Лукаша 9 разьдзел

 

 

Паклікаўшы Дванаццаць, Езус даў ім сілу і ўладу над усімі злымі духамі, і ўладу лячыць хваробы.

 

Склікаўшы ж Дванаццаць, Ён дау ім сілу і ўладу над усімі дэманамі і лячыць хваробы

Ён паслаў іх абвяшчаць Валадарства Божае і аздараўляць хворых.

 

і паслаў іх абвяшчаць Божае Царства ў вылечваць [нямоглых],

Ён сказаў ім: «Нічога не бярыце ў дарогу: ні кія, ні торбы, ні хлеба, ні срэбра, не майце таксама па дзве вопраткі.

 

І сказаў ім: «Нічога не бярыце ў дарогу: ні кія, ні торбы, ні хлеба, ні срэбра і не майце па два ўбранні.

У які дом увойдзеце, там заставайцеся аж да свайго адыходу.

 

І ў які б вы дом не ўвайшлі, там аставайцеся і адтуль выходзьце далей.

Калі ж вас нехта не прыме, то, выходзячы з горада таго, абтрасіце пыл з ног вашых на сведчанне супраць іх».

 

А калі хто не прыйме вас, — выходзячы з таго горада, абтрасіце пыл з вашых ног у сведчанне на іх».

Пайшоўшы, яны праходзілі па вёсках, абяшчаючы Добрую Навіну і аздараўляючы ўсюды.

 

І, выйшаўшы, яны хадзілі па сёлах, абвяшчаючы Дабравесце і вылечваючы ўсюды.

Тэтрарх Ірад пачуў пра ўсё, што здзяйснялася Езусам, і пачаў сумнявацца, бо адны гаварылі, што Ян паўстаў з памерлых,

 

Пачуў жа пра ўсе выдарэнні Ірад чацвёртаўладнік і занепакоіўся, бо некаторыя казалі, што Іаан устаў з мёртвых,

а другія, што з’явіўся Ілля, іншыя, што ўваскрос нехта з даўніх прарокаў.

 

А некаторыя, што Ілля з’явіўся, а іншыя, што ажыў адзін са старажытных прарокаў.

І казаў Ірад: «Яну я адсек галаву; хто ж той, пра каго я чую такое?» І хацеў убачыць Яго.

 

І сказаў Ірад: «Іаана я абезгаловіў. Хто ж Гэты, пра Каго я чую такое?» І дамагаўся ўбачыць Яго.

Вярнуўшыся, Апосталы расказалі Езусу ўсё, што зрабілі. Тады Ён узяў іх з сабой і асобна адышоў да горада, званага Бэтсаіда.

 

І апосталы, вярнуўшыся, расказалі Яму, што зрабілі. І, узяўшы іх 3 Сабою, Ён падаўся асобна ў горад, званы Віфсаіда.

А калі людзі даведаліся, пайшлі за Ім. Ён прыняў іх, гаварыў ім пра Валадарства Божае і аздараўляў тых, каму было патрэбнае аздараўленне.

 

Але натоўпы, даведаўшыся, пайшлі ўслед за Ім; Ён, прыняўшы іх, казаў ім пра Божае Царства і тых, што мелі патрэбу ў лячэнні вылечваў.

Калі дзень пачаў хіліцца да вечара, падышлі да Яго Дванаццаць і сказалі Яму: «Адпусці людзей, каб яны пайшлі ў навакольныя паселішчы і вёскі, дзе знойдуць начлег і ежу, бо мы тут у пустынным месцы».

 

Дзень жа пачаў нікнуць; падышоўшы ж, Дванаццаць сказалі Яму: «Адпусці натоўп, каб, пайшоўшы ў навакольныя сёлы і вёскі, знайшлі прыстанішча і яду, бо мы тут у пустэчы».

Але Ён сказаў ім: «Вы дайце ім есці». Яны сказалі: «У нас няма больш пяці хлябоў і дзвюх рыбін, хіба што пойдзем купім ежы на ўвесь гэты люд».

 

А Ён сказаў ім: «Вы дайце ім есці». Яны ж сказалі: «Няма ў нас больш як пяць хлябоў ды дзве рыбы, хіба пайсці нам купіць яды для ўсяго гэтага народу».

Было ж каля пяці тысяч чалавек. Але Ён сказаў вучням сваім: «Загадайце ім сесці групамі па пяцьдзясят чалавек».

 

Бо было тысяч з пяць мужчын. Але Ён сказаў Сваім вучням: «Скажыце ўзлегчы ім групамі па пяцьдзесят».

І зрабілі так, і пасадзілі ўсіх.

 

І зрабимі так і казалі ўсім узлегчы.

А Ён, узяўшы пяць хлябоў і дзве рыбіны, паглядзеў на неба, благаславіў іх і паламаў, і даваў вучням, каб раздавалі людзям.

 

Ён жа, узяўшы пяць хлябоў і дзве рыбы, глянуўшы на неба, блаславіў іх і паламаў і даваў вучням, каб разносілі натоўпу.

І елі, і насыціліся ўсе, а рэшты кавалкаў сабрана было дванаццаць кашоў.

 

І елі і наеліся ўсе, і назбіралі пазасталых кавалкаў дванаццаць кошыкаў.

Калі Езус маліўся ў самоце, былі разам з Ім вучні. Ён спытаўся ў іх: «Кім лічаць Мяне людзі?»

 

І сталася: калі Ён маліўся на адзіноце, з Ім былі вучні, і Ён спытаўся ў іх, кажучы: «За каго мяне уважаюць натоўпы?»

Яны сказалі ў адказ: «Янам Хрысціцелем, іншыя — Іллёю, яшчэ іншыя кажуць, што адзін з даўніх прарокаў уваскрос».

 

Яны ж у адказ сказалі: «За Іаана Хрысціцеля, іншыя ж за Іллю, яшчэ іншыя, што ўваскрос адзмн са старажытных прарокаў».

Тады Ён спытаўся ў іх: «А вы кім лічыце Мяне?» Пётр, адказваючы, сказаў: «Месіяй Божым».

 

І сказаў ім: «А вы за каго мяне ўважаеце?» Пятро ж у адказ сказаў: «За Месію Божага».

Але Ён, забараніўшы ім, загадаў нікому не казаць пра гэта,

 

Ён жа, забараніўшы ім, загадаў нікому не казаць пра гэта,

кажучы, што Сын Чалавечы павінен шмат выцерпець і быць адкінутым старэйшынамі, першасвятарамі і кніжнікамі, і быць забітым, і на трэці дзень уваскрэснуць.

 

сказаўшы, што трэба Чалавечаму Сыну шмат выцерпець, і Яго адкінуць старэйшыны, і першасвятары, і кніднікі і будзе Ён забіты, а ў трэці дзень паўстане.

А ўсім сказаў: «Калі хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе, штодня бярэ крыж свой і ідзе за Мною.

 

А да ўсіх казаў: «Калі хто хоча ісці за Мною, хай адрачэцца ад самога сябе і бярэ свой крыж штодня і ідзе ўслед за Мною.

Бо, хто хоча жыццё сваё ўратаваць, загубіць яго. А хто загубіць жыццё сваё дзеля Мяне, той уратуе яго.

 

Бо хто хоча сваё жыццё ўратаваць, той загубіць яго; а хто загубіць сваё жыццё дзеля Мяне, той уратуе яго.

Бо якая карысць чалавеку, калі ён здабудзе ўвесь свет, а сябе загубіць ці пашкодзіць сабе?

 

Бо што выгадае чалавек, здабыўшы увесь свет, а сябе самога загубіўшы ці пашкодзіўшы сабе?

Хто ж будзе саромецца Мяне і Маіх словаў, таго і Сын Чалавечы пасаромеецца, калі прыйдзе ў славе сваёй, Айца і святых анёлаў.

 

Бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх слоў, таго Чалавечы Сын пасаромеецца, калі прыйдзе ў славе Сваёй і Бацькавай святых анёлаў.

Праўдзіва кажу вам: некаторыя з тых, хто тут стаіць, не зазнаюць смерці, пакуль не ўбачаць Валадарства Божага».

 

Кажу ж вам праўдзіва: «Некаторыя з тых, што стаяць тут, не зазнаюць смерці, аж пакуль не ўбачаць Божага Царства».

Пасля гэтых словаў дзён праз восем, узяўшы з сабою Пятра, Яна і Якуба, Ён узышоў на гару памаліцца.

 

І было пасля гэтых слоў дзён праз восем: Ён, узяўшы Пятра, і Іаана, і Якава, узышоў на гору памаліцца.

Калі маліўся, выгляд твару Ягонага перамяніўся, і адзенне Ягонае стала бліскуча-белым.

 

І калі Ён маліўся, зрабіўся выгляд Яго твару іншым, Яго ўбранне белым, бліскучым.

І вось, два мужы размаўлялі з Ім, а былі гэта Майсей і Ілля.

 

І вось два мужы размаўлялі з Ім, гэта былі Майсей і Ілля,

Яны з’явіліся ў славе і казалі пра Ягоны адыход, які Ён павінен здзейсніць у Ерузалеме.

 

што паказаўшыся ў славе, казалі пра Яго адыход, які трэба Яму было здзейсніць у Ерусаліме.

Пётр і тыя, хто быў разам з ім, былі змораныя сном. Калі ж абудзіліся, убачылі славу Яго і двух мужоў, якія стаялі разам з Ім.

 

Пятра ж і тых, хто быў з ім, змарыў сон; але, прабудзіўшыся, убачылі Яго славу і двух мужоў, што стаялі з Ім.

А калі яны адыходзілі адтуль, Пётр сказаў Езусу: «Настаўнік, добра нам тут быць. Таму зробім тры шатры: адзін Табе, адзін Майсею і адзін Іллі». Не ведаў ён, што кажа.

 

І было: калі тыя адыходзілі ад Яго, сказаў Пятро Ісусу: «Майстру, добра нам тут быць, і зробім тры буданы, адзін табе, і адзін Майсею, а адзін Іллі», — не ведаючы, што кажа.

Калі гаварыў гэта, з’явілася воблака і агарнула іх. І спалохаліся яны, калі тыя ўвайшлі ў воблака.

 

І калі ён казаў гэта, паўстала воблака і ахінула іх; яны ж спалохаліся, калі тыя ўвайшлі ў воблака.

А з воблака пачуўся голас, які казаў: «Гэта Сын Мой выбраны, Яго слухайце».

 

І голас пачуўся з воблака, кажучы: «Гэта Мой Сын, Абраны; Яго слухайце!»

Калі гучаў гэты голас, Езус застаўся адзін. А яны маўчалі і ў тыя дні нікому нічога не казалі пра тое, што бачылі.

 

І калі голас прагучаў, апынуўся Ісус адзін. І яны прамаўчалі і нікому нічога ў тыя дні не расказвалі, што бачылі.

У наступны дзень, калі яны сышлі з гары, вялікі натоўп выйшаў насустрач Яму.

 

І было: на другі дзень, калі яны спусціліся з гары, сустрэў Яго вялікі натоўп.

І вось, адзін чалавек з натоўпу закрычаў: «Настаўнік, прашу Цябе, паглядзі на майго сына, бо ён у мяне адзін.

 

І вось, чалавек з натоўпу закрычау, кажучы: «Настаунку, прашу Цябе, паглядз! на майго сына, бо ён адзны ў мяне,

Хапае яго дух, і ён раптам крычыць, і трасе яго, аж пускае пену. І з цяжкасцю адпускае, змучаўшы яго.

 

ды вось дух хапае яго і ён раптам крычыць, і курчыць яго, аж той пену пускае, і ледзь адступае ад яго, змучыўшы яго.

Я прасіў Тваіх вучняў выгнаць яго, але яны не змаглі».

 

І прасіў я Тваіх вучняў, каб выгналі яго, ды яны не змаглі».

Адказваючы, Езус сказаў: «О пакаленне нявернае і распуснае, дакуль буду з вамі і дакуль буду цярпець вас? Прывядзі сюды свайго сына».

 

У адказ жа Ісус сказаў: «О племя бязвернае і разбэшчанае, дакуль буду з вамі і буду цярпець вас? Прывядзі сюды свайго сына!»

А калі ён падыходзіў, злы дух кінуў яго на зямлю і пачаў трэсці. Але Езус забараніў нячыстаму духу, вылечыў хлопца і аддаў яго бацьку.

 

І калі яшчь той падыходзіў, дэман кінуў яго вобземлю і скурчыў; але Ісус забараніў нячыстаму духу і вылечыў хлопца і аддаў яго бацьку.

І ўсе дзівіліся велічы Божай.Другое прадказанне мукі і ўваскрасення Калі ўсе здзіўляліся ўсяму, што рабіў Езус, Ён сказаў сваім вучням:

 

І ўсе ўразўлўся Божай велічы. Калі ж усе дзівіліся ўсяму таму, што рабіў Ісус, Ён сказаў Сваім вучням:

«Укладзіце сабе ў вушы словы гэтыя, бо Сын Чалавечы будзе выдадзены ў рукі людзей».

 

«Укладзіце сабе ў вушы гэтыя словы: «Чалавечы Сын будзе выданы ў людскія рукі».

Але вучні не зразумелі сказанага, таму што гэта было ўкрыта ад іх, каб яны не зразумелі. А спытацца ў Яго пра сказанае баяліся.

 

Яны ж не разумелі гэтага слова. Было яно закрыта ад іх, каб яны не спазналі яго, а яны баяліся спытацца ў Яго аб гэтым слове.

Паўстала між вучняў пытанне: хто з іх быў бы большы?

 

І прыйшло ім на думку, хто з іх большы.

Але Езус, пазнаўшы задуму іх сэрца, узяў дзіця, паставіў яго перад сабою

 

Ісус жа, ведаючы думку іх сэрца, узяў дзіцятка і паставіў яго каля Сябе

і сказаў ім: «Хто прыме гэтае дзіця ў імя Маё, той Мяне прымае. А хто Мяне прымае, прымае таго, хто паслаў Мяне. Бо, хто меншы сярод усіх вас, той будзе вялікі».

 

і сказаў ім: «Хто прыйме гэтае дзіцятка ў Маё імя, Мяне прыймае; і хто Мяне прыйме, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне. Бо хто меншы між ух вас, той вялікі».

Ян сказаў у адказ: «Настаўнік, мы бачылі кагосьці, хто ў імя Тваё выганяе злых духаў, і забаранялі яму, бо ён не ходзіць з намі».

 

У адказ жа Іаан сказаў: «Майстру, мы бачылі аднаго, што Тваім імем выганяў дэманаў, і мы забаранялі яму, бо не ідзе ўслед з намі».

А Езус сказаў яму: «Не забараняйце; бо хто не супраць вас, той за вас».

 

Яму ж сказаў Ісус: «Не забараняйце; бо хто не супроць вас, той за вас».

Калі надышлі дні Яго ўзнясення, Ён цвёрда вырашыў ісці ў Ерузалем

 

І было: калі набліжаліся дні Яго ўзнясення, Ён вырашыў ісці ў Ерусалім.

і выслаў пасланцоў перад сабою. Пайшоўшы, яны ўвайшлі ў самаранскую вёску, каб падрыхтаваць Яму побыт.

 

І выслаў перад Сабою пасланцоў. І, выправіўшыся, тыя ўвайшлі ў самаранскае сяло, каб падрыхтаваць для Яго.

Але там не прынялі Яго, бо Ён накіроўваўся ў Ерузалем.

 

Ды не прынялі Яго, бо меў выгляд паломніка ў Ерусалім.

Калі вучні Якуб і Ян убачылі гэта, сказалі: «Пане, хочаш, мы скажам, каб агонь сышоў з неба і знішчыў іх?»

 

Убачыўшы ж гэта, вучні Якаў і Іаан сказалі: «Госпадзе, хочаш, мы скажам, каб агонь спаў з неба і знішчыў іх, [як і Ілля зрабіў?]».

Але Ён, абярнуўшыся, забараніў ім.

 

Але павярнуўшыся, Ён забараніў ім, [кажучы: «Не ведаеце якога вы Духа.

І пайшлі ў іншую вёску.

 

Бо Чалавечы Сын не прыйшоў губіць людское жыццё, але ратаваць».] І яны падаліся ў другое сяло.

Калі яны былі ў дарозе, хтосьці сказаў Яму: «Я пайду за Табою, куды б Ты ні пайшоў».

 

І, калі яны ішлі, хтосьці ў дарозе сказаў Яму: «Я пайду ўслед за Табою, куды б Ты ні ішоў».

А Езус сказаў яму: «Лісы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы не мае, дзе схіліць галаву».

 

І сказаў яму Ісус: «Лісіцы маюць норы, а нябесныя птушкі — гнёзды, а Чалавечаму Сыну няма дзе галаву прыхіліць».

Тады сказаў другому: «Ідзі за Мною». Але той адказаў: «Пане, дазволь мне спачатку пайсці і пахаваць бацьку майго».

 

І сказаў другому: «Ідзі ўслед за Мною». Ён жа сказаў: «Госпадзе, дазволь мне пайсці спярша пахаваць майго бацьку».

А Ён сказаў яму: «Пакінь памерлым хаваць сваіх памерлых, а ты ідзі і абвяшчай Валадарства Божае».

 

Але Ён сказаў яму: «Пакінь мёртвым хаваць сваіх мёртвых. Ты ж ідзі абвяшчаць Божае Царства».

Яшчэ іншы сказаў: «Я пайду за Табою, Пане, але спачатку дазволь мне развітацца з хатнімі маімі».

 

Сказаў жа і другі: «Я пайду ўслед за Табою, Госпадзе: спярша ж дазволь мне развітацца з маімі дамашнімі».

А Езус сказаў яму: «Ніхто з тых, хто паклаў руку сваю на плуг і азіраецца назад, не надаецца да Валадарства Божага».

 

Сказаў жа [яму] Ісус: «Хто кладзе сваю руку на плуг і азіраецца назад, не надаецца да Божага Царства».