Яна 9 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка
І, праходзячы, убачыў чалавека, сляпога ад нараджэння.
І, праходзячы, убачыў Ён чалавека сляпога ад нараджэння.
Дык спыталіся ў Яго вучні Яго, кажучы: «Рабі, хто зграшыў: ён ці бацькі яго, што ён сляпым нарадзіўся?»
І спыталіся ў Яго вучні Яго, кажучы: «Равві, хто саграшыў: ён ці яго бацькі, — што сляпым нарадзіўся?»
Адказаў Ісус: «Ані ён не зграшыў, ані бацькі яго, але каб справы Божыя выявіліся на ім.
Адказаў Ісус: «Ні ён не саграшыў, ані яго бацькі, а каб Божыя ўчынкі былі выяўлены на ім.
Мне належыць выконваць справы Таго, Хто Мяне паслаў, дакуль дзень; надыходзіць ноч, калі ніхто не можа рабіць.
Нам трэба рабіць справы Таго, Хто паслаў Мяне, аж пакуль ёсць дзень; надыходзіць ноч, калі ніхто не можа рабіць.
Пакуль Я ў свеце, Я — святло свету».
Пакуль Я ў свеце, Я Святло свету».
Як сказаў гэта, плюнуў на зямлю, і зрабіў мешаніну са сліны, і намазаў мешаніну на вочы яго,
Сказаўшы гэта, Ён сплюнуў на зямлю, зрабіў сумесь са сліны і памазаў яму сумессю вочы
і сказаў яму: «Ідзі, абмый у купальні Сіло», што значыць «Пасланы». Дык ён пайшоў, і абмыўся, і вярнуўся відушчым.
І сказаў яму: «Ідзі, памыйся ў купальні Сілаам» (што перакладаецца: Пасланы). Дык пайшоў той, памыўся і прыйшоў відушчым.
Суседзі ж і тыя, што яго раней бачылі, як быў сляпым, казалі: «Ці ж гэта не той, што сядзеў і жабраваў?»
А суседзі і тыя, якія бачылі раней яго, што ён быў папрасімцам, казалі: «Ці не той гэта, што сядзеў і прасіў?»
Адны казалі: «Гэта ён!», другія казалі: «Падобны да яго». А ён казаў: «Гэта я».
Адны казалі: «Гэта ён», другія казалі: «Не, але падобны да яго». Ён казаў: «Гэта я».
Дык казалі тады яму: «Як вочы адкрыліся ў цябе?»
Казалі тады яму: «Як [жа] адкрыліся твае вочы?»
І ён адказаў: «Чалавек, якога завуць Ісус, зрабіў мешаніну, памазаў вочы мае ды сказаў мне: “Ідзі да купальні Сіло і абмыйся”. Я пайшоў, абмыўся і стаў бачыць».
Той адказаў: «Чалавек, якога зваць Ісус, зрабіў сумесь, памазаў мае вочы і сказаў мне: «Ідзі ў Сілаам і памыйся». Я ж пайшоў і, памыўшыся, стаў бачыць».
І сказалі яму: «А дзе Ён?» Ён гаворыць: «Не ведаю».
І сказалі яму: «Дзе Ён?» Той адказаў: «Не ведаю».
Дык завялі таго, што быў сляпым, да фарысеяў.
Вядуць яго да фарысеяў, гэтага былога сляпца.
А была субота ў той дзень, калі Ісус зрабіў мешаніну і адкрыў вочы яго.
А была субота ў той дзень, калі Ісус зрабіў сумесь і адкрыў яму вочы.
Дык ізноў пыталіся ў яго фарысеі, якім чынам ён стаў бачыць. А ён сказаў ім: «Мешаніну паклаў Ён на вочы мае, я абмыўся і бачу».
Зноў спыталіся ў яго фарысеі, як ён стаў бачыць. Ён жа сказаў ім: «Сумесь Ён паклаў мне на вочы, і я памыўся і бачу».
Дык казалі некаторыя з фарысеяў: «Чалавек той, што не пільнуе суботы, не ёсць ад Бога»; іншыя ж казалі: «Як жа чалавек грэшнік можа чыніць такія знакі?» Гэтак дайшло да нязгоды між імі.
Тады казалі некаторыя з фарысеяў: «Не ад Бога Гэты Чалавек, бо не захоўвае суботы. [А] іншыя казалі: «Як можа грэшны чалавек рабіць такія цуды?» І быў разлад у іх.
Дык кажуць ізноў сляпому: «Што ты скажаш пра Таго, Які адкрыў вочы твае?» Ён жа сказаў: «Гэта прарок!»
Тады зноў кажуць сляпому: «Што ты скажаш пра Яго, Які адкрыў табе вочы?» Той жа сказаў: «Ён прарок».
Юдэі аднак не паверылі ў тое, што ён быў сляпы і стаў бачыць, пакуль не пазвалі бацькоў таго, хто стаў бачыць.
Не паверылі іудзеі тады яму, што ён быў сляпы і стаў бачыць, аж пакуль не паклікалі бацькоў гэтага, што зрабіўся відушчым.
Ды пыталіся ў іх, кажучы: «Ці сапраўды ён — ваш сын, аб якім кажаце, што нарадзіўся сляпым? Дык як жа ён цяпер бачыць?»
І не спыталіся ў іх, кажучы: «Ці ваш гэта сын, пра якога вы кажаце, што ён нарадзіўся сляпым? Як жа ён цяпер бачыць?»
Дык адказалі бацькі яго і сказалі: «Ведаем, што ён — наш сын ды што сляпым нарадзіўся,
І ў адказ яго бацькі сказалі: «Мы ведаем, што гэта наш сын і што ён нарадзіўся сляпым;
але якім чынам цяпер бачыць — не ведаем, не ведаем таксама, хто яму адкрыў вочы; у яго самога пытайцеся. Ён мае гады, хай сам аб сабе расказвае».
А як ён цяпер бачыць, не ведаем, або, хто адкрыў яму вочы, мы не ведаем; яго спытайцеся, ён аа асам тра сябе скажа».
Гэтак сказалі бацькі яго, бо баяліся юдэяў, бо юдэі ўжо змовіліся, што, калі хто прызнае Яго за Хрыста, адлучаць таго ад сінагогі.
Так сказалі яго бацькі, таму што баяліся іудзеяў; бо іудзеі ўжо ўмовіліся: калі хто вызнае Яго за Хрыста, таго адлучыць ад сінагогі.
Дзеля таго бацькі яго сказалі: «Мае гады, яго самога пытайцеся».
Таму яго бацькі сказалі: «Ён дарослы, у яго спытайцеся».
Затым паўторна паклікалі чалавека, што быў сляпы, і сказалі яму: «Услаў Бога! Мы ведаем, што Той Чалавек — грэшнік».
Дык паклікалі ў другі раз чалавека, што быў сляпы, і сказалі яму: «Уздай славу Богу; мы ведаем, што Той Чалавек грэшнік».
Але ён адказаў: «Ці Ён грэшнік, не ведаю, але толькі ведаю, што я быў сляпы, а цяпер бачу».
Ды ён адказаў: «Ці Ён грэшнік — не ведаю; адно ведаю, што я быў сляпы, а цяпер бачу».
Зноў сказалі яму: «Што Ён зрабіў табе? Якім спосабам адкрыў твае вочы?»
Сказалі тут яму: «Што Ён зрабіў табе? Як адкрыў табе вочы?»
Ён адказаў ім: «Я ўжо сказаў вам, і вы не чулі; што яшчэ вы хочаце пачуць? Ці і вы хочаце быць Яго вучнямі?»
Ён адказаў ім: «Я ўжо сказаў вам, ды вы не слухалі. Што хочаце зноў пачуць? Ці не хочаце і вы зрабіцца Яго вучнямі?»
Яны дакаралі яго і сказалі: «Гэта ты — Яго вучань, а мы — вучні Майсея.
І аблаялі яны яго і сказалі: «Ты вучань Таго, а мы Майсеевы вучні.
Мы ведаем, што да Майсея прамаўляў Бог, але скуль Гэты — не ведаем».
Мы ведаем, што Майсею казаў Бог, а пра Гэтага мы не ведаем, адкуль Ён».
Чалавек адказаў і сказаў ім: «Гэта, вось, і дзіўна, што вы не ведаеце, скуль Ён, а Ён адкрыў мне вочы.
У адказ чалавек сказаў ім: «Гэта і дзіўна, што вы не ведаеце, адкуль Ён, а Ён адкрыў мне вочы.
Ведаем жа, што грэшнікаў Бог не слухае, а калі хто спахвальнік Бога і волю Яго выконвае, таго слухае.
Мы ведаем, што грэшніка Бог не слухае, але, калі хто богабоязны і Яго волю выконвае, таго слухае.
Ад веку не чута, каб хто народжанаму сляпым вочы адкрыў;
Адвеку не чувана, каб хто адкрыў вочы сляпому ад нараджэння.
каб Ён не быў ад Бога, не мог бы нічога зрабіць».
Калі б не быў Ён ад Бога, не мог бы рабіць нічога».
Адказваючы, сказалі яны яму: «У грахах увесь ты нарадзіўся і ты павучаеш нас?» І прагналі яго прэч.
У адказ яны сказалі яму: «У грахах ты ўвесь нарадзіўся і ты вучыш нас?» І выгналі яго вон.
Пачуў Ісус, што яго прагналі, і, знайшоўшы яго, сказаў яму: «Ці верыш ты ў Сына Божага?»
Пачуў Ісус, што таго выгналі вон і, знайшоўшы яго, сказаў: «Ці веруеш ты ў Божага Сына?»
Ён, адказваючы, спытаўся: «А хто Ён, Госпадзе, каб я паверыў у Яго?»
У адказ той скахаў: «А хто Ён, Госпадзе, каб я вераваў у Яго?»
Сказаў яму Ісус: «І ты ўжо бачыў Яго, і Той, Хто з табою гаворыць, гэта Ён».
Сказаў яму Ісус: «І бачыў ты Яго, і Той, Хто гаворыць з табою, — гэта Ён».
Дык ён гаворыць: «Веру, Госпадзе!»; і пакланіўся Яму.
І той сказаў: «Верую, Госпадзе», — і пакланіўся Яму.
І сказаў Ісус: «На суд прыйшоў Я на гэты свет, каб тыя, што не бачаць, бачылі, а тыя, што бачаць, сталіся сляпымі».
І сказаў Ісус: «На суд Я прыйшоў у гэты свет, каб невідушчыя бачылі, а відушчыя зрабіліся сляпымі».
Пачулі гэта некаторыя з фарысеяў, што пры Ім былі, і сказалі Яму: «Няўжо і мы сляпыя?»
Пачулі гэта з фарысеяў тыя, што былі з Ім, і сказалі Яму: «Няўжо і мы сляпыя?»
Сказаў ім Ісус: «Калі б вы былі сляпыя, не мелі б граху. Вы, аднак, кажаце: “Мы бачым!”; і грэх ваш застаецца.
Сказаў ім Ісус: «Калі б вы былі сляпыя, не мелі б граху; цяпер жа вы кажаце: «Мы бачым» то ваш грэх застаецца.
