Лукаша 13 разьдзел

 

 

У гэты час прыйшлі некаторыя і расказалі Яму пра Галілеянаў, чыю кроў Пілат зьмяшаў з ахвярамі іхнімі.

 

І ў гэты самы час прыйшлиі некаторыя і паведамілі Яму пра галілеян, кроў якіх Пілат змяшаў з іх ахвярамі.

Ісус сказаў ім на гэта: ці думаеце вы, быццам гэтыя Галілеяне сталі грашнейшыя за ўсіх Галілеянаў, што так пацярпелі?

 

І ў адказ Ён сказаў ім: «Ці думаеце вы, што гэтыя галілеяне былі больш грэшныя за ўсіх галілеян, калі яны гэтак пацярпелі?

Не, кажу вам; але калі не пакаецеся, усе гэтак сама загінеце.

 

Не, кажу вам, але калі вы не пакаецеся, ўсе такім жа чынам загнеце.

Альбо, ці думаеце, што тыя васямнаццаць чалавек, на якіх упала вежа Сілаамская і забіла іх, былі вінаватыя больш за ўсіх, хто жыве ў Ерусаліме?

 

Або тыя васемнаццаць, на якіх упала вежа ў Сілааме і забіла іх, — ці думаеце вы, што яны большыя вінаваўцы за ўсіх людзей, што жывуць у Ерусаліме?

Не, кажу вам; але калі не пакаецеся, усе гэтак сама загінеце.

 

Не, кажу вам, але калі вы не пакаецеся, усе гэтак жа загінеце».

І сказаў гэтую прытчу: нехта меў у сваім вінаградніку пасаджаную смакоўніцу, і прыйшоў шукаць плоду на ёй, і не знайшоў;

 

І казаў Ён гэтае ўпадабненне: «Было ў чалавека фігавае дрэва, пасаджанае ў вінаградніку, і прыйшоў ён шукаць на ім плоду, і не знайшоў.

і сказаў вінаградару: вось, я трэйці год прыходжу шукаць плоду на гэтай смакоўніцы і не знаходжу; сьсячы яе, навошта яна і зямлю займае?

 

І сказаў вінаградару: «Вось тры гады, як я прыходжу шукаць плоду на гэтым фігавым дрэве і не знаходжу; ссячы яго, навошта яно і зямлю дарэмна займае?»

Але той сказаў яму ў адказ: спадару! пакінь яе і на сёлета, пакуль я акапаю яе і абкладу гноем:

 

Але той у адказ яму сказаў: «Пане, пакінь яго яшчэ на гэты год, пакуль я не абкапаю яго і абкладу гноем,

ці ня ўродзіць плоду; калі ж не, налета сьсячэш яе.

 

Ці не дасць плоду на наступны год? калі ж не, ссячэш яго».

У адной сынагозе Ён вучыў у суботу;

 

І навучаў Ён у адной з сінагог у суботу.

там была жанчына, якая васямнаццаць гадоў мела духа немачы: яна была скурчаная і не магла выпрастацца.

 

І вось жанчына, што васемнаццаць гадоў мела духа немачы, і была яна скурчаная і ані не магла выпрастацца.

Ісус, угледзеўшы яе, падышоў і сказаў ёй: жанчына! ты вызваляешся ад недужы тваёй.

 

Убачыўшы ж яе, Ісус паклікаў да Сябе і сказаў ёй: «Жанчына, ты вызваленая ад свае немачы».

І ўсклаў на яе рукі; і яна адразу выпрасталася і пачала славіць Бога.

 

І Ён усклаў на яе рукі, і яна зараз ж выпрасталася і славіла Бога.

Пры гэтым начальнік сынагогі, абураючыся, што Ісус ацаліў у суботу, сказаў люду: ёсьць шэсьць дзён, у якія можна рабіць: у тыя і прыходзьце ацаляцца, а ня ў дзень суботні.

 

У адказ жа на гэта старшыня сінагогі, абурыўшыся, што Ісус вылечыў у суботу, сказаў да натоўпу: «Ёсць шэсць дзён, у якія належыць працаваць; у гэтыя дні прыходзьце і вылечвайцеся, а не ў суботні дзень».

Гасподзь сказаў яму ў адказ: крывадушнік! ці не адвязвае кожны з вас вала свайго альбо асла ад ясьляў у суботу, і ці не вядзе паіць?

 

Адказаў тут яму Госпад і сказаў: «Крывадушнікі, ці ж не кожны з вас у суботу адвязвае свайго вала ці асла ад ясляў і вядзе паіць?

а гэтую дачку Абрагамаву, якую зьвязаў сатана вось ужо васямнаццаць гадоў, ці ня трэба было вызваліць яе ад повязяў тых у дзень суботні?

 

А гэтую — Аўраамаву дачку, якую звязаў сатана вось ужо васемнаццаць гадоў, ці не трэба было вызваліць ад гэтых путаў у дзень суботні?»

І калі казаў Ён гэта, усе супраціўнікі Ягоныя пасароміліся; і ўвесь люд радаваўся за ўсе слаўныя дзеі Ягоныя.

 

І калі Ён казаў гэта, засароміліся ўсе Яго супраціўнікі, а ўвесь натоўп цешыўся з усіх слаўных учынкаў, зробленых Ім.

А Ён сказаў: на што падобнае Царства Божае, і да чаго прыпадобню яго?

 

І вось Ён казаў: «Да чаго падобнае Божае Царства і з чым яго параўнаю?

яно падобнае на зерне гарчычнае, якое, узяўшы, чалавек пасадзіў у садзе сваім: і вырасла, і зрабілася вялікім дрэвам, і птушкі нябесныя хаваліся ў гольлі яго.

 

Падобнае яно да гарчычнага зярняці, якое чалавек, узяўшы, кінуў у сваім садзе, і вырасла яно і стала дрэвам і нябесныя птушкі гняздзіліся ў голлі яго».

Яшчэ сказаў: да чаго прыпадобню Царства Божае?

 

І зноу сказаў Ён: «З чым параўнаю Божае Царства?

Яно падобнае на закваску, якую жанчына, узяўшы, паклала ў тры меры мукі, пакуль не закісла ўсё.

 

Падобнае яно да рошчыны, якую ўзяла жанчына і паклала ў тры саты мукі аж пакуль не ўкісла усё».

І праходзіў гарадамі і селішчамі, вучачы і кіруючыся да Ерусаліма.

 

І праходзіў Ён па гарадах і сёлах, навучаючы і кіруючыся ў Ерусалім.

Нехта сказаў Яму: Госпадзе! няўжо мала тых, што ратуюцца? А Ён сказаў ім:

 

І сказаў Яму нехта: «Ці нямногія будуць збавёныя?» А Ён адказаў ім:

імкнецеся ўвайсьці праз вузкую браму, бо, маўляю вам, многія паспрабуюць увайсьці і ня здолеюць.

 

«Дамагайцеся ўвайсці праз вузкія дзверы бо многія, кажу вам, будуць старацца ўвайсці і не змогуць.

Калі гаспадар дома ўстане і зачыніць дзьверы, тады вы, стоячы знадворку, пачняце стукаць у дзьверы і казаць: «Госпадзе! Госпадзе! адчыні нам», але Ён скажа вам у адказ: «ня ведаю вас, адкуль вы»;

 

Калі ўстане гаспадар дома і зачыніць дзверы, і вы, стоячы знадворку, пачнеце стукаць у дзверы і казаць: «Госпадзе, адчыні нам», а Ён у адказ скажа вам: «Не ведаю вас, адкуль вы».

тады пачняце казаць: «мы елі і пілі перад Табою, і на вуліцах нашых вучыў Ты».

 

Тады вы пачнеце казаць: «Мы елі перад Табою і пілі, і на нашых вуліцах навучаў Ты».

Але Ён скажа: «кажу вам: ня ведаю вас, адкуль вы; адыдзеце ад Мяне ўсе, хто ўчыняе няпраўду».

 

А Ён скажа, мовячы вам: «Не ведаю [вас], адкуль вы, адыдзіце ад Мяне ўсе, што няпраўду чыніце».

Там будзе плач і скрыгат зубоў, калі ўбачыце Абрагама, Ісаака і Якава і ўсіх прарокаў у Царстве Божым, а сябе выгнанцамі.

 

Там будзе плач і скрыгат зубоў, калі ўбачыце Аўраама і Ісаака і Якава і ўсіх прарокаў у Божым Царстве, а сябе выгнаных адтуль.

І прыйдуць з усходу і з захаду, і поўначы і поўдня і ўзьлягуць у Царстве Божым.

 

І прыйдуць з усходу і захаду, і з поўначы і поўдня, і узлягуць у Божым Царстве.

І вось, ёсьць апошнія, што будуць першымі, і ёсьць першыя, што будуць апошнімі.

 

І вось ёсць апошнія, якія будуць першымі, і ёсць першыя, якія будуць апошнімі».

У той дзень прыйшлі некаторыя фарысэі і казалі Яму: выйдзі адгэтуль, бо Ірад хоча забіць Цябе.

 

У гэтую самую гадзіну падышлі некаторыя з фарысеяў, кажучы Яму: «Выйдзі і ідзі адсюль, бо Ірад хоча Цябе забіць».

І сказаў ім: ідзеце, скажэце гэтаму лісу: вось, выганяю нячыстых і аздараўляю сёньня і ў наступны дзень, і ў трэйці дзень скончу;

 

І Ён сказаў ім: «Пайдзіце і скажыце гэтаму лісу: вось Я выганяю дэманаі і вылечваю сёння і заўтра, і ў трэці дзень — скончу.

а зрэшты, мне трэба хадзіць сёньня, заўтра і ў наступны дзень, бо ня бывае, каб прарок загінуў па-за Ерусалімам.

 

Але мне трэба хадзіць сёння і заўтра і ў наступны [дзень], бо немажліва, каб прарок загінуў па-за Ерусалімам.

Ерусаліме, Ерусаліме, што забіваеш прарокаў і камянямі пабіваеш пасланых да цябе! колькі разоў хацеў Я сабраць дзяцей тваіх, як птушка птушанят сваіх пад крылы, і вы не схацелі!

 

Ерусаліме, Ерусаліме, што забіваеш прарокаў і каменнем закідваеш пасланых да цябе! Колькі разоў Я хацеў сабраць тваіх дзяцей, як куровадка сваіх куранят пад крылле, ды вы не захацелі.

Вось, застаецца вам дом ваш пусты, маўляю бо вам, што вы ня ўбачыце Мяне, пакуль ня прыйдзе час, калі скажаце: дабраславёны Той, Хто ідзе ў імя Госпада!

 

Вось пакідаецца вам дом ваш пусты. Кажу [ж] вам: Вы не ўбачыце Мяне, аж пакуль не [прыйдзе, што] скажаце: «Блаславёны, Хто ідзе ў імя Госпада!»