як разьвіднела, паклікаў вучняў Сваіх і выбраў зь іх дванаццаць, якіх і назваў апосталамі:

 

Сымона, якога назваў Пятром, і Андрэя, брата ягонага, Якава і Яна, Піліпа і Барталамея,

 

Мацьвея і Тамаша, Якава Алфеевага і Сымона, называнага Зілотам,

 

Юду Якаўлевага і Юду Іскарыёта, які потым стаўся прадажнікам.

 

І сыйшоў зь імі, стаў Ён на роўным месцы, і мноства вучняў Ягоных, і мноства люду з усёй Юдэі і зь Ерусаліма, і з прыморскіх мясьцінаў Тырскіх і Сідонскіх,

 

І выйшоўшы з імі, Ён стаў на роўным мейсцы. І там была вялікая грамада Ягоных вучняў і мноства народу з усяе Іудэі і Ерузаліму і прыморскіх местаў Тыры і Сыдону,

якія прыйшлі паслухаць Яго і ацаліцца ад хваробаў сваіх, таксама і тыя, што пакутавалі ад нячыстых духаў; і ацаляліся.

 

што прыйшлі паслухаць Яго і пазбыцца сваіх немачаў, і тыя што цярпелі ад нячыстых духаў; і аздараўляліся.

І ўвесь люд імкнуўся дакрануцца да Яго, бо ад Яго зыходзіла сіла і ацаляла ўсіх.

 

І ўвесь народ стараўся дакрануцца да Яго, бо ад Яго выходзіла сіла і аздараўляла ўсіх.

І Ён, узьвёўшы вочы Свае на вучняў Сваіх, казаў: дабрашчасныя ўбогія духам, бо ваша ёсьць Царства Божае.

 

І Ён, узьняўшы Свае вочы на Сваіх вучняў, гаварыў: шчасьлівыя ўбогія, бо вашае ёсьць Божае Валадарства.

Дабрашчасныя галодныя сёньня, бо насыціцеся. Дабрашчасныя, хто плача сёньня, бо засьмеяцеся.

 

Шчасьлівыя галодныя цяпер, бо насыціцеся. Шчасьлівыя, што плачаце цяпер, бо засьмеяцеся.

Дабрашчасныя вы, калі зьненавідзяць вас людзі і калі адлучаць вас і будуць зьневажаць і зьняславяць імя вашае, як ганебнае, за Сына Чалавечага.

 

Шчасьлівыя вы, калі вас зьненавідзяць людзі і калі прагоняць вас і будуць зьневажаць вас і выкінуць вашае імя, як зло, дзеля Сына Чалавечага.

Радуйцеся ў той дзень і весялецеся, бо вялікая вам узнагарода на нябёсах. Так рабілі з прарокамі бацькі іхнія.

 

Радуйцеся ў той дзень і весялецеся, бо вялікая вашая нагарода на небе. Так іхныя бацькі паступалі з прарокамі.

Але гора вам, багатыя! бо вы ўжо атрымалі сваё суцяшэньне.

 

Наадварот, гора вам, багатым, бо вы ўжо дасталі вашую ўцеху.

Гора вам, перанасычаныя сёньня! бо спрагнеце з голаду. Гора вам, хто сьмяецца сёньня! бо заплачаце і загалосіце.

 

Гора вам, перасычаным цяпер, бо будзеце галадаваць. Гора вам, што цяпер сьмеяцеся, бо будзеце сумаваць і плакаць.

Гора вам, калі ўсе людзі будуць гаварыць пра вас добра, бо так рабілі зь ілжывымі прарокамі бацькі іхнія.

 

Гора вам, калі аб вас будуць добра гаварыць усе людзі, бо так паступалі з фальшывымі прарокамі іхныя бацькі".

А вам, хто слухае, кажу: любеце ворагаў вашых, рабеце дабро ненавісьнікам вашым,

 

Але вам, што слухаеце, кажу: Любеце ворагаў вашых, чынеце дабро тым, што вас ненавідзяць;

дабраслаўляйце кляцьбітоў вашых, і малецеся за напасьнікоў вашых.

 

багаславеце тых, што вас праклінаюць і малецеся за тых, што вас крыўдзяць.

Таму, хто ўдарыў цябе па шчацэ, падстаў і другую; і таму, хто адбірае ў цябе верхнюю вопратку, не заважай узяць і кашулю.

 

Таму, хто б’е цябе па шчацэ, настаў і другую, і таму, хто адымае ў цябе вопратку, не барані, ўзяць і кашулю.

Кожнаму, хто просіць у цябе, давай, і з таго, хто ўзяў тваё, ня зысквай назад.

 

Кожнаму, хто просіць у цябе, дай, і ад таго, хто ўзяў тваё, не спаганяй.

І як хочаце, каб з вамі рабілі людзі, так і вы рабеце зь імі.

 

І як вы хочаце, каб вам рабілі людзі, так і вы рабеце ім.

І калі любіце тых, хто любіць вас, якая вам за тое падзяка?

 

І калі любіце тых, што вас любяць, якая вам за гэта падзяка? Бо-ж і грэшнікі любяць тых, што іх любяць.

І калі чыніце дабро тым, хто вам чыніць дабро, якая вам за тое падзяка? бо і грэшнікі тое самае чыняць.

 

І калі вы робіце дабро тым, што вам робяць дабро, якая вам за гэта падзяка? Бо-ж і грэшнікі гэтак робяць.

І калі пазычаеце тым, ад каго спадзеяцеся зыскаць назад, якая вам за тое падзяка? бо і грэшнікі пазычаюць грэшнікам, каб спагнаць гэтулькі сама.

 

І калі пазычаеце тым, ад каго спадзеяцеся атрымаць назад, якая вам за гэта падзяка? Бо-ж і грэшнікі пазычаюць грэшнікам, каб дастаць назад гэтулькі-ж.

А вы любеце ворагаў вашых, і дабрачыньце, і пазычайце, не чакаючы нічога; і будзе вам узнагарода вялікая, і будзеце сынамі Ўсявышняга; бо Ён добры і да няўдзячных і да ліхіх.

 

Але вы любеце ворагаў вашых, і рабеце дабро і пазычайце, не чакаючы звароту; і будзе вам вялікая нагарода, і будзеце сынамі Вышняга, бо Ён добы і да няўдзячных і да ліхіх.

Дык вось, будзьце міласэрныя, як і Айцец ваш міласэрны.

 

Дык будзьце-ж міласэрнымі, як і Айцец ваш ёсьць міласэрны.

Ня судзеце, і ня будзеце суджаныя; не асуджайце, і ня будзеце асуджаныя; даруйце, і дараваныя будзеце;

 

Ня судзеце і ня будзеце суджаны; не асуджайце і ня будзеце асуджаны; даруйце і вам будзе дарована;

давайце, і дасца вам: мераю добраю, утрэсенаю, умятаю і перапоўненаю адсыплюць вам ва ўлоньне ваша; бо якою мераю мерыце, такою самаю адмерыцца і вам.

 

давайце і вам будзе дадзена; меру добрую, нетоптаную і ўтрэсеную і з коптурам адсыплюць вам у лона вашае; бо якою мераю мераеце, такою і вам будзе адмерана".

Сказаў таксама ім прытчу: ці можа сьляпы вадзіць сьляпога? ці не абодва ўпадуць у яму?

 

Вучань ня бывае вышэй за свайго настаўніка; але, удасканаліўшыся, будзе кожны, як настаўнік ягоны.

 

Што ты глядзіш на парушынку ў воку брата твайго, а калоды ў сваім воку не адчуваеш?

 

Альбо, як можаш сказаць брату твайму: «браце! дай, я выму парушынку з вока твайго», калі сам ня бачыш калоды ў сваім воку! Крывадушнік! вымі сьпярша калоду са свайго вока, і тады ўбачыш, як выняць парушынку з вока брата твайго.

 

Няма добрага дрэва, якое б радзіла благі плод; і няма благога дрэва, якое б радзіла плод добры.

 

Бо ўсякае дрэва пазнаецца з плоду ягонага; бо ня зьбіраюць смокваў зь цярноўніку, і ня зьбіраюць вінаграду з хмызьняку.

 

Добры чалавек з добрага скарбу сэрца свайго выносіць добрае, а ліхі чалавек зь ліхога скарбу сэрца свайго выносіць ліхое; бо ад лішніцы сэрца маўляюць вусны ягоныя.

 

Што вы клічаце Мяне: «Госпадзе! Госпадзе!» і ня робіце таго, што Я кажу?

 

Кожны, хто прыходзіць да Мяне і слухае словы Мае і выконвае іх, скажу вам, на каго падобны:

 

ён падобны на чалавека, што будуе дом, які капаў, паглыбіўся і заклаў падмурак на камені, таму, калі сталася паводка, і вада націснула на гэты дом, дык не магла пахіснуць яго, бо ён пастаўлены быў на камені.

 

А хто слухае і ня выконвае, падобны на чалавека, які пабудаваў дом на зямлі без падмурка, які, калі націснула на яго вада, адразу абваліўся; і разбурэньне дома гэтага было вялікае.