Лукаша 7 разьдзел

 

 

Калі скончыў сваю прамову да народу, увайшоў у Кафарнаум.

 

Калі Ён скончыў усе Свае словы да народа, што слухаў Яго, увайшоў у Капернаум.

У аднаго ж сотніка захварэў і быў пры смерці слуга, якім ён даражыў.

 

У аднаго сотніка быў хворы, пры смерці, раб, якім ён даражыў.

Пачуўшы пра Езуса, ён паслаў да Яго юдэйскіх старэйшын, каб папрасілі Яго прыйсці і аздаравіць ягонага слугу.

 

Пачуўшы ж пра Ісуса, ён паслаў да Яго іудзейскіх старэйшын, просячы Яго, каб прыйшоў і выратаваў яго раба.

Тыя прыйшлі да Езуса і настойліва прасілі Яго, кажучы: «Ён варты, каб Ты зрабіў яму гэта,

 

І яны, прыйшоўшы да Ісуса, горача прасілі, кажучы: «Ён годны, каб Ты яму зрабіў гэта;

бо ён любіць наш народ і нават пабудаваў нам сінагогу».

 

Бо ён любіць наш народ, і сам зрабіў нам сінагогу».

І Езус пайшоў з імі. А калі Ён быў ужо недалёка ад дому, сотнік паслаў сяброў сказаць Яму: «Пане, не турбуйся, бо я не варты, каб Ты ўвайшоў пад дах мой.

 

І Ісус пайшоў з імі. І калі Ён быў ужо недалёка ад дома, сотнік паслаў сяброў, каб сказаць Яму: «Госпадзе, не турбуйся, бо я не годны, каб Ты увайшоў пад мой дах;

Таму я не палічыў сябе вартым прыйсці да Цябе. Але скажы слова, і будзе аздароўлены слуга мой.

 

Таму я сябе самога не палічыў годным прыйсці да Цябе; але скажы слова і выздаравее мой слуга.

Бо і я чалавек падуладны, сам маю ў падначаленні жаўнераў, і кажу аднаму: “Ідзі”, і ідзе; а другому: “Прыйдзі”, і прыходзіць; а слугу майму: “Зрабі тое”, і робіць».

 

Бо і я — хоць чалавек залежны ад улады, але маю пад сабою воінаў і кажу аднаму: «пайдзі і ідзе; а другому: «прыйдзі» і прыходзіць, а майму рабу: «зрабі гэта», і ён робіць».

Пачуўшы гэта, Езус дзівіўся яму і, павярнуўшыся да натоўпу, які ішоў за Ім, сказаў: «Кажу вам: нават у Ізраэлі Я не знайшоў такой вялікай веры!»

 

Пачуўшы ж гэта, Ісус здзівіўся яму і сказаў, павярнуўшыся да натоўпу, што ішоў за Ім: «Кажу вам, што ў Ізраіле не знайшоў Я такой вялікай веры».

Калі ж пасланцы вярнуліся дадому, яны засталі слугу здаровым.

 

І, вярнуўшыся дадому, пасланыя знайшлі раба здаровым.

На наступны дзень Езус пайшоў у горад, які называўся Наін, і разам з Ім ішлі вучні Ягоныя і вялікі натоўп.

 

І было: неўзабаве выправіўся Ён у горад, называны Наін, і ішлі з Ім Яго вучні і вялікі натоўп.

Калі ж Ён наблізіўся да гарадской брамы, выносілі з яе памерлага, адзінага сына ў маці, якая была ўдавою. Шмат людзей з горада ішло разам з ёю.

 

Калі ж Ён наблізіўся да гарадской брамы, дык вось, выносілі памерлага, адзінага сына ў маці яго, а была яна ўдава, і ладны натоўп з горада быў з ёю.

Убачыўшы яе, Пан злітаваўся над ёю і сказаў: «Не плач!»

 

І, убачыўшы яе, Госпад злітаваўся над ёю і сказаў ёй: «Не плач».

І, падышоўшы, дакрануўся да насілак. Тыя, хто нёс, спыніліся, а Ён сказаў: «Хлопча, кажу табе, устань!»

 

І, падышоўшы, — дакрануўся да мараў, насільшчыкі ж спыніліся, і казаў Ён: «Хлопча, табе кажу: устань!»

Мёртвы сеў і пачаў гаварыць. І аддаў яго Езус маці ягонай.

 

І сеў мёртвы і пачауў гаварыць, і Ён аддаў яго маці яго.

Усіх жа ахапіў страх, і славілі Бога, кажучы: «Вялікі прарок паўстаў сярод нас» і: «Бог наведаў свой народ».

 

І ўсіх ахапіў страх, і яны славілі Бога, кажучы: «Вялікі прарок паўстаў сярод нас, і наведаў Бог Свой народ».

Так разышлася гэтая навіна пра Яго па ўсёй Юдэі і па ўсёй ваколіцы.

 

І гэтае слова пра Яго разышлося па ўсёй Іудзеі і па ўсім наваколлі.

І расказалі Яну вучні яго пра ўсё гэта.

 

І абвясцілі Іаану яго вучні пра ўсё гэта. І, паклікаўшы двух са сваіх вучняў, Іаан

Паклікаўшы дваіх з вучняў сваіх, Ян паслаў іх да Пана спытацца: «Ты той, які мае прыйсці, ці чакаць нам іншага?»

 

паслаў іх да Госпада сказаць: «Ці Ты Той, што мае прыйсці, ці чакаць нам іншага?»

Калі яны прыйшлі да Езуса, сказалі: «Ян Хрысціцель паслаў нас да Цябе спытацца: “Ці Ты той, які мае прыйсці, ці чакаць нам іншага?”»

 

І, прыйшоўшы да Яго, мужчыны сказалі: «Іаан Хрысціцель паслаў нас да Цябе сказаць: «Ці Ты Той, што мае прыйсці, ці чакаць нам іншага?»

У той самы час Езус шмат каго вылечыў ад хвароб, немачаў і ад злых духаў і многіх сляпых адарыў зрокам.

 

У той час Ён вылечыў многіх ад хвароб і немачаў і ліхіх духаў і многіх сляпых абдараваў зрокам.

І Ён сказаў ім у адказ: «Ідзіце, раскажыце Яну, што вы бачылі і чулі: сляпыя зноў бачаць, кульгавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца і глухія чуюць, памерлыя ўваскрасаюць, убогім абвяшчаецца Добрая Навіна.

 

І ў адказ Ён сказаў ім: «Пайдзіце, абвясціце Іаану тое, што бачылі і чулі: сляпыя бачаць, кульгавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца, глухія чуюць, мёртвыя ўваскрасаюць, убогім абвяшчаецца Дабравесце,

І шчаслівы той, хто не спакусіцца праз Мяне».

 

І шчаслівы той, хто не ўсумніцца ува Мне.

Калі ж пасланцы Яна адышлі, Ён пачаў гаварыць народу пра Яна: «На што выйшлі вы ў пустыню глядзець? На трысціну, якую вецер хістае?

 

А капі адышлі Іаанавы пасланцы, Ён пачаў гаварыць натоўпу пра Іаана: «Што выйшлі вы глядзець у пустэльню? Ці трыснёг, што гайдаецца ад ветру?

На што ж вы выйшлі глядзець? На чалавека, апранутага ў мяккія шаты? Тыя, хто багата апранаецца і раскошна жыве, знаходзяцца ў каралеўскіх палацах.

 

Але што ж выйшлі вы глядзець? Чалавека, увабранага ў мяккія шаты? Дык жа тыя, што ў паглядных ўборах і ў раскошы жывуць, — у царскіх палацах.

На што выйшлі вы глядзець? На прарока? Так, кажу вам, нават больш, чым на прарока.

 

Дык што выйшлі вы глядзець? Прарока? Так, кажу вам, і больш, чым прарока.

Гэта той, пра каго напісана: “Вось пасылаю анёла Майго перад Табою,які падрыхтуе дарогу Тваю перад Табою”.

 

Гэта той, пра каго напісана: «Вось Я пасылаю перад Тваё аблічча Свайго пасланца, які падрыхтуе Тваю дарогу перад Табою».

Кажу вам: сярод народжаных жанчынамі няма нікога большага за Яна. Але найменшы ў Валадарстве Божым большы за яго».

 

Кажу вам: «Між народжанымі жонкамі няма ніводнага большага, чым Іаан; але найменшы ў Божым Царстве большы за яго».

Увесь народ, які слухаў яго, і мытнікі прызналі справядлівым Бога і ахрысціліся Янавым хростам.

 

І ўвесь народ, што слухаў, і мытнікі прызналі слушнасць Бога, ахрысціўшыся Іаанавым хрышчэннем.

А фарысеі і кніжнікі адкінулі волю Божую адносна сябе і не прынялі хросту ад яго.

 

Фарысеі ж і законнікі адкінулі Божую волю аб сабе, не хрысціўшыся ад яго.

А Ён працягваў: «З кім параўнаю людзей гэтага пакалення? Да каго яны падобныя?

 

«Дык з кім параўнаю людзей гэтага роду і да каго яны падобныя?

Яны падобныя да дзяцей, што сядзяць на рынку і аклікаюць адны другіх, кажучы: “Мы гралі вам на жалейцы, а вы не танцавалі,мы спявалі журботныя песні, а вы не плакалі!”

 

Яны падобныя да дзяцей, што сядзяць на рынку і звяртаюцца адно да аднаго, кажучы: «Мы ігралі вам, а вы не танцавалі, мы спявалі вам жаласна, а вы не плакалі».

Прыйшоў Ян Хрысціцель, які не еў хлеба і не піў віна, а вы кажаце: “У ім злы дух!”

 

Бо прыйшоў Іаан Хрысціцель, што хлеба не есць і віна не п’е, а вы кажаце: «У ім дэман».

Прыйшоў Сын Чалавечы, які есць і п’е, а вы кажаце: “Гэты чалавек абжора і п’яніца, прыяцель мытнікаў і грэшнікаў!”

 

Прыйшоў Чалавечы Сын, што есць і п’е, а вы кажаце: «Вось чалавек ласун і віналюб, сябар мытнікаў і грэшнікаў».

І была апраўдана мудрасць усімі дзецьмі сваімі».

 

Ды апраўдалася мудрасць праз усе плады свае».

Адзін з фарысеяў запрасіў Езуса паесці з ім. І Ён, увайшоўшы ў дом фарысея, заняў месца за сталом.

 

А адзін з фарысеяў прасіў Яго, каб падасілкаваўся з ім, і, ўвайшоўшы ў фарысееў дом, Ён узлёг.

І вось, жанчына, якая была грэшніцай у горадзе, даведаўшыся, што Ён заняў месца за сталом у доме фарысея, прынесла алебастравы флакон міра

 

І вось жанчына, якая была вядомая ў горадзе як грэшніца, даведаўшыся, што Ён узлягае ў фарысеевым доме, прынесла алебастравую пляшачку міра.

і, стоячы ззаду каля ног Ягоных і плачучы, пачала абліваць ногі Ягоныя слязьмі і валасамі сваёй галавы выцірала і цалавала ногі Яму, і намашчвала мірам.

 

І, стаўшы ззаду каля Яго ног, пачала, плачучы, абліваць слязьмі Яму ногі і валасамі галавы свае выцірала і цалавала Яму ногі і мазала мірам.

Убачыўшы гэта, фарысей, які запрасіў Яго, сказаў сам сабе: «Калі б Ён быў прарокам, то ведаў бы, хто гэта жанчына, якая дакранаецца да Яго, што яна грэшніца».

 

А ўбачыўшы гэта, фарысей, што запрасіў Яго, разважаў сам сабе, кажучы: «калі б Гэты быў прарок, Ён ведаў бы, хто і якая жанчына дакранаецца да Яго, што яна грэшніца».

Езус сказаў яму ў адказ: «Сымон, Я хачу нешта сказаць табе». Той прамовіў: «Скажы, Настаўнік».

 

І ў адказ Ісус сказаў яму: «Сімане, Я маю нешта сказаць табе». А ён: «Настаўніку, — кажа, — гавары».

«У аднаго пазыкадаўцы былі два даўжнікі. Адзін вінен быў пяцьсот дынараў, а другі — пяцьдзясят.

 

«У аднаго ліхвяра было два даўжнікі: адзін быў вінаваты пяцьсот дынарыяў, а другі — пяцьдзесят.

Паколькі не мелі чым заплаціць, ён дараваў абодвум. Дык хто з іх больш палюбіць яго?»

 

Яны не мелі чым заплаціць, і ён дараваў абодвум. Хто з іх больш палюбщь яго?»

Сымон адказаў: «Думаю, той, каму больш даравана». Ён сказаў яму: «Ты правільна разважыў».

 

У адказ Сіман сказаў: «Думаю, той, каму больш дараваў». І Ён сказаў яму: «Ты правільна разважыў».

І, павярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сымону: «Бачыш гэтую жанчыну? Я прыйшоў у твой дом, і ты не даў Мне вады для ног, а яна слязьмі абліла Мае ногі і выцерла сваімі валасамі.

 

І, абярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сіману: «Ці бачыш гэтую жанчыну? Я ўвайшоў да цябе ў дом: ты вады Мне на ногі не даў; яна ж слязамі! абліла Мне ногі і сваімі валасамі выцерла.

Ты пацалунку Мне не даў, а яна з той хвіліны, калі ўвайшла, няспынна цалуе Мне ногі.

 

Пацалунку ты Мне не даў; яна ж з таго часу, як Я ўвайшоў, не пераставала цалаваць Мне ногі.

Ты галавы Мне алеем не намасціў, а яна мірам намасціла Мне ногі.

 

Алеем ты Маёй галавы не памазаў; яна ж мірам памазала Мне ногі.

Дзеля гэтага кажу табе: даруюцца ёй грахі многія за тое, што яна вельмі палюбіла. А каму мала даруецца, той мала любіць».

 

А таму кажу табе: «Дараваны ёй шматлікія грахі, бо шмат яна палюбіла. А каму мала даруецца, той мала любіць».

А ёй сказаў: «Адпускаюцца табе грахі твае».

 

А ёй сказаў: «Дараваны табе грахі».

І тыя, хто быў за сталом разам з Ім, пачалі казаць самі сабе: «Хто Ён такі, што нават грахі адпускае?»

 

І пачалі тыя, што ўзлягалі з Ім, казаць самім сабе: «Хто гэта, што і грахі даруе?»

А Ён сказаў жанчыне: «Вера твая ўратавала цябе, ідзі ў спакоі!»

 

Ён жа сказаў жанчыне: «Вера твая ўратавала цябе; ідзі ў спакоі».