Лукаша 9 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
Склікаўшы ж дванаццаць вучняў Сваіх, даў ім сілу і ўладу над усімі дэманамі і аздараўляць ад хваробаў.
Склікаўшы ж Дванаццаць, Ён дау ім сілу і ўладу над усімі дэманамі і лячыць хваробы
І паслаў іх апавяшчаць пра Гаспадарства Боскае і аздараўляць хворых.
і паслаў іх абвяшчаць Божае Царства ў вылечваць [нямоглых],
І сказаў ім: нічога ня бярэце ў дарогу: ні кія, ні торбы, ні хлеба, ні срэбра, і двух вопратак ня мець;
І сказаў ім: «Нічога не бярыце ў дарогу: ні кія, ні торбы, ні хлеба, ні срэбра і не майце па два ўбранні.
і ў які дом увойдзеце, там заставайцеся, і адтуль адпраўляйцеся;
І ў які б вы дом не ўвайшлі, там аставайцеся і адтуль выходзьце далей.
а на ўсіх, хто ня прыйме вас, (то) выходзячы з таго места абтрасеце і пыл з ног вашых у сьведчаньне на іх.
А калі хто не прыйме вас, — выходзячы з таго горада, абтрасіце пыл з вашых ног у сведчанне на іх».
Выходзячы ж (яны) праходзілі цераз сёлы, абвяшчаючы Эвангельле і ўсюды аздараўляючы.
І, выйшаўшы, яны хадзілі па сёлах, абвяшчаючы Дабравесце і вылечваючы ўсюды.
Пачуў жа Гірад чацьвертаўладнік пра ўсё, што робіцца празь Яго і быў зьбянтэжаны, бо нікаторыя казалі, што Яан уваскрос зь мёртвых;
Пачуў жа пра ўсе выдарэнні Ірад чацвёртаўладнік і занепакоіўся, бо некаторыя казалі, што Іаан устаў з мёртвых,
а нікаторыя, што Ільля зьявіўся, а іншыя, што адзін са старажытных прарокаў уваскрос.
А некаторыя, што Ілля з’явіўся, а іншыя, што ажыў адзін са старажытных прарокаў.
І сказаў Гірад: Яана я сьцяў; Хто ж Гэты, пра Якога я чую такое? І імкнуўся ўбачыць Яго.
І сказаў Ірад: «Іаана я абезгаловіў. Хто ж Гэты, пра Каго я чую такое?» І дамагаўся ўбачыць Яго.
І, вярнуўшыся, Апосталы расказалі Яму ўсё, што зрабілі; і (Ён) узяўшы іх (з Сабою) пайшоў асобна ў пустэльнае мейсца (каля) места называнага Бэтсаідаю.
І апосталы, вярнуўшыся, расказалі Яму, што зрабілі. І, узяўшы іх 3 Сабою, Ён падаўся асобна ў горад, званы Віфсаіда.
Але людзі, даведаўшыся, пайшлі за Ім; І (Ён), прыняўшы іх, гаварыў ім пра Гаспадарства Боскае і тых, хто меў патрэбу ў аздараўленьні, аздараўляў.
Але натоўпы, даведаўшыся, пайшлі ўслед за Ім; Ён, прыняўшы іх, казаў ім пра Божае Царства і тых, што мелі патрэбу ў лячэнні вылечваў.
Калі ж дзень схіліўся да вечара, дык дванаццаць, падыйшоўшы, сказалі Яму: адпусьці людзей, каб пайшлі ў навакольныя сёлы і вёскі, пераначавалі і знайшлі ежу, бо мы тут у пустэльным мейсцы.
Дзень жа пачаў нікнуць; падышоўшы ж, Дванаццаць сказалі Яму: «Адпусці натоўп, каб, пайшоўшы ў навакольныя сёлы і вёскі, знайшлі прыстанішча і яду, бо мы тут у пустэчы».
Але (Ён) сказаў ім: вы дайце ім есьці. Яны ж сказалі: няма ў нас больш, чым пяць хлябоў і дзьвух рыбаў, хíба нам пайсьці купіць ежы для ўсяго гэтага народу?
А Ён сказаў ім: «Вы дайце ім есці». Яны ж сказалі: «Няма ў нас больш як пяць хлябоў ды дзве рыбы, хіба пайсці нам купіць яды для ўсяго гэтага народу».
Бо (іх) было каля пяцёх тысячаў мужчын. Але (Ён) сказаў вучням Сваім: рассадзіце іх групамі па пяцьдзясят.
Бо было тысяч з пяць мужчын. Але Ён сказаў Сваім вучням: «Скажыце ўзлегчы ім групамі па пяцьдзесят».
І зрабілі так, і рассадзілі ўсіх.
І зрабимі так і казалі ўсім узлегчы.
(Ён) жа, узяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбы і паглядзеўшы ў неба, багаславіў іх і паламаў і даў вучням, каб раздаць народу.
Ён жа, узяўшы пяць хлябоў і дзве рыбы, глянуўшы на неба, блаславіў іх і паламаў і даваў вучням, каб разносілі натоўпу.
І пад’елі і насыціліся ўсе, і было сабрана ў іх дванаццаць кашоў астаўшыхся кавалкаў.
І елі і наеліся ўсе, і назбіралі пазасталых кавалкаў дванаццаць кошыкаў.
І сталася, як маліўся насамоце, і вучні былі зь Ім, Ён спытаўся ў іх, кажучы: за Каго лічыць Мяне народ?
І сталася: калі Ён маліўся на адзіноце, з Ім былі вучні, і Ён спытаўся ў іх, кажучы: «За каго мяне уважаюць натоўпы?»
Яны ж, адказаўшы, сказалі: за Яана Хрысьціцеля, іншыя ж за Ільлю; другія ж (кажуць), што нехта з старадаўных прарокаў уваскрос.
Яны ж у адказ сказалі: «За Іаана Хрысціцеля, іншыя ж за Іллю, яшчэ іншыя, што ўваскрос адзмн са старажытных прарокаў».
(Ён) жа спытаўся ў іх: а вы за Каго маеце Мяне? Адказаўшы ж, Пётра сказаў: за Хрыста Божага.
І сказаў ім: «А вы за каго мяне ўважаеце?» Пятро ж у адказ сказаў: «За Месію Божага».
Але Ён, забараніўшы, загадаў ім нікому ня казаць пра гэта,
Ён жа, забараніўшы ім, загадаў нікому не казаць пра гэта,
сказаўшы: Сыну Чалавечаму належыць шмат адпакутаваць і быць адрынутым старэйшынамі і архірэямі, і кніжнікамі, і быць забітым, і на трэйці дзень быць уваскрэшаным.
сказаўшы, што трэба Чалавечаму Сыну шмат выцерпець, і Яго адкінуць старэйшыны, і першасвятары, і кніднікі і будзе Ён забіты, а ў трэці дзень паўстане.
А да ўсіх казаў: калі хто хоча ісьці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе і возьме крыж свой кожны дзень і ідзе ўсьлед за Мною.
А да ўсіх казаў: «Калі хто хоча ісці за Мною, хай адрачэцца ад самога сябе і бярэ свой крыж штодня і ідзе ўслед за Мною.
Бо хто хоча жыцьцё сваё зьберагці, (той) загубіць яго; а хто загубіць жыцьцё сваё дзеля Мяне, той уратуе яго.
Бо хто хоча сваё жыццё ўратаваць, той загубіць яго; а хто загубіць сваё жыццё дзеля Мяне, той уратуе яго.
Бо якую карысьць атрымлівае чалавек, здабыўшы ўвесь сьвет, а сябе загубіўшы ці (сабе) пашкодзіўшы?
Бо што выгадае чалавек, здабыўшы увесь свет, а сябе самога загубіўшы ці пашкодзіўшы сабе?
Бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх слоў, таго Сын Чалавечы пасаромеецца, калі прыйдзе ў Славе Сваёй і Бацькі і сьвятых Ангелаў.
Бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх слоў, таго Чалавечы Сын пасаромеецца, калі прыйдзе ў славе Сваёй і Бацькавай святых анёлаў.
Кажу ж вам праўду: ёсьць нікаторыя з тых, што тут стаяць, якія ня зазнаюць сьмерці, пакуль ня ўбачаць Гаспадарства Боскага.
Кажу ж вам праўдзіва: «Некаторыя з тых, што стаяць тут, не зазнаюць смерці, аж пакуль не ўбачаць Божага Царства».
І сталася дзён праз восем пасьля слоў гэтых: узяўшы Пятра і Яана і Якуба ўзыйшоў (Ён) на гару памаліцца.
І было пасля гэтых слоў дзён праз восем: Ён, узяўшы Пятра, і Іаана, і Якава, узышоў на гору памаліцца.
У час малітвы Ягонай выгляд Аблічча Ягонага стаў іншым, і вопратка Ягоная стала белай, зіхатлівай.
І калі Ён маліўся, зрабіўся выгляд Яго твару іншым, Яго ўбранне белым, бліскучым.
І вось два мужчыны размаўлялі зь Ім, каторыя былі Масей і Ільля;
І вось два мужы размаўлялі з Ім, гэта былі Майсей і Ілля,
якія былі зьяўлены ў славе; (яны) гаварылі аб сьмерці Ягонай, што належала (Яму) споўніць у Ярузаліме.
што паказаўшыся ў славе, казалі пра Яго адыход, які трэба Яму было здзейсніць у Ерусаліме.
Пётра ж і тыя, што (былі) зь ім былі апанаваны сном; прабудзіўшыся ж, (яны) убачылі Славу Ягоную і двух мужчын, што стаялі зь Ім.
Пятра ж і тых, хто быў з ім, змарыў сон; але, прабудзіўшыся, убачылі Яго славу і двух мужоў, што стаялі з Ім.
І сталася: калі яны адыходзілі ад Яго, сказаў Пётр да Ісуса: Настаўнік! добра нам тут быць; і зробім тры буданы: адзін Табе і адзін Масею, і адзін Ільлі, ня ведаючы, што кажа.
І было: калі тыя адыходзілі ад Яго, сказаў Пятро Ісусу: «Майстру, добра нам тут быць, і зробім тры буданы, адзін табе, і адзін Майсею, а адзін Іллі», — не ведаючы, што кажа.
Калі ж ён гаварыў гэтае, сталася хмара і ахінула іх; і яны спалохаліся, як увайшлі ў хмару.
І калі ён казаў гэта, паўстала воблака і ахінула іх; яны ж спалохаліся, калі тыя ўвайшлі ў воблака.
І быў з хмары Голас, гаворачы: Гэты ёсьць Сын Мой узьлюблены, Яго слухайце.
І голас пачуўся з воблака, кажучы: «Гэта Мой Сын, Абраны; Яго слухайце!»
І калі быў Голас гэты, апынуўся Ісус адзін. І яны прамаўчалі і нікому ня расказалі ў тыя дні нічога з таго, што бачылі.
І калі голас прагучаў, апынуўся Ісус адзін. І яны прамаўчалі і нікому нічога ў тыя дні не расказвалі, што бачылі.
І сталася, у наступны дзень, калі яны зыйшлі з гары, сустрэла Яго мноства народу.
І было: на другі дзень, калі яны спусціліся з гары, сустрэў Яго вялікі натоўп.
І вось мужчына з натоўпу крыкнуў, гаворачы: Настаўнік! малю Цябе, глянь на сына майго, бо ён у мяне адзіны;
І вось, чалавек з натоўпу закрычау, кажучы: «Настаунку, прашу Цябе, паглядз! на майго сына, бо ён адзны ў мяне,
і вось, дух хапае яго, і ён раптам крычыць, і курчыць яго зь пенай, мучае яго і ледзь адступае ад яго;
ды вось дух хапае яго і ён раптам крычыць, і курчыць яго, аж той пену пускае, і ледзь адступае ад яго, змучыўшы яго.
і я папрасіў вучняў Тваіх, каб выгналі яго, і (яны) ня змаглі.
І прасіў я Тваіх вучняў, каб выгналі яго, ды яны не змаглі».
Ісус жа, адказваючы, сказаў: о, родзе няверны і распусны! Дакуль буду з вамі і буду цярпець вас? Прывядзі сюды сына твайго.
У адказ жа Ісус сказаў: «О племя бязвернае і разбэшчанае, дакуль буду з вамі і буду цярпець вас? Прывядзі сюды свайго сына!»
І калі той яшчэ падыходзіў, кінуў яго дэман і скурчыў. Але Ісус забараніў духу нячыстаму і аздаравіў хлопца, і аддаў яго ба́цьку ягонаму.
І калі яшчь той падыходзіў, дэман кінуў яго вобземлю і скурчыў; але Ісус забараніў нячыстаму духу і вылечыў хлопца і аддаў яго бацьку.
І ўсе дзівіліся велічы Бога. Калі ж усе дзівіліся ўсяму, што зрабіў Ісус, (Ён) сказаў вучням Сваім:
І ўсе ўразўлўся Божай велічы. Калі ж усе дзівіліся ўсяму таму, што рабіў Ісус, Ён сказаў Сваім вучням:
укладзеце вы ў вушы вашыя словы гэтыя: бо Сыну Чалавечаму належыць быць пераданаму ў рукі чалавечыя.
«Укладзіце сабе ў вушы гэтыя словы: «Чалавечы Сын будзе выданы ў людскія рукі».
Яны ж ня разумелі слова гэтага, і было (яно) закрыта ад іх, так што яны ня спасціглі яго; і (яны) баяліся спытацца ў Яго пра слова гэтае.
Яны ж не разумелі гэтага слова. Было яно закрыта ад іх, каб яны не спазналі яго, а яны баяліся спытацца ў Яго аб гэтым слове.
Прыйшла ж ім спрэчная думка: хто бы (сярод) іх ёсьць большы?
І прыйшло ім на думку, хто з іх большы.
Ісус жа, убачыўшы помысел сэрца іхнага, узяўшы дзіця, паставіў яго перад Сабою,
Ісус жа, ведаючы думку іх сэрца, узяў дзіцятка і паставіў яго каля Сябе
і сказаў ім: калі хто прыйме гэтае дзіця ў Імя Маё, той Мяне прыймае; а калі хто Мяне прыйме, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне; бо хто ёсьць сярод усіх вас меншы, той будзе вялікі.
і сказаў ім: «Хто прыйме гэтае дзіцятка ў Маё імя, Мяне прыймае; і хто Мяне прыйме, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне. Бо хто меншы між ух вас, той вялікі».
Загаварыўшы ж Яан сказаў: Настаўнік! (Мы) убачылі нейкага (чалавека) Іменем Тваім выганяючага дэманаў, і забаранілі яму, бо (ён) ня ходзіць з намі.
У адказ жа Іаан сказаў: «Майстру, мы бачылі аднаго, што Тваім імем выганяў дэманаў, і мы забаранялі яму, бо не ідзе ўслед з намі».
І сказаў яму Ісус: ня забараняйце; бо хто ня супраць нас, той за нас.
Яму ж сказаў Ісус: «Не забараняйце; бо хто не супроць вас, той за вас».
Наступіў жа час набліжэньня дзён забраньня Ягонага, і Ён умацаваў Аблічча Сваё ісьці ў Ярузалім.
І было: калі набліжаліся дні Яго ўзнясення, Ён вырашыў ісці ў Ерусалім.
І паслаў пасланцоў перад Абліччам Сваім, і, пайшоўшы, увайшлі ў сяло самарскае, каб прыгатаваць Яму;
І выслаў перад Сабою пасланцоў. І, выправіўшыся, тыя ўвайшлі ў самаранскае сяло, каб падрыхтаваць для Яго.
але (там) ня прынялі Яго, бо Выгляд Ягоны быў (як у) ідучага ў Ярузалім.
Ды не прынялі Яго, бо меў выгляд паломніка ў Ерусалім.
Убачыўшы ж (гэтае) вучні Ягоныя Якуб і Яан сказалі: Госпадзе! хочаш, (мы) скажам, каб агонь зыйшоў зь неба і зьнішчыў іх, як і Ільля зрабіў?
Убачыўшы ж гэта, вучні Якаў і Іаан сказалі: «Госпадзе, хочаш, мы скажам, каб агонь спаў з неба і знішчыў іх, [як і Ілля зрабіў?]».
Але Ён, зьвярнуўшыся (да іх), забараніў ім і сказаў: ня ведаеце якога вы духу;
Але павярнуўшыся, Ён забараніў ім, [кажучы: «Не ведаеце якога вы Духа.
бо Сын Чалавечы ня прыйшоў душы чалавечыя загубіць, але выратаваць. І пайшлі ў другое сяло.
Бо Чалавечы Сын не прыйшоў губіць людское жыццё, але ратаваць».] І яны падаліся ў другое сяло.
І сталася: (як) яны былі ў дарозе, нехта сказаў Яму: Госпадзе, (я) пайду за Табою куды б (Ты) ні ішоў.
І, калі яны ішлі, хтосьці ў дарозе сказаў Яму: «Я пайду ўслед за Табою, куды б Ты ні ішоў».
І сказаў яму Ісус: лісы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы ня мае, дзе Галаву прыхіліць.
І сказаў яму Ісус: «Лісіцы маюць норы, а нябесныя птушкі — гнёзды, а Чалавечаму Сыну няма дзе галаву прыхіліць».
А другому сказаў: ідзі за Мною. Той жа сказаў: Госпадзе! дазволь мне перш пайсьці пахаваць бацьку майго.
І сказаў другому: «Ідзі ўслед за Мною». Ён жа сказаў: «Госпадзе, дазволь мне пайсці спярша пахаваць майго бацьку».
Але Ісус сказаў яму: пакінь мёртвым хаваць сваіх нябожчыкаў; а ты ідзі абвяшчай Гаспадарства Боскае.
Але Ён сказаў яму: «Пакінь мёртвым хаваць сваіх мёртвых. Ты ж ідзі абвяшчаць Божае Царства».
Сказаў жа (яшчэ) і другі: (я) пайду за Табою, Госпадзе, але перш дазволь мне разьвітацца з хатнімі маімі.
Сказаў жа і другі: «Я пайду ўслед за Табою, Госпадзе: спярша ж дазволь мне развітацца з маімі дамашнімі».
Але Ісус сказаў яму: ніхто з тых, што кладзе руку́ сваю на плуг і азіраецца назад, ня прыдатны для Гаспадарства Бога.
Сказаў жа [яму] Ісус: «Хто кладзе сваю руку на плуг і азіраецца назад, не надаецца да Божага Царства».
