Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Як ужо многія намагаліся напісаць аповесьць пра падзеі, якія ў нас адбыліся,
Як ужо многія ўзяліся складаць апавяданне пра падзеі, што адбыліся між нас,
як пераказалі нам тыя, што былі ад пачатку відавочцамі і сталіся паслугачамі Слова,
Як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі навочнымі сведкамі і спужкамі Слова,
надумаў і я, прайшоўшы ўсё нанова, дакладна па парадку апісаць табе, вяльможны Тэафілю,
Намерыўся і я, дакладна даследаваўшы ўсё з самога пачатку, апісаць па парадку табе, найшаноўнейшы Феафіле,
каб ты пазнаў надзейнасьць словаў, у якіх быў навучаны.
Каб ты пераканаўся ў непарушнасці тых звестак, якім навучаўся.
Сталася ў дні Ірада, валадара Юдэйскага, [быў] сьвятар з Абіявае чаргі, на імя Захарыя, і жонка ягоная з дачок Аарона, і імя яе — Альжбета.
Быў у дні Ірада, іудзейскага цара, адзін святар на імя Захары, з Авіевай чаргі набажэнстваў, а жонка ў яго была з дачок Ааронавых і імя ёй Елісавета.
Былі яны абое праведныя перад Богам, ходзячы паводле прыказаньняў і пастановаў Госпада беззаганна.
Былі ж яны абое справядлівыя перад Богам, жывучы беззаганна паводле ўсіх Гасподніх запаведзяў і загадаў.
І не было ў іх дзіцяці, таму што Альжбета была няплодная, і абое яны былі пажылыя ў гадах сваіх.
Ды не мелі дзіцяці, бо Елісавета была няплодная, і абое яны быті ў гадах.
І сталася, калі ў парадку чаргі сваёй ён спаўняў абавязак сьвятарскі перад Богам,
Было ж: калі ў парадку свае чаргі ён адпраўляў службу перад Богам,
выпала яму паводле звычаю сьвятароў кадзіць, увайшоўшы ў бажніцу Госпадаву.
паводле звычаю святарства, выпала яму жэрабя кадзіць, увайшоўшы ў Гасподні храм,
І ўсё мноства народу звонку малілася ў час каджэньня.
а ўсё мноства народу малілася знадворку ў час кадзення.
І зьявіўся яму анёл Госпада, які стаў з правага боку кадзільнага ахвярніку.
І паказаўся яму Гасподі Анёл, стаўшы праваруч кадзільнага ахвярніка.
І ўстрывожыўся Захарыя, убачыўшы яго, і ахапіў яго страх.
І Захары, убачыўшы, збянтэжыўся і страх напаў на яго.
Анёл жа сказаў яму: «Ня бойся, Захарыя! Бо пачутая просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя Ян.
А Анёл сказаў яму: «Не бойся, Захары, бо выслухана твая малітва, і твая жонка Елісавета народзіць табе сына, і назавеш яго імем Іаан.
І будзе табе радасьць і вясёласьць, і многія ўзрадуюцца нараджэньню ягонаму.
І будзе табе радасць і ўцеха і многія нараджэнню яго ўсцешацца.
Бо ён будзе вялікі перад Госпадам, і ня будзе піць віно і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ва ўлоньні маці сваёй.
Бо ён будзе вялкі перад Госпадам, ні віна, ні сікеры піць не будзе і Святым Духам напоўнцца яшчэ ў лоне майі сваей,
І многіх з сыноў Ізраіля зьверне да Госпада, Бога іхняга.
і многіх з Ізраілевых сыноў скіруе да Госпада Бога іх.
І будзе ісьці перад Ім у духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы бацькоў дзецям, і непаслухмяным — лад думак праведнікаў, каб падрыхтаваць Госпаду народ падрыхтаваны».
І ён будзе ісці перад Ім у духу і сіле Іллі, каб сэрцы бацькоў скіраваць да дзяцей, і непаслухмяных да мудрасці справядлівых, каб падрыхтаваць Госпаду народ гатовы.
І сказаў Захарыя анёлу: «З чаго даведаюся я гэтае? Бо я — стары, і жонка мая ў гадах пажылых».
І сказаo Захары Анёлу: «Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і мая жонка ў гадах».
І, адказваючы, сказаў яму анёл: «Я — Габрыэль, які стаю перад Богам, і я пасланы гаварыць з табою і дабравесьціць табе гэтае.
І ў адказ яму Анёл сказаў: «Я Гаўрыіл, што перад Богам стаю, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую добрую вестку;
І вось, будзеш ты маўчаць, і ня зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час».
і вось, будзеш маўчаць і не зможаш гаварыць аж да дня, калі збудзецца гэта, за тое, што ты не паверыў маім словам, якія спраўдзяцца ў свой час.
І чакаў народ Захарыю, і дзівіўся, што ён марудзіць у бажніцы.
І чакаў народ Захарыя і дзівіўся, што ён марудзіў у храме.
А ён, выйшаўшы, ня мог гаварыць да іх; і зразумелі, што бачыў відзеж у бажніцы; і ён ківаў ім, і застаўся немы.
А, выйшаўшы, той не мог гаварыць з імі, і яны зразумелі што ён бачыў з’яву ў храме; а ён рабіў ім знакі і аставаўся нямы.
І сталася, калі скончыліся дні службы ягонай, ён вярнуўся ў дом свой.
І было: калі скончыліся дні яго службы, адышоў ён у свой дом.
Пасьля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і хавала гэта пяць месяцаў, кажучы:
Пасля ж гэтых дзён зачала яго жонка Елісавета і таілася пяць месяцаў, кажучы:
«Гэтак учыніў мне Госпад у дні, калі глянуў на мяне, каб зьняць з мяне ганьбу між людзьмі».
«Так мне зрабіў Госпад у дні, калі была Яго ласка зняць з мяне ганьбу сярод людзей».
А ў шосты месяц быў пасланы анёл Габрыэль ад Бога ў горад Галілейскі, называны Назарэт,
А ў шосты месяц быў пасланы ад Бога Анёл Гаўрыіл у галілейскі горад, на імя Назарэт,
да дзяўчыны, заручанай з мужам на імя Язэп, з дому Давіда; а імя дзяўчыны — Марыя.
да дзевы, заручанай з мужам на імя Іосіф, з дому Давідавага; і імя дзевы — Марыя.
І, увайшоўшы да яе, анёл сказаў: «Радуйся, дабрадатная! Госпад з табою; дабраслаўлёная ты між жанчынамі».
І, увайшоўшы да Яе, сказаў: «Радуйся, Жыватворная! Госпад з Табою! [Блаславёная Ты між жанчын!]»
Яна ж, убачыўшы яго, устрывожылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта было за прывітаньне.
Яна ж збянтэжылася ад гэтага слова і разважала: «Што гэта за прывітанне!»
І сказаў ёй анёл: «Ня бойся, Марыя! Бо ты знайшла ласку ў Бога.
І сказаў ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І вось, ты зачнеш ва ўлоньні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
І вось, Ты зачнеш у лоне і народзіш Сына і назавеш Яго імем Ісус.
Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага назавецца, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага.
Ён будзе вялікі, і Сынам Найвышэйшага будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог трон Давіда, Яго бацькі,
І Ён будзе валадарыць над домам Якуба на вякі, і Валадарству Ягонаму ня будзе канца».
І будзе цараваць Ён над домам Якава навек, і Яго Царству не будзе канца».
А Марыя сказала анёлу: «Як гэта будзе, калі я не спазнала мужа?»
А Марыя сказала Анёлу: «Як жа будзе гэта, калі мужа не знаю?»
І, адказваючы, анёл сказаў ёй: «Дух Сьвяты зыйдзе на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе. І дзеля гэтага тое, што народзіцца Сьвятое, Сынам Божым назавецца.
І ў адказ Анёл сказаў Ёй: «Святы Дух найдзе на Цябе, і сіла Найвышэйшага агорне Цябе; таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Божым Сынам.
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і вось ужо шосты месяц у яе, якую называюць няплоднай.
І вось, Твая сваячка Елісавета і тая зачала сына ў старасці сваёй, і гэта шосты месяц у яе, якую называюць няплоднай,
Бо ў Бога ніводнае слова ня будзе бяз сілы».
бо для Бога няма ніводнага немажлівага слова».
І сказала Марыя: «Вось я — служка Госпада; няхай станецца мне паводле слова твайго». І адыйшоў ад яе анёл.
А Марыя сказала: «Вось, Я — раба Гасподня; няхай будзе Мне згодна з сповам тваім.» І адышоў ад Яе Анёл.
Устаўшы, Марыя ў тыя дні шпарка пайшла ў горную краіну, у горад Юды,
І выбралася Марыя і тыя дні і пайшла з паспешнасцю ў горы, у горад Юды,
і ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Альжбету.
і ўвайшла ў Захарыеў дом і прывітала Елісавету.
І сталася, калі Альжбета пачула прывітаньне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлоньні яе, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым.
І было: калі пачула Елісавета Марыіна прывітанне, падскочыла дзіця ў яе лоне, і Елісавета напоунілася Святога Духа,
І ўсклікнула яна моцным голасам, і сказала: «Дабраслаўлёная ты між жанчынамі, і дабраслаўлёны плод улоньня твайго.
і ўсклікнула моцным голасам і сказала: «Блаславёная Ты між жанчын і блаславёны плод Твайго лона!
І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
І адкуль мне гэта, што Маці Госпада Майго прыйшла да мяне?
Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, узварухнулася вясёла дзіцятка ва ўлоньні маім.
Бо калі дайшоў голас Твайго прывітання да маіх вушэй, падскочыла ад радасці дзіцятка ў маім лоне,
І шчасьлівая тая, якая паверыла, бо зьдзейсьніцца сказанае ёй ад Госпада».
і шчаслівая Тая, што паверыла, бо збудзецца сказанае Ёй ад Госпада!»
І сказала Марыя: «Узьвялічвае душа мая Госпада,
І сказала Марыя: «Узвелічае Мая душа Госпада,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, Збаўцы маім,
і радуецца Мой дух у Богу, Збаўцы Маім,
бо Ён глянуў на паніжэньне служкі Сваёй. Бо вось, адгэтуль шчасьліваю будуць называць мяне ўсе пакаленьні,
што ўгледзеў Ён паніжэнне Свае рабы. Бо вось з гэтага часу будуць мяне ўслаўляць ўсе пакаленні,
бо вялікае ўчыніў мне Магутны, і сьвятое імя Яго,
бо стварыў Мне вялікае Моцны, і святое імя Яго;
і міласэрнасьць Ягоная з пакаленьня ў пакаленьне для тых, якія баяцца Яго.
І Яго міласэрнасць на пакаленні і пакаленні тых, што Яго баяцца.
Ён зьявіў уладу рамяном Сваім, расьсеяў ганарыстых думкамі сэрца іхняга;
Ён паказаў моц Сваёй рукі, раскідаў пыхлівых думкамі сэрца іх;
скінуў моцных з пасадаў і ўзьвялічыў пакорных;
скінуў магутных з тронаў і ўзвысіў пакорлівых,
галодных насыціў дабром, а багатых адпусьціў ні з чым.
згаладалых здаволіў дабром, багатых адсылае ні з чым.
Падтрымаў Ізраіля, юнака Свайго, успомніў пра міласэрнасьць,
Ён падтрымаў Ізраля, Свайго слугу, каб напомніць міласэрнасць, —
як гаварыў адносна бацькоў нашых, адносна Абрагама і насеньня ягонага на вякі».
як сказаў Ён нашым бацькам, — да Аўрама і яго нашчадкаў навекі».
Прабыла ж Марыя з ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.
Прабыла ж Марыя з ёю месяцаў са тры і вярнулася ў Свой дом.
А Альжбеце настаў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.
А Елісавеце надышоў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
І пачулі суседзі і сваякі ейныя, што ўзьвялічыў Госпад міласэрнасьць Сваю над ёю, і цешыліся з ёю.
І пачулі яе суседзі і сваякі што прымножыў Госпад Сваю міласэрнасць да яе і усцешыліся разам з ёю.
І сталася, у восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіцятка і хацелі назваць яго паводле імя бацькі ягонага Захарыям.
І было: у восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіцятка, і хацелі назваць яго імем бацькі яго Захарыем.
І, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але ён будзе называцца Янам».
І, азваўшыся, яго маці сказала: «Не-не, а будзе названы ён Іаанам».
І сказалі ёй: «Нікога няма ў родзічаў тваіх, хто называецца гэтым імем».
І сказалі ёй: «Нікога няма з твае радні, хто называўся гэтым імем».
І пыталіся на мігах у бацькі ягонага, як бы ён хацеў назваць яго.
І паказвалі знакамі да яго бацькі, як хацеў бы, каб называлі яго.
І, папрасіўшы дошчачку, ён напісаў, кажучы: «Ян імя яму». І ўсе зьдзівіліся.
І, папрасіўшы таблічку, ён напісаў, паведамляючы: «Ёсць яму імя — Іаан». І ўсе здзівіся.
І адразу расчыніліся вусны ягоныя і язык ягоны, і ён стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.
І зараз жа расчыніліся яго вусны і язык яго, і ён загаварыў, бласлаўляючы Бога.
І стаўся страх на ўсіх, што жылі побач, і гаварылі адзін аднаму словы гэтыя па ўсёй горнай краіне Юдэйскай.
І ахапіў страх ўсіх, што жылі наўкола, і па ўсіх гарах Іудзеі разыходзілася вестка пра ўсё гэта,
І ўсе, якія чулі, складалі [гэта] ў сэрцы сваім, кажучы: «Што ж гэта будзе за дзіця?» І рука Госпада была з ім.
І ўсе, што чулі, бралі сабе да сэрца, кажучы: «Што ж будзе з гэтага дзіцяткі?» Бо Гасподняя рука была з ім.
І Захарыя, бацька ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым, і прарочыў, кажучы:
І яго бацька Захары напоўніўся Святога Духа і прарочыў, кажучы:
«Дабраслаўлёны Госпад, Бог Ізраіля, што адведаў народ Свой і даў выбаўленьне [яму],
«Блаславёны Госпад Бог Ізраілеў, што наведаў і выкупіў Свой народ,
і падняў рог збаўленьня нашага ў доме Давіда, слугі Свайго,
І падняў нам рог збавення ў доме Давіда, Свайго слугі, —
як абвясьціў вуснамі сьвятых прарокаў Сваіх, што былі адвеку,
як сказаў адвеку вуснамі Сваіх святых прарокауў, —
збавіць [нас] ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх, якія ненавідзяць нас,
збавенне ад нашых ворагаў і ад рукі усіх, што ненавідзяць нас,
учыніць міласэрнасьць бацькам нашым і ўзгадаць сьвяты запавет Свой,
што Ён зробіць міласэрнасць нашым бацькам і ўспомніць Свой святы запавет,
прысягу, якой кляўся Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам
кпятву, якой прысягаў нашаму бацьку Аўрааму, што дасць нам,
бяз страху, выбавіўшы нас з рукі ворагаў нашых,
бясстрашна, вызваліўшыся з рукі ворагаў, служыць Яму
служыць Яму ў сьвятасьці і праведнасьці перад Ім у-ва ўсе дні жыцьця нашага.
у святасці і справядлівасці перад ім па ўсе нашы дні.
І ты, дзіцятка, будзеш названы прарокам Найвышэйшага, бо будзеш ісьці наперадзе перад абліччам Госпада падрыхтаваць шляхі Яму,
І ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш звацца, бо ты пойдзеш перад Госпадам, каб падрыхтаваць Яму дарогі,
даць народу пазнаць збаўленьне ў адпушчэньні грахоў іхніх,
каб даць пазнаць збавенне Яго народу ў адпушчэнні іх грахоў,
праз унутраную міласэрнасьць Бога нашага, у якой адведаў нас Усход з вышыні,
праз сардэчную літасць нашага Бога, у якой наведаў нас Усход з вышыні,
зьявіць [сьвятло] тым, што сядзяць у цемры і ў ценю сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на шлях супакою».
каб засвяціць тым, што сядзяць у цемры і смяротным цені, і скіраваць нашы ногі на дарогу міру.»
А дзіцятка ўзрастала і ўмацоўвалася духам, і было ў пустыні да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.
Хлопчык жа рос і ўмацоўваўся духам, і быў ён у пустэльнях аж да дня свайго з’яулення перад Ізраілем.
