Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Паколькі (ужо) многія ўзяліся складаць апавяданьне адносна добра вядомых між намі падзей,
Як ужо многія ўзяліся складаць апавяданне пра падзеі, што адбыліся між нас,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі вачавідцы і служыцелі Слова,
Як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі навочнымі сведкамі і спужкамі Слова,
прыйшло на думку і мне, дасьледаваўшы наноў усё вельмі пільна, апісаць табе па парадку, высокашаноўны Тэахвіле,
Намерыўся і я, дакладна даследаваўшы ўсё з самога пачатку, апісаць па парадку табе, найшаноўнейшы Феафіле,
каб (ты) даведаўся адносна таго, (у) чым быў настаўлены: у верагоднасьці (гэных) слоў.
Каб ты пераканаўся ў непарушнасці тых звестак, якім навучаўся.
Быў (жа) у дні Гірада, валадара жыдоўскага, нікаторы сьвятар імем Захар з Авіявай чаргі і жонка ягоная з дачок Агаронавых; і імя ейнае — Альжбета.
Быў у дні Ірада, іудзейскага цара, адзін святар на імя Захары, з Авіевай чаргі набажэнстваў, а жонка ў яго была з дачок Ааронавых і імя ёй Елісавета.
Былі ж (яны) абое праведныя перад Богам, жывучы па ўсіх прыказаньнях і пастановах Госпадавых бяззаганна.
Былі ж яны абое справядлівыя перад Богам, жывучы беззаганна паводле ўсіх Гасподніх запаведзяў і загадаў.
І ня было ў іх дзіцяці, бо Альжбета была няплодная, і абое (яны) былі састарэлымі ў днях сваіх.
Ды не мелі дзіцяці, бо Елісавета была няплодная, і абое яны быті ў гадах.
Выпала ж яму служыць у парадку чаргі сваёй перад (Абліччам) Бога.
Было ж: калі ў парадку свае чаргі ён адпраўляў службу перад Богам,
Згодна звычаю сьвятароў атрымаў (ён) жэрабя кадзіць, увайшоўшы ў Сьвятыню Госпада;
паводле звычаю святарства, выпала яму жэрабя кадзіць, увайшоўшы ў Гасподні храм,
і ўсё мноства народу ў час каджэньня малілася вонках.
а ўсё мноства народу малілася знадворку ў час кадзення.
І зьявіўся яму Ангел Госпада, стоячы справа ад кадзільнага ахвярніка.
І паказаўся яму Гасподі Анёл, стаўшы праваруч кадзільнага ахвярніка.
І сумеўся Захар, убачыўшы, і страх напаў на яго;
І Захары, убачыўшы, збянтэжыўся і страх напаў на яго.
але Ангел сказаў яму: ня бойся, Захар, бо пачута малітва твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя Яан.
А Анёл сказаў яму: «Не бойся, Захары, бо выслухана твая малітва, і твая жонка Елісавета народзіць табе сына, і назавеш яго імем Іаан.
І будзе табе радасьць і весялосьць, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня ягонага;
І будзе табе радасць і ўцеха і многія нараджэнню яго ўсцешацца.
бо (ён) будзе вялікі перад Госпадам; і ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ў чэраве маткі сваёй;
Бо ён будзе вялкі перад Госпадам, ні віна, ні сікеры піць не будзе і Святым Духам напоўнцца яшчэ ў лоне майі сваей,
і многіх сыноў Ізраэлявых наверне да Госпада Бога іхнага;
і многіх з Ізраілевых сыноў скіруе да Госпада Бога іх.
і ён будзе ісьці перад Ім у Духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы ба́цькаў да дзяцей, і няпаслухмяных да мудрасьці праведных, каб падрыхтаваць Госпаду народ гатовы.
І ён будзе ісці перад Ім у духу і сіле Іллі, каб сэрцы бацькоў скіраваць да дзяцей, і непаслухмяных да мудрасці справядлівых, каб падрыхтаваць Госпаду народ гатовы.
І сказаў Захар Ангелу: па чым пазнаю я гэтае? бо я стары, і жонка мая састарэлая ў днях сваіх.
І сказаo Захары Анёлу: «Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і мая жонка ў гадах».
І, адказваючы, Ангел сказаў яму: я Гаўрыіл, што перад Вачамі Бога стаю, і пасланы гаварыць з табою і дабравесьціць табе гэтае.
І ў адказ яму Анёл сказаў: «Я Гаўрыіл, што перад Богам стаю, і пасланы гаварыць з табою і абвясціць табе гэтую добрую вестку;
І вось, будзеш (ты) маўчаць, і ня здолееш гаварыць да таго дня, калі гэтае збудзецца, за тое, што (ты) ня паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час.
і вось, будзеш маўчаць і не зможаш гаварыць аж да дня, калі збудзецца гэта, за тое, што ты не паверыў маім словам, якія спраўдзяцца ў свой час.
І чакаў народ Захара і дзівіўся, што ён марудзіць у Сьвятыні.
І чакаў народ Захарыя і дзівіўся, што ён марудзіў у храме.
Выйшаўшы ж, ён ня мог гаварыць да іх, і (яны) пазналі, што (ён) бачыў у Сьвятыні зьяву; і ён даваў знакі ім і заставаўся нямым.
А, выйшаўшы, той не мог гаварыць з імі, і яны зразумелі што ён бачыў з’яву ў храме; а ён рабіў ім знакі і аставаўся нямы.
І сталася, як скончыліся дні служэньня ягонага, прыйшоў (ён) у дом свой.
І было: калі скончыліся дні яго службы, адышоў ён у свой дом.
Пасьля ж гэтых дзён зачала́ Альжбета, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, ка́жучы:
Пасля ж гэтых дзён зачала яго жонка Елісавета і таілася пяць месяцаў, кажучы:
так учыніў мне Госпад у дні, у якія Ён глянуў (на мяне, каб) зьняць зь мяне ганьбу між людзьмі.
«Так мне зрабіў Госпад у дні, калі была Яго ласка зняць з мяне ганьбу сярод людзей».
У шосты ж месяц пасланы быў Ангел Гаўрыіл ад Бога ў места Галілейскае, якога назва Назарэт,
А ў шосты месяц быў пасланы ад Бога Анёл Гаўрыіл у галілейскі горад, на імя Назарэт,
да дзевы, заручанай з мужам, імя якому Язэп, з дому Давідавага; а імя дзевы — Марыля.
да дзевы, заручанай з мужам на імя Іосіф, з дому Давідавага; і імя дзевы — Марыя.
І, увайшоўшы да яе, Ангел сказаў: радуйся, ласкай (Божай) абдараваная! Госпад з табою; багаслаўлена ты між жанок.
І, увайшоўшы да Яе, сказаў: «Радуйся, Жыватворная! Госпад з Табою! [Блаславёная Ты між жанчын!]»
Яна ж, убачыўшы (яго), была зьбянтэжана ад слова ягонага і разважала, што гэта (за) прывітаньне магло бы быць?
Яна ж збянтэжылася ад гэтага слова і разважала: «Што гэта за прывітанне!»
І сказаў ёй Ангел: ня бойся, Марыля; бо (ты) знайшла Багадаць у Бога.
І сказаў ёй Анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І вось зачнеш у чэраве і народзіш Сына і дасі Яму Імя: Ісус.
І вось, Ты зачнеш у лоне і народзіш Сына і назавеш Яго імем Ісус.
Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага будзе названы, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага,
Ён будзе вялікі, і Сынам Найвышэйшага будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог трон Давіда, Яго бацькі,
і будзе гаспадарыць над домам Якубавым давеку, і Гаспадарству Ягонаму ня будзе канца.
І будзе цараваць Ён над домам Якава навек, і Яго Царству не будзе канца».
Марыля ж сказала Ангелу: як гэта будзе, калі (я) ня ведаю мужа?
А Марыя сказала Анёлу: «Як жа будзе гэта, калі мужа не знаю?»
І, адказваючы, Ангел сказаў ёй: Дух Сьвяты найдзе́ на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе: вось чаму і нараджаемы Сьвяты будзе названы Сынам Бога.
І ў адказ Анёл сказаў Ёй: «Святы Дух найдзе на Цябе, і сіла Найвышэйшага агорне Цябе; таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Божым Сынам.
І вось, Альжбета, сваячка твая, і яна зачала́ сына ў старасьці сваёй, і гэта (ужо) ёй ёсьць шосты месяц, той, (якую) называюць няплоднай.
І вось, Твая сваячка Елісавета і тая зачала сына ў старасці сваёй, і гэта шосты месяц у яе, якую называюць няплоднай,
Бо ў Бога ніводнае слова ня застанецца бяссільным.
бо для Бога няма ніводнага немажлівага слова».
І сказала Марыля: вось (я) — слуга Госпада; няхай станецца мне па слову твайму. І адыйшоў ад яе Ангел.
А Марыя сказала: «Вось, Я — раба Гасподня; няхай будзе Мне згодна з сповам тваім.» І адышоў ад Яе Анёл.
Устаўшы ж Марыля ў тыя дні борзда пайшла ў горную краіну, у места Юдзіна,
І выбралася Марыя і тыя дні і пайшла з паспешнасцю ў горы, у горад Юды,
і ўвайшла ў дом Захара і прывітала Альжбету.
і ўвайшла ў Захарыеў дом і прывітала Елісавету.
І сталася, як Альжбета ўчула прывітаньне Марылі, устрапянулася дзіцятка ў чэраве яе, і напоўнілася Альжбета Духам Сьвятым,
І было: калі пачула Елісавета Марыіна прывітанне, падскочыла дзіця ў яе лоне, і Елісавета напоунілася Святога Духа,
і закрычала моцным голасам і сказала: багасла́ўлена ты між жанок, і багасла́ўлены Плод чэрава твайго.
і ўсклікнула моцным голасам і сказала: «Блаславёная Ты між жанчын і блаславёны плод Твайго лона!
І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
І адкуль мне гэта, што Маці Госпада Майго прыйшла да мяне?
Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, устрапянулася вясёла дзіцятка ў чэраве маім.
Бо калі дайшоў голас Твайго прывітання да маіх вушэй, падскочыла ад радасці дзіцятка ў маім лоне,
І шчасьліва паверыўшая, бо збудзецца сказанае ёй ад Госпада.
і шчаслівая Тая, што паверыла, бо збудзецца сказанае Ёй ад Госпада!»
І сказала Марыля: вяліча́е душа мая Госпада;
І сказала Марыя: «Узвелічае Мая душа Госпада,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу Збавіцелю маім,
і радуецца Мой дух у Богу, Збаўцы Маім,
што глянуў (Ён) на пакорлівасьць рабыні Ягонай, бо вось адгэтуль шчасьліваю называць будуць мяне ўсе роды,
што ўгледзеў Ён паніжэнне Свае рабы. Бо вось з гэтага часу будуць мяне ўслаўляць ўсе пакаленні,
бо вялікае ўчыніў мне Ду́жы; і сьвятое Імя Ягонае;
бо стварыў Мне вялікае Моцны, і святое імя Яго;
і міласэрнасьць Ягоная ў роды радоў для тых, што баяцца Яго.
І Яго міласэрнасць на пакаленні і пакаленні тых, што Яго баяцца.
(Ён) учыніў сілу Рукою Сваёю; расьсеяў напышаных думкай сэрца іхнага;
Ён паказаў моц Сваёй рукі, раскідаў пыхлівых думкамі сэрца іх;
скінуў моцных з пасадаў і ўзьнёс пакорлівых,
скінуў магутных з тронаў і ўзвысіў пакорлівых,
галодных насыціў дабром, а багатыроў адправіў ні з чым;
згаладалых здаволіў дабром, багатых адсылае ні з чым.
падтрымаў Ізраэля, служку Ягонага, успомніў пра літасьць,
Ён падтрымаў Ізраля, Свайго слугу, каб напомніць міласэрнасць, —
як сказаў да ба́цькаў нашых, да Абрагама і насеньня ягонага давеку.
як сказаў Ён нашым бацькам, — да Аўрама і яго нашчадкаў навекі».
Прабыла-ж Марыля зь ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.
Прабыла ж Марыя з ёю месяцаў са тры і вярнулася ў Свой дом.
А Альжбеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
А Елісавеце надышоў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
І пачулі суседзі ды сваякі ейныя, што Госпад явіў вялікую літасьць Ягоную над ёй і радаваліся зь ёю.
І пачулі яе суседзі і сваякі што прымножыў Госпад Сваю міласэрнасць да яе і усцешыліся разам з ёю.
І сталася: у восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіця, і хацелі назваць яго па імені бацькі ягонага, Захарам.
І было: у восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіцятка, і хацелі назваць яго імем бацькі яго Захарыем.
І, адказаўшы, маці ягоная сказала: не, але названы будзе Яанам.
І, азваўшыся, яго маці сказала: «Не-не, а будзе названы ён Іаанам».
І сказалі ёй: нікога няма ў радні тваёй, хто завецца імем гэтым.
І сказалі ёй: «Нікога няма з твае радні, хто называўся гэтым імем».
І пыталіся знакамі ў бацькі ягонага, як бы (ён) хацеў назваць яго.
І паказвалі знакамі да яго бацькі, як хацеў бы, каб называлі яго.
І, папрасіўшы дошчачку, (ён) напісаў, загадваючы: Яан ёсьць імя ягонае. І зьдзівіліся ўсе.
І, папрасіўшы таблічку, ён напісаў, паведамляючы: «Ёсць яму імя — Іаан». І ўсе здзівіся.
У той жа час расчыніліся вусны ягоныя і язык ягоны, і (ён) стаў гаварыць, багаслаўляючы Бога.
І зараз жа расчыніліся яго вусны і язык яго, і ён загаварыў, бласлаўляючы Бога.
І напаў страх на ўсіх жыву́чых вакол іх; і па ўсёй горнай краіне Юдэйскай расказавалі (пра) усе гэтыя падзеі.
І ахапіў страх ўсіх, што жылі наўкола, і па ўсіх гарах Іудзеі разыходзілася вестка пра ўсё гэта,
І ўсе, хто пачуў, склалі (гэта) у сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе дзіця гэтае?» І Рука Госпада была зь ім.
І ўсе, што чулі, бралі сабе да сэрца, кажучы: «Што ж будзе з гэтага дзіцяткі?» Бо Гасподняя рука была з ім.
І Захар, бацька ягоны, быў напоўнены Духам Сьвятым і прарочыў, кажучы:
І яго бацька Захары напоўніўся Святога Духа і прарочыў, кажучы:
«Багаславен Госпад Бог Ізраэляў таму, што наведаў і ўчыніў збаўленьне народу Ягонаму.
«Блаславёны Госпад Бог Ізраілеў, што наведаў і выкупіў Свой народ,
І ўзьняў Рог збаўленьня нам у доме Давідавым, слугі Ягонага,
І падняў нам рог збавення ў доме Давіда, Свайго слугі, —
як абвясьціў праз вусны былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх,
як сказаў адвеку вуснамі Сваіх святых прарокауў, —
збаўленьне ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх нянавідзячых нас;
збавенне ад нашых ворагаў і ад рукі усіх, што ненавідзяць нас,
учыніць літасьць ба́цькам нашым і ўспомніць Запавет Свой сьвяты,
што Ён зробіць міласэрнасць нашым бацькам і ўспомніць Свой святы запавет,
прысягу, якой прысягаўся Абрагаму, ба́цьку нашаму:
кпятву, якой прысягаў нашаму бацьку Аўрааму, што дасць нам,
даць нам бяз страху, збавіўшы ад рукі ворагаў нашых, служыць Яму
бясстрашна, вызваліўшыся з рукі ворагаў, служыць Яму
у сьвятасьці і праведнасьці перад Ім усе дні жыцьця нашага.
у святасці і справядлівасці перад ім па ўсе нашы дні.
І ты, дзіця, прарокам Найвышэйшага названы будзеш; бо (ты) будзеш ісьці перад Абліччам Госпада, (каб) падрыхтаваць шляхі Яму;
І ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш звацца, бо ты пойдзеш перад Госпадам, каб падрыхтаваць Яму дарогі,
даць веданьне збаўленьня народу Ягонаму ў дараваньні грахоў іхных
каб даць пазнаць збавенне Яго народу ў адпушчэнні іх грахоў,
па прычыне сардэчнай літасьці Бога нашага, у каторай адведаў нас Усход з вышынí,
праз сардэчную літасць нашага Бога, у якой наведаў нас Усход з вышыні,
(каб) прасьвяціць тых, што сядзяць у цемры і цяню сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на дарогу міру».
каб засвяціць тым, што сядзяць у цемры і смяротным цені, і скіраваць нашы ногі на дарогу міру.»
А дзіця даро́сьлела і ўмацоўвалася духам, і было ў пустэльнях аж да дня зьяўленьня свайго Ізраэлю.
Хлопчык жа рос і ўмацоўваўся духам, і быў ён у пустэльнях аж да дня свайго з’яулення перад Ізраілем.
