Лукаша 7 разьдзел

 

 

Калі ж скончыў (Ён) усе Словы Свае ў вушы народу, (Ён) увайшоў у Капэрнавум.

 

Калі Ён скончыў усе Свае словы да народа, што слухаў Яго, увайшоў у Капернаум.

У аднаго ж сотніка раб, якім ён даражыў, быў хворы пры сьмерці.

 

У аднаго сотніка быў хворы, пры смерці, раб, якім ён даражыў.

Пачуўшы ж пра Ісуса, (ён) паслаў да Яго юдэйскіх старэйшынаў просячы Яго, каб прыйшоўшы аздаравіў раба ягонага.

 

Пачуўшы ж пра Ісуса, ён паслаў да Яго іудзейскіх старэйшын, просячы Яго, каб прыйшоў і выратаваў яго раба.

Яны ж прыйшоўшы да Ісуса прасілі Яго вельмі, кажучы: ён варты, каб яму гэта было зроблена,

 

І яны, прыйшоўшы да Ісуса, горача прасілі, кажучы: «Ён годны, каб Ты яму зрабіў гэта;

бо (ён) любіць народ наш і ён збудаваў нам сынагогу.

 

Бо ён любіць наш народ, і сам зрабіў нам сінагогу».

Дык Ісус пайшоў зь імі. І ўжо Ён знаходзіўся нідалёка ад дому. Сотнік паслаў да Яго сяброў, кажучы Яму: Госпадзе, ня турбуйся, бо я ня варты, каб (Ты) увайшоў пад дах мой;

 

І Ісус пайшоў з імі. І калі Ён быў ужо недалёка ад дома, сотнік паслаў сяброў, каб сказаць Яму: «Госпадзе, не турбуйся, бо я не годны, каб Ты увайшоў пад мой дах;

таму і сябе самога (я) ня палічыў вартым прыйсьці да Цябе; але скажы слова, і выздаравее слуга мой.

 

Таму я сябе самога не палічыў годным прыйсці да Цябе; але скажы слова і выздаравее мой слуга.

Таму і я, чалавек падначалены ўладзе, які мае пад сабою жаўнераў. І кажу аднаму: «пайдзі — і ідзе», і другому: «прыйдзі — і прыходзіць»; і рабу майму: «зрабі гэта — і робіць».

 

Бо і я — хоць чалавек залежны ад улады, але маю пад сабою воінаў і кажу аднаму: «пайдзі і ідзе; а другому: «прыйдзі» і прыходзіць, а майму рабу: «зрабі гэта», і ён робіць».

Пачуўшы ж гэта Ісус зьдзівіўся яму і, павярнуўшыся да ішоўшага за Ім народу, сказаў: «кажу вам: нават у Ізраэлю (Я) ня знайшоў такой веры».

 

Пачуўшы ж гэта, Ісус здзівіўся яму і сказаў, павярнуўшыся да натоўпу, што ішоў за Ім: «Кажу вам, што ў Ізраіле не знайшоў Я такой вялікай веры».

І вярнуўшыся ў дом пасланыя знайшлі хворага раба здаровым.

 

І, вярнуўшыся дадому, пасланыя знайшлі раба здаровым.

І сталася: пасьля гэтага пайшоў (Ісус) да места называнага Наін, і зь Ім ішлі многія вучні Ягоныя і мноства народу.

 

І было: неўзабаве выправіўся Ён у горад, называны Наін, і ішлі з Ім Яго вучні і вялікі натоўп.

Калі ж (Ён) падыйшоў да мястовае брамы, і вось (тут убачылі, што) выносілі памершага адзінага сына (ў) маткі ягонай, а яна была ўдава; і шматлікі натоўп мястовы (быў) зь ёю.

 

Калі ж Ён наблізіўся да гарадской брамы, дык вось, выносілі памерлага, адзінага сына ў маці яго, а была яна ўдава, і ладны натоўп з горада быў з ёю.

І, угледзіўшы яе, Госпад зьлітаваўся над ёю і сказаў ёй: ня плач.

 

І, убачыўшы яе, Госпад злітаваўся над ёю і сказаў ёй: «Не плач».

І, падыйшоўшы, дакрануўся да насілкаў; тыя ж, што несьлі, спыніліся, і (Ён) сказаў: хлопча! табе кажу, устань!

 

І, падышоўшы, — дакрануўся да мараў, насільшчыкі ж спыніліся, і казаў Ён: «Хлопча, табе кажу: устань!»

І мёртвы сеў і пачаў гаварыць; і аддаў яго (Ісус) матцы ягонай.

 

І сеў мёртвы і пачауў гаварыць, і Ён аддаў яго маці яго.

І ахапіў усіх страх, і славілі Бога, кажучы: вялікі Прарок паўстаў сярод нас, і: наведаў Бог народ Свой.

 

І ўсіх ахапіў страх, і яны славілі Бога, кажучы: «Вялікі прарок паўстаў сярод нас, і наведаў Бог Свой народ».

І разыйшлося слова гэтае пра Яго па ўсёй Юдэі і па ўсім навакольлі.

 

І гэтае слова пра Яго разышлося па ўсёй Іудзеі і па ўсім наваколлі.

І паведамілі Яану вучні ягоныя пра ўсе гэтыя (падзеі).

 

І абвясцілі Іаану яго вучні пра ўсё гэта. І, паклікаўшы двух са сваіх вучняў, Іаан

І, паклікаўшы двух з вучняў сваіх, Яан паслаў (іх) да Ісуса, кажучы: ці Ты Той, Які прыходзе, ці чакаць (нам) другога?

 

паслаў іх да Госпада сказаць: «Ці Ты Той, што мае прыйсці, ці чакаць нам іншага?»

Прыйшоўшы ж да Яго гэныя мужчыны сказалі: Яан Хрысьціцель паслаў нас да Цябе спытаць: ці Ты Той, Які прыходзе, ці чакаць (нам) другога?

 

І, прыйшоўшы да Яго, мужчыны сказалі: «Іаан Хрысціцель паслаў нас да Цябе сказаць: «Ці Ты Той, што мае прыйсці, ці чакаць нам іншага?»

А ў гэты час (Ён) многіх аздаравіў ад хваробаў і немачаў, і злых духаў, і многім сьляпым падараваў зрок.

 

У той час Ён вылечыў многіх ад хвароб і немачаў і ліхіх духаў і многіх сляпых абдараваў зрокам.

І, адказаўшы, Ісус сказаў ім: пайшоўшы скажыце Яану, што вы ўбачылі і пачулі: сьляпыя стаюцца відушчымі, кульгавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца, глухія чуюць, мёртвыя ўваскрашаюцца, убогім абвяшчаецца Эвангельле;

 

І ў адказ Ён сказаў ім: «Пайдзіце, абвясціце Іаану тое, што бачылі і чулі: сляпыя бачаць, кульгавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца, глухія чуюць, мёртвыя ўваскрасаюць, убогім абвяшчаецца Дабравесце,

і шчасьлівы той, хто ня спакусіцца аба Мне!

 

І шчаслівы той, хто не ўсумніцца ува Мне.

Як жа пасланцы Яанавы пайшлі, пачаў гаварыць да народу пра Яана: што глядзець хадзілі (вы) у пустэльню? трысьціну ветрам калыханую?

 

А капі адышлі Іаанавы пасланцы, Ён пачаў гаварыць натоўпу пра Іаана: «Што выйшлі вы глядзець у пустэльню? Ці трыснёг, што гайдаецца ад ветру?

Што ж глядзець хадзілі (вы)? Чалавека, апранутага ў мяккія вопраткі? Вось, хто ў пышныя і раскошныя вопраткі апранаецца, тыя ў валадарскіх палацах знаходзяцца.

 

Але што ж выйшлі вы глядзець? Чалавека, увабранага ў мяккія шаты? Дык жа тыя, што ў паглядных ўборах і ў раскошы жывуць, — у царскіх палацах.

Што ж глядзець хадзілі (вы)? Прарока? Так, кажу вам, і больш за прарока.

 

Дык што выйшлі вы глядзець? Прарока? Так, кажу вам, і больш, чым прарока.

Гэты ёсьць той, пра якога напісана: вось, Я пасылаю Ангела Майго перад Абліччам Тваім, каторы прыгатуе шлях Твой перад Табою.

 

Гэта той, пра каго напісана: «Вось Я пасылаю перад Тваё аблічча Свайго пасланца, які падрыхтуе Тваю дарогу перад Табою».

Бо кажу вам: з народжаных жанчынамі няма ніводнага прарока большага за Яана Хрысьціцеля; але меншы ў Гаспадарстве Божым большы за яго.

 

Кажу вам: «Між народжанымі жонкамі няма ніводнага большага, чым Іаан; але найменшы ў Божым Царстве большы за яго».

І ўвесь народ, што слухаў, і мытнікі прызналі справядлівасьць Бога, ахрысьціўшыся хрышчэньнем Яанавым;

 

І ўвесь народ, што слухаў, і мытнікі прызналі слушнасць Бога, ахрысціўшыся Іаанавым хрышчэннем.

а хварысэі і законьнікі адкінулі волю Боскую адносна сябе, ня ахрысьціўшыся ў яго.

 

Фарысеі ж і законнікі адкінулі Божую волю аб сабе, не хрысціўшыся ад яго.

І Госпад сказаў: да каго прыраўную людзей роду гэтага? І да каго яны падобныя?

 

«Дык з кім параўнаю людзей гэтага роду і да каго яны падобныя?

Яны падобныя да дзяцей, якія сядзяць на вуліцы і клічуць адны другіх і гавораць: (мы) ігралі вам на жалейцы, і (вы) ня скакалі; (мы) сьпявалі вам жалобныя песьні, а (вы) ня плакалі.

 

Яны падобныя да дзяцей, што сядзяць на рынку і звяртаюцца адно да аднаго, кажучы: «Мы ігралі вам, а вы не танцавалі, мы спявалі вам жаласна, а вы не плакалі».

Бо прыйшоў Яан Хрысьціцель: ні хлеба ня есьць, ні віна ня п’е, і (вы) кажаце: у ім дэман.

 

Бо прыйшоў Іаан Хрысціцель, што хлеба не есць і віна не п’е, а вы кажаце: «У ім дэман».

Прыйшоў Сын Чалавечы: есьць і п’е; і (вы) кажаце: вось Чалавек, Які любіць есьці і віно піць, Сябра мытнікам і грэшнікам.

 

Прыйшоў Чалавечы Сын, што есць і п’е, а вы кажаце: «Вось чалавек ласун і віналюб, сябар мытнікаў і грэшнікаў».

І апраўдана мудрасьць усімі дзяцьмі ейнымі.

 

Ды апраўдалася мудрасць праз усе плады свае».

Нехта з хварысэяў прасіў Яго паесьці разам зь ім, і (Ён), увайшоўшы ў дом хварысэяў, узьлёг.

 

А адзін з фарысеяў прасіў Яго, каб падасілкаваўся з ім, і, ўвайшоўшы ў фарысееў дом, Ён узлёг.

І вось жанчына з таго места, якая была грэшніцай, даведаўшыся, што (Ён) узьляжыць у доме хварысэя, прынесла алябастравую пасудзіну міра

 

І вось жанчына, якая была вядомая ў горадзе як грэшніца, даведаўшыся, што Ён узлягае ў фарысеевым доме, прынесла алебастравую пляшачку міра.

і стануўшы ззаду ля Ног Ягоных (і) плачучы пачала абліваць Ногі Ягоныя сьлязьмі і выцірала валасамі галавы сваёй і цалавала Ногі Ягоныя, і мазала мірам.

 

І, стаўшы ззаду каля Яго ног, пачала, плачучы, абліваць слязьмі Яму ногі і валасамі галавы свае выцірала і цалавала Яму ногі і мазала мірам.

Убачыўшы ж (гэтае) хварысэй, які запрасіў Яго, сказаў сам (у) сабе (у думцы), кажучы: калі б Ён быў Прарок, то ведаў бы, хто і якая гэта жанчына дакранаецца да Яго, бо яна грэшніца.

 

А ўбачыўшы гэта, фарысей, што запрасіў Яго, разважаў сам сабе, кажучы: «калі б Гэты быў прарок, Ён ведаў бы, хто і якая жанчына дакранаецца да Яго, што яна грэшніца».

І, адказаўшы, Ісус сказаў яму: Сымоне! (Я) маю нешта сказаць табе. Ён жа гаворыць: скажы, Настаўнік.

 

І ў адказ Ісус сказаў яму: «Сімане, Я маю нешта сказаць табе». А ён: «Настаўніку, — кажа, — гавары».

(Ісус жа сказаў:) У аднаго пазыкадаўцы было два даўжнікі: адзін быў вінен пяцьсот дынараў, а другі пяцьдзясят;

 

«У аднаго ліхвяра было два даўжнікі: адзін быў вінаваты пяцьсот дынарыяў, а другі — пяцьдзесят.

але як яны ня мелі чым вярнуць доўг, (ён) дараваў абодвум. Скажы ж, каторы зь іх больш узьлюбіць яго?

 

Яны не мелі чым заплаціць, і ён дараваў абодвум. Хто з іх больш палюбщь яго?»

Адказаўшы ж Сымон сказаў: думаю, той, катораму больш дараваў. Ён жа сказаў яму: справядліва (ты) рассудзіў.

 

У адказ Сіман сказаў: «Думаю, той, каму больш дараваў». І Ён сказаў яму: «Ты правільна разважыў».

І, павярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сымону: бачыш (ты) гэтую жанчыну? Я ўвайшоў у дом твой, (і) ты вады на Ногі Мае ня даў; а яна сьлязьмі абліла Мне Ногі і валасамі галавы сваёй выцерла.

 

І, абярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сіману: «Ці бачыш гэтую жанчыну? Я ўвайшоў да цябе ў дом: ты вады Мне на ногі не даў; яна ж слязамі! абліла Мне ногі і сваімі валасамі выцерла.

(Ты) цалаваньня Мне ня даў, а яна з таго часу, як Я ўвайшоў, ня перастае цалаваць Мне Ногі.

 

Пацалунку ты Мне не даў; яна ж з таго часу, як Я ўвайшоў, не пераставала цалаваць Мне ногі.

(Ты) Галавы Маёй алеям ня памазаў, яна ж мірам памазала Мне Ногі.

 

Алеем ты Маёй галавы не памазаў; яна ж мірам памазала Мне ногі.

А таму кажу табе: дараваныя грахі яе многія, бо (яна) узьлюбіла многа; каму ж мала даруецца, той мала любіць.

 

А таму кажу табе: «Дараваны ёй шматлікія грахі, бо шмат яна палюбіла. А каму мала даруецца, той мала любіць».

А ёй сказаў: дараваны табе грахі.

 

А ёй сказаў: «Дараваны табе грахі».

І тыя, што ўзьляжалі зь (Ім), пачалі гаварыць самі (у) сабе: хто Ён, што і грахі даруе?

 

І пачалі тыя, што ўзлягалі з Ім, казаць самім сабе: «Хто гэта, што і грахі даруе?»

Ён жа сказаў жанчыне: вера твая ўратавала цябе; ідзі зь мірам.

 

Ён жа сказаў жанчыне: «Вера твая ўратавала цябе; ідзі ў спакоі».