Лукаша 13 разьдзел

 

 

І ў гэты час прыйшлі нікаторыя, (і) расказалі Яму пра галілейцаў, чыю кроў Пілат зьмяшаў зь іхнымі ахвярамі.

 

І ў гэты самы час прыйшлиі некаторыя і паведамілі Яму пра галілеян, кроў якіх Пілат змяшаў з іх ахвярамі.

І, адказаўшы, Ісус сказаў ім: (вы) думаеце, што гэтыя галілейцы былі больш грэшныя за ўсіх галілейцаў, што так адпакутавалі?

 

І ў адказ Ён сказаў ім: «Ці думаеце вы, што гэтыя галілеяне былі больш грэшныя за ўсіх галілеян, калі яны гэтак пацярпелі?

Не, кажу вам, але калі ня пакаецеся, усе гэтаксама загінеце.

 

Не, кажу вам, але калі вы не пакаецеся, ўсе такім жа чынам загнеце.

Альбо тыя васямнаццаць, на якіх упала вежа ў Сілааме і пабіла іх, думаеце, што яны былі вінаватыя больш за ўсіх людзей жывучых у Ярузаліме?

 

Або тыя васемнаццаць, на якіх упала вежа ў Сілааме і забіла іх, — ці думаеце вы, што яны большыя вінаваўцы за ўсіх людзей, што жывуць у Ерусаліме?

Не, кажу вам, але калі ня пакаецеся, усе гэтаксама загінеце.

 

Не, кажу вам, але калі вы не пакаецеся, усе гэтак жа загінеце».

І казаў гэтую прыповесьць: нехта меў у сваім вінаградніку пасаджаную смакоўніцу і прыйшоў шукаць на ёй плоду і ня знайшоў.

 

І казаў Ён гэтае ўпадабненне: «Было ў чалавека фігавае дрэва, пасаджанае ў вінаградніку, і прыйшоў ён шукаць на ім плоду, і не знайшоў.

І сказаў (ён) вінаградару: вось, (я) трэйці год прыходжу шукаць плоду на гэтай смакоўніцы і ня знаходжу; сьсячы яе, на што (яна) і зямлю займае бяз карысьці?

 

І сказаў вінаградару: «Вось тры гады, як я прыходжу шукаць плоду на гэтым фігавым дрэве і не знаходжу; ссячы яго, навошта яно і зямлю дарэмна займае?»

Ён жа, адказаўшы, гаворыць яму: гаспадар! пакінь яе і на гэты год, пакуль я абкапаю яе і абкладу гноем,

 

Але той у адказ яму сказаў: «Пане, пакінь яго яшчэ на гэты год, пакуль я не абкапаю яго і абкладу гноем,

і можа прынясе плод, калі ж не, (то) на той год сьсячэш яе.

 

Ці не дасць плоду на наступны год? калі ж не, ссячэш яго».

І навучаў (Ён) у адной з сынагогаў па суботах.

 

І навучаў Ён у адной з сінагог у суботу.

І вось (там) была жанчына, якая васямнаццаць гадоў мела духа немачы; і была яна скорчыўшыся, і ня магла ані выпрастацца.

 

І вось жанчына, што васемнаццаць гадоў мела духа немачы, і была яна скурчаная і ані не магла выпрастацца.

Убачыўшы ж яе, Ісус падазваў яе і сказаў ёй: жанчына! (ты) вызвалена ад немачы тваёй.

 

Убачыўшы ж яе, Ісус паклікаў да Сябе і сказаў ёй: «Жанчына, ты вызваленая ад свае немачы».

І ўсклаў на яе Рукі; і адразу выпрасталася, і славіла Бога.

 

І Ён усклаў на яе рукі, і яна зараз ж выпрасталася і славіла Бога.

Загаварыўшы ж начальнік сынагогі, абураючыся, што ў суботу Ісус аздаравіў, казаў народу: ёсьць шэсьць дзён, у якія належыць працаваць, у тыя прыходзьце (і) аздараўляйцеся, а ня ў дзень суботы.

 

У адказ жа на гэта старшыня сінагогі, абурыўшыся, што Ісус вылечыў у суботу, сказаў да натоўпу: «Ёсць шэсць дзён, у якія належыць працаваць; у гэтыя дні прыходзьце і вылечвайцеся, а не ў суботні дзень».

Тады адказаў яму Госпад і сказаў: крывадушнік! кожны з вас у суботу ці ня адвязвае вала свайго ці асла ад ясьляў і вядзе паіць?

 

Адказаў тут яму Госпад і сказаў: «Крывадушнікі, ці ж не кожны з вас у суботу адвязвае свайго вала ці асла ад ясляў і вядзе паіць?

А гэтую дачку Абрагамавую, якую вось ўжо васямнаццаць гадоў, як зьвязаў шатан, ці ня належала вызваліць ад путаў гэтых у дзень суботы?

 

А гэтую — Аўраамаву дачку, якую звязаў сатана вось ужо васемнаццаць гадоў, ці не трэба было вызваліць ад гэтых путаў у дзень суботні?»

І калі гаварыў Ён гэтае, усе праціўнікі Ягоныя засароміліся; і ўвесь народ радаваўся з усіх слаўных учынкаў Ягоных.

 

І калі Ён казаў гэта, засароміліся ўсе Яго супраціўнікі, а ўвесь натоўп цешыўся з усіх слаўных учынкаў, зробленых Ім.

(Ён) жа сказаў: да чаго падобна Каралеўства Бога, і да чаго прыпадобню яго?

 

І вось Ён казаў: «Да чаго падобнае Божае Царства і з чым яго параўнаю?

Яно падобна да зярняці гарчычнага, якое, узяўшы, чалавек пасадзіў у садзе сваім, і (яно) вырасла і сталася вялікім дрэвам; і птушкі нябесныя гняздзіліся ў гольлі ягоным.

 

Падобнае яно да гарчычнага зярняці, якое чалавек, узяўшы, кінуў у сваім садзе, і вырасла яно і стала дрэвам і нябесныя птушкі гняздзіліся ў голлі яго».

І яшчэ сказаў: да чаго прыпадобню Каралеўства Бога?

 

І зноу сказаў Ён: «З чым параўнаю Божае Царства?

Яно падобна да рашчыны, якую жанчына, узяўшы, паклала ў тры меры мукі, пакуль ня ськісла ўсё.

 

Падобнае яно да рошчыны, якую ўзяла жанчына і паклала ў тры саты мукі аж пакуль не ўкісла усё».

І праходзіў па местах і сёлах, навучаючы і кіруючы шлях Свой да Ярузаліму.

 

І праходзіў Ён па гарадах і сёлах, навучаючы і кіруючыся ў Ерусалім.

І нехта сказаў Яму: Госпадзе! няўжо ратуюцца нямногія? Ён жа сказаў ім:

 

І сказаў Яму нехта: «Ці нямногія будуць збавёныя?» А Ён адказаў ім:

старайцеся ўвайсьці праз вузкія (або цесныя) вароты; бо многія, кажу вам, будуць памыкацца ўвайсьці ды ня здолеюць.

 

«Дамагайцеся ўвайсці праз вузкія дзверы бо многія, кажу вам, будуць старацца ўвайсці і не змогуць.

Калі гаспадар дому ўстане і зачыніць дзьверы, тады (вы), стоячы вонках, станеце стукаць у дзьверы і казаць: Госпадзе! Госпадзе! адчыні нам. Але, адказаўшы, (ён) скажа вам: ня ведаю вас, адкуль вы.

 

Калі ўстане гаспадар дома і зачыніць дзверы, і вы, стоячы знадворку, пачнеце стукаць у дзверы і казаць: «Госпадзе, адчыні нам», а Ён у адказ скажа вам: «Не ведаю вас, адкуль вы».

Тады пачнецё гаварыць: мы елі і пілí перад Табою, і на вуліцах (нашых) Ты нас навучаў.

 

Тады вы пачнеце казаць: «Мы елі перад Табою і пілі, і на нашых вуліцах навучаў Ты».

Але (Ён) скажа: кажу вам: ня ведаю вас, адкуль вы; адыдзеце ад Мяне ўсе, што чыняць беззаконьне.

 

А Ён скажа, мовячы вам: «Не ведаю [вас], адкуль вы, адыдзіце ад Мяне ўсе, што няпраўду чыніце».

Там будзе рыданьне (плач наўзрыд) і скрыгот зубоў, калі вы ўбачыце Абрагама, Ісагака, Якуба і ўсіх прарокаў ў Каралеўстве Бога, вас жа праганяемымі вон.

 

Там будзе плач і скрыгат зубоў, калі ўбачыце Аўраама і Ісаака і Якава і ўсіх прарокаў у Божым Царстве, а сябе выгнаных адтуль.

І прыйдуць з усходу і захаду, і з поўначы і поўдня і ўзьлягуць у Каралеўстве Бога.

 

І прыйдуць з усходу і захаду, і з поўначы і поўдня, і узлягуць у Божым Царстве.

І вось, ёсьць апошнія, якія будуць першымі, і ёсьць першыя, якія будуць апошнімі.

 

І вось ёсць апошнія, якія будуць першымі, і ёсць першыя, якія будуць апошнімі».

У гэны дзень падыйшлі нікаторыя хварысэі (і) казалі Яму: выйдзі і ідзі адсюль, бо Гірад хоча Цябе забіць.

 

У гэтую самую гадзіну падышлі некаторыя з фарысеяў, кажучы Яму: «Выйдзі і ідзі адсюль, бо Ірад хоча Цябе забіць».

І сказаў ім: пайшоўшы, скажыце гэтай лісіцы: вось, (Я) выганяю дэманаў і аздараўленьні чыню сёньня і заўтра, а на трэйці (дзень) скончу Сваю справу.

 

І Ён сказаў ім: «Пайдзіце і скажыце гэтаму лісу: вось Я выганяю дэманаі і вылечваю сёння і заўтра, і ў трэці дзень — скончу.

Але Мне належыць хадзіць сягоньня і заўтра і пасьлязаўтра, бо ня бывае, каб прарок загінуў вонках Ярузаліму.

 

Але мне трэба хадзіць сёння і заўтра і ў наступны [дзень], бо немажліва, каб прарок загінуў па-за Ерусалімам.

Ярузалім, Ярузалім, (ты) што забіваеш прарокаў і што камянуеш пасланых да цябе! Колькі разоў хацеў (Я) сабраць дзяцей тваіх, як птушка (зьбірае) птушанят (сваіх) пад крылы, але (вы) ня захацелі.

 

Ерусаліме, Ерусаліме, што забіваеш прарокаў і каменнем закідваеш пасланых да цябе! Колькі разоў Я хацеў сабраць тваіх дзяцей, як куровадка сваіх куранят пад крылле, ды вы не захацелі.

Вось, пакідаецца вам дом ваш пусты. І кажу вам праўду, што ня ўбачыце Мяне, пакуль ня прыйдзе (час) калі скажаце: Багаслаўлены, Каторы ідзе ў Імя Госпада!

 

Вось пакідаецца вам дом ваш пусты. Кажу [ж] вам: Вы не ўбачыце Мяне, аж пакуль не [прыйдзе, што] скажаце: «Блаславёны, Хто ідзе ў імя Госпада!»