Лукаша 16 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Л. Гарошка
Сказаў жа і вучням Сваім: адзін чалавек быў багаты і меў упраўніка, на якога данесьлі яму, што распускае маёмасьць ягоную;
І сказаў Сваім вучнам: "Адзін чалавек быў багаты і меў эканома, на якога яму данесьлі, што растрачвае ягоную маемасьць.
і паклікаўшы яго, сказаў яму: што гэта я чую пра цябе?
І паклікаўшы яго сказаў яму: "Што гэта я чую аб табе? Дай справаздачу з твайго гаспадараваньня, бо ты ня можаш болей гаспадарыць".
Тады ўпраўнік сказаў сам сабе: што мне рабіць? гаспадар мой адбірае ў мяне ўправу над домам: капаць не магу, прасіць саромеюся;
Тады эканом сказаў сам у сабе: "Што мне рабіць, калі гаспадар адыйме ад мяне эканомства? Капаць ня здужаю, жабраваць саромеюся;
ведаю, што зрабіць, каб прынялі мяне ў дамы свае, калі адхілены буду ад управы над домам.
ведаю, што зраблю, каб прынялі мяне ў свое дамы, калі буду адстаўлены ад эканомства".
І паклікаўшы даўжнікоў гаспадара свайго, кожнага паасобку, сказаў першаму: колькі ты вінен гаспадару майму?
І паклікаўшы даўжнікоў свайго гаспадара кожнага паасобку; сказаў першаму: "Колькі ты вінен майцу гаспадару?".
Той сказаў: сто мераў алею. І сказаў яму: вазьмі тваю расьпіску і сядай, хутчэй напішы: пяцьдзясят.
Той сказаў: "Сто барылкоў алею". І сказаў: "Вазьмі тваю расьпіску і сядай хутчэй напішы: пяцьдзесят".
Потым другому сказаў: а ты колькі вінен? той сказаў: сто мераў пшаніцы. І сказаў яму: вазьмі тваю расьпіску і напішы: восемдзесят.
Потым сказаў другому: "А ты колькі вінен?" Той адказаў: "Сто мерах пшаніцы". І сказаў яму: "Вазьмі тваю расьпіску і напішы: восемдзесят".
І пахваліў гаспадар упраўніка нявернага, што абачліва зрабіў; бо сыны веку гэтага здагадлівейшыя за сыноў сьвету ў сваім родзе.
І пахваліў гаспадар нявернага эканома, што дагадліва ўчыніў; бо сыны гэтага веку дагадлівейшыя ў сваім родзе за сыноў сьвятла.
І Я кажу вам: набывайце сабе сяброў багацьцем няправедным, каб яны, калі зубожыцеся, прынялі вас у вечныя сялібы.
І Я кажу вам: "Здабывайце сябе прыяцеляў багацьцям несправядлівым, каб як зьбяднееце, дык прынялі вас у вечныя сялібы.
Верны ў малым і ў вялікім верны, а няверны ў малым няверны і ў вялікім.
Верны ў малым і ў многім верны, а няверны ў малым, няверны і ў многім.
Дык вось, калі вы ў няправедным багацьці ня былі верныя, хто даверыць вам сапраўднае?
Дык вось, калі вы ў несправядлівым багацьці ня былі верныя, дык хто даверыць вам праведнае?
І калі ў чужым ня былі верныя, хто дасьць вам вашае?
І калі вы ў чужым ня былі верныя, дык хто дасьць вам вашае?
Ніякі слуга ня можа служыць двум гаспадарам, бо альбо аднаго будзе ненавідзець, а другога любіць; альбо аднаму пачне рупліва дагаджаць, а пра другога ня дбаць. Ня можаце служыць Богу і мамоне.
Ніякі слуга ня можа служыць двом гаспадаром, бо ці аднаго будзе ненавідзець, а другога любіць; ці аднаму пачне вельмі дагаджаць, а пра другога ня дбаць. Ня можаце служыць Богу і мамоне".
Чулі ўсё гэта і фарысэі, якія былі срэбралюбцы, і яны сьмяяліся зь Яго.
адсутнічае
Ён сказаў ім: вы аказваеце сябе праведнікамі перад людзьмі, але Бог ведае сэрцы вашыя: бо, што высока ў людзей, тое брыдота перад Богам.
адсутнічае
Закон і прарокі да Яна; з гэтага часу Царства Божае зьвястуецца, і кожны з намогаю ўваходзіць у яго.
адсутнічае
Але хутчэй неба і зямля мінуцца, чым адна рыска з закону прападзе.
адсутнічае
Кожны, хто разводзіцца з жонкай сваёю і жэніцца зь іншаю, чыніць пералюб; і кожны, хто жэніцца з разьведзенай з мужам, чыніць пералюб.
адсутнічае
Нейкі чалавек быў багаты, апранаўся ў парфіру і вісон і кожны дзень банкетаваў раскошна.
Нейкі чалавек быў багаты, адзяваўся ў пурпуру і найлепшае палатно і кожны дзень раскошна банкетаваў.
Быў таксама нейкі жабрак, на імя Лазар, які ляжаў каля варотаў ягоных ў струпах
Быў-жа нейкі ўбогі, называўся Лазар, што ляжаў ля варот яго ўвесь у струпох.
і хацеў накарміцца крошкамі, што падалі са стала багацея, і сабакі праходзілі і лізалі струпы ягоныя.
І жадаў насыціцца крошкамі, што падалі са стала багача, і сабакі прыходзячы лізалі ягоныя струпы.
Памёр жабрак і ўзьнесены быў анёламі на ўлоньне Абрагамавае; памёр і багаты, і пахавалі яго;
І сталася, убогі памёр і анёлы занясьлі яго на лона Аўраама. Памёр і багач, і пахавалі яго.
і ў пекле, ужо ў пакутах, ён узьвёў вочы свае, убачыў удалечыні Абрагама і Лазара на ўлоньні ягоным,
І ў пекле, будучы ў муках, ён падняўшы свае вочы, убачыў здалёк Аўраама і Лазара на ягоным лоне.
і загаласіўшы, сказаў: Войча Абрагаме! умілажалься сэрцам зь мяне і пашлі Лазара, каб умачыў канец пальца свайго ў ваду і ахаладзіў язык мой, бо я пакутую ў полымі гэтым.
І загаласіўшы сказаў: Ойча Аўрааме! зьлітуйся нада мною і пашлі Лазара, каб абмачыўшы канец свайго пальца ў вадзе, асьвяжыў язык мой, бо я мучуся ў гэтым полымі.
Але Абрагам сказаў: дзіця! згадай, што ты атрымаў ужо добраснае тваё ў жыцьці тваім, а Лазар ліхое; і цяпер ён тут суцяшаецца, а ты пакутуеш;
Але Аўраам сказаў яму: сыне, прыпомні, што ў тваём жыцьці ты меў добрае, а Лазар благое; цяпер-жа ён тут цяшаецца, а ты церпіш мукі;
і звыш таго паміж намі і вамі пакладзена вялізная прорва, так што тыя, хто хоча перайсьці адсюль да вас, ня могуць, гэтак сама і адтуль да нас не пераходзяць.
ды-й да таго між намі і вамі ўстаноўлене вялікая прорва, так што хто хоча перайсьці адгэтуль да вас, ня могуць, таксама і адтуль да нас не пераходзяць.
Тады сказаў ён: дык прашу цябе, войча, пашлі яго ў дом бацькі майго,
Тады ён сказаў: дык прашу цябе, айцец, пашлі яго ў дом майго бацькі,
бо ў мяне пяць братоў: хай ён засьведчыць ім, каб і яны ня прыйшлі ў гэтае месца пакуты.
бо ў мяне ёсьць пяць братоў няхай ён засьведчыць ім, каб і яны ня прыйшлі ў гэтае мейсца мучэньня.
Абрагам сказаў яму: у іх ёсьць Майсей і прарокі; хай слухаюцца іх.
Аўраам сказаў яму: маюць Майсея і прарокаў, няхай слухаюцца іх.
А ён сказаў: не, войча Абрагаме! але калі хто зь мёртвых прыйдзе да іх, пакаюцца.
Ён-жа сказаў: не ойча Аўрааме! але калі хто з умёршых прыйдзе да іх, пакаюцца.
Тады Абрагам сказаў яму: калі Майсея і прарокаў ня слухаюцца, дык, калі б хто і зь мёртвых уваскрэс, не павераць.
Сказаў-жа на гэта яму: калі Майсея і прарокаў не паслухаюць, дык калі-б хто з умёршых уваскрос, не павераць.