Лукаша 2 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І сталася ў тыя дні: выйшаў загад ад кесара Аўгуста зрабіць перапіс па ўсёй зямлі.
І было ж у тыя дні: выйшаў наказ кесара Аўгуста зрабіць перапіс усяе дзяржавы.
Гэта быў першы перапіс, калі ў Сірыі гаспадарыў Кірынэй.
Гэта быў першы перапіс, калі Сірыяй уладарыу Квірыні.
І ўсе ішлі запісвацца, кожны ў сваё места.
І ўсе ішлі запісвацца, кожны ў свой горад.
Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі зь места Назарэту ў Юдэю, у места Давідавае, званае Бэтляем, бо ён быў з дому і роду Давідавага,
І пайшоў таксама Іосіф з Галілеі, з горада Назарэта, у Іудзею, у горад Давідаў, называны Віфлеем, бо паходзіў ён з дому і роду Давідавага,
запісацца з Марыляй, заручанай зь ім жонкай, якая была цяжарная.
запісацца з Марыяй, з ім заручонаю, якая была цяжарная.
І сталася: калі яны былі там, споўніліся дні радзіць ёй;
Было ж: калі яны там знаходзіліся, споўніліся яе дні, каб радзіць ёй,
і нарадзіла Сына свайго Першынца і спавіла Яго і паклала Яго ў ясьлі, бо ня было ім мейсца ў заезьдзе.
і нарадзіла Яна Сына, Свайго першынца, і спавіла Яго, і паклала Яго ў яслях, бо не было месца ім у гасподзе.
І ў той мясцовасьці былі пастухі ў полі, якія старажавалі ў начы, ахоўваючы свой статак.
А былі ў гэтай самай ваколіцы пастухі, што жылі пад голым небам і сцераглі ўночы свой статак.
І вось зьявіўся ім Ангел Госпада, і слава Госпадава асьвяціла іх; і спалохаліся страхам вялікім.
І Гасподні Анёл паўстаў перад імі, і Гасподняя слава азарыла іх, і яны перастрашыліся страхам вялікім.
І сказаў ім Ангел: ня бойцеся! Бо вось абвяшчаю вам вялікую радасьць, якая будзе ўсяму народу;
І сказаў ім Анёл: «Не бойцеся, бо вось я абвяшчаю вам вялікую радасць, якая будзе ўсяму народу:
бо сягоньня нарадзіўся вам у месту Давідавым Збавіцель, Каторы ёсьць Хрыстос Госпад;
нарадзіўся вам сёння ў горадзе Давідавым Збаўца, Які ёсць Хрыстос Госпад.
і такі вам знак: знойдзеце Дзіця спавітае, ляжачае ў ясьлях.
І гэта вам знак: знойдзеце Немаўля, спавітае, Яно будзе ляжаць у яслях».
І раптам зьявілася з Ангелам шматлікае войска Нябеснае, славячых Бога і гаворачых:
І раптам з’явілася разам з Анёлам мноства нябеснага войска, хвалячы Бога і кажучы:
Слава Богу ў вышэйшых нябёсах, і на зямлі мір, у людзях добрая воля.
Слава ў вышынях Богу і на зямлі мір у людзях Яго задавальненне!
І сталася: калі адыйшлі ад іх Ангелы на неба, і тады людзі-пастухі сказалі адзін аднаму: пойдзем у Бэтляем і паглядзім тую падзею, якая адбылася, пра якую абвясьціў нам Госпад,
І было: калі адышлі ад іх Анёлы ў неба, пастухі казалі адзін аднаму: «Хадзем да Віфлеема і паглядзім, што там адбылося, пра што Госпад абвясціў нам.»
і пасьпешна прыйшлі і знайшлі Марылю і Язэпа, і Дзіцятка, што ляжыць у ясьлях.
І, спяшаючыся, прыйшлі і знайші Марыю і Іосіфа і Немаўля, што ляжала ў яслях;
Убачыўшы ж абвясьцілі пра слова, якое было сказана ім пра гэтае Дзіця.
убачыўшы ж, расказалі пра тое, што ім было сказана пра гэтае Дзіцятка.
І ўсе, хто пачуў зьдзівіліся з таго, што расказалі ім пастухі.
І ўсе, хто пачуў, здзівіліся таму, што казалі ім пастухі.
А Марыля захоўвала ўсе словы гэтыя, складаючы ў сэрцы сваім.
Марыя ж усе гэтыя словы зберагла, разважаючы ў сэрцы сваім.
І вярнуліся пастухі, славячы і выхваляючы Бога за ўсё, што пачулі і ўбачылі, як было сказана ім.
А пастухі вярнуліся, славячы і хвалячы Бога за усё, што яны убачылі і пачулі гэтак, як ім было сказана.
І калі споўнілася восем дзён, (каб) абрэзаць Дзіця, і далі Яму Імя Ісус, названае Ангелам перш зачацьця Яго ў чэраве.
І калі споўнілася восем дзён, каб абрэзаць Яго, тады і назвалі Яго імем Ісус, якім назваў Яго Анёл, перш чым Ён быў зачаты ў лоне.
А калі споўніліся дні ачышчэньня яе па Закону Масеяваму, прынесьлі Яго ў Ярузалім, (каб) прадставіць (Яго) Госпаду,
І, калі споўніліся дні ачышчэння паводле Майсеевага Закону, прынеслі Яго у Ерусалім, каб прадставіць Госпаду,
як напісана ў Законе Госпада: (каб) кожная істота мужчынскага полу, раскрываючая чэрава, «сьвятое Госпаду» названа будзе (Вых. 13:2),
як напісана ў Гасподнім Законе: «Кожная мужчынская істота, што адкрывае лона, будзе прысвечана Госпаду»,
і прынесьці ахвяру паводля сказанага ў Законе Госпада, дзьве гарліцы або дваіх птушанят галубіных.
І каб прынесці ахвяру паводле сказанага ў Гасподнім Законе: «пару туркавак або двух галубянят».
І вось быў у Ярузаліме чалавек, імя якому Сымон. І чалавек гэты, праведны і пабожны, ён чакаў суцяшэньня Ізраэлявага, і Дух Сьвяты быў на ім.
І вось, быў у Ерусаліме чалавек, якому імя Сімяон, чалавек гэты, справядлівы і богабаязны, чакаў суцяшэння Ізралю, і Святы Дух быў на ім;
І было яму прадвешчана ад Духа Сьвятога, (што ён) ня ўбачыць сьмерці, пакуль ня ўбачыць Хрыста Госпадавага.
І было яму абвешчана Святым Духам, што ён не убачыць смерці, дакуль не ўбачыць Хрыста Гасподняга.
І прыйшоў (ён) у Духу ў Сьвятыню. І калі бацькі прынесьлі Дзіця Ісуса, (каб) ім выканаць над Ім паводля прадпісанага Законам,
І прыйшоў ён у Духу ў святыню; і калі бацькі прынеслі Дзіцятка Ісуса, каб зрабіць над Ім вызначанае паводле Закону,
і ён узяў Яго на свае рукі і багаславіў Бога і сказаў:
І ён узяў Яго на рукі, блаславіў Бога і сказаў:
цяпер адпускаеш раба Твайго, Уладару, паводля Слова Твайго, у міру,
«Цяпер адпускаеш свайго раба, Уладару, паводле Твайго слова, у спакоі;
бо ўбачылі вочы мае збаўленьне Тваё,
бо ўбачылі мае вочы Тваё збавенне,
каторае Ты ўгатаваў перад абліччам усіх народаў,
якое Ты падрыхтаваў перад тварам усіх народаў:
Сьвятло для асьветы паганаў і Славу народу Твайго Ізраэля.
Святло ў асвету язычнікам і славу народа Твайго Ізраіля».
Язэп жа і маці Ягоная дзівіліся ад таго, што сказана пра Яго.
І Яго бацька і Маці здзіўляліся таму, што казалі пра Яго.
І багаславіў іх Сымон і сказаў Марылі, маці Ягонай: вось, Ён ляжыць на ўпадак і паўстаньне многіх у Ізраэлю, і на знак, (якому) працівіцца будуць,
І блаславіў іх Сімяон і сказаў Марыі, Маці Яго: «Вось, Гэты прызначаны на ўпадак і паўстанне многіх у Ізраіле і на знак, якому будуць супярэчыць,
і табе самой душу́ пратне меч, каб адкрыліся помыслы многіх сэрцаў.
Табе [ж] Самой душу пройдзе меч, каб адкрыліся намеры многіх сэрцаў.
І была Ганна прарочыца, дачка Хвануілава, з калена Асіравага. Яна (была) састарэлай у днях многіх, пражыўшая з мужам сем гадоў ад дзявоцтва свайго.
І была прарочыца Ганна, дачка Фануілава, з племя Асіравача; яна дасягла глыбокай старасці, пражыўшы з мужам сем гадоў ад свайго дзявоцтва,
І яна, удава гадоў каля васьмідзясяці чатырох, якая ня адыходзіла ад Сьвятыні, постам ды малітваю служачы Богу дзень і ноч.
І ўдавою да васьмідзесяці чатырох гадоў, не адлучаючыся ад святыні, у пастах і малітвах служачы Богу ўночы і ўдзень.
І яна (у) той час падыйшоўшы славіла Госпада і гаварыла пра Яго ўсім, што чакаюць збаўленьня ў Ярузаліме.
І ў гэтую гадзіну, падышоўшы, яна славіла Бога і гаварыла пра Яго ўсім, хто чакаў збавення Ерусаліма.
І калі (яны) споўнілі ўсё паводля Закону Госпада, вярнуліся ў Галілею, у места іхнае Назарэт.
І, калі яны выканалі усё паводле Гасподняга Закону, вярнуліся ў Галілею ў свой горад Назарэт.
Дзіця ж узрастала і ўзмацоўвалася духам, напаўняемы мудрасьцю; і Багадаць Боская была на Ім.
Хлопчык жа рос і ўмацоўваўся, напаўняючыся мудрасці, і Божая ласка была на Ім.
І хадзілі бацькí Ягоныя кожны год у Ярузалім на сьвята Пасхі.
І хадзілі Яго бацькі штогод у Ерусалім на свята Пасхі.
І калі (Яму) было дванаццаць гадоў, прыйшлі яны ў Ярузалім паводля звычаю сьвята.
І, калі Ён меў дванаццаць гадоў, яны узыходзілі туды, як зазвычай на свята;
І (калі) споўніліся тыя дні (сьвята), і калі яны вярталіся, застаўся падлетак Ісус у Ярузаліме, і ня заўважыў (таго) Язэп і маці Ягоная.
і адбыўшы гэтыя дні, пры вяртанні астаўся хлопец Ісус у Ерусаліме, а Яго бацькі не заўважылі.
Мяркуючы ж, (што) Ён знаходзіцца з (другімі) спадарожнікамі, прайшлі дзённы шлях і пача́лі шукаць Яго паміж родзічамі і паміж знаёмымі.
Думаючы ж, што Ён разам з падарожнікамі, прайшлі яны дзень дарогі і пачалі шукаць Яго сярод сваякоў і знаёмых,
І, ня знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Ярузалім, шукаючы Яго.
і, не знайшоўшы, вярнуліся ў Ерусалім, шукаючы Яго.
І сталася, цераз тры дні знайшлі Яго ў Сьвятыні, се́дзячы пасярод настаўнікаў і слухаючы іх, і пытаючыся іх.
І было: праз тры дні знайшлі Яго ў святыні, калі Ён сядзеў сярод настаўнікаў, слухаў іх і пытаўся ў іх;
І дзівіліся ўсе, слухаючыя Яго, розуму і адказам Ягоным.
І ўсе, хто слухаў Яго, дзівіліся розуму і адказам Яго.
І ўбачыўшы Яго зьдзівіліся; і сказала Яму маці Ягоная: Дзіця! Чаму Ты зрабіў нам так? Вось ба́цька Твой і я пакутуючы шукалі Цябе.
І, убачыўшы Яго, яны былі ўражаныя, і сказала Яму Маці Яго: «Сыне, што гэта ты нам зрабіў? Вось, Твой бацька і Я ў роспачы шукалІ Цябе».
І (Ён) сказаў ім: навошта (вы) шукалі Мяне? ці (вы) ня ведалі, што Мне трэба знаходзіцца ў тым, што належыць Ба́цьку Майму?
І сказаў Ён ім: «Чаго ж вы шукалІ Мяне? Хіба вы не ведалі, што Я павінен быць у тым, што належыць Бацьку Майму?»
Але яны ня зразумелі слова, якое (Ён) сказаў ім.
Ды яны не зразумелі слова, якое казаў ім.
І (Ён) пайшоў зь імі і прыйшоў у Назарэт і быў паслухмяны ім. І маці Ягоная захоўвала ўсе словы гэтыя ў сэрцы сваім.
І сышоу Ён з імі і прыйшоў у Назарэт, і быў паслухмяны, і Яго Маці зберагла ўсе гэтыя словы ў Сваім сэрцы.
А Ісус узрастаў у мудрасьці і ўзросьце, і ў любві ў Бога і ў людзей.
А Ісус набіраўся мудрасці, узмужнеласці, ласкі ў Бога і ў людзей.
